Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)

Again เดิมพันเสน่หา(ยัดเยียด)

last update最終更新日 : 2026-02-19
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
50チャプター
2.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อ่านฟิน

อีโรติก

รักทรมาน

Badboy

CEO

เจ้านาย

แก้แค้น

วันไนท์สแตนด์

ตั้งครรภ์

ใครรู้สึกมากกว่าคนนั้นเจ็บ!! ONS.คืนนั้นเธอหนีเขาไปพร้อมค่าตัวที่ทิ้งให้ดูต่างหน้า ใครจะคิดว่าจะวนกลับมาเจอกันอีก ครั้งนี้เธอเดินเข้ามาหาผมเองอย่าคิดว่าจะหนีออกไปง่ายๆแบบคืนนั้นอีก...

もっと見る

第1話

ตอนที่ 1 โดดเด่น

The faint sound of running water echoed from the bathroom; Vance Bradford was taking a shower.

It was three in the morning, and he had just returned home.

Rebecca Perry stood at the bathroom door, her heart pounding. There was something she wanted to discuss with him, but she felt nervous, unsure if he would agree once he heard it.

As she pondered how to broach the subject, a strange noise came from inside. She listened closely and realized he was pleasuring himself.

The heavy breaths and muffled groans struck her like hammers, pounding relentlessly at her chest. Bitterness surged through her like a tidal wave, leaving her gasping for air, drowning in agony.

Today marked their fifth wedding anniversary, yet they had never consummated their marriage.

So, this was why. He'd rather take care of himself than touch her.

His breathing grew more frantic, and suddenly, in a moment of intense release, he groaned lowly, "Catherine..."

That name delivered the final, crushing blow. Something inside her shattered into dust.

She clamped a hand over her mouth to stifle her sobs and turned to flee, but in her haste, she stumbled, crashing into the sink and tumbling to the floor.

"Rebecca, is that you?" Vance's voice, still ragged from exertion, carried a note of forced composure, though his breathing remained heavy.

"I-I needed the bathroom. I didn't know you were showering," she stammered, desperately grabbing the sink to pull herself up.

But in her panic, she made things worse. Water slicked the floor and countertop, making it impossible to find her footing.

She finally managed to stand just as Vance emerged. His white bathrobe was hastily thrown on, the belt cinched tightly around his waist.

"Did you fall? Let me help you," he said, reaching out to lift her.

Tears brimmed in her eyes from the pain, but she pushed his hand away, stubborn and resolute. "No need. I can manage myself."

She steadied herself but nearly slipped again. Limping awkwardly, she fled back to the bedroom—a hasty escape from the awkward scene.

For five years, she had been hiding from the outside world, from the judgmental stares, and from Vance's sympathy.

She was ashamed of her condition, though she used to have strong, beautiful legs before the accident.

She always felt inferior. A cripple like her didn't deserve someone as accomplished and luminous as Vance Bradford.

Vance followed her, his tone gentle and concerned. "Does it hurt? Let me check."

"It's nothing." She burrowed under the covers, hiding her embarrassment along with her body.

"Are you sure?" His worry seemed genuine.

"Yeah." She nodded, showing her back to him.

"Then get some sleep. Don't you want to use the bathroom anymore?"

"Nope, let's just rest."

"Alright. Oh, it's our anniversary today. I got you a gift. Open it tomorrow and see if you like it."

"Okay."

The gift sat on the nightstand; she had already spotted it. She didn't need to unwrap it to know what was inside.

Every year, it was the same-sized box containing an identical watch. Her drawer already held nine of them, including birthday gifts. This would be the tenth.

The conversation ended.

Vance switched off the light and lay down. The air was filled with the damp, fresh scent of his shower gel, but she barely felt the mattress dip under his weight.

The bed was giant, but they lay far apart, each on one edge. The space between them could fit three more people.

As if by tacit understanding, neither of them mentioned Catherine Welch or what had transpired in the bathroom.

Rebecca lay rigid on her back, her eyes stinging fiercely.

