LOGINเวียร์อุ้มร่างเล็กที่ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวแดงซ่านไปหมดด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์บวกด้วยยานรกนั่นอีก เขาพาเธอมาแช่ในอ่างอาบน้ำที่ตอนนี้เปิดน้ำเย็นจัดไว้อยู่
" อื้อ....ร้อนชะมัด " พิมพ์ตอนนี้ไม่หลงเหลือสติอยู่แล้ว เธอจัดการถอดปมผ้าขนหนูที่มีเพียงชิ้นเดียวที่พันกายเธอเอาไว้ออกไปให้พ้นทางด้วยรู้สึกว่ามันร้อนเกินไป ทำเอาเวียร์ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้เบิกตาโตด้วยความตกใจ " ใจเย็นๆสิคุณ อาการหนักขนาดนี้ถ้าไม่แช่น้ำเอาไว้ก่อนคุณอาจจะช็อคได้ " เวียร์ที่เห็นร่างกายเปลือยเปล่าของหญิงสาวตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความยากลำบาก กายเนื้อของเธอทำเอาอาวุธร้ายขนาดใหญ่ของเขามันเหยียดขยายจนปวดหนึบไปทั้งลำ พิมพ์ไม่ฟังในสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย สมองของเธอสั่งการให้เธอทำบางสิ่งบางอย่างทั้งที่เกิดมาเธอเองก็ไม่เคยทำ " เฮ้ย! นี่คุณ " ร่างเล็กกระโดดขึ้นนั่งบนตักแกร่งของเขาที่ยังมีผ้าขนหนูพันกายเอาไว้แต่ก็เพียงไม่นานถูกพิพิมพ์กระตุกออกอย่างง่ายดายทำเอาตอนนี้ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่าต่อหน้ากันและกัน มือเล็กๆลูบไล้ไปตามซิกแพคทั้งหกลูกของเขาอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับเลื้อยต่ำลงมาเรื่อยๆจนถึงเอ็นร้อนที่ตอนนี้มันผงาดรออยู่แล้ว เธอจับมันด้วยมือเล็กๆทั้งสองข้างอย่างกับคนช่ำชองทั้งที่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอเคยจับ " ซี๊ด!!! อ่าาาส์....เธอนี่....กินหัวใจหมีเข้าไปหรือไงถึงได้มีความกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ " วิชยุตม์ถึงกับครางออกมาเบาๆพร้อมกับเงยหน้าขึ้นเปล่งเสียงซู้ดปากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มือที่นุ่มนิ่มทั้งสองข้างของเธอที่จับลูกชายของเขาอยู่มันทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก " มาเถอะ มามีความสุขกัน พิมพ์ร้อน ไม่ไหวแบบนี้พิมพ์ตายแน่ๆ " ร่างเล็กปล่อยมือออกจากการกอบกุมเอ็นร้อนของเขาแล้วยกมือเล็กๆทั้งสองข้างของเธอขึ้นมาจับใบหน้าของเขาแทนแล้วคว้ามาประกบจูบโดยที่เวียร์ยังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ พิพิมพ์ได้แต่จูบอย่างไม่ประสีประสาเธอทำเพียงแค่ใช้ปากของเธอและเขาให้ประกบกันไว้พร้อมกับบดขยี้เท่านั้น