ログイン“ลบรูปหนูออกจากโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลยนะคะ!” “แลกกับร่างกายของเธอ แล้วฉันจะลบให้” “ไอ้โรคจิต!!” “ไอ้เด็กเวร!”
もっと見る痛みで視界がぼやける。
白い天井が、ゆっくりと回っている気がした。
麻衣子はベッドの上で唇を噛みしめ、両手でシーツを握りしめていた。
腹の奥から這い上がってくる激痛が、息をすることすら許してくれない。
「もう少し我慢してくださいね……」
看護師の優しい声が遠く聞こえる。
でも麻衣子には、ただの雑音にしか感じられなかった。
結婚三年目。
待ちに待った赤ちゃんだった。
ついに陽性反応が出た日の夜、麻衣子は夫の弘人に報告しようと何度も電話をかけた。
でも繋がらなかった。
「今、急な出張で海外なんだ。悪いけど少し待っててくれ」
弘人のLINEはいつも通り素っ気ないものだった。
それでも麻衣子は嬉しくて、毎朝つわりで吐きながらも「今日も元気だよ」と報告を送り続けていた。
それなのに——
「うっ……!」
また痛みが波のように襲ってきた。
麻衣子は歯を食いしばって耐える。
一人だった。
誰も側にいない。
弘人は今頃、どこにいるのだろう。
スマホが震えた。
【弘人】 今夜も遅くなりそう。体調どう? 無理すんなよ。
麻衣子は震える指で返信しようとした。
「今、流産しそうで病院にいるの」
——そう打とうとした瞬間、また新しいメッセージが届いた。
今度は写真だった。
送信者:弘人
添付画像:三枚。
開いた瞬間、麻衣子の世界が凍りついた。
青い海をバックに、弘人が笑っている。
その隣で、秘書の辻本彩花が甘えるように彼の首に腕を回し、唇を重ねていた。
次の写真では二人がビーチベッドで絡み合い、笑い合っている。
三枚目——彩花が弘人の胸に顔を埋め、幸せそうに目を細めている。
場所は明らかに海外のリゾート。
弘人が「急な出張」と言っていた場所。
「…………」
指が動かなくなった。
スマホの画面が、冷たい光を放ちながら、麻衣子の心を切り裂いていく。
次の瞬間、激しい怒りが腹の底から爆発した。
「うああああああっ!!」
麻衣子は力の限りスマホを床に叩きつけた。
ガシャン、という乾いた音と共に画面が粉々に砕け散る。
まだ痛む下腹部など関係ない。
もう、何も感じなかった。
「須藤弘人……あなたは、私がこんな目に遭ってる間も、あの女と楽しんでたのね」
涙が溢れて止まらない。
でもそれは悲しみの涙ではなかった。
純粋な、燃えるような憎悪だった。
看護師が慌てて駆け寄ってくるが、麻衣子はゆっくりと体を起こした。
痛みを堪え、唇の端を吊り上げる。
「……離婚するわ」
声は小さかった。
でもその言葉は、麻衣子の心の中で確かに響いた。
「ただ離婚するだけじゃ、足りない」
麻衣子は砕けたスマホの残骸を睨みつけた。
「あなたと彩花を、徹底的に破滅させてやる」
その瞬間、麻衣子の瞳に冷たい光が宿った。
——離婚まで、あと30日。
เนื้อหาต่อจากเดิม แกร็ก! ทันทีที่ประตูห้องของคิริวเปิดออกมาก็ทำเอาใจของเด็กสาวนั้นเต้นระรัวขึ้นมาทันที เพราะตอนนี้คิริวอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าท่อนบนและมีแค่เพียงผ้าขนหนูปกปิดท่อนล่าง“มะ..มาเอาเสื้อผ้าค่ะ”“เชิญ” คิริวว่าพลางเปิดประตูให้กว้างขึ้นเพื่อที่จะให้เด็กสาวเดินเข้ามา ซึ่งเธอนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปและตรงไปที่ตะกร้าผ้าทันที “เสื้อผ้าหนูล่ะ!”“ห้องน้ำ” “…” เมื่อเด็กสาวได้ยินเช่นนั้นเธอจึงรีบเดินตรงไปในห้องน้ำและรีบหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมากอดเอาไว้ทันที“ขะ..ขอบคุณค่ะ!”“เดี๋ยว!”“มะ..มีอะไรอีกคะ!”“ไม่อยากฟังข้อเสนอเรื่องรูป?” เมื่อเด็กสาวได้ยินคำถามนี้ก็ทำให้เธอนั้นต้องยืนนิ่งไปชั่วขณะทันที เพราะเหตุผลการเข้ามาในห้องจริงๆแล้วคือการมาคุยเรื่องรูปไม่ใช่เรื่องเสื้อผ้า“อะไรล่ะ! แล้วพี่ริวจะลบรูปให้ใช่ไหม?”“หึ แน่นอน” รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของคิริวทำเอาเด็กสาวนั้นรู้สึกไม่เชื่อใจเขาสักเท่าไหร่ ทว่าในเมื่อเธอไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้แล้วเธอจึงยอมที่จะรับฟังข้อเสนอของเขาต่อ“อะไรล่ะ! ว่ามาสิ!”“ทุกรูปแลกกับร่างกายของเธอ”“อะ..อะไรนะ จะบ้าเหรอคะ!”“จะไม่รับก็ได้ ฉันก็อยากเห็นรู
EP.20 แลกกับร่างกายเนื้อหาต่อจากเดิม ในขณะที่มาเฟียหนุ่มกำลังนั่งดูการแข่งขันจากบนห้องอยู่นั้น จู่ๆน้องชายฝาแฝดของเขาก็ได้เอ่ยถามขึ้น“แบล็กเมล์เด็กทำไม?” “ใครแบล็กเมล์ใครว้ะไอ้รัน” วิลเลียมเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เขาได้ยินคิรันเอ่ยถามใครบางคนออกมา“ไอ้ริว”“มึงเสือกไร” คิริวว่าพลางหันกลับไปมองหน้าน้องชายของตัวเองทำให้ทั้งสองกำลังจ้องมองกันอยู่ด้วยสายตาเย็นชา “เดี๋ยวนะ ไอ้ริวมันไปแบล็กเมล์ใครไอ้รัน?”“บีน่า”“…”“กูว่าแล้ว แสดงว่าที่ไอ้คาเลนส์บอกกูเป็นเรื่องจริง”“มึงจะตอบได้ยัง?”“เด็กนั่นให้มึงมาช่วย?”“กูแค่อยากรู้ ว่ามึงทำไปทำไม”“…” คิริวไม่ได้ตอบน้องชายของตัวเองกลับไปแต่หันกลับไปมองที่สนามแทน ทำให้คิรันกับวิลเลียมต้องหันไปมองหน้ากันเอง“มึงคงไม่ได้จะเอาไปลงโซเชียล?” คิรันเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง“ก็ว่าจะทำ”“เลวได้ใจจริงๆนะมึงอ่ะไอ้ริว” วิลเลียมพูดพลางส่ายหัวเบาๆก่อนจะเลิกสนใจเรื่องนี้และหันกลับมาสนใจคาเลนส์ที่กำลังจะลงสนามแข่งเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วง3ทุ่มครึ่ง ตอนนี้มาเฟียหนุ่มทั้ง4คนกำลังจะแยกย้ายกันออกจากสนามแข่งแห่งนี้เนื่องจากการแข่งขันในวันนี้ได้จบลงแล้ว“เออลืมบอก ไอ้อิฐมันท
เนื้อหาต่อจากเดิม “ฉันเห็นนะว่าพี่ริวเขาเดินมาคุยกับแกอ่ะ” ไอด้าพูดพลางทำสายตาจับผิด เนื่องจากบีน่าไม่ได้เล่าให้เพื่อนทั้งสองของเธอฟังว่าเหตุผลจริงๆของการหยุดเรียนเมื่อวานก่อนเกิดจากอะไร “อะไรของแก”“เขามาคุยอะไรกับแกอ่ะ”“ก็เรื่องเดิม! เรื่องรูปนั่นแหละ”“แน่ใจ?”“ก็เออสิ!”“นี่ไอด้า! เลิกจับผิดเพื่อนเถอะน่า ธิจะกินไอศกรีมแล้วมากินกันดีกว่า”“ใช่ แกควรเลิกจับผิดฉันและไปกินไอศกรีมค่ะคุณไอด้า!” “ค่ะ คุณธิดาคุณบีน่า~” เนื่องจากไอด้าเป็นคนที่ค่อนข้างจะรักและห่วงใยเพื่อนสนิทของตัวเองเป็นพิเศษ เธอถึงต้องคอยถามและอยากรู้เวลาที่เพื่อนๆของเธอมีปัญหาเพื่อที่เธอนั้นจะได้ช่วยแก้ปัญหานั้นได้ทันPrat คิริวหลังจากที่มาเฟียหนุ่มเดินกลับเข้ามาในร้านอาหารแล้วเขาก็จัดแจงจ่ายเงินค่าอาหารทันที“คืนนี้ไปหารินไหมคะ”“ไม่ว่าง” “ไปทำงานเหรอคะ”“…” ประโยคคำถามของน้ำรินทำให้มาเฟียหนุ่มต้องนิ่งเงียบไป เพราะเขาไม่ชอบให้ใครมารุกล้ำหรืออยากรู้เรื่องส่วนตัวของเขามากเกินไป “ขอโทษค่ะ~ รินแค่คิดถึงคุณ คุณไม่มาหารินตั้งหลายวันแล้วนะ~”“ว่างแล้วจะไป”“รินจะรอนะคะ” “…” เป็นอีกครั้งที่คิริวนั้นไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต
