แชร์

ตอนที่ 4 มันเจ็บ NC++

ผู้เขียน: ลูกแมวขี้อ้อน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-08 08:36:50

    เวียร์สัมผัสได้ถึงความต้องการของหญิงสาวที่มีมากล้น ใจหนึ่งนึกตำหนิเพื่อนของตัวเองที่ทำอะไรตามใจโดยไม่บอกเขาสักคำ หากเธอเป็นอะไรไปจะทำยังไง อีกใจก็ต้องขอบคุณมันที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้มีความต้องการและมีความกล้าบ้าบิ่นมากขึ้นทำเอาเขาชอบใจอยู่ไม่น้อย รสรักบนเตียงเขาชอบในแบบที่แสนดิบเถื่อนและรุนแรง ครั้งแรกเห็นตัวเล็กๆแบบนี้กลัวจะรับไม่ไหวแต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วไม่รู้ว่าเธอหรือเขากันแน่ที่จะรับไม่ไหว

" เปิดน้ำให้พิมพ์อีกสักรอบหน่อยสิคะพิมพ์ร้อน "

    ร่างเล็กบอกออกไปเพราะความร้อนรุ่มในร่างกาย แม้ว่าเธอจะชอบสัมผัสที่เขามอบให้แต่เธอกลับอยากได้มันมากกว่านั้น อีกทั้งเธอต้องการน้ำเพื่อทำให้ร่างกายไม่ร้อนจนแทบระเบิดเกินไป

" ได้สิ แต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ "

    คนเจ้าเล่ห์พูดออกมามันทำให้พิมพ์ไม่มีทางเลือกจึงพยักหน้าตอบรับ

" ทำให้หน่อย ถ้าแตกคาปากได้จะเปิดน้ำให้ "

    พิพิมพ์มองดูแท่งมหึมาพี่ตอนนี้มันชี้หน้าของเธอราวกับจะหาเรื่อง แล้วลงจากตักแกร่งของเขาเรียวขาเล็กๆทั้งสองข้างของเธอยังคงคร่อมต้นขาของเขาเอาไว้อยู่พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาแล้วใช้ลิ้นเล็กๆเลียที่ปลายแท่งหยก

" อ่าาาส์....มันจะดีเกินไปแล้ว "

    เวียร์ใช้มือหนาของตัวเองกดศีรษะเล็กๆของเธอให้ลงไปแนบชิดกับแท่งร้อนของเขาทำให้พิมพ์กลืนกินมังกรตัวเขื่องของเขาเข้าไปลึกจนแทบถึงคอหอยแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่มิดลำอยู่ดี

" อื้ม...อย่าดูดแรงมันจะแตก ฉันยังอยากสัมผัสความรู้สึกที่ดีแบบนี้อีกสักพัก "

    เวียร์บอกเมื่อคนตัวเล็กเอาแต่ดูดดุนตัวตนใหญ่โตของเขาอยู่แบบนั้นไม่พัก มันดีมากจนเขาแทบลืมหายใจ แต่เขาก็ยังไม่อยากให้ตัวเองแตกพ่ายไปตอนนี้ ยังอยากจดจำสัมผัสลิ้นนุ่มๆนี้อีกสักหน่อย แต่เหมือนคนตัวเล็กจะไม่เป็นใจให้กับเขาเอาเสียเลย เธอยังคงทวีความรุนแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งดูดกินอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับใช้ลิ้นเล็กๆนั่นเลียไปมาอีก นี่ยังผ่านไปยังไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำสุดท้ายเขาก็แพ้เธอจนได้ แตกกระจายน้ำรักออกมามากมาย ส่วนพิมพ์ไม่แม้แต่จะถอดถอนริมฝีปากออกมาเลย เธอดื่มกินมันจนหยดสุดท้ายเลอะริมฝีปากไปหมด พร้อมกับเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้เขาอย่างพอใจ

" หึ จะทำให้ผมคลั่งไปถึงไหน "

