After One Night, He Became My Boss

Elena's Pov"Elena," kinuha ni mama ang aking kamay at marahan iyong hinaplos. "Alam kong ayaw mo pang ikasal pero gusto mo bang mawala sa'yo si Spencer?" Tanong niya na nagpatigil sa akin. Si Spencer ang bagong CEO ng Vallamor enterprises kaya lahat ng mga tao ay halos nakadikit sa kanya at isa na doon ang mga pamilya ko. Hindi ko mawari kung bakit gustong-gusto na niya kaming ikasal pero sana pala ay natunugan ko na ito noon pa."Ma, next year na lang po." Mahina kong sagot, ayaw ng magkaroon pa ng gulo. "Besides, aalis pa papuntang New York si ate." Mahigpit ang pagkakahawak ni mommy sa kamay ko, tila may halong gigil pero pinigilan ko ang aking sarili na magreklamo. Humugot siya ng isang malalim na buntonghininga bago muling nagsalita ng may ngiti sa labi. Hinaplos ang likod ng aking kamay, nakatitig sa aking mga mata at bumuka ang bibig handa na sanang magsalita pero naunahan ni ate. "Sige na kasi, Elena." Si ate iyong nagsalita na kanina pa nanonood sa amin. Naglakad siya pa

Elena's Pov Dala-dala ko ang aking bagahe na tinakas ni manang Belinda para sa akin, sa kabilang kamay naman ay ang ticket papuntang Manila na binigay sa akin ni Sabrina. Huminga ako ng malalim, at naglakad na patungo sa airport. Umupo ako sa may waiting area kung saan makikita kung kailan ang byahe sa may flat screen. Rinig ko ang kaliwa't kanang mga impormasyon habang nakatingin ng diretso sa tv. Hindi na ako makapaghintay na makaalis sa lugar na ito, kalimutan ang nakaraan, at kung anuman ang nangyari kagabi. Simula kaninang umaga ay hindi na siya maalis sa isip ko, gumugulo kasi hindi ko man lang nalaman kung anong pangalan niya. Pero hindi ba dapat ay ganoon naman kapag one night stand lang? Hindi ako makapaniwalang mas inaalala ko pa siya kaysa sa nangyari sa amin ni Spencer at ng kapatid ko. Ipinilig ko ang aking ulo, dapat ay hindi ko na siya iniisip. Hanggang doon lang iyon, wala ng ibang dahilan pa. "Final boarding call for passengers of Flight 5J 621 bound to

Elena's Pov"Ito ang mga dapat mong gawin." Maikli niyang sinabi sabay bigay sa akin ng mga listahan ng mga hindi at dapat kong gawin. Nahihilo ako sa dami ng letrang nakasulat sa papel. Is this how organized he was, like Cassandra told me? Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi. Gusto kong magreklamo dahil mukhang hindi naman ata ganito karami ang gawain ng isang sekretarya pero kailangan kong sumunod sa kanya dahil siya ang boss. "Anything else, sir?" Pormal kong tanong, nakatingin sa kanya. Ganoon din naman siya, nakatingin ng diretso at tila may kung anong inaabangan sa bawat pagdaan ng emosyon sa aking mga mata pero hindi ko ipinakita. Hindi pwedeng mawalan ako ng trabaho. Hindi ako papayag na ang isang gabing iyon ang magpapaalis sa akin dito. Kaya kung kaya kong magpanggap na hindi ko siya kilala at umakto na walang nangyari ng gabing iyon. Gagawin ko. I know it was nothing to him, given the fact that he was a CEO—a powerful man in the city. I know that he fvcked a lot of

Elena's PovI memorized everything that was in the email within just an hour after I ate breakfast in the cafeteria. Well, I wasn't called "the brain" of my batch for nothing. Mabilis kong makuha ang lahat sa isang tingin ko lang. Hindi ko alam kung bakit pero pinanganak akong ganoon na talaga ang kakayahan na mayroon ako kaya nga laking pasasalamat ko dahil nakatulong din siya sa trabaho ko. Lalong lalo na ngayon sa bossy kong boss. Wala pa iyong mga kasama ko, 8:30 kasi ang call time sa opisina pero nagsisimula ang trabaho ay 9:00 in the morning pa. Samantalang ako ay alas syete pa lang ay nandito na. Huminga ako ng malalim bago tumayo, naglakad patungo sa kanyang opisina, kumatok muna bago pumasok. Baka masabihan pa akong unprofessional kung biglang papasok. Pagpasok ko ay nakasuot na siya ng eyeglass na bumagay sa kanyang mukha—mas lalong nadepina ang matangos niyang ilong dahil doon. Nanuyo ang aking lalamunan, lalo na nang bumaba ang aking paningin sa kanyang kamay na nagsis

Elena’s Pov Kahit ngayong nakarating na ako sa condo ay paulit-ulit paring naglalaro sa isipan ko ang kanyang sinabi. Na umuwi na ako. Bakit niya ako pinauwi ng maaga? At bakit tila…may alam si Mr. Vergara tungkol doon pero wala siyang sinabi. Shit! Hindi tuloy ako makapag-isip ng maayos dahil sa nangyari. Kahapon lang ay nag-over time ako tapos ngayon naman ay maagang umuwi. Ano bang nangyayari sa kanya? Hindi kaya ay may ipapagawa na naman siyang mahirap sa akin bukas? That thoughts alone circling in my mind until midnight kaya hindi ko alam kung anong oras ako makatulog. Pagkagising ko ay hindi ko maintindihan kung bakit hyper naman ako. Naligo na ako, kumain, tapos nagkape bago nagsipilyo at nagbihis. Mukhang hindi ako malelate ngayon ah. Pero pag dating ko sa department ay nandoon na siya sa may tambayan, umiinom na ng kape katulad kahapon. Napahinto ako saglit, bakit mukhang tulala siya? Dahil mukhang malalim ang iniisip niya ay malaya ko siyang napag