LOGINTahimik na pinagmasdan ni Adrian ang papalayong likod ni Elena.
Kung totoo ang sinasabi nito...
Napakalaki ng magiging halaga ng lupang binili niya.
Pero kung mali siya...
Sampung bilyong piso ang mawawala.
Sa huli, umiling si Adrian.
Hindi.
Imposibleng alam iyon ni Elena.
"Just a compliment," kalmadong sabi nito. "You're overthinking."
Ilang segundo pa siyang tinitigan ni Adrian.
Pagkatapos ay bahagya siyang tumango.
"Hopefully."
Hindi na niya ipinilit pa ang usapan.
Muli niyang inakay si Shelia upang ipakilala sa iba pang negosyante.
Habang naglalakad palayo, napatingin si Shelia kay Elena.
Sandali lang.
Pero sapat para makita ni Elena ang munting ngiti ng tagumpay sa labi nito.
Parang sinasabing...
Nanalo na naman ako.
Tahimik na inubos ni Elena ang laman ng champagne glass.
Sa paningin ng lahat...
Isa lang siyang asawang iniwan sa gitna ng isang napakahalagang event.
Ang legal na asawa.
Pero ang babaeng ipinapakilala ng asawa niya sa mga investors...
Ay iba.
Kung dati...
Masasaktan siya.
Pero ngayon...
Hindi na.
Mas mahalaga ang dahilan ng pagpunta niya rito.
Huminga siya nang malalim at inilibot ang tingin sa ballroom.
Hindi madaling lapitan ang mga business tycoons.
Lalo na kung mag-isa siya.
Hanggang sa...
Napadako ang tingin niya sa grand piano sa gitna ng venue.
Dahan-dahang umangat ang sulok ng labi niya.
May naisip siya.
Lumapit siya sa pianist.
"May I?"
Magalang na ngumiti ang lalaki at agad na tumayo.
"Of course, Ma'am."
Tahimik na umupo si Elena.
Ipinatong niya ang mga daliri sa ivory keys.
Matagal na rin mula nang huli siyang tumugtog.
Noong bata pa siya...
Bahagi ng training bilang tagapagmana ng pamilya Vale ang piano, etiquette, foreign languages, business negotiation, at public speaking.
Mga bagay na minsan niyang isinantabi...
Dahil inuna niyang mahalin si Adrian.
Huminga siya nang malalim.
At nagsimulang tumugtog.
Mabagal.
Malambing.
Elegant.
Unti-unting napuno ng musika ang buong ballroom.
Isa-isang tumigil ang mga usapan.
Napalingon ang mga bisita.
Maging ang mga waiter ay pansamantalang huminto sa paghahatid ng champagne.
Lahat ay nakatingin sa babaeng nasa harap ng piano.
Maging si Adrian.
Tahimik lang siyang nakatitig.
Hindi niya matandaang nakita niyang tumugtog si Elena nang ganito.
Nang matapos ang piyesa...
Umalingawngaw ang malakas na palakpakan.
"Bravo."
"Beautiful."
"What an incredible performance."
Napatingin si Shelia kay Adrian.
"She's really good..."
Mahina ang boses niya.
Hindi inalis ni Adrian ang tingin kay Elena.
"She trained professionally."
Simple lang ang sagot niya.
Pero alam niyang...
Hindi lahat ng professionally trained ay kayang magbigay ng ganoong klaseng emosyon sa isang piyesa.
Sa unang pagkakataon...
Napagtanto ni Shelia ang pagitan nilang dalawa.
Akala niya noon...
Maganda lang si Elena.
Isang spoiled heiress na walang ibang alam kundi gumastos.
Ngayon...
Unti-unti niyang nakikitang mali siya.
Matapos ang performance, isa-isang lumapit ang mga kilalang socialites at businesswomen kay Elena.
Natural silang nakipagkwentuhan dito.
At dahil sa kanila...
Mas madali ring nabuksan ang p***o papunta sa mga tunay na decision-makers ng industriya.
Hindi kailangang habulin ni Elena ang koneksyon.
Sila mismo ang lumalapit.
Sa VIP lounge sa ikalawang palapag...
Napailing si Lucas.
"Didn't expect that."
"Mrs. Cross is full of surprises."
Tahimik lang si Damien.
"Not bad."
Napatawa si Lucas.
"Boss..."
"Marunong ka bang mag-appreciate ng classical music?"
"No."
"Then bakit ang seryoso ng tingin mo?"
Bahagyang ngumiti si Damien.
"I don't understand music."
"But I like watching her."
Napailing na lang si Lucas.
Delikado na 'to.
Makalipas ang ilang minuto...
Nagpaalam si Elena upang pumunta sa ladies' lounge.
Tahimik ang hallway.
Kasalubong niya lamang ang ilang hotel staff.
Pagliko niya sa isang mas tahimik na corridor...
May biglang humila sa kanya.
Napaatras siya.
Isang malakas na kamay ang tumakip sa bibig niya.
"Shh..."
"Don't scream."
Mabilis siyang kumalma.
