INICIAR SESIÓNเพราะรักมากจนยอมแต่งงานด้วยและมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่เธอ ก่อนจะมารับรู้ภายหลังว่าเธอแค่ต้องการเงินเท่านั้น หนำซ้ำยังโดนพ่อของเธอทำร้ายจนปางตาย หลังจากหายไปถึงสามปี จึงกลับมาทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของตนเองพร้อมเอาคืนผู้หญิงร้ายกาจเช่นเธอ
Ver másบรรยากาศริมทะเลในยามเย็น ตะวันใกล้ลับขอบฟ้ากอปรกับแสงสีส้มพร้อมเสียงคลื่นกระทบชายฝั่งและสายลมเย็น ๆ ทำให้บรรดาแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมแสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวป้ายแดง ต่างรู้สึกผ่อนคลายกับบรรยากาศรอบกาย
ร่างเล็กของลลิน หญิงสาววัยยี่สิบเอ็ดปี ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์เปิดหัวไหล่ เผยให้เห็นผิวขาวอมชมพูดุจดั่งไข่มุก กำลังเดินควงแขนบิดาไปยังลานประกอบพิธี ก่อนจะถูกส่งตัวให้แก่เจ้าบ่าวที่มองเธออย่างไม่กะพริบ
“ฝากลลินด้วยนะ” พูดจบ ชายวัยกลางคนก็ถอยออกจากบริเวณนั้น
อาทิตย์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปี ประธานหนุ่มสุดหล่อ เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง จ้องมองเจ้าสาวแสนสวยเบื้องหน้าดั่งต้องมนต์สะกด ก่อนจะค่อย ๆ เข้าใกล้เธอและเปิดผ้าคลุมหน้าออกอย่างเชื่องช้า
“พี่อาทิตย์” เสียงหวานเอ่ยเรียกคนตัวโตที่เปิดผ้าคลุมหน้าออก
“สวย”
คำพูดของชายหนุ่มกระทบโดนใบหูขาวสะอาด ทำเอาลลินถึงกับหน้าแดงระเรื่อราวกับลูกตำลึงสุกด้วยความเขินอาย
พิธีกล่าวคำสาบานเริ่มทันทีที่คนทั้งสองยืนอยู่ต่อหน้าแท่นพิธี โดยบาทหลวงกล่าวเริ่มต้อนรับคู่บ่าวสาว และกล่าวนำ
ขั้นตอนการแต่งงานแบบตะวันตกถูกดำเนินตามลำดับ จนกระทั่งถึงเวลาจุมพิต ทั้งสองคนต่างสบตากันด้วยความรู้สึกมากมาย ขณะเดียวกันลลินแอบสั่นเล็กน้อย เพราะนี่คือจูบแรกของเธอ
ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาเกิดขึ้นแบบสายฟ้าแลบ รู้จักกันไม่ถึงสองเดือนก็ตัดสินใจแต่งงานกันง่าย ๆ เธอจึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเวลาต้องใกล้ชิดกับเขาตามลำพัง
“ลลินครับ”
“คะ” ชำเลืองมองคนตัวโตด้วยแววตาเชิงสงสัย
“หลับตาสิครับ”
คนตัวเล็กไม่รอช้า ค่อย ๆ หย่อนเปลือกตาบางลง ก่อนรับรู้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของอีกคน ที่อยู่ในระยะประชิด เธอเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อถูกริมฝีปากหยักทาบลงบนกลีบปากอมชมพู ก่อนปิดตาลงอีกครั้งและปลดปล่อยร่างกายให้ผ่อนคลายกับการกระทำของเขา
