LOGINMATIIM ang mga mata ni Adam na nakatingin sa kaniya naging dahilan para magsunod-sunod ang paglunok niya. “Ka-kailan ka pa nandiyan?” tanong niya rito habang mahigpit na nakahawak sa kanyang cellphone at umaasa na sana ay hindi nito narinig ang naging usapan nila ni Vanessa. Malamig ang mukha nito nang lumapit sa kaniya. Hinawakan nito ng mahigpit ang magkabila niyang mga braso. “Sino yung kausap mo?” tanong nito sa kaniya.“Ka-kaibigan ko.” nauutal na sagot niya rito.Para siya nitong kakainin habang nakatitig sa kanyang mga mata. “Anong pinag-usapan niyo?” mas humigpit ang pagkakahawak nito sa kanyang braso dahilan para mapakagat labi siya. Nasasaktan na siya sa totoo lang dahil napakahigpit ng hawak nito sa kaniya. Habang nakatingin ito sa kaniya ay parang may kung anong kumislap sa mga mata nito. Puno ito ng pag-aakusa, ibig bang sabihin ay alam nito kung ano ang pinag-usapan nila pero gusto pa rin nitong marinig na sabihin niya? “Tinatanong kita Mirabella.” nagtatagis ang mga
HALOS lumubog ang puso ni Miri nang marinig niya ang mga salitang iyon mula sa bibig ng lalaking mahal niya. “Sa totoo lang ay hindi ako interesado sa kung ano man ang gusto ng kapatid mo, pumayag lang ako dahil interesado ako sayo.” dagdag pa nitong sabi sa kaniya.Hindi niya magawang ibuka ang kanyang bibig. Nakatingin lang siya sa mukha nito habang unti-unting nadudurog ang puso niya. “Ako, nakuha ko na ang gusto ko dahil nasa akin ka na. Pero ikaw? Anong mapapala mo pagkatapos nito? Wala ka namang ginagawa kundi ang magbuka ng mga hita mo sa akin, hindi ba?” puno ng panunuya na tanong nito sa kaniya.“Ha!” sabi niya at pagkatapos ay natawa ng pagak. Ang sulok ng kanyang mga mata ay nag-umpisa ng mag-init dahil sa harap-harapan nitong pang-iinsulto sa kaniya ngunit pinigilan pa rin niya ang kanyang sarili na huwag umiyak sa harap nito. “Masaya ka na ba sa mga sinasabi mo sa akin ngayon?” puno ng hinanakit na tanong niya.“Kasalanan mo yan.” paninisi pa nito sa kaniya.“Baka kulang
ILANG oras na ang nakalipas pagkatapos niyang bumalik sa kanyang silid at naiinip na naman siya. Wala na siyang ginawa kundi ang mahiga na lang doon at titigan ang kisame. Isang mahabang buntong hininga ang pinakawalan niya at pagkatapos ay bumangon. Doon niya napagdesisyunan na mas maganda siguro kung mag-swimming na lang siya para gumaan naman ang pakiramdam niya.Dumiretso siya patungo sa kanyang cabinet at naghanap ng kanyang isusuot. Mabuti na lang at may dala siyang bikini niya. Hindi naman siguro akma na nakapantulog siya na mag-swimming hindi ba? Nagbihis siya kaagad. Pinatungan niya ng isang damit na may butas butas ang suot niya. Baka kasi kapag bumaba siya ng hagdan ng naka-bikini lang ay magulat ang mga kasambahay sa kaniya. Idagdag pa na may ilang mga marka sa katawan niya. Habang papalapit siya sa may banda ng pool ay agad niyang napansin ang ilang mga tauhan ni Adam. napakarami ng mga ito at tila ba binabantayan ng mga ito si Luke. napakunot ang kanyang noo. Iginala n
MABILIS na nagsalubong ang mga kilay ni Miri at pagkatapos ay napabuntong hininga na lang. “Napaka-boring sa kwarto, hindi na rin ba ako pwedeng umupo man lang o lumabas dito?” kunot ang noo niyang tanong.“Hindi.” mabilis na sagot nito sa kaniya na hindi pa pinag-iisipan man lang ang isasagot sa kaniya. “Adam, ano bang problema mo e nakaupo lang naman siya rito at walang ginagawa?” hindi na napigilan pa ni Luke na sumabat sa usapan nilang dalawa. Marahil ay hindi rin nito maintindihan ang sariling kapatid.Muli siyang sinulyapan nito. “Kung gusto mo talagang umupo rito ay magpalit ka muna ng damit.” Mas lalo pang nagsalubong ang mga kilay niya at hindi makapaniwalang napatingin dito. “What?” akala niya ay may nagawa na naman siyang mali kaya ganun na naman ito kasungit sa kanya ngunit yung damit lang naman pala niya ang dahilan kung bakit ito nagkakaganito. Nang yukuin niya ang suot niyang damit ay ngayon niya lang napansin na medyo manipis pala ang suot niya, pero hindi naman ganu
SA TOTOO lang ay halos araw-araw niyang kwinekwestiyon ang halaga niya sa kapatid niya at sa kanyang ama. Hindi nawawala sa isip niyang itanong kung bakit siya? Bakit kailangang siya ang magsakripisyo para sa kanilang pamilya.Pero palagi niya rin namang sinasabi sa isip niya na pagkatapos niyang magawa ang inuutos ng mga ito, sa wakas ay makakalaya na siya mula sa kanila pero ang tanong ay kung makalaya nga ba talaga siya? Habang dumadaan ang araw ay palalim ng palalim ang nararamdaman niya para kay Adam at baka iyon na ang maging dahilan kung bakit ma-stuck siya doon. Napapikit siya ng mariin. “Minsan, hindi mo rin talaga pwedeng pagkatiwalaan kahit ang sarili mong pamilya.” mahina niyang sabi rito. “Pwede bang iba na lang ang pag-usapan natin at huwag na ang tungkol sa bagay na ito? Ayokong umiyak sa harap mo.” sabi niya na may halo namang katotohanan.Hindi naman ito umimik sa halip ay nanatili lang na nakatitig sa kanyang mukha. Maging siya ay napatitig sa mukha nito, kamukhang-
NANG magising si Miri kinabukasan ay wala na siyang katabi at mag-isa na lang siya na nakahiga sa kama. Sa totoo lang y kagabi, akala niya pagkatapos siya nitong pagurin ng husto ay aalis na ito sa kanyang tabi ngunit hindi niya akalain na pumasok ito sa banyo at naligo lang pagkatapos ay muling tumabi sa kaniya. Isang buntong hininga ang pinakawalan niya. Hindi niya maintindihan talaga ang sarili niya kung ano ba ang nakita niya kay dam para mainlove siya rito. Pagkabangon niya ay kaagad siyang dumiretso sa banyo para maligo at nang matapos siya ay bumaba na siya sa baba. Noong araw na iyon ay wala namang pasok si Adam sa opisina ngunit napansin niya kaagad na tila wala. Nang makita niya ang isang kasambahay ay hindi na niya napigilan pa ang sarili na magtanong dito. “Uhm, nasaan si Adam?” tanong niya rito.Nagulat naman ito sandali at pagkatapos ay sinagot din naman kaagad ang tanong niya. “Wala po siya Miss umalis. Sinamahan niya si Miss Yvonne.” sagot nito sa kaniya.“Yvonne?” a



![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