Hindi siya nagpumiglas.
Sa halip...
Mariin niyang kinagat ang kamay ng lalaking nasa likod niya.
"Damn!"
Agad siyang binitawan nito.
Mabilis na umatras si Elena.
Pag-angat niya ng tingin...
Napakurap siya.
"Damien?"
Bahagyang kinuskos ng lalaki ang kamay niyang may bakas ng kagat.
"Good reflex."
Napairap si Elena.
"You deserved it."
"What are you even doing here?"
Napasandal si Damien sa pader.
"I slipped away."
"I don't like crowded conversations."
Napailing siya.
"That's your reason?"
Bahagyang umangat ang kilay nito.
"Not enough?"
Napabuntong-hininga si Elena.
"You're weird."
Bahagyang natawa si Damien.
"I've been told."
May inilabas itong isang folder.
"This is yours."
Tinanggap iyon ni Elena.
Loan Agreement.
Naroon na ang lahat ng napag-usapan nila.
Hindi na siya nag-aksaya ng oras.
Mabilis niyang pinirmahan ang dokumento.
Pagkatapos ay ibinalik iyon.
"That's it?"
tanong niya.
Tumango si Damien.
"That's it."
Napailing siya.
"You dragged me all the way here just for a signature?"
"Could've waited until tomorrow."
Tahimik lang itong tumingin sa kanya.
"As your creditor..."
"Can I ask one question?"
"Shoot."
"Bakit handa kang gumastos ng ten billion para sa lupang iyon?"
Nagkatinginan sila.
Ngumiti si Elena.
"I can't tell you."
"What if I insist?"
Hindi sumagot si Elena agad.
Sa halip...
Lumapit siya nang bahagya.
"What if I tell you..."
"Within six months..."
"...that land will be worth several times more?"
Tahimik lang si Damien.
"I still wouldn't believe you."
"Fair."
Ngumiti siya.
"What if I tell you..."
"May malaking development project nang nakaplano sa paligid no'n?"
Napakunot ang noo ni Damien.
"I've never seen any report."
"You will."
Sapat na ang ngiti ni Elena.
Hindi na siya nagdagdag pa.
Iniwan niya itong nakatayo sa hallway at tuluyang pumasok sa ladies' lounge.
Makalipas ang ilang minuto...
Bumalik si Damien sa VIP area.
Agad siyang sinalubong ni Lucas.
"Signed?"
Tumango siya.
"Yeah."
Napansin ni Lucas ang seryoso nitong mukha.
"What's bothering you?"
Tahimik na naupo si Damien.
"Lucas."
"Find out something for me."
"Anything."
"Who owns the properties surrounding Crescent Manor?"
Napakamot sa ulo si Lucas.
"Crescent Manor?"
"Boss..."
"Nasa lumang industrial drainage zone 'yon."
"Halos walang gustong bumili ro'n."
"Walang subdivision."
"Walang commercial district."
"Kahit basketball court..."
"Parang ayaw pang itayo ng mga tao."
Tahimik na napatitig si Damien sa hawak niyang wine glass.
"Sewer district..."
Mahina niyang bulong.
Kung gano'n...
Bakit ganoon katatag ang paniniwala ni Elena?
At bakit pakiramdam niya...
May alam itong hindi alam ng kahit sino?
“Talaga?”Lumiwanag ang mukha ni Carrie habang nakatingin kay Damien sa labas ng building.“Ang gwapo niya. Do you think he’s here for someone?”Maya-maya, napabuntong-hininga siya.“Pero imposible namang para sa akin.”Napatingin si Shelia sa gate.Nakasandal si Damien sa itim na off-road vehicle, tahimik habang naghihintay. Hindi niya kailangang tawagin ang attention ng mga tao. Kusa nang lumalapit ang mga tingin sa kanya.At ilang segundo lang ang lumipas, lumabas si Elena kasama si Lucas.Diretso silang naglakad papunta kay Damien.Binuksan nito ang passenger door para kay Elena.Napatigil si Carrie.“Wait. Siya ang hinihintay niya?”Hindi sumagot si Shelia.Sa auction pa lang, nakita na niya kung paano kumilos si Damien para protektahan si Elena. Ngayon, hindi na iyon mukhang simpleng business connection.May distansya sa kilos ni Damien, pero may familiarity din.Parang alam na nito kung saan pupunta si Elena bago pa ito magsalita.“Hindi ba siya ‘yung babae na sinabi mong humah
Nang muling umabante si Adrian, hindi na naghintay si Elena.Mabilis niyang kinuha ang maliit na self-defense device mula sa drawer sa tabi ng kitchen counter.Ibinigay iyon sa kanya ng security consultant matapos ang kidnapping incident. Ilang beses niya iyong hinawakan noon para masanay, pero hindi niya inakalang gagamitin niya iyon laban sa sarili niyang asawa.Ngayon, wala na siyang ibang choice.“Adrian, stop.”Hindi ito nakinig.Pinindot ni Elena ang device.Napatigil si Adrian, napahawak sa braso niya, at bumagsak sa sahig.Nanatili si Elena sa malayo habang pinagmamasdan ang dibdib nitong gumagalaw.Humihinga pa siya.Mabilis niyang pinindot ang emergency panel sa dingding.“Security to the kitchen. Bring the medical kit. No one enters until I say so.”Mabilis na dumating ang dalawang security staff, pero pinigilan sila ni Elena sa may entrance.“Don’t touch him yet. There are broken glass pieces everywhere.”“Ma’am, should we call an ambulance?”“Call the house doctor first.