แต่เมื่อเวียร์ตั้งสติได้เขาก็ยกมือหนาข้างหนึ่งจับไปที่ท้ายทอยของเธอพร้อมกับมือหนาอีกข้างหนึ่งบีบขย้ำไปที่เต้าอวบที่มันล่อตาล่อใจเขาอยู่ในตอนนี้ " อื้อ.... " พิมพ์ครางออกมาในลำคอเบาๆเธอไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ด้วยตอนนี้ริมฝีปากของเธอถูกคนตัวโตรุกล้ำเข้ามาใช้ลิ้นดุนดันลิ้นเล็กๆของเธออย่างหยอกล้อพร้อมกับควานหาน้ำหวานของกันและกัน เธอเรียนรู้จากเขาราวกับคนหัวไวใช้เวลาเพียงน้อยนิดเธอก็สามารถตอบสนองเขาได้แล้ว ตอนนี้เธอถูกรุกล้ำทั้งริมฝีปากรวมถึงอกอวบที่ถูกขย้ำอย่างแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากฐานเต้าเธออยู่แล้ว " แน่ใจนะ " เวียร์ละริมฝีปากออกมาพร้อมกับถามเธออีกครั้ง ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วเพราะเธอโดนยาเล่นงานซะขนาดนี้ แต่เขาก็ยังอยากถามความสมัครใจของเธออยู่ดี " ช่วยพิมพ์ด้วย " ร่างเล็กตอบไปเพียงแค่นั้นเธอก็ก้มลงไปอีกครั้งแต่คราวนี้เธอหันไปซุกไซร้ซอกคอของเขาแทนกัดจนแทบจมเขี้ยว ฝากรอยรักเอาไว้เต็มคอเขาไปหมด " อ่าสส์....เธอกล้าเกินไปแล้วนะสาวน้อย " เวียร์ที่ยอมให้เธอทำตามอำเภอใจทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนฝากรอยรักเอาไว้แบบนี้ด้วยซ้ำ เพราะมันแสดงถึงความเป็นเจ้าของและตัวเขาเองก็ไม่ชอบ อีกทั้งเขายังไม่เคยฝากรอยรักแบบนี้ในตัวผู้หญิงคนไหนอีกด้วย เขามองว่าหากเธอคนนั้นจะไปต่อกับคนอื่นมันจะวุ่นวาย " อื้อ...รอยเต็มคอเลย " พิพิมพ์ที่ละออกมาพร้อมกับทำตาปริบๆแล้วจ้องมองผลงานชิ้นโบว์แดงของตัวเองก็ยิ้มหวานออกมาอย่างภูมิใจ " รู้แล้ว ก็เล่นกัดซะจมเขี้ยวขนาดนี้ เลือดออกหมดตัวแล้วมั้ง " เวียร์พูดออกมาแต่ทว่ากลับไม่ได้โกรธเธอเลยแม้แต่น้อย " เลือดออกนิดเดียวเองเดี๋ยวเป่าให้นะ เพี้ยง... " พิพิมพ์เป่าเบาๆที่ต้นคอของเขาโดยไม่รู้เลยว่าการกระทำแบบนั้นทำเอาเวียร์ถึงกับขนลูกซู่มันเพิ่มความกระสันของเขาให้พุ่งทะยานจากที่มีเต็มร้อยอยู่แล้วตอนนี้มันพุ่งทะยานเต็มพันเต็มหมื่นเต็มแสนเท่าไปแล้ว " โอเค ถ้าเอาเลือดแดงออกจากตัวผมแล้วก็มารีดเลือดขาวออกจากตัวผมด้วยเลยแล้วกัน " เวียร์จับท้ายทอยคนตัวเล็กที่นั่งบนตักเขาให้ลงมารับจูบอันดูดดื่มอีกครั้งแต่คราวนี้เขาไม่ได้ให้เธอเป็นฝ่ายเริ่มก่อนอีกแล้วเพราะเขาเป็นคนรุก ริมฝีปากเล็กๆของเธอทั้งบนและล่างถูกเขาดูดดุนจนมันบวมเจ่อไปหมด " แลบลิ้นออกมาหน่อย " เวียร์สั่งเธอออกมาเบาๆชิดใบหู พร้อมกับเป่าลมหายใจรดใบหูของเธอเหมือนที่เธอเป่าลมหายใจรดต้นคอเขานั่นแหละ ร่างเล็กทำตามอย่างง่ายดายแลบลิ้นเล็กๆออกมาให้เขา เวียร์มองภาพนั้นอย่างพอใจพร้อมกับขยับริมฝีปากของตัวเองงับลิ้นเล็กๆนั่นอย่างมันเขี้ยวพร้อมกันกับดูดดึงเข้าออกอยู่แบบนั้น จนเป็นพิมพ์ที่แลบลิ้นออกมาจนเมื่อยเธอจึงเก็บลิ้นเข้าไปเหมือนเดิมทำเอาคนตัวโตที่กำลังดื่มด่ำขัดใจเล็กน้อยจึงออกคำสั่งให้เธอทำบ้าง " ทำแบบเมื่อกี้ให้หน่อย " วิชยุตม์แลบลิ้นออกมาบ้างเพื่อให้คนตัวเล็กทำเหมือนกับที่เขาทำ พิพิมพ์ที่กินหัวใจหมีเพิ่มความกล้าเข้าไปเรียบร้อยแล้วเธอใช้ปากเล็กๆของเธองับเข้าไปที่ลิ้นของเขาหลังจากนั้นก็ดูดดุนราวกับจะให้มันหลอมรวมไปกับลิ้นเล็กๆของเธอ " อื้ม.... " เวียร์ใช้ความช่ำชองของตัวเองที่มีมากกว่าเลื้อยมือหนาข้างที่ว่างลงไปจากเต้าอวบจนถึงหน้าท้องแบนราบของเธอจากนั้นก็ลูบวนมันอยู่อย่างนั้น พิมพ์ใจเต้นถี่แรงกับสัมผัสที่ได้รับ เธอครางฮือในลำคออย่างคนที่ไม่สามารถต้านทานแรงปรารถนาได้ ลิ้นเล็กๆไม่สามารถเกี่ยวพันลิ้นหนาของเขาได้อีกแล้วเธอจึงได้แต่อยู่นิ่งๆครางเบาๆอยู่แบบนั้น ส่วนเวียร์เมื่อเห็นว่าเธออ่อนระทวยเขาจึงใช้โอกาสนี้ก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอพร้อมกับฝากรอยรักจางๆเอาไว้ เขาไม่คิดจะทำให้มันเป็นรอยชัดเจนเพราะของที่เขาจะเอาไว้ให้เธอดูต่างหน้าแบบชัดๆมันต้องอยู่ในร่มผ้าเท่านั้น มือหนาเลื่อนลงไปสัมผัสใจกลางความเป็นสาวที่ไร้ไรขนปกคลุมเนียนสะอาดราวกับกระดาษสีขาว " อื้อ.... " มือหนาที่สัมผัสลูบไล้ไปยังเนินอวบแต่ยังไม่ได้เข้าไปสำรวจในแอ่งถ้ำแต่อย่างใดก็สัมผัสได้ถึงน้ำหวานที่ทยอยไหลออกมาด้วยความต้องการเบื้องลึกภายในจิตใจของหญิงสาว ที่เขาสัมผัสมันได้เพราะตอนนี้น้ำในอ่างไหลออกไปจนหมดอ่างแล้วด้วยฝีมือเขา " เยิ้มแล้วนะ... "พิพิมพ์มองแฟ้มเอกสารมากมายบนโต๊ะของเธอพร้อมกับค่อยๆทยอยเปิดอ่านมันและทำความเข้าใจด้วยตัวเอง เธอไม่อยากขอความช่วยเหลือจากปัทมาหากไม่จำเป็น เอกสารพวกนี้หากเป็นพนักงานใหม่ก็คงงงเป็นไก่ตาแตกแต่เพราะเธอมีประสบการณ์มาแล้วจึงพอทำความเข้าใจด้วยตัวเองได้บ้าง12.00 น." นี่เธอไม่พักหรอ เดี๋ยวคุณเวียร์ก็ได้หาว่าฉันใช้งานเธอหนักหน่วงอีก ไม่ใช่ว่าวันนี้มาทำงานพรุ่งนี้ไม่เห็นแม้แต่เงาล่ะ " ปัทมาพูดเพียงเท่านั้นก็ยกยื้มด้วยความพอใจที่ได้ข่มพิพิมพ์เพียงเล็กน้อยก็ยังดี