LOGINStacey's PovUmuwi akong wala sa mood. Umalis iyong si Arnold at dinala siya ng pamilya nila para sa reunion. Hindi ko sinama ang mga kapatid ko na sina Kaloy at Jack, kaya silang dalawa lang ang naabutan ko sa bahay. “At talagang hindi kayo sinama ni Mama?” Naiinis ang tanong. Sumasakit ang ulo ko sa aking nadatnan dito sa bahay. At hindi man lang naisip ni Mama na maaaring hindi ako umuwi dahil minsan ay nag-o-overtime ako sa trabaho. Tapos…wala man lang ibinilin sa dalawa, kahit bente man lang. Mariin kong pinagdikit ang mga ngipin ko na halos tumunog na sa sobrang inis ko. Huminga ako nang malalim at kinalmahan ang sarili dahil wala naman akong magagawa. “Kumuha na kayo ng pagkain niyo; nagdala ako ng cake, macaroni salad, at spaghetti diyan.” Sambit ko, “At kapag hindi ninyo naubos, ilagay ninyo sa fridge, ha.” Tumango lang silang dalawa; si Jack naman ay Nakangiti. “Salamat, ate ha, kasi kahit hindi
Stacey's PovNasa ere lang ang aking kamay habang nakaharap ako sa pinto ng opisina ni Mr. Delgado. Hindi ko magawang kumatok, pinangunahan ako ng hiya.It felt like I was rejecting someone who didn't even like me at first. Mahigpit kong pinaglapat ang aking mga labi, halos hindi ko na alam kung anong gagawin ko pero sinubukan ko pa rin na magpakatatag. Gosh, anong sasabihin ko? Kapag pumasok ako ngayon, sobrang awkward. Kapag naman hindi ay baka isipin niyang nahihiya ako. Hindi ko alam, napapikit na lang ako ng aking mga mata at huminga ng malalim. Ano ba talagang dapat kong gawin? Kakatok ba ako o aalis na lang? Sa huli, nilakasan ko ang loob ko at kumatok ng tatlong beses. Nang hindi siya nagsalita ay binuksan ko pa rin ang pintuan ng dahan-dahan na halos hindi niya na marinig. Damn, anong gagawin ko ngayon?Pagpasok ko, parang biglang nagunaw ang mundo ngayong ma
Stacey’s Pov“Fvck!” Sigaw ko habang naduduwal. Tangina! Ilang bote ba ang ininom ko at bigla akong nahihilo, tapos nakalimutan ko pa kung anong nangyari sa akin kagabi? Sobrang nilasing ba ako ni Caspian? Pakiramdam ko umiikot ang paningin ko kaya umupo muna ako sa gilid ng aking kama. Hinilot ko ang aking sentido. Talagang nakakatangina ang ganitong buhay. Para akong tatakasan ng sarili kong kaluluwa. Naduduwal na naman ako, kaya mabilis akong nagtungo sa CR at sumuka sa sink. Halos laway na ang nasusuka ko, kaya sobrang pait at halos manuyo na ang lalamunan ko. Mabuti na lamang at maayos lang akong nakababa sa hagdan patungo sa kusina. Naghanap ako sa pantry ng aking mahiwagang cup noodles at nagbukas ng isa para mahimasmasan ang katarantaduhan ko. Maaga pa naman; hindi pa nga sumisikat ang araw, kaya kailangang mawala itong hangover ko nang sa ganoon ay maayos ang pagtatrabaho ko mamaya. Baka isipin n
Stacey’s Pov“Can you lessen your voice?” Singhal ko kay Caspi. Paano, nandito na naman pala siya sa labas ng kumpanya kung nasaan, sinusundo na naman ako dahil gusto na naman niya akong dalhin para sa party kuno na sinasabi niya. “Sige na kasi,” pangungulit niya. Inirapan ko siya. Kanina pa ako naiinis sa kanya, pero wala akong nagawa dahil siya na ‘yan at kailangan ko na siyang pagbigyan kasi hindi naman niya ako dalhin para titigilan.“And besides, you ditched me na one time, kaya huwag mo na akong i-ditched na naman ngayon.” Nakapout niyang sambit, nagmamakaawa. Napailing na lamang ako. Hindi ko akalain na ganito na pala siya makipag-usap sa kanyang kaibigan. I raised my hands and rolled my eyes at him. “Fine!” Niyugyog niya ako kaya hinampas ko siya. Alam niyang hinahanap ko sa bag ang susi ng kotse ko, tapos siya naman ang palaging gumugulo sa akin. Kainis! “Stop it, Caspian! May
