LOGINUmalingawngaw ang matinis na sigaw ni Shelia sa buong ballroom.
Halos lahat ng bisita ay napalingon.
Kasama na sina Adrian at Elena.
Napaatras ang matandang hardinero habang nagmamadaling pulutin ang mga nahulog na bulaklak.
"Pasensya na po... pasensya na po talaga..."
Nanginginig ang boses nito.
Napansin ni Shelia ang mga matang nakatingin sa kanya.
Doon lang niya napagtanto na napalakas ang naging reaksyon niya.
Mabilis niyang inayos ang ekspresyon.
Lumapit siya sa matanda at pilit na ngumiti.
"I'm sorry..."
"Nataranta lang ako."
"Okay lang po ba kayo?"
Pero huli na.
Ramdam ng lahat na napilitan lang siyang magpakabait matapos mapansin ng mga tao.
Tahimik lang na pinagmamasdan ni Elena ang eksena.
Hindi siya nagsalita.
Sa isip niya...
Iba na talaga ang takbo ng mga pangyayari.
Sa dati niyang buhay, si Adrian mismo ang nagdala kay Shelia sa international gala na ito.
Dito nagsimula ang mabilis nitong pag-angat sa business circle.
Isa sa mga nakilala nito noon ay isang foreign investor na naging malaking tulong sa career niya.
Pero ngayon...
Hindi dapat siya narito.
Mukhang...
Nagpunta siya nang walang pahintulot.
"Mr. Cross!"
Mabilis na lumapit si Joe.
Malamig ang boses ni Adrian.
"Who let her in?"
Yumuko si Joe.
"...Ako po."
"I thought Miss Shelia could assist you tonight."
Napapikit si Adrian.
Bahagya niyang minasahe ang sentido.
Hindi siya galit kay Shelia.
Pero alam niyang mali ang timing ng pagdating nito.
Tahimik na humigop ng champagne si Elena bago nagsalita.
"She's not familiar with this kind of event."
"Maybe someone should check on her."
Napatingin si Adrian kay Shelia.
Halatang nahihiya ito.
Nag-aalangan.
At halos maiyak.
Sa huli...
Hindi rin niya nagawang pabayaan ito.
"I'll be back."
Mahina niyang sabi kay Elena.
Tumango lang siya.
Wala siyang anumang reaksyon.
Parang inaasahan na niya iyon.
Palaging ganoon.
Kahit kailan...
Hindi kayang talikuran ni Adrian si Shelia.
Lumapit si Adrian dito.
"Why are you here?"
Yumuko si Shelia.
"I'm sorry..."
"I just wanted to experience an event like this."
"I'll be studying abroad soon..."
"I thought..."
Hindi na niya natuloy ang sasabihin.
Namuo ang luha sa mga mata niya.
Napabuntong-hininga si Adrian.
Nakikita niya kung gaano ito nagsumikap nitong mga nakaraang taon.
Siya rin ang nag-encourage rito na maging mas confident.
"I'll ask Joe to take you home."
Agad siyang napakapit sa manggas nito.
"Please..."
"Can I stay?"
Napakunot ang noo ni Adrian.
Hindi ugali ni Shelia ang humiling nang ganito.
Napansin niya ang pagkainis nito kaya agad siyang bumitaw.
"I'm sorry..."
"I crossed the line."
Tahimik na napabuntong-hininga si Adrian.
Sa huli...
Suko rin siya.
"You can stay."
"It might help with your studies."
Biglang lumiwanag ang mukha ni Shelia.
"Really?"
"Thank you."
Nag-atubili siya bago muling nagsalita.
"Can I stay with you?"
Sinulyapan ni Adrian ang paligid.
Maraming kilalang personalidad.
Kung pababayaan niya itong mag-isa...
Mas lalo lang itong mapapahiya.
"Fine."
Ngumiti si Shelia.
Sa di kalayuan, napakamot na lang ng ulo si Joe.
"Sir..."
"What about Mrs. Cross?"
Hindi man lang lumingon si Adrian.
"Stay with her."
"And make sure she doesn't get into unnecessary trouble."
Sa isip niya...
Hindi naman interesado si Elena sa business discussions.
Karaniwan lang itong uma-attend para samahan siya.
Kaya wala siyang dapat ipag-alala.
Tahimik na lumapit si Joe kay Elena.
Bago pa siya makapagsalita...
Ngumiti na ito.
"He's with Shelia now?"
Napahiya si Joe.
"Miss Shelia is one of the company's future talents..."
"I understand."
Simple lang ang sagot ni Elena.
Walang selos.
Walang tampo.
Mas lalo tuloy nalito si Joe.
Dati...
Konting pansin lang ni Adrian kay Shelia ay sapat na para magtampo si Elena.
Pero ngayon...
Parang wala na talaga itong pakialam.
Sa kabilang bahagi ng ballroom...
Kumpiyansang ipinapakilala ni Adrian si Shelia sa iba't ibang negosyante.
