LOGINStacey’s Pov Lunes na naman. Kailangan ko na namang magtrabaho para mabuhay. Kailangan ko na namang makipagplastikan sa mga tao doon dahil kung hindi, ako ang matatalo sa huli. Huminga ako nang malalim. I need to breathe out just to fvcking be at my best before I enter the Delgados’ building. Sa araw na iyon, hindi naging madali sa akin ang lahat. Pero mabuti na lamang at hindi naman naging mainit ang ulo ni Matteo, kaya naging magaan ang araw ko. Caspian went to my place, agad ko siyang pinakyuhan nang nagpakita siya sa akin, “Pvtangina mo!” Sigaw ko sa mukha niya. Tumawa lang siya at pumasok na kami sa loob ng condo. Alas, sais-tu na. Hindi ko alam kung bakit nandito na naman siya. Isinalampak ko ang aking sarili sa sofa at inihagis ko kung saan ang aking bag. Damn, kailangan ko nang magpahinga. Baka tuluyan na akong mamatay dahil dito. Ipinikit ko ang aking mga mata. Naramdaman kong may biglang humarang para hindi masinagan ng ilaw ang aking mga mata. I o
Stacey's Pov Tulog na ang mga bata. Si Mama ay nasa labas, mukhang nagpapaahangin, kaya pinuntahan ko siya. Umupo sa maliit na purok kung saan nakatambay ang mga tao. Hindi rin kasi ako makatulog. “Ma,” tawag ko sa kanya. Pinahiran niya ang kanyang pisngi bago tumingin sa akin. Napapikit ako sa inis. Pumipintig na naman ang ugat ko sa ulo tuwing naiisip ko na pinaiyak ni Arnold Batugan ang mama ko. Nilingon niya ako, pilit na ngumiti, pero nakatingin lang ako sa kanya nang masama. “Alam mo namang maiinis lang ako kapag nakita kitang umiyak, ’di ba?” She pressed her lips together, trying not to make a sound. “Hindi ko alam kung bakit kailangan mo pa talagang pagtiyagaan ang lalaking iyan.” “Anak,” mahinahon niyang sinabi. Umupo ako sa tabi niya. Kinuha niya ang aking kamay at inikagay sa kanyang paa at mahigpit na hinawakan. “You will know what I feel once you’re a mother.” Umiling ako, “Hindi, Ma, hindi ko pa rin maintindihan iyon dahil paano niyo nagagawang
Stacey’s Pov “Matteo?” I asked, making sure that I saw the right face. Tinapunan niya ako ng malamig na tingin, na animo’y ayaw makipagbiruan sa akin. Dahil lasing ako, hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ko at tumayo ako, pero dahil hindi ko maayos ang pagtindig ko ay halos matumba ako. Mabuti na lamang ay agad na umalerto ang kanyang kamay patungo sa aking baywang. My heart skipped a beat. Ang lakas ng tibok ng puso ko na tila ba nakikipagsabayan sa lakas ng tugtog. Our gaze locked. Panic shrieked through my veins. Halos magkalapit lang ang mukha namin, pero napansin niya ata na nakatitig lang ako sa kanya, kaya inayos niya ako nang tayo, pero bago pa man niya alisin ang mainit niyang kamay sa aking baywang ay hinawakan ko ang pulso niya. “H-huwag, huwag mo akong iwan,” mahina kong bulong na alam kong hindi rin niya maririnig dahil sa lakas ng tugtog ng musika. Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa pulso niya, “P-please.” His jaw tightened and in the