    มือหนายกขึ้นพร้อมกับใช้นิ้วโป้งเขี่ยที่ริมฝีปากเบาๆเพื่อเช็ดคราบน้ำรักออกให้เธอ พร้อมกับตัวเขาที่ก้มลงบดจูบเธออีกครั้งเพื่อลิ้มลองรสชาติน้ำรักที่อยู่ในปากเธอ

" เช็ดออกให้ แบบนี้ดีไหม "

    ร่างสูงถามพร้อมกับคิดในใจเอาเองว่ามันต้องดีสิ ก็เธอทำตาเยิ้มขนาดนี้ใส่เขาแล้ว

" ดีค่ะ ทำให้พิมพ์มั่ง "

    ร่างเล็กส่งสายตาออดอ้อนจนทำเอาเวียร์ถึงกับใจสั่น อาการแบบนี้ไม่เคยเกิดกับเขามาก่อน เขาไม่เคยรู้สึกใจสั่นกับผู้หญิงคนไหนแม้กระทั่งอยู่บนเตียงเขาก็มีแต่ความเย็นชา แต่ดูสายตาราวกับกวางน้อยในโอวาทของเธอสิ แบบนี้เขาจะทนใจแข็งได้ยังไง ช่วยสนองเธอหน่อยก็แล้วกัน ทั้งที่นี่จะเป็นครั้งแรกของเขาที่ทำแบบนี้เหมือนกัน

    เวียร์จัดการอุ้มพิมพ์นั่งบนขอบอ่างอาบน้ำพร้อมกับแยกขาเรียวออกกว้างเป็นรูปตัวเอ็ม แล้วตัวเขาก็เข้าไปอยู่กึ่งกลางจนทำให้กลีบเนื้ออวบอูมของเธออยู่ระดับสายตาของเขาพอดี พอเขามองดูดีๆแล้วรู้สึกว่ามันช่างสดใหม่ราวกับไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่เคยผ่านสนามรบมาเลย เพราะเธอดูยั่วยวนเก่งเกินกว่าที่จะรักษาความบริสุทธิ์เอาไว้ได้ แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังอยากลิ้มลองกลีบกุหลาบนั่นอยู่ดี

" สวยมากเลยนะรู้ตัวไหม "

    ร่างสูงเอ่ยชมพร้อมกับใช้ปลายลิ้นค่อยๆสัมผัสไปกับใจกลางความเป็นสาวแล้วลากลิ้นไล้เลียไปมาอย่างตะกละตะกราม แม้เขาพึ่งเคยทำแบบนี้ให้กับผู้หญิงเป็นครั้งแรกแต่ความช่ำชองกลับมีมากมายเพราะไม่เคยก็ใช่ว่าจะทำไม่เป็น

" อ๊าา....อื้อ...อย่าทำแรงขามันสั่น "

    ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมองเพดานห้องและหลับตาพริ้มสั่งคนเบื้องล่างเสียงสั่น แต่ถึงอย่างนั้นการกระทำกลับไม่เป็นแบบนั้นเมื่อเธอยกมือเรียวทั้งสองข้างกดศีรษะของเขาให้ลึกลงไปอีกราวกับความต้องการไม่อาจต้านทานได้อีกแล้ว

" หึหึ ปากกับใจให้มันตรงกันหน่อยสิคนสวย "

    เวียร์พูดออกมาอย่างเอ็นดู เมื่อเขาละริมฝีปากออกมาเล็กน้อยเพื่อหยอกล้อเธอ แล้วกลับลงไปซุกไซร้กับกลีบกุหลาบที่ยังคงเปิดลอดตาล่อใจเขาอยู่แบบนั้น

    นิ้วแกร่งสอดเข้าไปในร่องรักที่แสนคับแคบของเธอทีเดียวถึงสองนิ้วพร้อมกับปากหยักที่ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดี ทุกครั้งที่นิ้วแกร่งชักรูดเข้าออกก็จะมีน้ำหวานทยอยไหลออกมาเขาก็จะใช้ลิ้นทำความสะอาดดื่มกินจนแทบหมดทุกอยาดหยดราวกับเสียดายไม่อยากให้มันเหือดหายไปเสียอย่างนั้น