Catherine was Vance's college classmate, his first love, and his goddess. After graduation, she had gone abroad, leading to their breakup and his depression. He had spiraled into despair, drinking heavily every day.

Rebecca and Vance, however, were classmates in high school. She had harbored a secret crush on him back then.

He was the campus heartthrob and an aloof, top student, while she spent most of her time in a dance studio far from the spotlight.

She was pretty enough, but she was quiet, never one to stand at the center of things, and in a school full of confident, outspoken girls, she was easy to overlook.

So, her feelings had remained her private secret; she never dreamed of approaching him.

That changed after she graduated from the dance academy and returned home for summer break, encountering him in his broken state.

He was heavily drunk that night, weaving erratically down the street. As he crossed the road without checking the lights, a car barreled toward him, unable to brake in time.

She had been trailing him out of concern and shoved him aside—just in time for the car to strike her instead.

At that time, she had secured a spot in graduate school, but the accident left her crippled. She could never dance again.

Afterward, he quit drinking and married her.

He remained forever indebted, forever grateful, soft-spoken and distant. He showered her with gifts and money, but never with love.

She had believed time could heal everything and soften the edges of her pain. Yet after five years, he still clung to Catherine so deeply that even in his most private moments, it was her name he uttered.

She had been foolish and naïve.

She lay awake all night, checking an email on her phone over a hundred times. It was an offer from a foreign university for graduate studies—the very thing she had planned to discuss with him that evening.

But now, there was no need to consult him. Their five-year marriage, filled with countless sleepless nights, could finally begin its countdown.

When he rose in the morning, she feigned sleep, overhearing him speak to the housekeeper, Nancy. "I have a business dinner tonight. Tell Rebecca not to wait up; she should rest early."

After his instructions, he returned to the bedroom to check on her. She hid under the covers, her pillow soaked with tears.

Normally, she would prepare his outfit for work, laying it out neatly. But not today.

He dressed himself in the walk-in closet and left for the office. Only then did she open her eyes, feeling them swollen and sore.

Her phone alarm buzzed—the daily reminder she had set for herself to study.

Since the marriage, her leg had confined her to the house most of the time. To pass the endless hours, she divided her days into segments, filling each with small tasks.

She silenced the alarm and mindlessly scrolled through apps. Her mind was a jumble, unable to focus on anything, until she saw a familiar face in a video.

It was posted just the night before, and the account name was Cathy W. The algorithm was really uncanny, delivering this right before her eyes.

Rebecca tapped on the video, and lively music played, followed by voices shouting, "Three, two, one! Welcome back, Catherine! Cheers!"

