LOGIN
“Tangena kayo! Ano ba,bitawan niyo nga ako?! Saan niyo ba ako dadalhin?! Letche kayo.” inis na inis kong sigaw sa kanila pero tila walang narinig dahil patuloy parin sila sa paghila sakin palabas ng van. Oo palabas ng van at masaklap pa pinagtutulungan nila ako.
Anong akala nila sakin kingkong? Bwesit na buhay ‘to. Nagsusuot lang naman ako kanina ng gown. Trinay ko lang na bagay ba sakin. Piste baka napagkamalan akong runaway bride. Oh my gas talaga. “Ano ba mga goblin?! Ang sakit ng pagkahawak niyo huh!! Lintek na walang ganti kapag ako magkapasa sisipain ko mga itlog niyo! Makikita niyo mga panget kayo!” bulyaw ko sa kanila. Napahinto ang mga panget at sabay lingon sakin. Tinaasan ko sila ng kilay at sinamaan ng tingin. “Ano?!” maangas kong tanong. “Can you fucking shut the fuck up?! Ang ingay-ingay mo.” Napaawang ang labi ko dahil dun.Tangena mga bruha English speaking. May English speaking pala na kidnapper? Hanep! Paturo nga ako mamaya para matalbugan ko si Selene pero sa ngayon kailangan kong makatakas. “Heh! Wag mo ko idaan-daan sa pag-eenglish mo tsong. Piste! Saan niyo ako dadalhin huh?! Kapag ako makawala,malilintekan ko kayong mga panget.” “Akala mo naman gusto namin ‘to? For your information, Miss. Wala na kaming choice kaya ikaw ang kinidnap namin. Saktong-sakto kasi dahil you’re wearing a wedding gown. Tadhana na ang lumapit samin. Di na kami mahihirapan nito.” Kumunot ang noo ko dahil dun. Anong ibig sabihin ng panget na ‘to? Pero oo na. Oo na. Mga pogi sila pero piste wala akong pake! Lintek talaga. Sheyte na buhay! “Che! Pake ko sayo?! Ipapakulong ko talaga kayo mga alien.” “Sa pogi kong ito, alien? You hurt my feelings, miss.” sabat ng isa at umakto pang nasasaktan. Napairap nalang ako at napabusangot ng hinila ulit nila ako. Piste talaga! “Talk to my hand, asshole.” masungit kong turan. “Ouch! Dahan-dahan nga. Alam niyo bang mas mahal pa sa buhay niyo ang wedding gown nato? Kapag masira ito, hhmmpp. Kayo talaga ang isusumbong ko!” bulyaw ko. “Fucking fuck! Ang ingay-ingay mo.” "Kayang bayaran yan ni Bossing. Wag kang mag-alala, babes.” “Anong babes?! Gusto mo sipa?!” “Ahahaha! Paano ka makakasipa yan? Nakawedding gown ka?” “Heh!” “Sa wakas nandito narin tayo.” Tumingin ako sa harap namin at halos mahimatay ang iyong mandirigma makita ang isang simbahan. Aahhhhhhhhh! Di pwede. Oh my God! Oh my god! Mali itong nasa isip ko! Maaaliiiii! Pangarap kong maikasal pero hindi ngayon. Piste! Ano?! Di ko manlang mararanasan ang propose-propose? Engagement party? Bridal shower? Di pwede! Paano na ang dream wedding ko? Langyang mga kidnapper toh panira ng pangarap! Mga hadlang sa buhay. Ayaw ko! “A-Ah. D-Dyan tayo?”nauutal kong tanong habang nakatingin sa pinto ng simbahan. Nakasarado ito pero I’m sure mga bruha nandon ang puncho pilatong groom ko. Naku naman Lord sana naman pogi, ayos na! Aayy naku! Dapat makatakas ako dito. Ayokong makasal. Ano ito? Shotgun Married? Punyemas lang. Feeling ko tuloy ang putlang-putla ko na. Sino bang hindi Sana di ko nalang sinuot ang wedding gown. Ahuhuhuhuhuhu. “Yes, miss. Either you like it or not you have to walk in the aisle or else we will kill you?” Napakagat ako ng labi. “Pwedeng or?” Sinamaan niya ako ng tingin pero nag paawa epic ako. Malay niyo maawa siya sa cute na kstulad ko pero inirapan lang ako. Ano bang klaseng mga lalaki ‘to? May sungay eh. Hinila nila ulit ako pero pinigilan ko sila kaya ayon buong lakas nila akong hinila. Halos mapaupo na ako sa semento para lang hindi nila ako mahila pero lahing kingkong ata sila dahil nadala nila ako. “Waaaahhhh! Hindi ako ang bride! Tangena kayo! May groom bang agad-agad magpakasal kahit di pa niya ako kilala? Dapat know each other first kami. Jusko kayo! Teka lang. Teka lang. Tym pyers. Hhhoooo.” Pero hindi nila pinansin ang pagwawala ko. ako ng mariin. Shutness! Lintek! “May boyfriend ako.” bigla kong sabi. Napatigil kami kaya lihim akong