    ร่างเล็กครางอย่างสุขสมอยู่พักใหญ่ สุดท้ายร่องรักแสนคับแคบก็กระตุกตอดถี่ๆเป็นสัญญาณให้เวียร์ได้รู้ว่าเธอกำลังจะไปแตะขอบสวรรค์ เขาจึงเร่งทั้งนิ้วและปากจนท้ายที่สุดพิมพ์ก็ทนทานต่อความต้องการของตัวเองไม่ไหวปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมายจนตัวของเธอสั่นเทิ้มไปหมด ร่างกายเริ่มอ่อนแรงแต่ทว่ามันยังไม่สิ้นสุดฤทธิ์ยา ความต้องการของเธอมันยังมีมากล้น

" จะไม่พักหายใจสักหน่อยเลยหรอ "

    เวียร์ถามออกมาในขณะที่คนตัวเล็กเพิ่งจะสุขสมไปได้หมาดๆก็ลงมานั่งคร่อมบนตักของเขาแล้ว แถมยังใช้มืองัดมังกรที่มันผงาดรออยู่แล้วชักรูดไปมาแล้วจ่อไปที่ช่องทางรักที่แสนคับแคบของตัวเองพร้อมกับตั้งท่าจะกดมันเข้าไปแต่เป็นเขาที่ต้องหยุดเธอเอาไว้ก่อน

" เดี๋ยวก่อนสิ ถุงอยู่บนเตียง "

    เพราะความไม่ไว้ใจใครของเขาจึงทำให้เขาหยุดการกระทำของเธอเอาไว้ก่อน สำหรับเขาต่อให้จะมีความสุขมากสักแค่ไหนแต่ความปลอดภัยก็เป็นเรื่องที่ต้องมาก่อน เขาเองเพิ่งรู้จักเธอเป็นวันแรกไม่รู้หรอกนะว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง

" ไม่ใช่ค่ะ อยู่นี่ต่างหาก "

    พิพิมพ์รีบหยิบเครื่องป้องกันที่วางอยู่บนชั้นวางของหลังอ่างอาบน้ำออกมาทันที จนเวียร์ถึงกับลอบยิ้มมุมปากขนาดเขายังมองไม่เห็นเลย

" สายตาดีจังนะ "

    เวียร์จัดการใส่เครื่องป้องกันอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นคนตัวเล็กที่รีบมากกว่าก็ขึ้นมานั่งคร่อมเขาอีกครั้งแล้วกดสะโพกลงมาอย่างแรง แต่ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายอย่างที่ใจคิด

กึ่ด! กึ่ด! กึก!!!

" กรี๊ด!!!!! เจ็บๆๆๆ "

    พิพิมพ์กรีดร้องออกมาจนสุดเสียงเมื่อเธอเจ็บราวกับว่าพื้นที่ตรงส่วนนั้นของเธอมันต้องฉีกขาดไปแล้วแน่ๆ

" อ่าาาส์....อยู่นิ่งๆก่อนดิ๊มันเจ็บ!! "

 

