ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Accidentally Yours, Mr. CEO! / 143. (Eliot pov)

แชร์

143. (Eliot pov)

ผู้เขียน: SEENMORE
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-10-27 22:35:32

(Eliot pov)

Nang magising ako ay bumungad sa akin ang nakangiting mukha ni Dixie. “Good morning, love.” Bati nito sabay halik sa labi ko. Wala itong saplot kagaya ko. Damn. Ang sakit ng ulo ko parang binibiyak ito.

Hinilot ko ang sintido ko. I remember last night magdamag akong nakipagtalík rito. Nalasing ako sa dinner celebration namin dahil nakatapos na ito.

Yumakap si Dixie at sumubsob sa dibdib ko. Kumunot ang noo ko ng maamoy na iba ang shampoong gamit nito. Niregalo ko sa kanya ang perfume na gamit niya ngayon. Pero kagabi sigurado ako na iba ang cologne na gamit niya kagabi.

It’s smell baby cologne… hindi matapang, mabango at kaayaaya sa ilong.

“Sabay na tayong maligo, love… hinintay talaga kitang magising para sabay na tayong magshower.“ malabing na wika nito.

Nagtataka na hinilot ko ang ulo ko. Guni-guni ko lang ba ‘yon? O talagang iba ang boses ng babaeng nakatalík ko kagabi. Sinasabi ng isip ko na si Dixie iyon, but there’s something on me na sinasabi na hindi
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (3)
goodnovel comment avatar
Neht Vicente
Tama un Eliot iba nga Kasama m kgbi.. niloloko k Ng n Dixie..
goodnovel comment avatar
Jane
Very good eliot ganyan nga hindi ka tanga para malinlang lng ni dixie nuh,thanks sa update miss a
goodnovel comment avatar
Kulot Mo Leysa
ayeeee sana malaman mo agad at ind pa huli ang lahat eliot
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   285.

    Tumingin ako sa repleksyon ko sa salamin. “Bagay ba? Para kasing maikli pa ‘tong suot ko. Ano sa tingin mo?” Kumunot ang noo ni Din. Aattend kasi ako ng reunion namin noong high school. Gusto ko sanang isama siya pero tumanggi ito dahil may kailangan pupuntahan ito. Tiningnan niya ang suot ko. Halatang nagtataka ito dahil napakahaba ng suot ko. Sanay kasi ako sa mga above the knee na mga damit. “Hindi ba bagay? Ang sabi ni Lola bagay daw.” “Bagay pero mahaba. Nilalamig ka ba?” Natawa ako sa sinabi nito. “Hindi ka lang sanay na makita akong ganito. Saka hindi ako nilalamig, noh. Gusto ko lang limitahan ang sarili ko sa pagsusuot ng maiikli ngayon.” Kumunot ang noo nito. “Bakit mo lilimitahan ang sarili mo sa bagay na gusto mo? Gawin mo kung ano ang makapagpapasaya sayo.” Ngumuso ako. Gusto ko sanang sabihin na para sa sa’yo ‘to pero baka lumaki ang ulo. “Din, paano kung may gusto akong gawin mo, like ayokong pumunta ka sa lugar na ayaw ko, or ayokong sumama ka kay ganito. Susu

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   284.

    Pagkahatid niya sa akin ay humalik ako sa labi niya bago pumasok. Habang naglalakad papasok ay narinig ko ang usap-usapan ng mga staff namin ni Anya. “Ano ka ba, baka ayaw lang niya na mabastos ka. May ganong lalaki talaga. Ayaw nilang nakikita ng iba ang katawan, o balat ng partner nila. Ganyan din ang asawa ko. Ayaw niya na nagsusuot ako ng maikli kapag lumalabas kami.” “Ganyan din ang boyfriend ko. Ayaw na nagsusuot ako ng maikling palda at shorts. Nag aalala siya na baka mabastos ako kapag wal siya.” Dumiretso ako sa office ni Anya para ibigay ang kopya ng contract. Pagdating sa office ko ay naalala ko ang narinig ko kanina. Tapos naalala ko ang sinusuot ni Ate Demi kapag lumalabas sila ni Kuya Eliot. Hindi kaya ayaw din ni Din namagsuot ako ng maikli? Nagtatakang tumingin sa akin ang assistant ko ng maabutan ako na nakangiti ng mag isa. Nag order ako online ng maraming formal attire na susuotin ko sa tuwing papasok ako. Kinahapunan ay sinabi ng assistant na may naghaha

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   283.

