After One Night, He Became My Boss

Elena's Pov

"Elena," kinuha ni mama ang aking kamay at marahan iyong hinaplos. "Alam kong ayaw mo pang ikasal pero gusto mo bang mawala sa'yo si Spencer?" Tanong niya na nagpatigil sa akin.

Si Spencer ang bagong CEO ng Vallamor enterprises kaya lahat ng mga tao ay halos nakadikit sa kanya at isa na doon ang mga pamilya ko. Hindi ko mawari kung bakit gustong-gusto na niya kaming ikasal pero sana pala ay natunugan ko na ito noon pa.

"Ma, next year na lang po." Mahina kong sagot, ayaw ng magkaroon pa ng gulo. "Besides, aalis pa papuntang New York si ate."

Mahigpit ang pagkakahawak ni mommy sa kamay ko, tila may halong gigil pero pinigilan ko ang aking sarili na magreklamo.

Humugot siya ng isang malalim na buntonghininga bago muling nagsalita ng may ngiti sa labi. Hinaplos ang likod ng aking kamay, nakatitig sa aking mga mata at bumuka ang bibig handa na sanang magsalita pero naunahan ni ate.

"Sige na kasi, Elena." Si ate iyong nagsalita na kanina pa nanonood sa amin. Naglakad siya patungo sa gawi namin, dala ang ngiti sa kanyang labi.

"Elena, I want to see you walk in the aisle before I fly to New York." Nakapuot niyang sinabi, "magtatampo ako sa'yo niyan." malambing niyang sinabi.

Nakipagtitigan ako sa kanya, sinsero ang bawat salita at kanyang mga mata kaya wala akong nagawa kundi ang tumango.

Fiancee ko na kasi si Spencer, halos tatlong taon na rin pero hindi ako pumayag na magpakasal agad kami kasi para sa akin ay gusto ko pang makilala ng lubos ang sarili ko bago ako tuluyang makipag-isang dibdib kay Spencer. Pero sadyang hindi ako titigilan ng pamilya ko kung hindi ko sila susundin.

Pero sana ay nakita ko na agad na may malalaman ako pagkatapos ng gabing iyon.

Isang araw ay nagpaalam ang pamilya ko na bibili ng mga gamit para kay Margaux. At dahil busy ako sa kompanya ay hinayaan ko na lamang sila. Ngayon-ngayon lang rin ay nalaman ko na nagbakasyon sila sa may beach dito sa Palawan, nakita ko sa post ni Margaux.

Hindi ko naman iniisip iyon. Sanay na akong hindi nila sinasama sa kanilang trip. Pero habang tumatagal na mag-isa lang ako sa bahay ay lumakas ang kumabog ng aking dibdib. Kakaibang kabog na may halong kirot na hindi ko maipaliwanag.

Na alam kong hindi ko dapat babalewalain pero inalis ko iyon sa isip ko. Marahil ay kakape ko lamang ito.

Tinawagan ko si Spencer upang sana may makausap, weekend kasi kaya wala akong trabaho at gusto kong may makausap. Pero nakailang ring ako ay wala paring sumagot.

Hanggang sa tumawag ito pabalik sa akin, mabilis kong sinagot.

"Hi little sis, nasa banyo si Spencer. Sasabihin ko na lang na tumawag ka." pahayag niya at pinatay din ang tawag pero bago iyon ay narinig ko ang mahina niyang pagdaing at isang tunog ng lalaki na dumaing.

Gumapang ang kaba sa aking dibdib. Hindi ako tanga upan hindi maintindihan ang nangyayari.

Ang lakas ng tibok ng puso ko, parang lalabas na sa dibdib ko.

Hindi naman siguro tama itong iniisip ko, mali ito...hindi magagawa sa akin ni Spencer iyon at...talagang sa ate ko pa?

"Come on, that's very impossible," I murmured to myself.

Mabilis akong nagpalit ng damit, isang khaki na trouser and simpleng white t-shirt lang naman. Nagtungo ako sa aming garahe, pinaandar ang BMW na second hand na nabili ko sa sarili kong pera upang puntahan sila sa isang beach resort.  Mahina akong natawa dahil hindi man lang talaga nila ako naisip.

Habang nasa byahe ay nanginginig ang aking kamay habang nagmamaneho, hindi ko alam kung anong gagawin ko kapag tama nga ang hinala ko.

Paano kung si ate at...si Spencer nga iyon? Kasi paanong matagal niyang sinagot at paanong nalaman niya kung nasaan si Soencer kung may ka—ipinilig ko ang aking ulo.

Sana mali ako.

***

Nang makarating na ako sa beach ay biglang nablangko ang isip, nabingi sa ingay ng mga taong nandoon. Halos manlabo na ang aking mata pero pinilit ko parin na maglakad patungo sa dagat ng tao, hinanap ang pamilya ko.

Nakita ko sila sa may cottage pero wala si Spencer at si ate, maging sa swimming pool o saan ay wala. My hands were shaking as I walked through my mother.

Pero hindi pa man ako tuluyang makalapit ay narinig ko ang kanyang sinabi. "That fool, Elena. Akala niya talaga ay gustong-gusto ko si Spencer sa kanya."

"You're right, mare," Spencer's mother agreed. "I love Margaux to be my daughter-in-law rather than her," she said, smirking. "Well, pagtatyagaan ko na lang siguro siya bago bumalik si Margaux."

"Of course balae," si mama naman ngayon. "Utuin mo lang ang isang iyon at siguradong luluhuran ka pa no'n."

My fist formed into a ball, gritting my teeth hard while staring at their back.

Silang dalawa na lang kasi sa cottage at nakatalikod pa sa banda ko kaya hindi nila ako napapansin.

"Hay, sana nga ay may mabuo sa ginagawa nilang milagro sa kwarto upang hindi na makaalis si Margaux." Tumawa pa si tita, ganoon din si mama.

Nanginig ang aking tuhod, naglakad paatras.

Hindi maproseso sa isipan ko ang bawat detalyeng sinabi nila lalo na nang biglang lumabas sina Margaux at Spencer sa pintuan at naglalampungan parin patungo sa cottage.

My world collapsed, but I stood by my ground. They shouldn't see my weakness.  So, I didn't hide. I made sure they saw me.

And when they finally turned their eyes towards me, Margaux's eyes widened while Spencer didn't look shocked or sorry—he even smirked faintly.

So this is it? I was just a tool to be used, huh? After all the sacrifices I've been making for my family and for Spencer.

I swallowed real hard, then clicked my tongue while staring at them coldly.

"I enjoy the entertainment," mahina pero malinaw kong sinabi. "But I hope you all won't regret this," I said firmly while turning my back to them, making sure I was still standing steady.

Pero pagpasok ko sa loob ng BMW ay halos manghina ang buong katawan ko. I gasped for air, but it still wasn't enough.

They betrayed me. They make me believe that they love me.

Humigpit ang kapit ko sa manibela, pressed my teeth together hardly, while my vision was darkening.

"I'll swear, lalong-lalo ka na Spencer ay magmamakaawa sa akin." Bulong ko at pinaandar na ang sasakyan, palayo sa kanila.