 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 50 ตอนพิเศษ END

    3 ปีผ่านไป" คุณพ่อครับน้องพอลหิวแล้วครับ ใกล้เสร็จหรือยัง " น้องพอร์ชวัย 5 ขวบรีบเร่งให้คุณพ่อที่อยู่ในครัวทำอาหารให้เสร็จเร็วๆเพราะน้องชายของเขาอย่างน้องพอลเริ่มงอแงด้วยอาการหิวแล้ว เด็กหิวก็มักร้องขอไม่หยุดแบบนี้แหละพี่ชายอย่างเขาจึงต้องมาเร่งคุณพ่อแบบนี้" ครับลูก รออีกไม่เกิน 15 นาทีนะครับ พ่อกำลังทำอยู่ครับ วันนี้มีเมนูโปรดของน้องพอลเยอะมากเลยนะครับลูก " วิชยุตม์กำลังขะมักเขม้นทำอาหารให้กับลูกชายทั้งสองคนของเขาได้ทานอย่างทันท่วงที ตอนนี้ลูกชายคนโตของเขาน้องพอร์ชอายุ 5 ขวบแล้วพร้อมกับลูกชายคนเล็กน้องพอลอายุ 2 ขวบแล้ว แม้เขาจะอยากมีคนที่ 3 ซึ่งไม่แน่ก็อาจได้ลูกชายอีก แต่ด้วยความที่สงสารภรรยาตอนที่เธอคคลอดเธอเจ็บมาก หากเขาเจ็บแทนเธอได้เขาคงทำไปแล้ว จึงตกลงกันว่าจะปิดอู่ทันที แค่เจ้าสองแสบนี้ก็ดูแลแทบไม่ไหวแล้ว เขาว่ากันว่าเด็กดื้อคือเด็กฉลาดสงสัยลูกๆของเขาต้องอัฉริยะมาเกิดแล้วล่ะเพราะแสบ ซน และเอาแต่ใจที่หนึ่งเลย" คุณพ่ออ่ะ ช้าจังเลยครับ ผมคิดถึงคุณแม่แล้ว " น้องพอลเริ่มงอแงทันที นั่งกอดอกทำปากยู่อย่างน่ารัก แม้จะมีอายุเพียงแค่ 2 ขวบแต่พัฒนาการกลับไปไกลมากกว่านั้นรู้เร

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 49 ตอนพิเศษ งานแต่งที่สมบูรณ์แบบ(2) NC++

    เวียร์ค่อยๆขยับเข้ามาใกล้พิมพ์พร้อมกับผลักเธอลงบนเตียงอย่างช้าๆโดยที่มีอ้อมแขนของเขาคอยประคองเอาไว้ สายตาทั้งสองคู่สบประสานกันอย่างหวานซึ้งในค่ำคืนเข้าหอที่สุดแสนโรแมนติกนี้ ห้องหอรอรักนี้เขาได้ให้คนรังสรรค์ให้เป็นพิเศษเพราะห้องนี้อยู่ในเครือโรงแรมของตระกูลเขา ทุกอย่างดูเวอร์วังอลังการไปหมดซึ่งพิมพ์ไม่ได้ต้องการแบบนี้แต่เป็นเขาที่ต้องการทำให้เธอ ทั้งห้องเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงที่พิมพ์ชอบ พอมาอยู่ด้วยกันกับชุดแต่งงานสีขาวของเธอมันทำให้ตอนนี้เธอดูเซ็กซี่ขึ้นอีกเป็นร้อยเท่า" คิดชื่อลูกไว้หรือยังครับ " เวียร์ถามไปอย่างนั้นในขณะที่ตอนนี้ตัวเขาและเธอล้มทับกันอยู่บนเตียง พิมพ์ได้แต่อมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข" จะเสกคาถาร่ายมนต์ให้มีวันนี้ให้ได้เลยหรอคะ "" แน่นอนสิครับ " หลังจากจบประโยคนั้นวิชยุตม์ก็ก้มลงประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน ด้วยความที่เขาและเธอไม่เคยจะอ่อนโยนกันเลยสักครั้ง เมื่อไรก็ตามที่อารมณ์สวาทเข้าครอบงำเขาจะกลายเป็นหมาป่าล่าเหยื่อส่วนเธอก็จะเป็นนางฟ้าตัวน้อยๆที่รอรับแรงกระแทกจากหมาป่าดิบเถื่อนแบบเขา มือหนาค่อยๆปลดซิปที่อยู่ด้านหลังของเธอ เขารูดลงม

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 48 ตอนพิเศษ งานแต่งที่สมบูรณ์แบบ(1)

