CHAPTER 4.

Mahigpit na hinawakan ni Lyca ang pregnancy test kit at tumugon. "Hindi ako sigurado."

Subalit ang kanyang regla ay hindi pa dumadating para sa buwang ito. Ang mga nangyayaring kakaiba sa kanya noong mga nakaraan, hanggang ngayon ay naghatid sa kanya ang kakaibang hinala.

"Kung totoo man 'yan, ano 'ng plano mo?" Ani Althea at alanganing tumingin sa kanya. "Sasabihin mo ba ito kay Andrei?"

Iniyuko ni Lyca ang kanyang ulo at ipinikit ang mga mata.

Ayaw ni Andrei sa batang ipapanganak niya. Subalit kung totoo mang buntis nga siya, ang batang ito ang maging labis niyang kasiyahan.

"Hindi!" Sagot ni Lyca. Matagal pa bago siya nagsalita. "Wala naman ng saysay pa para malaman niya ang tungkol dito kung sakali man," aniya na desisdido sa naging pasya.

Tatlong taon niyang hinintay na magkaroon ng anak, at ngayong nasisilip na niya na posibleng magkatoo ay nagdiwang ang kalooban niya.

Masama ang pakiramdam ni Lyca kinabukasan pagpasok niya sa opisina. Muli naalala niya ang tungkol sa pregnancy test kit.

Bumalik siya sa banyo at kinuha ang pt, kinurap-kurap niya ang mga mata, ngunit iisa pa rin ang nakikita niya. Dalawang guhit na kulay pula. Hindi niya namalayan na natulala na pala siya.

Totoong buntis siya. Buntis siya sa magiging anak nila ni Andrei.

Samantala sa opisina ay hindi mapakali si Trixie. Agad siya nitong kinausap. "Ate Lyca, talagang hindi pagkakaunawaan ang oras na iyon. Hindi mo naman ako masisisi, di ba?" anito na parang nababahala sa nangyari. "Hindi ko alam na may kontrabida pala sa DR corp., at gagawin ang lahat para may maisisi sa akin!" dagdag pa nito.

Mahinahong nagsalita si Lyca. "Ang kumpanya ay may mekanismo ng pabuya at parusa. Kaya kung nagkamali ka, ikaw mismo ang dapat na magpasan nito."

Talagang wala siyang masabi sa babae.

Bukod sa anumang bagay, palagi niyang binubukod ang pampubliko sa pribadong gawain. Ayaw niya na isama sa trabaho ang personal na sama ng loob.

"Siya nga pala Ate, next week ay birthday na ni Dad. Baka matagal ka nang hindi nakikita ni Dad. Gusto mo bang pumunta para ipagdiwang natin ito bilang isang pamilya?" wika ni Trixie sa kanya.

Ang kaarawan ng kanilang ama ay nagkataong ikapitong death anibersaryo ng kanyang ina.

Tinitigan ni Lyca si Trixie sa mga mata. "Trixie, wala ako sa mood na gumamit ng anumang trick sa iyo. Kung hindi ka tanga, maaari kong ipaalala sa iyo kung ano ang ginawa mo sa akin at sa aking ina. Hindi maganda ang araw na iyon."

Nakita ni Lyca na sandaling natigilan si Trixie sa sinabi niya. Namumula rin ang mukha nito. "Ate alam kong ang araw na iyon ay ang death anniversary ni auntie, ngunit ang mga tao na patay na ay hindi na maaaring mabuhay pang muli. Pero ang kaarawan ni Tatay na nabubuhay pa ay dapat na palagi nating ipagdiwang. Tulad ng hindi ko sinisisi si auntie sa pagpapaalis sa akin noon."

"Alam mo ang dahilan kung bakit ka pinapunta ng nanay ko sa ibang bansa?" malamig na tugon ni Lyca. "Kung gusto kong patawarin ang taong dahilan ng pagkamatay ng ina ko, at ipagdiwang ang kaarawan ng taong ito na magkasama. Hindi iyon nagpapatunay na malawak ang pag-iisip ko para umunawa," dagdag pa ni Lyca.

Agad na namutla si Trixie sa tinuran niya. Namumula ang mga mata nito na parang miiyak na. Ang mga luha nito ay malapit nang bumagsak mula sa mga mata ng babae. "Ate, wala naman akong ibang ibig sabihin, ito lang..."

"Wala akong pakialam kung ano ang iniisip mo," pagputol ni Lyca sa sasabihin pa sana ng kapatid niya. Oo kapatid niya ito sa ama, pero sa kumpanya, sila ay ordinaryong magkatrabaho lamang.