EP.18 ข้อเสนอ เนื้อหาต่อจากเดิม 12:00 น.“ฉันยังไม่อยากกลับบ้านอ่ะ ไปห้างกันนะ” ไอด้าเอ่ยชวนเพื่อนทั้งสองในขณะที่พวกเธอกำลังพากันเดินลงมาจากตึกคณะ“ธิไปด้วย บีไปด้วยกันนะ”“อืม เอาดิ แต่เดี๋ยวฉันโทรบอกพี่นิ๊กก่อนว่าไม่ต้องมารับ”“โอเคๆ” หลังจากนั้นบีน่าจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหานิ๊ก เพราะเธอกลัวว่านิ๊กจะมารอรับเธอที่หน้าตึกคณะ“ฮัลโหลค่ะพี่นิ๊ก”“ครับคุณบีน่า”“วันนี้ไม่ต้องมารับบีนะคะ เดี๋ยวบีกลับกับเพื่อนค่ะ”“ได้ครับคุณบีน่า เดี๋ยวผมบอกนายให้นะครับ”“ไม่ต้องไปบอกเขาหรอกค่ะ แค่พี่นิ๊กไม่ต้องมารับบีก็พอค่ะ”“เอ่อ ครับ” “ค่ะ ขอบคุณนะคะ”“ครับ”ตู๊ดดดดดๆ หลังจากที่บีน่ากดวางสายนิ๊กไปแล้วเธอและเพื่อนๆจึงพากันเดินไปขึ้นรถที่หน้ามหาวิทยาลัยทันที ห้างสรรพสินค้าเมื่อสามสาวเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าแล้วพวกเธอก็รีบพากันไปที่ร้านประจำทันที ซึ่งในขณะที่ทั้งสามกำลังนั่งรออาหารอยู่นั้นจู่ๆสายตาของธิดาก็ได้เหลือบไปเห็นใครบางคนจนทำให้เธอต้องเอ่ยเรียกบีน่าหันไปดู“บี! นะ..นั่นมันพี่ริว!”พรึ่บ! ประโยคของธิดาฉุดให้บีน่าและไอด้าต้องรีบพากันหันไปมองที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ม
เนื้อหาต่อจากเดิม “ไอด้า! ความคิดแกนี่มันหายนะสำหรับฉันมากๆเลยนะ!”“แล้วแบบนี้จะทำยังไงล่ะบี” เสียงธิดาเอ่ยถามขึ้นจากในโทรศัพท์“อย่างแรกคงต้องซื้อยาคุมกินก่อน ไม่รู้ว่าเขาป้องกันไหม”“นี่แกเมาขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!”“ถ้าแกไม่บอกว่าเขาเป็นคนพาฉันกลับบ้าน ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าฉันไปมีอะไรกับใครไอด้า!”
เนื้อหาต่อจากเดิม“อ้าๆ อ่อยอู!” ชายฉกรรจ์คนนั้นร้องขึ้นด้วยเสียงอู้อี้เมื่อถูกคิริวจับลิ้นและดึงออกมาพร้อมกับตัดขาดอย่างไม่ลังเลฉับ!“โอ๊ย!” เสียงของชายฉกรรจ์ร้องดังขึ้นด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับเลือดที่พุ่งออกมาราวกับก๊อกน้ำแตกคลืดดดดด คลืดดดดในขณะเดียวกันโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อของมาเฟียหนุ
EP.6 เด็กเวร Prat บีน่า เมื่อบีน่าทานอาหารเสร็จแล้ว เธอจึงรีบขึ้นมาบนห้องทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เพื่อนๆของเธอนั้นโทรไลน์กลุ่มมาพอดี“ไงคะ เมื่อคืนโทรไปไม่รับ ไม่ใช่ว่าตีกับพี่ริวกลางทางหรอยัยบี”“แกว่าไงนะ?”“ก็เมื่อคืนตอนที่ธิกับด้าช่วยกันลูบหลังให้บีอ้วกอยู่พี่ริวเดินมาอ่ะ แล้วก็อุ้ม
คิริวไม่ได้สนใจที่เด็กสาวด้านล่างร้องขอเลยสักนิด เพราะเค้ายังคงเอาแต่จ้องมองไปที่เรือนร่างและหน้าอกของเธอ “อ๊าส์ๆ อึก อ๊าส์~” ยิ่งเด็กสาวคางดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้คิริวนั้นรู้สึกอยากขย้ำเธอมากขึ้น เพราะตอนนี้เขานั้นรู้สึกมันเขี้ยวจนอยากจะกระแทกให้เธอร้องขอชีวิต“ฉะ..ฉี่จะแตกแล้ว อ๊าส์ๆ~”“ถ้