LOGINNanigas ang ngiti sa labi ni Shelia.
"...Why?"
Pormal pa rin ang boses ni Joe sa kabilang linya.
"Mr. Cross will be attending tonight's gala with his wife."
"So... it won't be appropriate if you come."
Parang may humigpit sa dibdib ni Shelia.
Pero pinilit pa rin niyang ngumiti.
"I see..."
"It's okay."
"I wasn't planning to go anyway."
"Thank you for understanding, Miss."
Pagkaputol ng tawag...
Dahan-dahang bumaba ang cellphone sa kamay niya.
Tahimik ang buong dorm room.
Nagkatinginan ang mga roommate niya.
"Shelia..."
"Hindi ba dapat ikaw ang kasama ng boyfriend mo?"
"International gala pa naman 'yon."
"Akala namin ipapakilala ka na niya sa foreign investors."
Napakagat siya sa labi.
Hindi niya puwedeng ipakita ang pagkadismaya.
"May important client lang siyang aasikasuhin."
"Besides..."
"Mas importante ang work."
Ngumiti siya.
Pero hindi umabot sa mga mata niya.
Pagkaalis ng mga roommate niya, tumingin siya sa designer gown na nakasabit sa closet.
Matagal niya iyong hinintay.
Ilang linggo niyang inisip ang gabing ito.
Bakit biglang nagbago ang lahat?
Tahimik niyang kinuyom ang tela ng gown.
Hindi.
Hindi pa siya susuko.
Samantala...
Sa Cross Mansion.
Isang eleganteng black evening gown ang dumating mula sa kilalang luxury atelier sa Makati.
Personal itong pinili ni Adrian.
Ilang minuto na siyang naghihintay sa ibaba nang marinig ang mahinang tunog ng high heels.
Unti-unti siyang napatingala.
At doon...
Tuluyan siyang natigilan.
Dahan-dahang bumababa ng hagdan si Elena.
Hindi ito flashy.
Hindi rin sobra ang alahas.
Pero sapat ang simpleng black silk gown para lalo nitong ipakita ang natural na elegance.
Tahimik lang siyang naglalakad.
Pero parang awtomatikong napupunta rito ang lahat ng atensyon.
Maging si Adrian ay hindi agad nakapagsalita.
Ngayon lang niya napansing...
Napakaganda pala talaga ng asawa niya.
"I'm ready."
Simple lang ang sinabi ni Elena.
Bahagyang tumikhim si Adrian.
"Let's go."
Paglabas nila ng mansion...
Agad na binuksan ni Joe ang p***o ng limousine.
Pagkakita niya kay Elena, hindi niya napigilang mapangiti.
"Mrs. Cross..."
"You look amazing."
Mas gumanda pa kayo kaysa—
Naputol siya nang maramdaman ang malamig na tingin ni Adrian.
Agad niyang isinara ang bibig.
Napakamot na lang siya sa ulo.
Tahimik namang natawa si Elena.
"It's fine."
Pagkasakay niya sa sasakyan, napabuntong-hininga si Joe.
Mahina niyang narinig ang boses ni Adrian.
"No bonus this month."
Nanlaki ang mata ni Joe.
Sir...
Ano bang kasalanan ko?
Pagdating nila sa Grand Imperial Convention Center...
Isa-isang huminto ang mga luxury cars sa VIP entrance.
Nang bumaba si Adrian, natural niyang iniabot ang kamay kay Elena.
Saglit siyang nag-alangan.
Pero dahil nakatutok na ang mga camera...
Tinanggap niya rin iyon.
Sunod-sunod ang camera flashes.
"Mr. and Mrs. Cross!"
"They look perfect together."
"I've never seen them attend an event like this."
"Power couple."
Naririnig ni Elena ang bawat bulungan.
Kung noong dati...
Masaya sana siyang marinig ang mga iyon.
Pero ngayon...
Wala na iyong ibig sabihin.
Habang papasok sila sa ballroom, tahimik niyang pinagmasdan ang paligid.
Marami sa mga taong naroon ang kilala niya.
Mga CEO.
Business tycoons.
International investors.
Government officials.
Mga taong minsan na rin niyang nakatrabaho...
Sa dati niyang buhay.
Bigla...
CRASH!
Nabasag ang malaking crystal vase sa gitna ng lobby.
Napalingon ang lahat.
Isang matandang hardinero ang natatarantang yumuko para pulutin ang mga nahulog na imported roses.
Agad lumapit ang event manager.
"What are you doing?!"
"Do you even know how expensive those flowers are?"
"Security!"
"Get him out!"
Yumuko ang matanda.
"Pasensya na po..."
"Nadulas lang po ako."
Bago pa man makalapit ang security...
May isang babaeng yumuko rin.
Si Elena.
Isa-isa niyang pinulot ang mga rosas.