Magalang namang nakikipag-usap si Shelia.
Pero halatang kulang pa ang karanasan nito.
Maganda ang academic background niya.
Pero iba ang tunay na mundo ng negosyo.
Karamihan sa mga CEO ay ngumingiti lang bilang paggalang kay Adrian.
Hindi dahil humanga sila sa mga sinasabi ni Shelia.
Ilang minuto pa...
May lumapit na isang matandang foreign businessman.
Silver ang buhok.
Matangkad.
At may kasamang dalawang bodyguards.
Napansin ni Adrian ang problema.
Wala ang translator nito.
Hindi rin ito marunong mag-English.
Bahagyang namutla si Shelia.
"Mr. Cross..."
"I..."
Hindi niya alam ang gagawin.
Tahimik na nagkatinginan ang mga tao.
Hanggang sa...
May isang babaeng lumapit.
Si Elena.
Natural siyang ngumiti sa matanda bago nagsalita sa matatas nitong sariling wika.
Halos sabay-sabay napalingon ang mga tao.
Maging si Adrian.
Mahigit limang minuto silang nag-usap.
Paminsan-minsan ay napapahalakhak pa ang matanda.
Pagkatapos...
Mahigpit nitong kinamayan si Elena.
"Excellent."
Kahit hindi maintindihan ng karamihan ang sinabi nito...
Halata sa mukha nitong sobrang natuwa ito.
Tahimik lang na nakatitig si Shelia.
Ngayon lang niya napansing...
Pareho pala sila ng black gown.
Pero magkaibang-magkaiba ang dating.
Kung siya ay mukhang baguhan...
Si Elena ay parang ipinanganak para sa mundong ito.
Pinilit niyang ngumiti.
"Ate Elena..."
"I didn't know you speak his language."
Ngumiti lang si Elena.
"Kaunti lang."
Napakunot ang noo ni Adrian.
Alam niyang multilingual si Elena.
Pero hindi niya alam na marunong din ito ng wika ng bansang pinanggalingan ng matandang negosyante.
Curious na ring tanong ni Shelia,
"What were you talking about?"
"Parang sobrang saya niya."
Tahimik na uminom ng champagne si Elena bago sumagot.
"I congratulated him."
"He made a very smart investment."
"The coastal property he acquired recently..."
"Someday magiging isa iyon sa pinakamahalagang tourist destinations."
Napakurap si Shelia.
"Really?"
"That land didn't look valuable."
Bahagyang ngumiti si Elena.
"Sometimes..."
"The best investments are the ones people ignore."
Tahimik na napatitig si Adrian sa kanya.
Mas matagal kaysa nararapat.
Napansin iyon ni Elena.
"What?"
Bumalik ang malamig na ekspresyon ni Adrian.
"How did you know?"
"How can you be so sure that property will become valuable?"
Ngumiti lang si Elena.
Pero sa loob-loob niya...
Dahil nakita ko na ang future.
Hindi lang puwedeng malaman ninyo.“Talaga?”Lumiwanag ang mukha ni Carrie habang nakatingin kay Damien sa labas ng building.“Ang gwapo niya. Do you think he’s here for someone?”Maya-maya, napabuntong-hininga siya.“Pero imposible namang para sa akin.”Napatingin si Shelia sa gate.Nakasandal si Damien sa itim na off-road vehicle, tahimik habang naghihintay. Hindi niya kailangang tawagin ang attention ng mga tao. Kusa nang lumalapit ang mga tingin sa kanya.At ilang segundo lang ang lumipas, lumabas si Elena kasama si Lucas.Diretso silang naglakad papunta kay Damien.Binuksan nito ang passenger door para kay Elena.Napatigil si Carrie.“Wait. Siya ang hinihintay niya?”Hindi sumagot si Shelia.Sa auction pa lang, nakita na niya kung paano kumilos si Damien para protektahan si Elena. Ngayon, hindi na iyon mukhang simpleng business connection.May distansya sa kilos ni Damien, pero may familiarity din.Parang alam na nito kung saan pupunta si Elena bago pa ito magsalita.“Hindi ba siya ‘yung babae na sinabi mong humah
Nang muling umabante si Adrian, hindi na naghintay si Elena.Mabilis niyang kinuha ang maliit na self-defense device mula sa drawer sa tabi ng kitchen counter.Ibinigay iyon sa kanya ng security consultant matapos ang kidnapping incident. Ilang beses niya iyong hinawakan noon para masanay, pero hindi niya inakalang gagamitin niya iyon laban sa sarili niyang asawa.Ngayon, wala na siyang ibang choice.“Adrian, stop.”Hindi ito nakinig.Pinindot ni Elena ang device.Napatigil si Adrian, napahawak sa braso niya, at bumagsak sa sahig.Nanatili si Elena sa malayo habang pinagmamasdan ang dibdib nitong gumagalaw.Humihinga pa siya.Mabilis niyang pinindot ang emergency panel sa dingding.“Security to the kitchen. Bring the medical kit. No one enters until I say so.”Mabilis na dumating ang dalawang security staff, pero pinigilan sila ni Elena sa may entrance.“Don’t touch him yet. There are broken glass pieces everywhere.”“Ma’am, should we call an ambulance?”“Call the house doctor first.