One voice stood out—Vance's.
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
50 チャプター
ตอนที่ 1 โดดเด่น
ปริ้นเซสผับ" เฮ้ย!! เบาๆๆๆ ถ้ามึงจะซัดน้องมันนัวขนาดนี้เปิดห้องก่อนก็ได้นะแล้วมึงค่อยออกมาแดกเหล้าต่อกับพวกกู " จัสตินทายาทโรงแรมชื่อดังเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นวิชยุตม์ วรเชษณ์กิจสุวรรณ์ หรือเวียร์ ทายาทลำดับที่ 2 ของตระกูลดังที่สุดในเมืองนี้กำลังนัวเนียอยู่กับเด็กนั่งดริ้งค์สาวทรงโตในผับของน้องชายตัวเองอย่างปริ้นเซสผับ" ฮึ่มม!!...พวกมึงนี่ขัดกูชิบหาย " เวียร์ละออกมาจากอกอวบอัดที่แสนคับอกคับใจของผู้หญิงสุดเซ็กซี่ข้างกายเขา ก่อนหน้านี้กลิ่นน้ำหอมของเธอมันเซ็กซี่ยั่วยวนเกินไปเขาเลยอดใจไม่ไหวและไม่จำเป็นต้องอดจึงฝังหน้าหล่อๆของตัวเองไปกับอกสะบึ้มของเจ้าหล่อน แล้วกระดกแอลกอฮอล์ดีกรีแรงเพียวๆในแก้วของตัวเองที่วางเอาไว้สักพักใหญ่ลงคอรวดเดียวราวกับมันคือน้ำเปล่า จากนั้นก็มองสาวๆข้างกายของเพื่อนที่ตอนนี้พวกมันดูจะไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่" แหม พ่อคนดีพ่อคนสุภาพบุรุษตอนกลางวันของกูหายไปไหนหมดแล้วครับ กูเห็นในสื่อวันนี้เพิ่งไปบริจาคของให้เด็กยากไร้อยู่เลยไม่ใช่หรอ ตอนนี้กูเห็นแต่ปีศาจล่าเหยื่อที่ไหนก็ไม่รู้ มึงคายเพื่อนกูออกมาเดี๋ยวนี้นะ " เกรทที่พูดออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของบรรดาเพื่อ
続きを読む
ตอนที่ 2 รับได้ก็ไปต่อ
พิพิมพ์ยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อยในแบบฉบับที่คิดว่าจะมัดใจผู้ชายตรงหน้านี้ได้ จากนั้นก็เดินเข้าไปนั่งข้างๆเขาเบียดกับสาวอกโตที่นั่งแนบชิดกับเขาจนเธอคนนั้นต้องขยับออกมาเล็กน้อยด้วยสีหน้าไม่พอใจ" หึหึ " เวียร์ที่เห็นการกระทำของเธอทั้งหมด ในใจเขาคิดแค่เพียงว่าก็แค่ผู้หญิงทะเลาะกันเพื่อเงินในกระเป๋าของเขา เขาหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาพร้อมกับกระดกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้วและยกแขนขึ้นมาพาดบนโซฟาซึ่งเพื่อนของเขามองมาก็เหมือนกับเขากำลังโอบไหล่เธออยู่ บอกตรงๆว่าเห็นเธอแบบนี้แล้วเขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเพราะยังไงคืนนี้ก็คงได้สนุกกันแน่" ผมไม่ชอบการผูกมัด ถ้ารับได้ก็ไปต่อแต่ถ้ารับไม่ได้จะเดินออกไปตอนนี้เลยผมก็ไม่ว่าอะไร " เวียร์รีบพูดขึ้นมาในตอนที่สาวสวยคนนี้ยังมีสติเพราะเขาไม่ชอบบังคับใคร" ถ้าบอกว่ารับได้ล่ะคะ " พิมพ์รีบตอบออกไปทันที เพราะเธอไม่ได้คิดที่จะเสียตัวให้เขาวันนี้จริงๆหรอกนะ ถ้าคิดว่าเธอง่ายขนาดนั้นก็ประเมินเธอต่ำไปแล้วล่ะ" หึหึ ดีครับ เพราะคืนนี้ก็คงจะสนุกไม่น้อย " เวียร์ที่คิดว่าวันนี้จะได้กินหมูแน่ๆ จึงไม่ได้รีบร้อนอะไรยังคงนั่งดื่มกับเพื่อนต่อไป" โถ่ คุณพิมพ์ครับสนใจผมห