Nakatago pa rin ang maliit na silver vial sa palad ni Elena.Hindi ito ordinaryong gamot.Hindi rin ito basta supplement na inilagay sa mesa para sa “health” ni Adrian.Alam niya ang amoy.Alam niya ang paraan ng pagtatago.Sa dati niyang buhay, may isang dinner na parang ganito.Maayos ang table setting. Maingat ang mga ngiti. May mga taong nagpapanggap na concerned sa marriage nila.At pagkatapos ng gabing iyon, may nangyari na hindi niya kailanman napag-usapan nang maayos.Hindi siya hiningi ni Doña Celeste kung gusto niyang maging intimate kay Adrian.Hindi rin nito sinabi kung ano ang inilagay sa wine.Ang mahalaga lamang noon ay magkaroon sila ng anak at maging “tunay” ang marriage sa mata ng dalawang pamilya.Ngayon, maingat na nakasara ang mga daliri ni Elena sa vial.“Hindi puwede,” bulong niya.Pero wala siyang sapat na ebidensya.Kung haharapin niya agad si Doña Celeste, itatanggi lamang nito ang lahat. Kung tatawag siya ng security nang walang malinaw na dahilan, magmumukh
“Boss.”Lucas stood in front of the cracked screen, staring at the dart embedded near Adrian Cross’s face.“That was a ninety-eight-inch Ultra HD television.”Damien didn’t look at him.“Replace it.”“Hindi ganoon kadali iyon. It was custom-installed.”“I said replace it.”Lucas turned to him.“You know, for someone who owns multiple buildings, you’re surprisingly destructive when you’re irritated.”“I’ll pay for it.”Napabuntong-hininga si Lucas.“You’re unbelievably rich.”“Thank you.”“That wasn’t a compliment.”“I know.”Kinuha ni Lucas ang tablet mula sa sofa at tiningnan ang still image ng press conference.Nandoon sina Elena at Adrian sa harap ng cameras. Magkahawak ang kamay nila, magkatabi sa stage, at mukhang walang anumang problema sa marriage.“Hindi mo talaga pinapansin ang mas malaking issue,” sabi ni Lucas. “She looked very comfortable beside her husband.”“It was for the cameras.”“Sure.”“Lucas.”“Fine. For the cameras.”Umupo si Lucas sa armchair at nag-scroll sa rep
“Napakaganda ng presentation ninyo.”Nakangiti si Shelia habang nakatayo sa harap nina Elena at Adrian.“You both looked very convincing,” dagdag niya. “I learned a lot from the way you handled the questions.”Hindi napangiti si Elena.May ibang ibig sabihin ang salitang convincing sa bibig ni Shelia.Parang sinasabi nitong alam niyang performance lamang ang lahat.Hindi naman siya mali.Walang tunay na lambing sa pagitan nina Elena at Adrian. May agreement sila, may public image, at may business interests.Pero wala roong pagmamahal.“Crowded here,” sabi ni Adrian. “You should go back to school.”Mabilis na napatingin si Elena sa kanya.Hindi niya inaasahang ganoon kalamig ang tono nito kay Shelia.Dati, kahit may mali si Shelia, maingat si Adrian sa bawat salita. Lagi nitong iniisip kung masasaktan ba ang babae o kung mapapahiya ito.Ngayon, parang wala na itong pasensya.Nawala ang ngiti ni Shelia.“Okay.”Bahagya itong yumuko. “I’ll go.”Hindi gumalaw si Adrian habang papalayo ito
“Relax.”Mahina ang boses ni Adrian habang nakahawak pa rin sa kamay ni Elena.“Hindi ako kinakabahan.”“I know.”“Then stop reminding me.”Saglit siyang tiningnan ni Adrian bago muling humarap sa stage.Hindi naman talaga kinakabahan si Elena.Marami na siyang beses na humarap sa board members, investors, at mga taong naghihintay lamang ng isang maling salita para gamitin iyon laban sa kanya.Ang mahirap lang ay ang magpanggap na natural ang lahat habang nakatutok sa kanila ang dose-dosenang camera.Mula sa gilid ng stage, natapos ng project manager ang presentation tungkol sa Aurora Bay Financial District.May dalawang pangunahing residential zones ang development.Ang Zone A ay para sa malalaking residences—four- to five-bedroom units, private amenities, at mas malalawak na open spaces.Ang Zone B naman ay para sa smaller units na may one- to three-bedroom layouts, mas malapit sa retail areas, transport hubs, at future schools.Hindi lamang high-end residences ang ipinapakita ng Cr