Tumalikod na si Lyca at umalis na. Wala na siyang balak pa na makipaglaro ng salita sa babaeng iyon.

Pagsapit ng hapon, palihim siyang nagtungo sa ospital.

"Congratulations! You're six weeks pregnant!" masayang anunsyo ng doctora.

Nakalabas na ng ospital si Lyca hawak ang prenatal check up nang saktong nabangga niya ang dating asawa. Tinutulungan nito si Trixie na maglakad ng maayos.

Hindi niya alam ay naroon din pala ang babae, dahil na sprain ang paa nito at dinala sa ospital na pagmamay-ari ni Andrei. At ang laking tanga rin niya na hindi niya napansin na ang pinuntahan niya palang ospital ay pagmamay-ari ng dating asawa.

Umalingawngaw sa isipan niya ang mga salita kanina ng doctor. "Ms. Lopez, ang iyong katawan ay hindi angkop sa pagpapalaglag. Kaya 'wag mo itong gagawin, dahil kapag sinubukan mong magpalaglag, baka hindi ka na mabuntis pa ulit. Kaya mag-ingat kang mabuti at alagaan ang batang nasa sinapupunan mo," pagpapaliwanag ng doctor.

Nagkaroon siya ng anak sa dating asawa. Napuno ng saya at kagalakan ang puso niya dahil sa batang ito.

Pero hahayaan ba ni Andrei na panatilihin niya ang bata?

Bahagya siyang lumayo sa dating asawa mula sa pagkakabangga niya rito. Tinawag din siya ni Trixie sa nauutal na boses. "Ate...Lyca."

Sinulyapan siya ni Andrei saka nagtanong. "Bakit ka nandito?"

Sekreting inilagay ni Lyca ang ulat ng prenatal checkup sa likod niya, saka nagsalita. "Nagkaroon ako ng matinding sipon kanina, kaya pumunta ako rito para sa isang follow-up na check-up," sagot niya sa lalaki at thanks God na hindi siya nautal.

Ang mga tingin ni Andrei ay nanatiling nakatutok lang sa kanya.

Nang mga sandaling iyon ay napagtanto ni Trixie ang nasa paligid niya, dahilan para hilahin niya ang laylayan ng damit Andrei. Mababakas sa kanyang mukha ang pagkabigo, partikular sa kanyang mga mata. "Mr. CEO, mukang may pag-uusapan kayo ni Manager, kaya uuwi na muna ako," anito.

Sumimangot si Andrei, subalit hindi na niya ito pinilit na manatili.

Masunuring umalis si Trixie.

Nakahinga ng maluwag si Lyca, binola-bola niya ang ulat ng prenatal checkup sa kanyang kamay at isinilid ito sa kanyang bag.

Sinulyapan ni Andrei si Lyca.

"Bakit parang kinakabahan ka?" anito na tumingin ng taimtim sa kanya sabay sabi ng mga salitang. "Kung ganyan ka, iisipin kong buntis ka talaga," wika nito.

Hindi sinasadya ni Lyca na itanggi ito, ngunit ngumiti siya at pansamantalang nagtanong. "Kung mangyayari talaga, ano ang gagawin mo Mr. CEO?"

"Kung ganun ay mag-aaway tayo," sagot ni Andrei. Tiningnan ito ni Lyca sa mga mata at makita ang walang alinlangan sa tono nito.

"May alam kaya ang lalaki?"

Nakaramdam si Lyca ng kaunting kirot sa kanyang puso. Ibinaling niya sa ibang direksyon ang paningin at umiling. "Sipon lang ito at hindi magtagal mawawala rin."

Pinikit sandali ni Andrei ang mga mata at muling idinilat at tinitigan siya ng matagal bago nagsalita. "Nabalitaan ko na may hindi magandang pag-uusap sa pagitan niyo ni Trixie kanina. Na-sprain din ang paa ni Trixie pagkatapos niyo mag-usap. Bata pa si Trixie, mabait si Trixie at siya ang tipo ng babaeng hindi madaling makipag-away sa iba.

Parang lumabas ang asim sa puso ni Lyca.

"Mr. Sandoval, hindi na siya bata pa at wala akong magagawa sa kanya. Kung na-sprain man ang paa niya kanina ay hindi ko na iyon kasalanan pa," naiinis niyang wika.

Naiinis siya dahil mukhang sinisi pa siya ng lalaking ito sa pagkaka-sprain ng babaeng iyon!