続きを読む
ตอนที่ 3 ร้อน NC++
เวียร์อุ้มร่างเล็กที่ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวแดงซ่านไปหมดด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์บวกด้วยยานรกนั่นอีก เขาพาเธอมาแช่ในอ่างอาบน้ำที่ตอนนี้เปิดน้ำเย็นจัดไว้อยู่" อื้อ....ร้อนชะมัด " พิมพ์ตอนนี้ไม่หลงเหลือสติอยู่แล้ว เธอจัดการถอดปมผ้าขนหนูที่มีเพียงชิ้นเดียวที่พันกายเธอเอาไว้ออกไปให้พ้นทางด้วยรู้สึกว่ามันร้อนเกินไป ทำเอาเวียร์ที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้เบิกตาโตด้วยความตกใจ" ใจเย็นๆสิคุณ อาการหนักขนาดนี้ถ้าไม่แช่น้ำเอาไว้ก่อนคุณอาจจะช็อคได้ " เวียร์ที่เห็นร่างกายเปลือยเปล่าของหญิงสาวตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความยากลำบาก กายเนื้อของเธอทำเอาอาวุธร้ายขนาดใหญ่ของเขามันเหยียดขยายจนปวดหนึบไปทั้งลำ พิมพ์ไม่ฟังในสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย สมองของเธอสั่งการให้เธอทำบางสิ่งบางอย่างทั้งที่เกิดมาเธอเองก็ไม่เคยทำ" เฮ้ย! นี่คุณ " ร่างเล็กกระโดดขึ้นนั่งบนตักแกร่งของเขาที่ยังมีผ้าขนหนูพันกายเอาไว้แต่ก็เพียงไม่นานถูกพิพิมพ์กระตุกออกอย่างง่ายดายทำเอาตอนนี้ทั้งเขาและเธอก็เปลือยเปล่าต่อหน้ากันและกัน มือเล็กๆลูบไล้ไปตามซิกแพคทั้งหกลูกของเขาอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับเลื้อยต่ำล
続きを読む
ตอนที่ 4 มันเจ็บ NC++
เวียร์สัมผัสได้ถึงความต้องการของหญิงสาวที่มีมากล้น ใจหนึ่งนึกตำหนิเพื่อนของตัวเองที่ทำอะไรตามใจโดยไม่บอกเขาสักคำ หากเธอเป็นอะไรไปจะทำยังไง อีกใจก็ต้องขอบคุณมันที่ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้มีความต้องการและมีความกล้าบ้าบิ่นมากขึ้นทำเอาเขาชอบใจอยู่ไม่น้อย รสรักบนเตียงเขาชอบในแบบที่แสนดิบเถื่อนและรุนแรง ครั้งแรกเห็นตัวเล็กๆแบบนี้กลัวจะรับไม่ไหวแต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วไม่รู้ว่าเธอหรือเขากันแน่ที่จะรับไม่ไหว" เปิดน้ำให้พิมพ์อีกสักรอบหน่อยสิคะพิมพ์ร้อน " ร่างเล็กบอกออกไปเพราะความร้อนรุ่มในร่างกาย แม้ว่าเธอจะชอบสัมผัสที่เขามอบให้แต่เธอกลับอยากได้มันมากกว่านั้น อีกทั้งเธอต้องการน้ำเพื่อทำให้ร่างกายไม่ร้อนจนแทบระเบิดเกินไป" ได้สิ แต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ " คนเจ้าเล่ห์พูดออกมามันทำให้พิมพ์ไม่มีทางเลือกจึงพยักหน้าตอบรับ" ทำให้หน่อย ถ้าแตกคาปากได้จะเปิดน้ำให้ " พิพิมพ์มองดูแท่งมหึมาพี่ตอนนี้มันชี้หน้าของเธอราวกับจะหาเรื่อง แล้วลงจากตักแกร่งของเขาเรียวขาเล็กๆทั้งสองข้างของเธอยังคงคร่อมต้นขาของเขาเอาไว้อยู่พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาแล้วใช้ลิ้นเล็กๆเลียที่ปลายแท่งหยก" อ่าาาส์....มันจะดี