Nakatago pa rin ang maliit na silver vial sa palad ni Elena.Hindi ito ordinaryong gamot.Hindi rin ito basta supplement na inilagay sa mesa para sa “health” ni Adrian.Alam niya ang amoy.Alam niya ang paraan ng pagtatago.Sa dati niyang buhay, may isang dinner na parang ganito.Maayos ang table setting. Maingat ang mga ngiti. May mga taong nagpapanggap na concerned sa marriage nila.At pagkatapos ng gabing iyon, may nangyari na hindi niya kailanman napag-usapan nang maayos.Hindi siya hiningi ni Doña Celeste kung gusto niyang maging intimate kay Adrian.Hindi rin nito sinabi kung ano ang inilagay sa wine.Ang mahalaga lamang noon ay magkaroon sila ng anak at maging “tunay” ang marriage sa mata ng dalawang pamilya.Ngayon, maingat na nakasara ang mga daliri ni Elena sa vial.“Hindi puwede,” bulong niya.Pero wala siyang sapat na ebidensya.Kung haharapin niya agad si Doña Celeste, itatanggi lamang nito ang lahat. Kung tatawag siya ng security nang walang malinaw na dahilan, magmumukh
“Boss.”Lucas stood in front of the cracked screen, staring at the dart embedded near Adrian Cross’s face.“That was a ninety-eight-inch Ultra HD television.”Damien didn’t look at him.“Replace it.”“Hindi ganoon kadali iyon. It was custom-installed.”“I said replace it.”Lucas turned to him.“You know, for someone who owns multiple buildings, you’re surprisingly destructive when you’re irritated.”“I’ll pay for it.”Napabuntong-hininga si Lucas.“You’re unbelievably rich.”“Thank you.”“That wasn’t a compliment.”“I know.”Kinuha ni Lucas ang tablet mula sa sofa at tiningnan ang still image ng press conference.Nandoon sina Elena at Adrian sa harap ng cameras. Magkahawak ang kamay nila, magkatabi sa stage, at mukhang walang anumang problema sa marriage.“Hindi mo talaga pinapansin ang mas malaking issue,” sabi ni Lucas. “She looked very comfortable beside her husband.”“It was for the cameras.”“Sure.”“Lucas.”“Fine. For the cameras.”Umupo si Lucas sa armchair at nag-scroll sa rep
“Napakaganda ng presentation ninyo.”Nakangiti si Shelia habang nakatayo sa harap nina Elena at Adrian.“You both looked very convincing,” dagdag niya. “I learned a lot from the way you handled the questions.”Hindi napangiti si Elena.May ibang ibig sabihin ang salitang convincing sa bibig ni Shelia.Parang sinasabi nitong alam niyang performance lamang ang lahat.Hindi naman siya mali.Walang tunay na lambing sa pagitan nina Elena at Adrian. May agreement sila, may public image, at may business interests.Pero wala roong pagmamahal.“Crowded here,” sabi ni Adrian. “You should go back to school.”Mabilis na napatingin si Elena sa kanya.Hindi niya inaasahang ganoon kalamig ang tono nito kay Shelia.Dati, kahit may mali si Shelia, maingat si Adrian sa bawat salita. Lagi nitong iniisip kung masasaktan ba ang babae o kung mapapahiya ito.Ngayon, parang wala na itong pasensya.Nawala ang ngiti ni Shelia.“Okay.”Bahagya itong yumuko. “I’ll go.”Hindi gumalaw si Adrian habang papalayo ito
“Relax.”Mahina ang boses ni Adrian habang nakahawak pa rin sa kamay ni Elena.“Hindi ako kinakabahan.”“I know.”“Then stop reminding me.”Saglit siyang tiningnan ni Adrian bago muling humarap sa stage.Hindi naman talaga kinakabahan si Elena.Marami na siyang beses na humarap sa board members, investors, at mga taong naghihintay lamang ng isang maling salita para gamitin iyon laban sa kanya.Ang mahirap lang ay ang magpanggap na natural ang lahat habang nakatutok sa kanila ang dose-dosenang camera.Mula sa gilid ng stage, natapos ng project manager ang presentation tungkol sa Aurora Bay Financial District.May dalawang pangunahing residential zones ang development.Ang Zone A ay para sa malalaking residences—four- to five-bedroom units, private amenities, at mas malalawak na open spaces.Ang Zone B naman ay para sa smaller units na may one- to three-bedroom layouts, mas malapit sa retail areas, transport hubs, at future schools.Hindi lamang high-end residences ang ipinapakita ng Cr