    แสงไฟระยิบระยับจากโคมไฟระย้าสุดหรูภายในโรงแรมของวิชยุตม์สะท้อนกับพื้นหินอ่อน ทำให้ห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่เต็มไปด้วยบรรยากาศอบอุ่นและหรูหรา พิพิมพ์เดินเคียงข้างวิชยุตม์ด้วยรอยยิ้มของผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้ เธอสวมชุดเจ้าสาวสีขาวสวยงาม ส่วนวิชยุตม์สวมสูทดำเข้มในใบหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความรักที่ถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ด้วยคำว่าครอบครัว แต่สิ่งที่ทำให้ค่ำคืนนี้พิเศษยิ่งกว่าความสวยงามและความอลังการคือร่างเล็กๆ ของลูกชายวัยสองขวบที่วิ่งเข้ามากอดขาคุณแม่ด้วยรอยยิ้มกว้าง พิพิมพ์หยุดชั่วครู่มือข้างหนึ่งกุมมือเล็กๆ นั่นแล้วเดินไปหาชายผู้เป็นที่รักด้วยกันในงานฉลองมงคลสมรสช่วงเย็นของวิชยุตม์และพิพิมพ์“เด็กแสบของพ่อ วันนี้หล่อจังเลยนะลูก คุณก็สวยมากเลยนะครับที่รักของผม” วิชยุต์ก้มลงพูดเบาๆ กับลูกชายเพียงคนเดียวของเขา ขณะก้มลงอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนเพื่อเดินไปบนเวที มืออีกข้างของเขาก็กุมมือพิพิมพ์เอาไว้แน่น เด็กน้อยหัวเราะคิกคัก มองแม่กับพ่อด้วยตากลมโตสดใส พิพิมพ์ไม่อาจห้ามรอยยิ้มของตัวเองได้ ความสุขที่เธอเคยคิดว่าจะไม่เต็มที่กลับอบอวลอยู่รอบตัวในค่ำคืนนี้“คุณพ่อก็หล่อมากๆ เลยค

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 47 END

    แสงยามเย็นลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของคาเฟ่ริมทะเล ทำให้พื้นไม้และโต๊ะเก้าอี้เต็มไปด้วยเงาและแสงทอง เวียร์พาเธอกลับมาพักผ่อนที่ทะเลอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งปรับความเข้าใจและผ่านเรื่องราวร้ายๆมาด้วยกัน พิพิมพ์นั่งจ้องออกไปนอกหน้าต่าง มือกุมนมร้อนอุ่น ๆ พร้อมกับลูบหน้าท้องนูนของตัวเองไปมา ความคิดของเธอวนเวียนไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทั้งเรื่องราวที่เต็มไปด้วยแผนการ ความผิดพลาด การต่อสู้ และความรักที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นโดยไม่รู้ตัว วิชยุตม์ยืนอยู่ข้างหลัง มองเธอด้วยสายตาอบอุ่น เขาพาเธอมาพักผ่อนริมทะเลอีกครั้งในสถานที่ที่เขาเคยพาเธอมาก่อนหน้านี้ แต่ก่อนหน้านี้มันกลับมีความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักเขาอยากแก้ไขมัน หากว่าเธอคลอดลูกออกมาแล้วกว่าจะได้มาเที่ยวด้วยกันก็คงอีกนาน เขาจึงเลือกที่จะพาเธอมาพักผ่อนอีกทั้งพักใจจากเรื่องร้ายๆที่เขาและเธอเคยเจอมาก่อนหน้านี้ เขาค่อยๆเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับโอบกอดเธอเอาไว้หลวมๆ ในคาเฟ่แห่งนี้เขาได้สั่งให้พนักงานกันคนออกไปจนหมดเพื่อทำบางสิ่งบางอย่างที่เตรียมการมาอย่างดีในหลายวันมานี้" พิมพ์ครับ ผมว่ามันถึงเวลาแล้วนะที่ผมจะทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง ผมรักคุณ ร