napangiti at dumilat pero nawala ang kasiyahan sa loob ko sa sinabi ng isa. “Break up with him or our boss will kill him.” “Ano ba?!” Napahinto ako sa pagwawala ng bumukas ang pinto. Napanganga akong makita ang loob at halos maiyak. Jusko! Nakakaiyak mga bruha. Grabe talaga. Dream wedding ko talaga. Grabe. Nagsimulang tumugtog ang piano at halos mapahagulgul ako ng marinig ito. Lord why? Why? Bakit panglamay? I mean—ahuhuhuhu. Nakakaiyak Lord. As in. Wedding song ba talaga yun? Bakit tumaas balahibo ko? Pampatay eh! Pampatay! “Move.” utos ng tao sa likuran ko. Dahan-dahan akong humakbang at tila binagsakan ng lupa at langit. Dream wedding ko talaga. Inilibot ko ang tingin at naiiyak na naman ako. Walang tao. Jusko! Anong klaseng kasal toh? May mga tao nga nakaitim naman.Lamay ito eh. Lamay! Lutang akong dumating sa harap ng altar at tumitig kay father. Buti pa si father nakangiti pero itong naghintay sakin. Mabilis akong tumingin sa kanya at nanlaki ang mga matang makilala kong sinong puncho pilato ito. Lupa, buka! Now na! Umatras ako ng tinignan niya ako. Putrages! Tatalikod sana ako ng magsalita siya. “Try to fucking escape or else you’re dead.” masungit at malamig niyang sabi. Napaikot ang mata ko pero mga bruha kinabahan ako. Bakit siya pa?! Anong kailangan niya sakin?! Dahan-dahan akong humarap sa kanya at kemeng ngumiti. “Ahehehe. N-Naku! Hindi ako ang bride m Sige! Aalis na ako. Bye.” paalam ko at tumalikod pero laking gulat kong hinarangan ako ng mga alagad niya. Wala talaga akong takas. Humarap ulit ako sa kanya at kita ko ang walang emosiyon niyang mukha. Dahan-dahan siyang lumapit sakin na kinaiwas ko ng tingin at humigpit ang hawak ko sa wedding gown. Lord bigyan niyo po ako ng power yung teleportation. Gustong-gusto ko ng umalis dito. Ayokong matali sa demonyo. Nagbalik ako sa realidad ng magsalita siya. “Be my bride or I’ll be your groom?”malamig niyang tanong. “Or? Hehehehe.”sagot ko pero mali ata ang pinili kong sagot dahil tinutok niya sa noo ko ang baril niya. Napalunok ako. “Again. Be my bride or I’ll be your groom?” Kinalabit niya ito na kinapit ko ng mariin at natatarantang sumagot. “I do. I do. I do.” Shit!THIRD PERSON POINT-OF-VIEW "I won." "Tsk! Mandaraya." himutok pa ni Zuhair at inabot ang bente sa nakalahad na palad ni Cain. Kumunot ang noo niya at napasuklay sa buhok. 20?! Seriously? Naghihirap ba sila at bente lang ang kaya nila? My goodness! "Bente? Ang ano niyo naman!" bulalas niya at akmang hahablutin ang bente sa kamay ni Cain biglang malakas na bumukas ang pintuan ng kanilang room. Sumandal ulit siya at kunot noong lumingon sa lalaki na halos hindi makilala dahil sa sobrang gulo ng ayos ng buhok nito ganun din ang suot nitong suit. Basa run ito dahil tumutulo ang tubig mula sa dulo ng mga buhok nito. Mariin niyang tinitigan ang lalaki na ngayon ay sunod sunod na suntok ang pinakawalan sa pader. Sumulyap siya sa kasamahan niya na ngayon ay tahimik na nakatitig rin kay Daemon kagaya niya. Nasa bandang pintuan nakasandal si Heros habang naninigarilyong hindi manlang binigyan ng pansin
THIRD PERSON POINT-OF-VIEW Everything in the room screamed that he likes it damn much. The stairs were crumbling, the rowdy patrons were shoulder to shoulder, and the air was a medley of sweat, blood and mold. Voices blurred as they yelled numbers and names back and forth, and arms flailed about, exchanging money and gestures to communicate over the noise. It was enough para patumbahin ang kalaban sa gabing ito. His friends are no here to support him because they have something to fix quickly. He understands that and know he need to knock all of fucking being of his opponent. Katulad niya ay nasa dulo ito ng ring habang mariin itong nakipagtitigan sa kanya. He knows him. He encounters him na hindi niya na matandaan kung ano ang dahilan ng bagay na yun. Maybe fights again? Or because of women? He meant, maraming galit sa kanya na mga lalaki dahil inagaw niya daw ang girlfriends nila. He's not fault. Kusa silang lumalapit