続きを読む
ตอนที่ 5 ใครใช้ให้หนุบหนับ NC++
เวียร์ถึงกับรั้งเอวกิ่วของเธอเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหน เพราะร่องรักของเธอมันคับแน่นเสียจนแทบขยับไม่ได้แม้จะมีเครื่องป้องกันที่ช่วยให้ลื่นไหลแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยในตอนนี้" อื้อ...ไม่เอาแล้ว พิมพ์เจ็บ " ร่างเล็กแม้จะโดนฤทธิ์ยาเข้าเล่นงาน แต่ความเจ็บนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทำเอาเธอแทบได้สติขึ้นมาทันที ตอนนี้เธอสับสนไปหมดทั้งต้องการทั้งไม่ต้องการความรู้สึกด้านดีและด้านมืดตีกันรวนไปหมดในหัวของเธอ แต่ทว่าเธอไม่ยอมจะขยับทั้งเข้าและออกแม้แต่นิดเดียว" ทำรีแพร์มาหรอเข้าไปได้แค่ส่วนหัวทำไมแน่นขนาดนี้ " เวียร์ที่มั่นใจมากว่าเธอต้องไปทำตรงส่วนนั้นมาแน่ มันดีแหละแต่เขาแค่รู้สึกว่ามันฟิตเกินไปจนมันเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้นในตอนนี้" อื้อ...พูดมาก! "กึก! กึก! ปึก!!!" อ่าาาส์....//...อื้อ... " เสียงครางระงมของทั้งสองคนดังขึ้นแข่งกันเมื่อคนตัวเล็กที่ตัดสินใจกดย้ำฝ่าความเจ็บปวดจนท้ายที่สุดเธอนั่งลงไปบนแท่งร้อนนั้นได้สำเร็จจนมิดลำแล้วได้แต่นั่งแช่อยู่แบบนั้นเพราะตอนนี้เธอน้ำหูน้ำตาไหลหมดแล้ว วิชยุตม์หายใจติดขัดราวกับคนล่องลอย ก็แม่คุณเล่นดันตัวเองเข้ามาจนสุดแบบนี
続きを読む
ตอนที่ 6 ซ้ำๆซากๆ NC++
วิชยุตม์มองยัยตัวเล็กนี่ที่กำลังกอดเขาอยู่ทั้งที่ร่างกายของเรายังเปลือยเปล่าทั้งสองคน เนื้อแนบเนื้อแบบนี้ทำเอาเขาหายใจติดขัดยัยตัวเล็กนี่เผ็ดแซ่บถึงเครื่องจริงๆ" เฮ้อ!!! " คนตัวโตถอนหายใจออกมาเบาๆเพราะอะไรน่ะหรอเพราะเขาถือคติที่ว่ากินอิ่มแล้วไม่ชอบซ้ำ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเธอจะเป็นคนทลายกำแพงทุกอย่างที่เขามีแทบจะหมดทุกอย่างแล้ว ตั้งแต่ที่เขาแอบถอดเครื่องป้องกันออกไปแล้วนะ นี่ยังจะมาชวนเขาต่ออีกยก เริ่มชักไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไม่ซ้ำหรือจะซ้ำๆซากๆกันแน่" อ้อนขนาดนี้ไม่ได้นอนอย่ามาโทษฉันนะ พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาจำให้ได้แล้วก็เดินให้ไหวก็แล้วกัน " ร่างเล็กพยักหน้าหงึกๆอย่างเข้าใจ สำหรับเธอตอนนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอดับร้อนในร่างกายก่อนแล้วกัน เธอมีสตินะแต่สติที่เธอมีมันดันมีแต่ความต้องการของร่างกายไม่มีที่สิ้นสุดเนี่ยสิ เธออยากให้เขาทำกับเธอซ้ำๆทำจนกว่าพิษที่มีในร่างกายมันจะออกไปจนหมด เวียร์อุ้มเธอขึ้นมาอีกครั้งในท่าลิงอุ้มแตงพร้อมกับเดินออกมาจากห้องน้ำเมื่อเห็นว่าการใช้น้ำชโลมร่างกายให้เธอมันไม่ได้ผลเลยสักนิด เขาเดินมาเรื่อยๆจนถึงปลายเตียงจึงวางเธอลงพร้อมกับยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้