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 46 ขอโอกาสดูแล

    พิมพ์หลังจากที่อิ่มท้องเรียบร้อยแล้วก็หันมาพูดกับเขาให้เข้าใจ " คุณไม่โกรธพิมพ์แล้วหรอคะ ไหนคุณบอกว่าหลังจากจบงานประมูลคุณจะจัดการพิมพ์ " ร่างเล็กหน้าเศร้าหมองลงเล็กน้อยเพราะตอนนี้เธอถูกเขาจับได้เสียแล้ว " ใครว่าล่ะ ถ้าคุณหายดีแล้วผมจะลงโทษคุณหนักๆ ต่างหาก แต่ผมจะไม่ลงโทษแบบที่ผ่านมาหรอกนะ ผมจะลงโทษคุณบนเตียง กดให้คุณจนเตียงไปเลย โทษฐานที่ปล่อยให้ผมคิดถึงคุณอยู่ทุกวันตั้งนานหลายเดือน "" หมายความว่ายังไงคะ "" พิมพ์ครับ ผมขอโทษนะถ้าที่ผ่านมาทำให้คุณเข้าใจผิด ผมคิดว่าพอเสร็จการประมูลแล้วจะอธิบายเรื่องทุกอย่างให้คุณได้เข้าใจแต่ตอนนั้นคุณกลับไม่อยู่แล้วโอกาสที่ผมจะได้อธิบายมันก็ไม่มี ผมไม่ได้โกรธคุณเลยนะ ความรักที่ผมมีให้คุณมันมีมากกว่าความโกรธเกลียดนั่น แต่ที่ผมยังไม่เผยความจริงออกมานั่นก็เป็นเพราะว่าต้องการจัดการอะไรให้เรียบร้อยก่อน แต่สุดท้ายเวลาก็ไม่คอยใครจริงๆ คุณจากผมไปโดยที่ผมไม่ได้ตั้งตัวเลย " เวียร์พูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมา น้ำตาแห่งความคิดถึงของลูกผู้ชาย พิมพ์เห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนยวบลงทันที " พิมพ์ขอโทษนะคะ ที่เลือกจะจากไปโดยที่ไม่บอกอะไรกับคุณสักคำ แต่ตอนนั้

  • Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)   ตอนที่ 45 ฉันไม่ได้ใครก็ไม่ได้(2)

    เวียร์ยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวเมื่อเห็นว่าเมียตัวน้อยของเขามีลูกให้กับเขาแล้ว เขามั่นใจมากว่าเขานี่แหละพ่อในท้องของลูกเธอเพราะเธอมีเขาแค่คนเดียวตลอดมา ปัทมาที่คุ้มดีคุ้มร้ายเมื่อเห็นว่าเวียร์ดีใจจนออกนอกหน้าก็เกิดโมโหขึ้นมา " คุณรู้ได้ยังไงคะว่านังผู้หญิงสำส่อนนี่จะมีคุณแค่คนเดียวจริงๆ " เวียร์ที่ได้ยินเสียงของปัทมาก็ดึงสติของตัวเองกลับคืนมาได้ ตอนนี้เขาต้องช่วยเหลือเมียตัวน้อยและลูกของเขาก่อน " พอเถอะนะปัท ปล่อยตัวเมียกับลูกของผมออกมาเดี๋ยวนี้ " พิมพ์ได้แต่มองตาของวิชยุตม์ ตอนนี้เธอฝากความหวังของการมีชีวิตรอดไว้ที่เขาแล้ว เพราะเธอไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้แล้วจริงๆ เธอถูกมัดติดไว้กับเก้าอี้ทั้งมือและเท้าของเธอรวมไปถึงผ้าที่มัดปากของเธอไว้ด้วยมันจึงทำให้เธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลย แม้แต่การร้องขอให้เขาช่วยเธอยังทำไม่ได้ได้แต่ส่งความวิงวอนไปทางสายตาเท่านั้น เธอคิดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าเขาจะมาช่วยเธอจริงๆ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เธอเป็นคนหนีเขาไปเอง " เมียกับลูกหรอ พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำเลยนะคะ แล้วปัทล่ะ ปัทรอคุณมาตั้งกี่ปีทำดีกับคุณมาตั้งกี่ครั้ง กำจัดนังผู้หญิงพวกนั้น

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status