Always Winner รักที่ถูกใจ

“นี่ยัยเม…สรุปแกได้เล่นแอปหาคู่ปะเนี่ย” ไลลาเพื่อนสาวคนสนิทถามทั้งๆ ที่เพิ่งตักเค้กครีมสดเข้าปากไปคำโต“ก็โหลดตั้งแต่วันนั้นที่แกบอกละ”“แล้วเป็นไงบ้าง? ทำไมทำหน้างั้นไม่มีหนุ่มไหนเข้าตาเลยหรอ” สาวใบหน้าหวานกว่ามองเพื่อนสาวฝั่งตรงข้ามที่กำลังละเมียดละไมกินเค้กในจานด้วยใบหน้าเรียบเฉย“อืม…ก็ไม่เชิง แ

“แม่ชักไม่มั่นใจแล้วว่านี่แกจะไปแค่ 3-4 วัน หรือกะจะย้ายบ้านถาวรกันแน่”เสียงผู้เป็นแม่พูดขึ้นหลังจากเห็นลูกสาวตัวเองเดินหอบของมาพะรุงพะรัง ทั้งกระเป๋าเดินทาง กระเป๋าผ้าใบใหญ่ และกระเป๋าสะพายที่บังมิดจนมองแทบไม่เห็นตัวเลยหันไปเรียกให้คนงานที่บ้านมาช่วยลูกสาวยกของใส่เข้ารถ เพราะเท่าที่ดูถ้าไม่ช่วยคงไ

ติ๊ด! แกร๊ก! ร่างบางที่ยังคงอยู่ในเสื้อสีแดงเปิดประตูเข้าห้องมาก่อนจะถอดรองเท้าและเดินเลยเอากระเป๋าสะพายไปวางไว้บนโต๊ะหน้าทีวีโดยไม่ลืมที่จะส่งข้อความบอกพี่วินและแม่ของเธอว่าถึงที่พักแล้วจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเมจิเดินไปที่หน้ากระจกมองภาพสะท้อนตรงหน้า ตาเรียวสวยมองตัวเองชัดๆ อีกทีแล้วก็ได้แต่คิดในใจเห

ปี๊นนๆๆ เฟี้ยว! แง้นนน ~ เสียงจากการจราจรที่คับคั่งด้านนอกไม่ว่าจะรถยนต์ มอเตอร์ไซค์ หรือรถโดยสารสาธารณะดังเล็ดลอดเข้ามาภายในรถญี่ปุ่นที่กำลังมีสองหนุ่มสาวนั่งติดแหง็กอยู่กับไฟแดงบนแยกนี้มาได้ไม่ต่ำกว่าสามสิบนาทีแล้ว“นั่นไฟเขียวแล้วหรอ…ตดยังไม่ทันหายเหม็นเลยหมดละ” เสียงทุ้มพูดขึ้นหลังจากรถเคลื่อนตั

(เราพร้อมเริ่มงานเมื่อไหร่…ถ้าวันพุธที่จะถึงนี้สะดวกไหมจ๊ะ)“อะ อันนี้คือเมได้งานแล้วหรอคะ!?”(ใช่จ้ะ…ว่ายังไงเมจิ?) พี่ฝนถามย้ำก่อนจะยิ้มเอ็นดูกับใบหน้าของเมจิที่ตอนนี้เหมือนคนกำลังสันสบงุนงงกับตัวเองวันพุธที่จะถึงนี้งั้นหรอ… นี่วันจันทร์แปลว่าก็มีเวลาเตรียมตัวพรุ่งนี้แค่วันเดียวทันไหมนะ? แต่นี่บร