    “Ouch! Ang sakit ng katawan ko!” Daíng ko habang nakahawak sa bewang ko. May isang salita ang asawa ko. Kapag sinabi niya ay ginagawa niya talaga. Hindi talaga ito dapat hamunin. Kaya nito makipagbakbakan kahit ilang round pa. Natatawang nilapitan ako ni Anya. “Mukhang sumakit ang katawan mo sa pakikipaglaro sa mga bata, ah.“ Napangiwi ako. Naku kung alam mo lang, Anya. “Siya nga pala may gagawin ako mamaya. Baka pwede ikaw na lang ang makipagkita kay Mr. Santiago. Wala na tayong mahahanap na kasing mura nila. Kahit nagtaas sila ng 6% sila pa rin ang pinakamababa kaya pumayag na tayo. Maganda ang quality ng mga tela nila. Kaya hindi nakakapanghinayang na sa kanila kumuha.” “Sabagay tama ka.” Kinuha ko ang folder na inabot niya na dadalhin ko mamaya. “Siya nga pala paki-assist si Cally. May bagong order sila. Nakakahiya doon sa tao baka hind na naman maasikaso agad ang order niya.” “Sige ako na ang bahala.“ Pagkaalis ay dumaan muna ako sa unibersidad. Matiyaga kong hinintay

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   282.

    "Ano? Kinausap mo ang kaibigan ni Din? Mabuti hindi siya nagduda? My god! Kinabahan ako do'n 'ah!" Komento ni Clarice pagkatapos ko ikwento rito ang pagkausap ko kay Dave. "My god, guys! Kung alam niyo lang rin kung gaano ako kinabahan ng marinig ko silang nag uusap ni Danilo. Imagine hanggang ngayon ay pinapahanap niya kayo." Inirapan ako ni Jaffy. "Corrrection, TAYO." Pagtatama nito na ikinatawa ni Nessy. "Alam mo, Annaliza. Hindi ko mapigilang hindi kabahan ha. Kasi kahit huminto na ang kaibigan niya, sigurado ako na kikilos siya. Diba ang sabi mo nanalo siya noong nakaraang buwan sa Unibersidad nila? Sinira mo lang naman ang mga computer niya at sinisira mo ang laptop niya kaya hindi siya makatutok sa paghahanap. Paano kung makahalata na siya?" Napalunok ako ng laway. Yes, sinira ko ang lahat ng computer niya at dinelete ang lahat ng files doon. Maging ang mga USB ni Din ay sinira ko rin. Ginawa ko ang lahat para lagi siyang bumalik sa simula. Back to zero sa lahat. Ma

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   281.

    Pagkauwi namin ay sinalubong kami nila Lola at Danilo. Tinulungan kami ng mga ito na dalhin ang gamit ko sa loob. Kakaunti lang ang mga gamit na kinuha ko sa Condo at sa bahay nila Mommy. Baka abutin kasi kami ng madaling araw sa kakahakot. Saka pwede naman ako bumili kaya hindi na ako nag abala na kumuha ng marami. Tamang-tama dahil luto na ang gabihan ng matapos kami sa pagdala ng mga gamit ko sa kwarto. Nagluto si Lola ng marami para sa amin ng asawa ko. "Kumain ka lang ng marami, Annaliza. Sabihin mo lang kung may gusto kang kainin ipagluluto kita. Tandaan mo parte ka na ng aming pamilya. Huwag kang mahihiya dahil parang apo na rin kita." "Tama si Lola, Ate Annaliza. Wag kang mahiya sa amin. Kung may utos ka magsabi ka lang. Wag kang mahiya sa amin." Segunda naman ni Danilo. Naantig ang puso ko sa sinabi nila. Mabuti na lang at si Din ang napangasawa ko, hindi na ako mahihirapan makisama sa pamilya ng asawa ko. Ang swerte ko dahil kagaya ni Kuya Eliot ay napabilang ako sa

  • Accidentally Yours, Mr. CEO!   280.

    Kumunot ang noo ni Cally ng makita ako. Nagtaka ako kasi akala ko ay ako ang hinahanap nito. “Napadaan ka. Wag mo sabihin na may order ka. Bulk order lang ang tinatanggap namin alam mo yan. Maupo ka.” Noong una akala ko masasaktan ito kapag nakipaghiwalay ako. Nakokonsensya pa ako na baka magalit ito at hindi niya matanggap na hindi matutuloy ang kasal namin. But to my surprised he didn’t get mad at me. Tinanggap nito ng bukas sa puso ang pagcancel ko sa kasal namin. Nagdududa na tuloy ako. Minahal ba talaga niya ako, o pangalan lang ng pamilya namin ang habol niya sa akin. Pero kung kapangyarihan ng pamilya ko nga—bakit hindi ito naghabol. “Marami akong inorder pero hanggang ngayon ay preparing pa rin daw ayon sa assistant niyo. Dalawang linggo na akong naghihintay. Sinabi niya sa akin noong nakaraan na marami kayong stocks kaya bakit hanggang ngayon ay wala pa?” Nagpatayo kami ng shop ni Anya, at the same time ay nagpatayo din kami ng Clothing factory. Marami ang mga negosyant

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status