続きを読む
ตอนที่ 7 หนีได้หนี
" อื้ม....ทำไมมันเมื่อยขนาดนี้เนี่ย.... " พิพิมพ์งัวเงียบิดขี้เกียจไปมาอย่างเมื่อยขบในเช้าตรู่ของวันใหม่ ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำเอาเธอปวดหัวไปหมดจนกุมขมับ สายตาที่เริ่มปรับโฟกัสได้สำรวจไปรอบๆห้องก็ต้องตกใจ ทำไมมันไม่คุ้นเลยนะ" เชี่ย!!!! " ประโยคอุทานแรกที่ออกมาจากหญิงสาววัย 27 ปี อย่าง พิพิมพ์ รัตนอนันกุล หญิงสาวตัวเล็กไซส์มินิเพราะเธอสูงแค่ 160 เซนติเมตร เธอมองมายังข้างกายของตัวเองที่ตอนนี้ที่มีผู้ชายคนที่เมื่อคืนเธอคิดว่าเขาคือเหยื่อแต่สุดท้ายเธอนั่นแหละคือเหยื่อของเขา เขามันเสือต่างหากตอนนี้เขาหลับเหมือนตายอยู่ตรงนี้ ทั้งที่เธออุทานตกใจเสียงดังลั่นขนาดนี้เขายังไม่มีวี่แววจะลืมตาตื่นขึ้นมาเลย พิพิมพ์มองใบหน้าของชายที่นอนเปลือยกายหลาตรงหน้าเธออย่างพิจารณา เขานอนหงายเธอจึงได้เห็นใบหน้าของเขาเต็มๆตาไม่ใช่แค่แสงไฟในผับอย่างเช่นเมื่อคืนที่ผ่านมา ชายหนุ่มใบหน้าออกไปทางฝรั่งจ๋าเลย สูง ขาวมาก แถมซิกแพคหกลูกนั่นอีกแน่นสุดๆ ไหนจะวีไลน์ของเขาที่มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาดูแล้วน่ากลัวอีก รวมๆแล้วหล่อชิบหาย เธอมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า จะมีก็แต่ตรงส่วนนั้นลูกชายของเขาที่กำลังชี้หน้าเธอตั้
続きを読む
ตอนที่ 8 โลกกลม
พิพิมพ์ตื่นขึ้นมาในเช้าตรู่ของวันใหม่ หลังจากที่เธอนอนซมพิษไข้ไป 1 วันเต็มๆ" อื้ม....ปวดหัวชะมัด ใครเอาค้อนมาทุบหัววะเนี่ย " ร่างเล็กบ่มงึมงำพร้อมกับยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า แต่ก็นึกขึ้นได้มาเสียดื้อๆเรื่องคืนนั้น" ตายละ ยาคุมฉุกเฉิน! " สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอในตอนนี้คือเธอต้องไปร้านขายยาเพื่อซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินไม่อย่างนั้นปัญหาที่จะตามมาเยอะแน่ๆ ถ้าถามว่าทำไมเธอถึงรู้ว่าต้องกินยาคุมก็เพราะว่าเธอมาถึงห้องคราบน้ำรักของเขาเปรอะเปื้อนตามซอกขาของเธอเต็มไปหมดน่ะสิ เธอนึกโกรธตัวเองที่ทำอะไรไปโดยไม่คิดสักนิดจากนี้ไปเธอจะเลิกดื่มแอลกอฮอล์เพราะมันทำให้เธอขาดสติ พิพิมพ์หลังจากที่ซื้อยาคุมฉุกเฉินมาเธอก็รีบกินทันทีเพราะเธอเสียเวลาไปตั้ง 1 วันเต็มๆเภสัชกรบอกว่าหากช้าไปกว่านี้ประสิทธิภาพของยาอาจจะต่ำมาก แต่ด้วยช่วงนี้เป็นระยะปลอดภัยของเธอเธอจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย ร่างเล็กมองดูนาฬิกาบอกเวลาว่าตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้วเธอจึงรีบหยิบกระเป๋าของตัวเองพร้อมกับเดินทางไปโรงพยาบาลเพื่อไปหาผู้หญิงที่เธอรักมากที่สุดนั่นก็คือแม่" แม่จ๋า เป็นยังไงบ้างจ๊ะวันนี้กิน
