LOGINกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
เขากำลังแสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจนแต่เลือกจะไม่พูดว่าสถานะระหว่างเราคืออะไรแล้วกลับบอกว่าเป็นผัวของเธอแทนงั้นหรอ? ไม่ใช่ว่าเธอดูไม่ออกในสิ่งที่เขากำลังสื่อแต่แล้วมันจริงแค่ไหนกันนะหรือเธออาจจะแค่คิดเข้าข้างตัวเอง…“พี่เป็นคนหวงของ…จะทำอะไรก็ระวังตัวหน่อย”นัยน์ตาคมยังคงจับจ้องที่ใบหน้าสวยแต่นิ
ระหว่างทางกลับคอนโด“…” ไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้นตลอดทางที่ออกมาจากบริษัท เธอไม่ได้รู้สึกโกรธหรือไม่พอใจอะไรหรอก แต่กำลังอายต่างหาก T.Tทำไมแกถึงกล้าบ้าบิ่นขนาดนั้นนะยัยเม ฮือออ ลืมไปหรือไงว่านั่นระดับผู้บริหารบริษัทใหญ่เลยนะแล้วแกไปปล้ำเขา มีผู้หญิงดีๆ ที่ไหนเขาทำกันเล่า ไม่สิ เขาสมยอมต่างหาก ใช่! ไ
“พี่วินเสียวไหม…” เสียงหวานกระเส่าถาม“เสียวครับ อ่าส์ อื้ม”เมจิที่เปลี่ยนจากบดขยี้เข้าหาเป็นขย่มลำรักขึ้นลงแทนทำให้เสียงทุ้มครางออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว มือเรียวยังคงจับบ่าหนาไว้แน่นเพื่อส่งตัวเองขึ้นลงแบบเข้าสุดออกสุดจนรถทั้งคันขยับเขยื้อน“อ๊ะ อะ อ๊ะ” ปากเล็กครางออกมาแล้วหมุนควงเอวสลับกับกระแทกกร
เมจิมองตามรถหรูที่ขับเคลื่อนออกไปจนสุดสายตาก่อนจะยกมือขึ้นยีหัวตัวเองเบาๆ พร้อมกับพึมพำออกมา“นี่เขากำลังนึกสนุกอยากแกล้งกันเฉยๆ หรือไง…พวกคนรวยเริ่มทำฉันปวดหัวแล้วนะ!” เธอบ่นเพียงเท่านั้นแล้วสะบัดก้นงามงอนเดินเข้าบริษัทไปห้าโมงเย็น … ต๊อก แต๊ก ต๊อก แต๊ก!“โอเค อีกอึดใจเดียวเท่านั้น…” คนตัวเล็กใช้ม







