Chapter 2: Morning After

Amanda’s POV 

Pagkatapos kung mabasa ang note ay bumalik ako ng tulog. Kaya napabalikwas ako ng bangon ng marinig ang tila nangagalit na  ring ng cellphone. Hindi sa alarm. Hindi sa sikat ng araw.  Sa ring ng cellphone ko. Sunod-sunod. Animo ay tao na magtatalak sa galit. 

"Oh my god. Oh my gosh," nauutal kong sabi habang pinipilit dumukot sa gilid ng kama para abutin ang bag ko. 

Panay ang ikot ng paningin ko. Puting ceiling. Malaking king size bed. Marble floor. Curtains na sobrang kapal. 

This is not my suite. And  definitely not my room! Napapikit ako ng mariin. Shit. Shit. Bumalik lahat kagabi. 

Yung bar. Yung sakit. Yung lalaki sa hallway. Yung halik na humingi ako. Yung kamay niya sa bewang ko. Yung p***o na nagsara. Yung gabi na hindi ko dapat ginawa. My mind was filled with dirty thought. "Oh my goodness.." I muttered softly.

Namula agad ang mukha ko. That man from last night... oh no. What did I do? This is so not me. 

Never ako naging ganito. Never ako naging reckless. I’m Amanda Blanco-Montenegro. The quiet wife. The dutiful granddaughter. The girl who never even had a boyfriend before Tyrone. At ngayon... nawala ang virginity ko sa isang estranghero.

Oo, walang pag-ibig sa pagitan namin ni Tyrone. Oo, niloko niya  muna ako. Pero hindi  pa rin amo makapaniwala na ginawa ko rin ang bagay na ginawa ni Tyrone. This is not so me!  Anong mukha ang ihaharap ko pag-uwi sa Montenegro mansion? 

"Hah!" Napasinghap ako ng malakas nang maalala ko ulit ang cellphone na hawak ko na pala. Patuloy pa rin ang ring. Mas malakas. Mas galit.

"Hello?" agad kong sagot, nanginginig ang boses. Tiningnan ko muna ang screen.

Tyrone. 

Nanlamig ako.

"Where the hell are you?" Iritable. Matigas. Yung boses na ginagamit niya lang pag naiirita siya sa akin.

"Ah... I’m... I’m... in ahhh... suite—" 

"Suite? What suite?" Nagdududa na tanong niya.  Naririnig ko yung pag-igting ng panga niya kahit nasa kabilang linya lang siya.

Tinampal ko ang noo ko. Oh no. Oh no. 

Hindi ako makapag-isip ng maayos. Masakit ang ulo ko. Masakit ang katawan ko. Masakit ang buong kalamnan ko lalo na yung... yung nasa pagitan ng mga paa ko. 

Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang pag-ungol. God, Amanda. Get it together.

"I mean, yeah... I’m with Jhea," bigla kong naisip. "Kunyari sumigaw pa ako," Jhe! Tapos ka na bang mag-shower? Ako naman!" 

Pinipilit kong gawing natural ang boses ko. Tumayo ako para kunyari kumakatok sa banyo. Kaso sa pagmamadali ko, nadulas ako pababa ng kama.

"Aray. Ouch!" mahina kong daing.

"What is wrong with you, Amanda!" sigaw ni Tyrone. "Get home right now! I don’t care who you’re with, kahit na best friend mo pa ‘yan! I want you here at the mansion right now! Grandma wants to talk to you!"

Lola Rosa. 

Of course. Lagi namang si Lola ang dahilan. At si Lola Rosa ang sinabi ni  Tyrone na dahilan upang hindi siya maka pag file ng annulment. 

"Okay. Okay. I’m coming," mahina kong sabi. Binaba ko na agad bago pa ako  muling umaray dahil sa sakit ng aking balakang. Pagkababa ng tawag, nanahimik ang kwarto. Ako na lang at yung tibok ng puso ko.

Tumingin ako sa paligid. Walang tao. Walang damit ng lalaki na nakakalat. Walang amoy ng pabango niya. Parang multo lang siya kagabi.

Pero nandito pa rin yung ebidensya. Yung kirot sa katawan. Yung mga pasa sa braso ko na hindi ko maalala kung paano nangyari. Yung note sa bedside table.

'Don’t do this again. '

Kinuha ko yung note at pinisil sa palad ko. Tanga. Napakatanga ko.

Mabilis akong naligo. Mainit na tubig para matunaw yung lamig sa buto ko. Pero kahit anong kuskos ko, ramdam ko pa rin siya. Yung haplos niya. Yung bigat niya. Yung paraan ng pagbulong niya  nung... nung wala na akong magawa kundi kumapit.

Paglabas ko ng banyo, nanginginig pa rin ako. Nagsuot ako ng damit na na nagkalat sa sahig. Same dress kagabi. Gusot na. Amoy alak pa.

Pagbaba ko sa lobby, hindi ako makatingin ng diretso sa mga staff. Pakiramdam ko lahat sila alam. Pakiramdam ko nakasulat sa mukha ko kung ano ginawa ko kagabi.

Sumakay ako ng Grab. Tahimik buong byahe. Tinitigan ko lang labas ng bintana habang tahimik na nagsisi.  Thirty minutes at nasa Montenegro mansion sa Forbes na ako. 

Nakatayo si Tyrone sa pintuan. Naka-three piece suit. Galit na galit ang mukha.

"Where were you?" tanong niya bago pa ako makapasok.

"Kay Jhea," sabi ko, iwas tingin. "Nag-inuman kami. Nalasing ako." It was not a complete lie. 

He scoffed. "You smell like a bar and cheap perfume."

Hindi cheap perfume yun. It was cedar. Expensive. Masculine. Yung amoy ng lalaking hindi ko kilala pero nakaalala ng katawan ko. I wamted to scream at him, lalo na ng maalala ko ang ginawa nila ni Issa. But do I have to bring it out knowing  what I did last night was a betrayal too?

"Come on," he said, grabbing my arm. "Lola’s waiting in the living room."

Sa loob, nakaupo si Lola Rosa sa sofa. 70 years old pero matalas pa rin ang mata.

"There she is," sabi ni Lola Rosa. "Amanda, iha. Where did you sleep last night?"

Tumingin ako kay Tyrone. Tumingin siya sa akin. Warning. 

"Kay... kay Jhea po, Lola," sinungaling ko. "We had a girls’ night."

Lola Rosa nodded slowly. "Good. Because Tyrone told me you’ve been acting strange lately. Distant. I don’t want you to do anything reckless, anak. Our family name is important. Our vow is important."

Vow.? as if true love ang kasal namin. Also, saan galing ang 'I've been acting strange and distant lately'...the nerve of this man. Siya na nga itong nahuli ko at ang kaniyang secretary. Yung vow na binalewala ng apo niya  sa opisina.

Tumango lang ako. "Yes, Lola."

After that, pinapunta na kami sa kwarto namin. Magkahiwalay kami ng  kwarto, as usual. At ngayon alam ko na kung bakit. Walang plano si Tyrone na sipingan ako. Somehow, I felt relieved. 

Pagpasok ko, bumagsak ako sa kama. 

And I cried.

Not because I got caught. 

Not because Tyrone yelled. 

But because for the first time in four years, may naramdaman ako. May naramdaman yung katawan ko. May naramdaman yung puso ko kahit sandali lang.

And I hated myself for it.

Kinagabihan, hindi ako makatulog. I kept replaying it. Yung kamay niya sa likod ko. Yung boses niya na malamig at tila nang-aakit.