LOGINParang dinudurog at natakpan ang pagkatao niya. Sobrang bigat ng kahihiyan na bumalot sa buong pagkatao niya, tila ba ipinipilit at kinuskos ang mukha niya sa sahig.Tiningnan ni Amara si Mistica.Kailangan pa talagang umabot sa ganito... kitang-kita naman talagang takot na takot ang pamilyang Barreto sa kapangyarihan ng mga Morales.Pagkatapos ipayukod ang anak, humarap si Manuel sa Matanda na puno ng pagsisisi at hiya."Lolo, patawarin niyo po kami. Kasalanan ko po ito... hindi ko napalaki nang maayos ang anak ko kaya siya nakagawa ng ganitong malaking pagkakamali. Humihingi po ako ng tawad sa inyo.""Hindi ako ang dapat mong hingan ng tawad," malamig at walang emosyon na sagot ng matanda.Agad na lumingon at yumuko si Manuel kay Amara."Miss Amara... patawarin niyo po sana ang anak ko. Ako na po ang humihingi ng tawad sa inyo. Patawad sa lahat ng inyong dinanas at napagdaanan mo."Tinaasan lang siya ng kilay ni Amara.Talagang marunong makisama at mabilis umayon ang lalaking ito.H
Madilim at mabigat ang mukha ni Nardo. Puno ng lamig at kawalanang pakialam ang mga mata at ni hindi kumilos para pigilan ito.Lumingon naman siya sa mga magulang niya, pero kasabay noon ay dumapo rin ang tingin ng Matanda sa kanila, isang tingin na tila nanghahamon: Subukan niyong humarang...Hindi nangahas humarang si Manuel sa pamilyang Morales. Gusto man sanang tumakbo at tumulong ni Aida, pero hinila at pinigilan lang siya ng asawa.Alam nila kung ano ang mas matimbang... ang mapahiya sandali, o ang maging kaaway ng makapangyarihang pamilyang Morales habambuhay.Nanginginig at umiiyak na tumingin si Mistica sa kanila, puno ng pagmamakaawa ang mga mata."Mommy, Dad... tulungan niyo ako... tulungan niyo ako please..." Ayaw na ayaw niyang lumuhod at yumukod. Sobrang kahihiyan ito para sa kanya, lalo na at maraming nakatingin at saksi.Matagal na katahimikan bago bumuntong-hininga nang malalim si Manuel at dahan-dahang humakbang palapit sa anak.Nang makita itong lumapit, may gumuho
"Play the recording."Mula sa cellphone ay agad na narinig ang boses ni Amara."Alam kong hindi mo talaga gustong mamatay, 'di ba?"At sumunod ang matinis at matapang na boses ni Mistica. "Nakuha mo naman pala."Amara: "Alam mong pupunta si Nardo para hanapin ako, kaya kusa kang nawala para mapilitan siyang hanapin ka muna. At dahil kasama mo ako, may kalahating porsyento na tsansa na isama niya ako. Sinugal mo ang kalahati na 'yun at sadyang nag-abang ka na sa Ferris wheel."Mistica: "Hindi masama. Congratulations... nahulaan mo lahat." "Amara, karapat-dapat ka nang mamatay, 'di ba? Kapag nawala ka, ako na lang ang babae sa tabi ni Nardo. Kaya pakiusap... maawa ka sa paghihintay ko sa kanya nitong mga nakaraang taon... mamatay ka na lang, okay?"Nang marinig ang mga salitang iyon, parang binuhusan siya ng yelo. Tuluyang namutla si Mistica nanlalaki ang mga mata at tila hindi makahinga.Tinalupan siya ng matinding takot at gulo ang buong isipan.Ang gwapong mukha ni Nardo ay tuluyang
Nanginginig pa rin si Mistica habang nakakapit kay Nardo at paulit-ulit na sinasabing siya ay inaapi at walang kasalanan.Tumingin si Nardo sa kanya nang nakayuko, at sa malamig niyang boses ay isa lang ang sinabi."Mistica... ito ang tunay na ikaw, 'di ba?"Paulit-ulit na umiling ang babae."Nardo ako lang 'yun... nanggigil lang talaga ako! Dahil kahit wala naman akong ginawang masama kay Sally, dinampot pa nila ako sa presinto! Sobrang galit ako kaya napagod at napaisip ako nang mali, kaya ko nagawa 'yun."Napahikbi siya at kumapit nang mahigpit."Pero hindi ko naman talaga intensyong saktan ang bata! Nardo, maniwala ka... nagpadala lang ako sa init ng ulo..." Lalong dumilim at nanlamig ang mukha ni Nardo habang nakikinig."Kaya ang pag-iimbento mo ng kwento at paninira mo kay Amara sa harap ko... dahil din 'yun sa 'gigil' at galit mo?""H-hindi... ako lang... siya na nga ang may hawak ng kutsilyo sa akin noon! Sigurado akong sasaktan niya ako! Wala akong ginawang masama sa kanya..
