FAZER LOGINElena's Pov We went to a high-end restaurant and guess what? He fvcking reserved it for us. Nakipag-away pa ako sa kanya dahil sa kung bakit niya ginawa iyon, pero sa huli ay wala rin akong nagawa kundi sumunod sa kanya dahil iyon naman dapat ang gagawin ko. Ang sumunod sa kanya. He snaked his arms around my waist, possessively—like he owned half of me while we were walking inside the restaurant. Masyadong mataas, malawak, at magarbo ang silid. Sabagay, sa labas pa lang, halata mo nang hindi basta-basta ang restaurant na ito. Hindi ko maiwasang mamangha sa loob, mula sa mga upuan patungo sa ceiling—lahat ng iyon ay gawa sa ginto. He pulled a chair for me and made me sit there, after that he went to his own chair and sat like he owned this place. Talaga bang ganito na siya? Masyadong sweet, masyadong pabida. Kainis. Pinigilan ko ang aking sarili na awayin siya dahil ngayon la
Elena's Pov"What?" "Yes, Miss Elena. You are one of the capable to fix the financial issue that's why the CEO wanted to see you." My heart thudded into my ears. Hindi ako makapaniwala na sasabihin niya sa akin iyon dahil gusto ko lang naman na magtrabaho nang maayos. Hindi para mapansin ng kanilang big boss. Ano na ang gagawin ko ngayon? Siyempre, I took the chance. Malay ko ba at makakadagdag na ito ng pera ko at makapagpatayo na ako ng negosyo and I will live my life here in Canada. And for, Enzo...he can visit me here often. May private plane naman siya, pero sa ngayon ay hindi muna lalo pa at wala pa naman akong napapatunayan. At gusto kong ipakita sa lahat na kaya ko. Kaya ko kahit sarili ko lang. While walking through the office of their big boss, my palms were sweating yet I tried to act normal despite any of the circumstances. Pinilit kong magmukhang kalmado kahit halos lumuwa na sa dibdib ko an
Good afternoon. Magandang araw. Maayong buntag sa tanan. Thank you for supporting this book silently. I hope you’ll going to stay with Elena’s journey till the end. Hindi ko sigurado kung malapit na itong matapos. Pero this will be a fourth series. Stacey, Cassandra, and Miss Amanda Asuncion. Pinakahuli kasi masa—Secret. Well, I hope katulad Nina Elena at Enzo. Suportahan niyo rin ang susunod sa series. Thank you so much po!
Enzo’s Pov When she chooses her dream over me, I understand. I always do because I want her to think that I supported every decision she made. Ayoko siyang ikulong sa akin dahil hindi ganoon ang pagmamahal, pero kampante ako dahil akin siya. Na mahal niya ako kahit hindi niya sabihin. Ayos lang sa akin iyon: everything will go on once that woman finally fulfills her dreams; then my dreams will be fulfilled too, because she will be back here. My woman. I busied myself in the morning, sigurado akong tulog pa iyon at ayoko naman na disturbuhin siya dahil iyon pa naman ang sinabi niya sa akin. Na ayaw niyang nangungulit at masyadong clingy. I pouted. I didn’t know I could be so attached to someone like this. Why would she say those things to me brutally? Well, iyon nga ang nagustuhan ko sa kanya—masyado siyang honest sa bawat sinasabi niya. Hindi ko tuloy mapigilang mapangiti habang inaalala ang mga araw na nagbabangayan kaming dalawa at hindi niya gustong manalo ako dahil
Elena's Pov I glanced at the sea where it waves calmly. Walang buwan, pero nakikita namin ang karagatan kahit na madilim dahil sa ilaw na nagmumula sa buhay. "Paano kung hindi gumana?" mahina kong tanong. May kung ano sa akin na hindi ko maintindihan na pagkatapos ng lahat ng ito ay magiging maayos din lahat. At hindi ako papayag na hindi ko matupad ang gusto ko. He turned his gaze towards me. "Elena, it won't work if we don't try it." Huminga ako nang malalim, hindi ko alam pero may kung ano sa akin ang gustong pagbigyan siya, pero parang ayoko. Tama ba talaga itong gagawin ko? "Marami akong ayaw kapag nasa Canada ako, at lalong ayokong nagpapadala ka ng financial sa akin." May pagbabanta sa tono nang aking boses, at tumango naman siya pero alam kong labas iyon sa ilong niya. Kilala ko siya. Sinamaan ko siya nang tingin, Tumawa siya. "I'm telling you, Enzo, ayoko nang makulit na lalaki." "I'm not," he replied. Tinaasan ko siya ng kilay, at nakikita ko naman na sinsero
Elena’s PovI tried to figure out how to breathe until I could, but hindi ko kayang huminga nang ilang minuto sa ilalim ng dagat. I always end up catching my breath. Kainis naman.Habang si Enzo ay pinagmamasdan lang ako habang nahihirapan siya. Ang sarap naman talaga ng ginagawa niya—halatang tuwang-tuwa siya na nahihirapan ako. Talaga naman. But didn’t give up easily. I will show him who I am.Tumayo siya, nasa likod ang kanyang mga kamay, tapos naglakad palapit sa akin. “Hay naku, Elena. Pinapahirapan mo lang ang sarili mo.” Hindi ako kumibo; patuloy lang sa paghahanap ng puwede kong itali sa mga nakolekta kong kahoy. Kahit anong gawin ko, alam kong wala pa rin itong patutunguhan, pero kailangan ko pa ring patunayan sa kanya na hindi ako basta-basta na lang sumusuko.Ngunit sumapit na lang ang gabi; wala pa rin akong nagawa. Walang nangyayari. Everything was useless.
Enzo's Pov"...then she'll survive this company," I said, looking at footage of what she was doing yesterday. She passed the test. I reviewed the sales, and everything was correct. Talaga ngang magaling siya gaya ng sabi ng kanyang senior sa Palawan. Ang buong akala ko ay mayabang lang siya dahil
Elena’s Pov Kahit ngayong nakarating na ako sa condo ay paulit-ulit paring naglalaro sa isipan ko ang kanyang sinabi. Na umuwi na ako. Bakit niya ako pinauwi ng maaga? At bakit tila…may alam si Mr. Vergara tungkol doon pero wala siyang sinabi. Shit! Hindi tuloy ako makapag-isip ng maay
Elena’s PovHanggang makarating ako sa opisina ay hindi ko parin maintindihan kung bakit hindi niya ako sinama. Hindi kaya tinitimbang niya lang kung susunod ba ako sa kanya o magmamatigas? Hindi kaya, he is testing me to see if I know what was written in the rules? Hindi ba ako magaling na sekre
Elena's PovI memorized everything that was in the email within just an hour after I ate breakfast in the cafeteria. Well, I wasn't called "the brain" of my batch for nothing. Mabilis kong makuha ang lahat sa isang tingin ko lang. Hindi ko alam kung bakit pero pinanganak akong ganoon na talaga ang