Stacey’s PovUnti-unti kong idinilat ang aking mga mata at si Matteo ang bumungad sa akin. “P-pero sir siya po ang—““Get out, now!” His voice thundered that even I flinched when I heard it. Napapikit ako, pero hinawakan niya ang panga ko ng dahan-dahan, kaya sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Para akong aatakehin sa puso habang ginagawa niya iyon, ni hindi ko man lang namalayan na nagkukumahog na umalis iyong tatlo. “It’s me, Anas—I mean Stacey,” he whispered while saying it in my face. And then cleared his throat when he realized how close we are. Inayos niya ang kanyang necktie at madilim na tumingin sa akin.“Ano? Titingnan mo na lang ako?” Sarkastiko niyang tanong.Natulala lang ako, hindi agad ako nakapagsalita. “Now, let’s go to my office.” Tumango lang ako at sumunod sa kanya. Mahigpit ang pagkakahawak ko sa aking bag habang nakasunod sa kanya habang lumilinga-linga sa p
Stacey's Pov"Pvtangina!" Mahina kong mura nang hindi niya naririnig. Napangiwi ako, pero nang lingunin ako ni Elena, agad akong nagbigay ng thumbs up sa kanya at malaki ang ngisi ko. "Ang sarap talaga," I commented while eating it—trying to fvcking lunukin ang pagkain. Pumalakpak siya, kaya hindi ko puwedeng putulin ang kasiyahan niya. Pero hindi ko na talaga kayang lunukin pa; gusto ko nang masuka. Damn, sino ba kasing tanga ang magluluto ng sardines na may manok at adobohin pa?Tangina! Pag ako nabuntis, humanda siya sa akin. Gaganti ako sa kanya! Pinilit kong nilunok iyon lalo na at inaabangan pa niya ang bawat paglunok ko, kaya wala akong nagawa kundi pilitin ang sarili ko. Damn it! Mabuti na lamang at naubos ko rin, pero sumasakit naman ang tiyan ko at umiikot pa, kaya nagpaalam ako sa kanya na pupunta ako sa comfort room. I pooped, and I felt like I was constipated sa k
Elena’s Pov Mag-isa na lamang ako sa aking kwarto. Kaya malayang naglalakbay sa kung saan-saan ang aking utak. Mr. Monteverde texted me that the dinner will be on Monday because tomorrow is Saturday. Hindi ko na siya ni-reply-an. Biglang bumalik sa akin ang sinabi ng dalawang kaibigan. Ba
Elena’s Pov Pagdating ko sa condo ay agad na bumungad sa akin ang mukha ng dalawa kong kaibigan. Sa unang pagkakataon simula nang lumipat ako ay ngayon ko lang sila natagpuang gising dahil weekend bukas at hindi naman busy ang kumpanya. Nagtaas si Stacey ng soju. Mukhang umiinom pala sila, k
Elena’s Pov “Huwag kang masyadong lumapit diyan kay Stella,” bulong ng isa naming katrabaho. Kumunot ang aking noo. Naghahanda ako para sa aking kliyente mamayang alas tres nang tumabi siya sa akin. May pinuntahan kasi si Stella, kaya malaya silang malapitan ako. Napapansin kong madalas ay t
Elena’s Pov Nakatutok pa rin ang aking mga mata sa aking laptop. Halos mamanhid na ang aking kamay sa kakatipa sa keyboard at halos manlabo na ang aking mga mata. “You can take a rest,” narinig kong sinabi ni Mr. Monteverde na nasa tabi ko. Nilingon ko siya. Parehas lang naman kaming kanina