Tumingin siya nang diretso at seryoso."Isang tanong lang ibibigay ko sa'yo. Kung napatunayang nagsinungaling ka at inapi mo ako... may lakas ka bang loob na lumuhod at humingi ng tawad sa akin?"Napakagat na lang ng ngipin si Mistica at agad na tumingin kay Nardo para humingi ng tulong.Kung hindi siya sasagot ngayon, ibig sabihin lang ay takot siya. At kapag takot siya, patunay na nagsisinungaling siya.Tinitigan siya nang masama ni Mistica. Alam niyang hindi pwedeng ipakita niya ang kahinaan niya sa oras na ito.Saka wala namang ebidensya na hawak si Amara, eh. Ano bang dapat niyang katakutan?Huminga nang malalim si Mistica."Sige! Kung gusto mo talaga, papayag ako. Kapag napatunayang nagsinungaling ako at inapi kita... luluhod ako at hihingi ng tawad sa'yo. Pero tandaan mo 'to, Amara, pagkatapos nito, wala nang atrasan. Kapag napatunayang ikaw ang may kasalanan, haharapin mo ang parusa ayon sa batas!""Good."Dali-daling pumayag si Amara nang walang pag-aalinlangan.Sa isip ni Mi
Gusto lang niyang saktan at tusukin nang paulit-ulit ang puso ni Amara.Pagkasabi noon, tinaasan niya ng kilay si Amara at hinihintay na makita ang lungkot o sakit sa mukha nito.Pero nagulat siya. Walang bakas ng lungkot o hiya si Amara. Nakatayo lang ito nang kalmado at parang wala lang sa kanya ang mga pang-iinsulto nila.Dahil sa kalmadong mukha ni Amara, parang humampas lang siya sa hangin at walang epekto ang mga salita niya.Hindi niya maintindihan kung paano nagagawang manatiling kalmado nito. Wala na bang hiya ang babaeng ito?Hmph, nagpapakatapang lang 'yan!Hindi nagtagal ay dumating na rin ang abogado at mga tauhan ni Ernesto.Sumulyap muna sila kay Amara nang pumasok.Nakakamangha dahil kahit siya ang dapat na nasa mahinang posisyon, kalmado lang ito at may taglay na matinding awtoridad at tapang. Parang hindi ito ang idedemanda, kundi siya pa ang huhusga sa kanila.Talagang magaling at kilala ang abogadong kinuha ni Ernesto. Sa ilang salita lang at maayos na pagpapaliwan
Napunta ang tingin ni Nardo sa namamagang mukha ni Mistica, na namumula dahil sa sampal. Malinaw na bakas ang marka ng kamay patunay na hindi nagpigil ang taong nanampal.Dumulas ang malamig na tingin ni Nardo kay Amara. Ang kanyang tinig ay kasinglamig ng yelo.“Bakit mo siya sinampal?” malamig na
Mabagal at mahinahon ang tinig ng matanda, at kahit na parang isang pag-uusap lamang, wala itong puwang para sa pakikipag-ayos sa pandinig ni Amara.May hangganan ang pagmamahal ng matanda.Ang mga inapo ng pamilya Morales ang kanyang pinakamahalagang hangganan.Maaari siyang bayaran ng malaking ha
“Ahh, kasi...” pilit na naghanap ng maipapaliwanag si Amara. “Wala kasing ilaw, hindi ko makita. Kaya hinahanap ko na lang sa pamamagitan ng paghipo.” aniya.Bahagyang napapikit si Nardo, pinapaliit ang kanyang mga mata habang nakatingin sa kanya.Samantala, kinakabahang pinaglaruan ni Amara ang ka
Sa pagkakataong ito, tatlong munting bata ay matagumpay na nakarating sa hotel gamit ang taxi.Sa isang tungko ng hagdang-hagdang, nakaupo si Miko na may seryosong ekspresyon. Mahusay at mabilis niyang operasyon ang ginagawa sa maliit na computer sa kanyang harapan, ipinapakita ang kanyang kahusaya