เธอเดินออกไปกินข้าวทันทีโดยไม่คิดจะชวนเด็กใหม่อย่างพิมพ์ด้วยซ้ำ" เฮ้อ! " คนตัวเล็กถอนหายใจพร้อมกับก้มหน้าก้มตาอ่านแฟ้มเอกสารต่อโดยที่บนโต๊ะของเธอมีเพียงแค่กาแฟแก้วเดียวเท่านั้น จนเวียร์เดินออกมาจากห้องทำงานก็ยังเจอกับเธอที่ตั้งหน้าตั้งตาอ่านแฟ้มงานอยู่แต่เขาก็ไม่คิดจะสนใจเดินผ่านเธอไปราวกับคนไม่รู้จักกัน ส่วนพิมพ์ก็ได้แต่มองแล้วส่ายหน้าเท่านั้น ในช่วงบ่ายปัทมาสอนเธอเกี่ยวกับการลงตารางงานของวิชยุตม์ซึ่งมันก็เหมือนกับที่เธอเคยทำมานั่นแหละ แต่เธอก็ตั้งใจเรียนรู้มันอย่างดี เขามีทั้งตารางที่เป็นงานจริงๆพร้อมกับตารางนัดเดทสาว
" เชิญนั่งครับ " วิชยุตม์ผายมือเล็กน้อยให้กับสุภาพสตรีตรงหน้าพร้อมกับไม่แสดงสีหน้าหรืออาการใดๆเขาทำเพียงแต่เปิดแฟ้มเอกสารที่มีประวัติของเธอ แล้วอ่านมันคร่าวๆพร้อมกับที่พิพิมพ์นั่งลงที่เก้าอี้ตัวนั้นตรงข้ามกับเขา" ทำไมถึงออกจากที่เดิมล่ะ "เวียร์เริ่มต้นสัมภาษณ์ทันที" หาประสบการณ์ใหม่ๆค่ะ "" ตอบเป็นแพทเทิร์นดีนะ ขอคำตอบที่จริงใจกว่านี้ได้ไหม "" เจ้านายคนเก่ามันหื่นกามค่ะก็เลยลาออก " เวียร์ที่กำลังยกกาแฟขึ้นจิบก็แทบพุ่งออกมาเสียตั้งแต่ตอนนี้ บทจะตรงก็ตรงเกินแม่คุณ แต่นั่นก็ทำให้เขาชะงักไปอยู่เหมือนกัน เธอออกมาด้วยเหตุผลนี้แต่เขากับเธอมีอะไรกันมาก่อนหน้านี้นะ ย้อนแย้งเกินแต่ก็ช่างเถอะ" แล้วถ้าคุณเริ่มงานที่นี่ไม่กลัวว่าผมจะหื่นกามหรอ "" กลัวสิคะ แต่ที่นี่มีเลขาตั้งสองคน และดูท่าทางเลขาของคุณคงไม่ใช่แค่เลขาหน้าห้องธรรมดาเพราะฉะนั้นดิฉันน่าจะรอด " พิพิมพ์บอกออกไปตามตรง ตอนนี้เธอได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างมันราบรื่นไปได้ด้วยดีเธอต้องได้งานนี้จริงๆ" อืม ตาแหลมดี " และนั่นคือคำตอบของวิชยุตม์ แม้ว่าจะไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ" เอาล่ะ ก่อนที่จะไปพูดถึงเรื่องเงินเดือนผมม
พิพิมพ์ตื่นขึ้นมาในเช้าตรู่ของวันใหม่ หลังจากที่เธอนอนซมพิษไข้ไป 1 วันเต็มๆ" อื้ม....ปวดหัวชะมัด ใครเอาค้อนมาทุบหัววะเนี่ย " ร่างเล็กบ่มงึมงำพร้อมกับยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า แต่ก็นึกขึ้นได้มาเสียดื้อๆเรื่องคืนนั้น" ตายละ ยาคุมฉุกเฉิน! " สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอในตอนนี้คือเธอต้องไปร้านขายยาเพื่อซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินไม่อย่างนั้นปัญหาที่จะตามมาเยอะแน่ๆ ถ้าถามว่าทำไมเธอถึงรู้ว่าต้องกินยาคุมก็เพราะว่าเธอมาถึงห้องคราบน้ำรักของเขาเปรอะเปื้อนตามซอกขาของเธอเต็มไปหมดน่ะสิ เธอนึกโกรธตัวเองที่ทำอะไรไปโดยไม่คิดสักนิดจากนี้ไปเธอจะเลิกดื่มแอลกอฮอล์เพราะมันทำให้เธอขาดสติ พิพิมพ์หลังจากที่ซื้อยาคุมฉุกเฉินมาเธอก็รีบกินทันทีเพราะเธอเสียเวลาไปตั้ง 1 วันเต็มๆเภสัชกรบอกว่าหากช้าไปกว่านี้ประสิทธิภาพของยาอาจจะต่ำมาก แต่ด้วยช่วงนี้เป็นระยะปลอดภัยของเธอเธอจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย ร่างเล็กมองดูนาฬิกาบอกเวลาว่าตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้วเธอจึงรีบหยิบกระเป๋าของตัวเองพร้อมกับเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อไปหาผู้หญิงที่เธอรักมากที่สุดนั่นก็คือแม่" แม่จ๋า เป็นยังไงบ้างจ๊ะวันนี้กิน
" อื้ม....ทำไมมันเมื่อยขนาดนี้เนี่ย.... " พิพิมพ์งัวเงียบิดขี้เกียจไปมาอย่างเมื่อยขบในเช้าตรู่ของวันใหม่ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำเอาเธอปวดหัวไปหมดจนกุมขมับ สายตาที่เริ่มปรับโฟกัสได้สำรวจไปรอบๆห้องก็ต้องตกใจ ทำไมมันไม่คุ้นเลยนะ" เชี่ย!!!! " ประโยคอุทานแรกที่ออกมาจากหญิงสาววัย 27 ปี อย่าง พิพิมพ์ รัตนอนันกุล หญิงสาวตัวเล็กไซส์มินิเพราะเธอสูงแค่ 160 เซนติเมตร เธอมองมายังข้างกายของตัวเองที่ตอนนี้ที่มีผู้ชายคนที่เมื่อคืนเธอคิดว่าเขาคือเหยื่อแต่สุดท้ายเธอนั่นแหละคือเหยื่อของเขา เขามันเสือต่างหากตอนนี้เขาหลับเหมือนตายอยู่ตรงนี้ ทั้งที่เธออุทานตกใจเสียงดังลั่นขนาดนี้เขายังไม่มีวี่แววจะลืมตาตื่นขึ้นมาเลย พิพิมพ์มองใบหน้าของชายที่นอนเปลือยกายหลาตรงหน้าเธออย่างพิจารณา เขานอนหงายเธอจึงได้เห็นใบหน้าของเขาเต็มๆตาไม่ใช่แค่แสงไฟในผับอย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา ชายหนุ่มใบหน้าออกไปทางฝรั่งจ๋าเลย สูง ขาวมาก แถมซิกแพคหกลูกนั่นอีกแน่นสุดๆ ไหนจะวีไลน์ของเขาที่มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาดูแล้วน่ากลัวอีก รวมๆแล้วหล่อชิบหาย เธอมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า จะมีก็แต่ตรงส่วนนั้นลูกชายของเขาที่กำลังชี้หน้าเธอตั้