Urania's POV"Oh my gosh! Quit na kayo you made our minds into green."maarteng saway samin ni Hestia natutuwang umirap ako sa kawalan at tumawa ng may naisip akong milagro."What if the guy who kidnap our Selene punish her? Punishment that bring heaven to her?"natatawa kong tanong sa kanila.Napadaing naman ako ng hinila ni Narnia ang buhok ko mula sa pagponytail. Napanguso ako at mangiyakngiyak na pinalo sa kamay niya ang hawak hawak kong tungkod."How dare you to make my ponytail into messy." madrama kong away sa kanya."Putangina you! Gawin ko yang kabayo tangena ka! Imbes na mag alala kayo kay Selene mga milagro pa inuna niyo. Tampalin ko kayo dyan." masungit na banta samin ni Narnia my tigress twin. "And anong sinabi mong nakidnap si Selene? Huli ka na talaga sa chismis." mariin niyang dugtong. Napakurap kurap ako sa sinabi niya at inayos ang ponytail ko. Si Hestia my best friend pa naman nag ayos sakin tapos gani
Urania's POVAfter the incident, I thought di na ako makakalabas ng buhay sa mall. What the heck? What's happening? At bakit sa mall pa talaga? How's the innocent people there? Ayos lang ba sila? I never knew that I will encounter this kind of hell. Di ko akalaing mas matindi pala ang takot na mararanasan mo kapag nasa situation ka na. Dami ko pa namang rant about sa story kapag may barilan na magaganap but you see, it's freaking dangerous. Kaya napaisip ako, as long I have my second chance of life I should do what I want. Fullfil my wild imagination dahil hindi natin alam na naghihintay na pala si kamatayan. I'm blinked many times and glancing in Azura's direction, who's talking nonstop with a guy who is our driver for tonight. Nasa loob kami ng isang itim na van and I'm hundred percent sure that we are safe here. Kahit maraming pumapasok na tanong sa isipan ko sinawalang bahala ko nalang yun. That's not my problem anyway mastress lang ako lalo. Again,
Urania's POV Hestia. My bestfriend since I was in 4th year, di pa natupad ang k-12 that time. So ayun, nakilala ko siya when I'm in the airport while waiting with someone. Siya naman ay tila na lost sa loob ng airport. Mangiyak ngiyak pa siya that time with her Cinderella outfit. Kahit mas bata pa siya kesa sakin naging magaan naman ang pakikitungo namin sa isa't-isa. Start with that accident, naging magkaibigan kami hanggang sa naging bestfriend. Nagulat pa ako that time na nalocate niya ang address namin. And thinking of that action, she's a rich kid. Halatang galing sa angkan ng mayayaman pero hindi halata sa kilos niya dahil hindi naman siya maarte at nakisasalamuha samin. Medyo oa nga lang magsalita. Since birth ata yan. "Sasali tayo, okay? And I will make sure that we will won tonight." Magsasalita sana si kambal ng may umepal sa kanya. "Uuyy Narnia ikaw pala yan?"ngiti-ngiti sambit na kararating lang sa pwesto namin.
Urania's POV"Ito ang bayad. Salamat ng marami po. Keep safe and healthy." nakangiti kong lahad kay maning driver pagkatapos niyang tanggapin ito ay doon pa ako kumaway sa kanya. Napakamot siya ng ulo at alanganing ngumiti sakin."Ikaw din hija. Salamat din."Napakurap kurap ako bago tinahak ang daan tungo sa inuupahan naming bahay. Yakap yakap ang aking mga braso ay tahimik kong pinagmasdan ang paligid. Maingay.Yan ang napansin ko. Kung sabagay maingay naman talaga sa Tondo. Kahit anong oras walang humpay ang ingay dito. As an introvert person— char! Oh sige half introvert and half extrovert di naman nila nabubulabog ang buhay ko. Pwera nalang may bibisita sa bahay namin which is our friends ni kambal. Sa sobrang kapal ng mukha doon pa talaga kakain at matulog. Ayos lang sana kung malaki ang inuupahan namin at may pandagdag sila sa upa. Susmiyo kahit piso wala talaga. Mayayaman pa naman pero buraot. "Hi ate Urania. Ganda niyo po sa suot niyong kulay puti na nurse ka ba po?" "Oo n