Stacey's Pov Ano kayang nangyari kay Mr. Delgado? Kung hindi siya beast mode, nagiging cold naman ang treatment niya sa akin. Wala naman akong ginagawa para galitin siya. Kung timplahan ko na lang kaya siya ng kape? Tama, tama. Magtitimpla na lang ako. Tumayo ako, nagtungo sa may coffee maker—sinipat ako ng tingin ng isang babae pero hindi ko siya pinansin at ginawa na lamang ang kailangan kong gawin. Nang pagmasdan niya ako at mahinuhang para kay Mr. Delgado iyon, "Inutusan ka ba ni Mr. Delgado?" Nilingon ko siya. Ano bang pakialam niya kung inutusan o hindi? Girlfriend ba silang lahat dito ni Mr. Delgado? Ugh! Kainis naman talaga. Sila na lang kaya ang gumawa para sa lalaki, tutal mga bida-bida naman silang lahat. Huminga ako nang malalim at hindi na pinansin ang babae, pero bago pa man ako makaalis ay binanggaan niya ako. “Ayaw ni Mr. Delgado na pinapangunahan siya sa kanyang gusto—” Nabitin sa ere ang gusto niyang sabihin dahil agad ko na itong
Stacey’s Pov “Whoa, Tagaytay!” Sigaw ko. At dahil nakabukas ang ceiling ng kanyang Ford Mustang Convertible, malaya kong natataas ang aking mga kamay habang tinatamasa ang malamig na hangin. “Ngayon ka lang ba nakalabas ng Maynila?” Natatawa niyang tanong. Napapout ako at umayos ng upo habang nakatingin kay Caspian na nagmamaneho. “Oo, lagi kasi akong nasa bar lang.” I replied honestly. Tumingin siya sa akin. Ramdam ko ang simpatya niya, pero ngumiti lang ako. Ayokong kinakaawaan niya ako sa ganitong bagay. Ayokong maging kawawa sa harap ng ibang tao, kaya ngumiti lang ako sa kanya. “Do you want to always be out of Manila? Perhaps go to Palawan, Camiguin, or somewhere that has a better view?” “Hindi ako puwede; may trabaho pa ako at kailangan ko ng pera.” Sagot ko, napawi ang excitement sa kanyang mga mata. Nilingon niya ako. Papalubog na ang araw, kaya nagkukulay kahel ang k
Stacey’s Pov“Sino ‘yon?” Tanong ni Caspian, nagkibit-balikat lang ako. “Bago lang siguro sa bar ‘yon,” sagot ko. “Ano? Tara sa loob?” Inanyaya ko siya tapos ay iniangkla ko ang aking kamay sa kanyang braso na palagi kong ginagawa noong nasa high school pa lang kami. “Alam mo, namiss talaga kita,” I told him, just like before. Well, ganoon lang naman kasi kami noon pa. Vocal sa kung ano ang gusto naming sabihin, maliban na lamang kung siyempre ay tungkol sa nararamdaman ko sa kanya. Ginulo niya ang aking buhok. Sinamaan ko siya ng tingin, pero tumawa lang siya. And funny how those old days started to live me like it, because I have him. Nag-uusap lang kaming dalawa. Pakiramdam ko ay tumigil ang mundo ko at siya na lang ang nakikita at naririnig ko. Parang lahat ata ng mga pinagsamahan namin noon ay bumabalik sa akin. I watched him gently treat me like a princess, just as before. Siya ang nag-ord
Elena’s Pov “Why would you hire me if you don’t mind me asking, Mr. Buenaventura?” Iyon na lamang ang naging tanong ko dahil naghihintay siya sa kung anong sasabihin ko at hindi ko alam kung anong isasagot ko. He leaned back at the backrest of the chair, didn’t let go of his gaze towards mine.
Elena's Pov Nakatingin lang ako sa kawalan habang naririnig ko ang maraming boses sa aking paligid na kumukuha ng pagkain, ulam, at kung anu-ano pa. Nasa cafeteria kami dahil lunch time pero hindi ko ramdam na
Elena’s Pov Madalas ay laging galit si Mr. Monteverde sa lahat, lalo na kapag nasa paligid si Mr. Buenaventura kahit wala naman itong ginagawa. Gaya ng kung paano nagpaturo sa akin si Mr. Buenaventura sa pagpapaprint ng inutos sa akin ni M
Elena’s Pov “Totoo ba ‘yon?” tanong ni Stacey sa amin ni Cassandra na nakasunod sa kanya patungo sa aking kotse. Huminto siya, kaya napahinto rin kami. Bigla niyang kinuha ang aking kamay. Hindi ako agad nakapalag sa kanyang ginawa dahil bigla