Maingat.
Parang walang nangyaring eskandalo.
Napatingin ang event manager.
"Ma'am..."
"Those flowers were ruined."
Tahimik na ngumiti si Elena.
"Were they?"
Tinanggal niya ang isang bahagyang naputol na dahon.
Saka niya tiningnan ang mga bisita.
"Mr. Houston brought these roses for tonight's guests."
"Sayang naman kung itatapon lang."
"Why don't we let every lady take one home?"
"A beautiful flower deserves to be appreciated."
Tahimik ang buong lobby.
Pagkatapos...
Isa-isang tumango ang mga bisita.
"That's actually a wonderful idea."
"I like it."
Napahiya ang event manager.
Agad niyang pinatigil ang security.
Nagpasalamat ang matandang hardinero kay Elena bago ito tahimik na umalis.
Lumapit si Adrian.
Mahina lang ang boses niya.
"You handled that well."
Hindi siya nilingon ni Elena.
"I'm just protecting someone else's effort."
Hindi na siya nagsalita pa.
Pero may kung anong tumatak sa isip ni Adrian.
Sa labas ng venue...
Huminto ang isang taxi.
Dahan-dahang bumaba si Shelia.
Suot pa rin niya ang black gown.
Huminga siya nang malalim bago lumapit sa entrance.
Ngunit agad siyang hinarang ng security.
"Invitation, Miss?"
Natigilan siya.
"Kasama ako ni Mr. Cross."
Sinulyapan siya ng guard.
"Mr. Cross is already inside."
"With Mrs. Cross."
"...Excuse me?"
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Shelia.
Nararamdaman niyang unti-unti nang tumitingin sa kanya ang mga tao.
Namumula ang mukha niya sa hiya.
Sakto namang lumabas si Joe.
Agad niya itong nilapitan.
"Joe..."
"Please."
"Gusto ko lang makapasok."
Nag-alangan si Joe.
Pero naalala niya kung gaano kasipag si Shelia sa kumpanya.
"She's with Cross Group."
sabi niya sa guard.
Tumango naman ito.
Pagkapasok nila...
Huminto si Joe.
"Miss Miles."
"Bakit kayo pumunta?"
Tahimik na yumuko si Shelia.
"I just wanted to learn."
"In a few months, I'll be studying abroad."
"I know Mr. Cross expects more from me."
"And honestly..."
Saglit siyang tumingin sa loob ng ballroom.
"I'm worried."
Napakunot ang noo ni Joe.
"About what?"
"Mrs. Cross."
Mahina ang boses niya.
"She doesn't have much experience in finance."
"Tonight is full of international investors."
"I'm afraid..."
"...she might embarrass Mr. Cross."
Napaisip si Joe.
Sa totoo lang...
Noon pa man ay si Shelia na ang madalas nitong makasama sa business events.
Kaya hindi niya namalayang tumango na pala siya.
"Fine."
"But don't cause any trouble."
Masaya siyang ngumiti.
"I won't."
Pagpasok niya sa lobby...
Agad niyang nakita si Adrian.
Nakikipag-usap ito sa ilang foreign businessmen.
Napangiti siya.
Mabilis siyang naglakad palapit.
Ngunit...
BANG!
May nabangga siyang matandang lalaking may hawak na paso ng puting orchids.
Natapon ang tubig.
Diretsong tumalsik sa itim niyang gown.
Nanlaki ang mga mata niya.
"Oh my God!"
"Ano ba naman!"
"Can't you watch where you're going?!"
HI GUYS NAKA DAILY UPDATE TO SO PLS SUPPORT MEETITIGIL KO MUNA UPDATE SA IABANG BOOK HEHEAFTER NITO SAKA KO SILA I COCONTINUE BUSY DIN KASI SCHEDULE KO SO PLS SUPPORT THIS BOOK BY LEAVING A COMMENT PARA SIPAGIN AKO LALO MAG UPDATEEE PLSS THANK UU !!
Pagkababa ng tawag ni Uncle Ralph, hindi agad gumalaw si Elena.Nanatili siyang nakaupo sa harap ng desk habang nakatitig sa acceptance letter ng Aurora School of Finance.Hindi naman talaga siya naniwalang si Ralph ang unang magdududa sa kanya.Pero hindi iyon ang pinakamasakit.Ang mas nakakabahala ay kung gaano kabilis nitong nalaman ang tungkol sa bank transfer.At kung sino ang unang nagbigay ng ideya.“Rosalie,” mahina niyang sabi.Hindi pa man tuluyang nakakalapit si Elena sa negosyo ng Vale family, may gumagalaw na agad sa loob nito.Hindi man direktang inaagaw ni Rosalie ang mana niya, sinusukat na nito kung gaano siya kadaling ma-pressure.Kinuha ni Elena ang phone at tinawagan ang private bank na nagma-manage ng inheritance account niya.“Good afternoon, Ms. Vale,” bati ng receptionist. “How may we assist you?”“I want to transfer the remaining assets from my family account to a separate account under my name.”“Would you like us to connect you to your relationship manager?