続きを読む
ตอนที่ 9 ห้ามรู้สึก
" เชิญนั่งครับ " วิชยุตม์ผายมือเล็กน้อยให้กับสุภาพสตรีตรงหน้าพร้อมกับไม่แสดงสีหน้าหรืออาการใดๆเขาทำเพียงแต่เปิดแฟ้มเอกสารที่มีประวัติของเธอ แล้วอ่านมันคร่าวๆพร้อมกับที่พิพิมพ์นั่งลงที่เก้าอี้ตัวนั้นตรงข้ามกับเขา" ทำไมถึงออกจากที่เดิมล่ะ "เวียร์เริ่มต้นสัมภาษณ์ทันที" หาประสบการณ์ใหม่ๆค่ะ "" ตอบเป็นแพทเทิร์นดีนะ ขอคำตอบที่จริงใจกว่านี้ได้ไหม "" เจ้านายคนเก่ามันหื่นกามค่ะก็เลยลาออก " เวียร์ที่กำลังยกกาแฟขึ้นจิบก็แทบพุ่งออกมาเสียตั้งแต่ตอนนี้ บทจะตรงก็ตรงเกินแม่คุณ แต่นั่นก็ทำให้เขาชะงักไปอยู่เหมือนกัน เธอออกมาด้วยเหตุผลนี้แต่เขากับเธอมีอะไรกันมาก่อนหน้านี้นะ ย้อนแย้งเกินแต่ก็ช่างเถอะ" แล้วถ้าคุณเริ่มงานที่นี่ไม่กลัวว่าผมจะหื่นกามหรอ "" กลัวสิคะ แต่ที่นี่มีเลขาตั้งสองคน และดูท่าทางเลขาของคุณคงไม่ใช่แค่เลขาหน้าห้องธรรมดาเพราะฉะนั้นดิฉันน่าจะรอด " พิพิมพ์บอกออกไปตามตรง ตอนนี้เธอได้แต่ภาวนาขอให้ทุกอย่างมันราบรื่นไปได้ด้วยดีเธอต้องได้งานนี้จริงๆ" อืม ตาแหลมดี " และนั่นคือคำตอบของวิชยุตม์ แม้ว่าจะไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ" เอาล่ะ ก่อนที่จะไปพูดถึงเรื่องเงินเดือนผมม
続きを読む
ตอนที่ 10 ปะทะ
พิพิมพ์มองแฟ้มเอกสารมากมายบนโต๊ะของเธอพร้อมกับค่อยๆทยอยเปิดอ่านมันและทำความเข้าใจด้วยตัวเอง เธอไม่อยากขอความช่วยเหลือจากปัทมาหากไม่จำเป็น เอกสารพวกนี้หากเป็นพนักงานใหม่ก็คงงงเป็นไก่ตาแตกแต่เพราะเธอมีประสบการณ์มาแล้วจึงพอทำความเข้าใจด้วยตัวเองได้บ้าง12.00 น." นี่เธอไม่พักหรอ เดี๋ยวคุณเวียร์ก็ได้หาว่าฉันใช้งานเธอหนักหน่วงอีก ไม่ใช่ว่าวันนี้มาทำงานพรุ่งนี้ไม่เห็นแม้แต่เงาล่ะ " ปัทมาพูดเพียงเท่านั้นก็ยกยื้มด้วยความพอใจที่ได้ข่มพิพิมพ์เพียงเล็กน้อยก็ยังดี เธอเดินออกไปกินข้าวทันทีโดยไม่คิดจะชวนเด็กใหม่อย่างพิมพ์ด้วยซ้ำ" เฮ้อ! " คนตัวเล็กถอนหายใจพร้อมกับก้มหน้าก้มตาอ่านแฟ้มเอกสารต่อโดยที่บนโต๊ะของเธอมีเพียงแค่กาแฟแก้วเดียวเท่านั้น จนเวียร์เดินออกมาจากห้องทำงานก็ยังเจอกับเธอที่ตั้งหน้าตั้งตาอ่านแฟ้มงานอยู่แต่เขาก็ไม่คิดจะสนใจเดินผ่านเธอไปราวกับคนไม่รู้จักกัน ส่วนพิมพ์ก็ได้แต่มองแล้วส่ายหน้าเท่านั้น ในช่วงบ่ายปัทมาสอนเธอเกี่ยวกับการลงตารางงานของวิชยุตม์ซึ่งมันก็เหมือนกับที่เธอเคยทำมานั่นแหละ แต่เธอก็ตั้งใจเรียนรู้มันอย่างดี เขามีทั้งตารางที่เป็นงานจริงๆพร้อมกับตารางนัดเดทสาว
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status