วิชยุตม์มองยัยตัวเล็กนี่ที่กำลังกอดเขาอยู่ทั้งที่ร่างกายของเรายังเปลือยเปล่าทั้งสองคน เนื้อแนบเนื้อแบบนี้ทำเอาเขาหายใจติดขัดยัยตัวเล็กนี่เผ็ดแซ่บถึงเครื่องจริงๆ" เฮ้อ!!! " คนตัวโตถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะอะไรน่ะหรอเพราะเขาถือคติที่ว่ากินอิ่มแล้วไม่ชอบซ้ำ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเป็นคนทลายกำแพงทุกอย่างที่เขามีแทบจะหมดทุกอย่างแล้ว ตั้งแต่ที่เขาแอบถอดเครื่องป้องกันออกไปแล้วนะ นี่ยังจะมาชวนเขาต่ออีกยก เริ่มชักไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไม่ซ้ำหรือจะซ้ำๆซากๆกันแน่" อ้อนขนาดนี้ไม่ได้นอนอย่ามาโทษฉันนะ พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาจำให้ได้แล้วก็เดินให้ไหวก็แล้วกัน " ร่างเล็กพยักหน้าหงึกๆอย่างเข้าใจ สำหรับเธอตอนนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอดับร้อนในร่างกายก่อนแล้วกัน เธอมีสตินะแต่สติที่เธอมีมันดันมีแต่ความต้องการของร่างกายไม่มีที่สิ้นสุดเนี่ยสิ เธออยากให้เขาทำกับเธอซ้ำๆทำจนกว่าพิษที่มีในร่างกายมันจะออกไปจนหมด เวียร์อุ้มเธอขึ้นมาอีกครั้งในท่าลิงอุ้มแตงพร้อมกับเดินออกมาจากห้องน้ำเมื่อเห็นว่าการใช้น้ำชโลมร่างกายให้เธอมันไม่ได้ผลเลยสักนิด เขาเดินมาเรื่อยๆจนถึงปลายเตียงจึงวางเธอลงพร้อมกับยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้
เวียร์ถึงกับรั้งเอวกิ่วของเธอเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหน เพราะร่องรักของเธอมันคับแน่นเสียจนแทบขยับไม่ได้แม้จะมีเครื่องป้องกันที่ช่วยให้ลื่นไหลแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยในตอนนี้" อื้อ...ไม่เอาแล้ว พิมพ์เจ็บ " ร่างเล็กแม้จะโดนฤทธิ์ยาเข้าเล่นงาน แต่ความเจ็บนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทำเอาเธอแทบได้สติขึ้นมาทันที ตอนนี้เธอสับสนไปหมดทั้งต้องการทั้งไม่ต้องการความรู้สึกด้านดีและด้านมืดตีกันรวนไปหมดในหัวของเธอ แต่ทว่าเธอไม่ยอมจะขยับทั้งเข้าและออกแม้แต่นิดเดียว" ทำรีแพร์มาหรอเข้าไปได้แค่ส่วนหัวทำไมแน่นขนาดนี้ " เวียร์ที่มั่นใจมากว่าเธอต้องไปทำตรงส่วนนั้นมาแน่ มันดีแหละแต่เขาแค่รู้สึกว่ามันฟิตเกินไปจนมันเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้นในตอนนี้" อื้อ...พูดมาก! "กึก! กึก! ปึก!!!" อ่าาาส์....//...อื้อ... " เสียงครางระงมของทั้งสองคนดังขึ้นแข่งกันเมื่อคนตัวเล็กที่ตัดสินใจกดย้ำฝ่าความเจ็บปวดจนท้ายที่สุดเธอนั่งลงไปบนแท่งร้อนนั้นได้สำเร็จจนมิดลำแล้วได้แต่นั่งแช่อยู่แบบนั้นเพราะตอนนี้เธอน้ำหูน้ำตาไหลหมดแล้ว วิชยุตม์หายใจติดขัดราวกับคนล่องลอย ก็แม่คุณเล่นดันตัวเองเข้ามาจนสุดแบบนี