Dumating ang acceptance letter ni Elena sa tanghali.Isang simpleng email lang iyon mula sa Aurora School of Finance.Congratulations, Ms. Vale. You have been accepted into the Graduate Program in Financial Strategy.Binasa niya iyon nang dalawang beses.Hindi siya napatalon sa saya. Hindi rin siya agad tumawag kay Adrian.Sa halip, napatingin siya sa bank statement na nasa tabi ng laptop.Dalawang bilyong piso ang nailabas mula sa isang Vale account ilang araw na ang nakalipas.Hindi iyon napunta sa school.Iyon ang unang bayad para sa lupang binili niya sa auction.Pero sa panahong ito, hindi pa niya kayang sabihin sa pamilya kung bakit niya iyon ginawa.Lalo na kay Rosalie.Hindi nagtatagal ang mga sikreto sa mga pamilyang tulad ng Vale. Isang tawag lang sa tamang tao, at bago matapos ang araw, alam na ng kalahating Aurora City ang laman ng usapan.Napatunayan iyon nang tumunog ang phone niya.Si Uncle Ralph.“Hello?”“Elena,” bungad nito, seryoso ang boses. “Totoo bang natanggap k
Hindi na maalis sa isip ni Shelia ang itsura ni Elena sa Vale family banquet.Midnight-blue ang dress nito. Simple ang design, pero bagay sa kanya. Hindi nito kailangang magpakitang-gilas para mapansin. Kahit tahimik lang si Elena, kusa pa ring napupunta rito ang tingin ng mga tao.Kabaligtaran niya.Sa tuwing kasama niya si Adrian, palagi siyang mukhang batang estudyanteng kailangang alagaan.Kahit gaano siya kaganda ngayong gabi, alam niyang hindi iyon sapat kung ganoon pa rin ang tingin ni Adrian sa kanya.Kaya pinili niya ang itim na dress.Mas fitted. Mas mature. Mas bagay sa isang babaeng hindi na dapat tratuhing parang bata.Sa maliit na private dining room ng The Regalia Hotel, maingat niyang inayos ang mga kandila sa mesa. Pinatay niya ang malalaking ilaw at iniwan lamang ang warm lights sa paligid.May cake sa gitna ng mesa. May birthday gift siyang inilagay sa tabi ng wineglass.Hindi iyon ordinaryong regalo.Isang leather watch strap iyon para kay Adrian. Alam niyang pareh
Nang matapos ang dinner, muling hinawakan ni Adrian ang kamay ni Elena.Sa harap ng pamilya, natural ang galaw.Parang sanay silang umalis nang magkasama.Pero habang naglalakad sila palabas ng Vale House, unti-unting inalis ni Elena ang mga daliri niya sa kamay nito.Hindi napansin ng ibang kamag-anak.Napansin ni Adrian.Hindi siya agad nagsalita.Nang makalayo na sila sa entrance, saka siya tumingin kay Elena.“Why did you pull away?”“Pagod na ako.”“That’s not an answer.”Elena continued walking toward the car.“Bakit ka ba pumunta?”Adrian stopped.Hindi ito ang tanong na inaasahan niya.“Alam mong may family banquet,” he said.“I know.”“And you came alone.”“I told you I could manage.”“Your relatives were waiting for me.”“Para sa business.”His eyes narrowed. “Exactly. The relationship between the Vale and Cross families is still important. I had to show up.”Elena turned toward him.“A grand excuse.”“What did you say?”“Wala.”“Say it again.”“Hindi mahalaga.”Adrian stare
Rosalie was still staring at Adrian.“So the woman I saw at Crown Galleria was only an employee?”Adrian placed one hand on the back of Elena’s chair.“Yes. She works with my executive office. I asked her to help choose the gifts.”“Why would you need her help?”“Because I wanted someone with a different eye.”His answer was calm.Too calm.Rosalie had clearly expected him to deny being at the mall or become defensive. Instead, Adrian had given her an explanation that sounded reasonable enough to end the conversation.Ralph visibly relaxed.“Then there’s no issue,” he said. “Adrian, take a seat. Dinner is about to begin.”Adrian nodded and pulled out the chair beside Elena.As he sat, Elena leaned closer.“Hindi ko akalaing marunong kang umarte.”He did not look at her.“Likewise.”His hand remained near hers on the table.From the outside, mukha silang mag-asawang sanay nang magkatabi sa family gatherings.Only Elena knew how careful every movement was.Rosalie sat across from them.