“อื้อ” เสียงหวานครางต่ำในลำคอ สัมผัสของเขาทำเธอเคลิ้มยิ่งนักราวกับกำลังล่องลอยกลางอากาศ
ขณะนี้แข้งขาของหญิงสาวกำลังไร้เรี่ยวแรงแทบจะทรุดคาพื้นประเดี๋ยวนี้ โชคดีที่มีแขนแกร่งโอบเอวคอดกิ่วไว้ ทำให้เธอมีที่ยึดเกาะ
อาทิตย์ผละออกห่างคนตัวเล็กอย่างเชื่องช้า เขาส่งยิ้มอ่อนให้แก่เจ้าสาวคนสวยอย่างเอ็นดู ซึ่งทำราวกับกำลังเสียดายที่เขาถอนจูบออกโดยเธอไม่ทันตั้งตัว
“เสียดายขนาดนั้นเลยเหรอ ไว้คืนนี้พี่ไม่ปล่อยแน่”
“พี่อาทิตย์” หันขวับมองคนตัวโต ก่อนพบว่าอีกคนกำลังจ้องเธออย่างมีเลศนัย
เวลาล่วงเลยผ่านไปหลายชั่วโมง งานวิวาห์ระหว่างคนทั้งสองผ่านพ้นไปด้วยดี ก่อนเธอกับเขาจะถูกส่งตัวเข้าห้องหอ
ภายในห้องหอตกอยู่ในความเงียบสงัด นับจากบรรดาญาติ ๆ ทยอยออกไป เหลือเพียงคู่บ่าวสาวเท่านั้น โดยลลินนั่งอยู่ปลายเตียงก้มหน้าคอตกมองพื้นพลางประสานนิ้วเข้าหากันด้วยอาการประหม่า
อาทิตย์เหลือบมองภรรยาคนสวยแวบหนึ่ง แล้วเดินเข้าใกล้เธอก่อนคุกเข่าตรงหน้าหญิงสาว
“ลลินครับ” ฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปกุมมือเล็กพร้อมช้อนตามองคนตัวเล็กด้วยความรักเปี่ยมล้น
“…” ไร้เสียงตอบกลับจากเธอ ลลินมองคนตรงหน้าด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
“เปล่าค่ะ” ฝืนส่งยิ้มให้แก่สามีหนุ่ม
เธอมีความลับบางอย่าง ที่บอกให้เขาล่วงรู้ไม่ได้ จึงรู้สึกผิดทุกครั้งที่มองชายหนุ่ม แต่จะให้ถอยกลับตอนนี้คงไม่ทันแล้ว ทุกอย่างต้องดำเนินต่อไป
“ถ้าไม่สบายตรงไหนให้บอกพี่นะครับ รู้ไหมว่าลลินสำคัญกับพี่มาก” นับจากสูญเสียบุพการีเมื่อหลายปีก่อน เขาก็โดดเดี่ยวมาตลอด ทว่าตั้งแต่เจอเธออะไรหลายอย่างก็เปลี่ยนไป ทำให้ชีวิตอันมืดหม่นของเขากลับมาสดใสอีกครั้ง ฉะนั้นไม่ว่าเธอปรารถนาสิ่งใด เขาพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเธอ
“หนูอยากอาบน้ำแล้วค่ะ” ยิ่งเห็นหน้าเขามากเท่าไร ความรู้สึกผิดที่มีต่อเขายิ่งมากมายเหลือล้น เธอเลยแสร้งเปลี่ยนเรื่อง เพื่อเบี่ยงความสนใจของอาทิตย์
“อาบด้วยกันนะครับ”
“เอ่อ คือ…”
“ไม่ได้เหรอ” กะพริบตาปริบ ๆ หวังให้คนตัวเล็กใจอ่อน
“หนูอาย” พูดเสียงเบาแต่ดังพอให้เขาได้ยิน
“คืนนี้เราต้องเข้าหอนะครับ ลืมแล้วเหรอ”
“หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ขณะนี้เธออายเหลือเกินจนอยากแทรกหน้ามุดดินหนี
ลลินผลักกายแกร่งออกห่าง แล้วอาศัยจังหวะชายหนุ่มเผลอรีบลุกขึ้นทันใด หญิงสาวไม่ทันได้วิ่งเข้าไปในห้องน้ำก็ถูกคนตัวโตโอบกอดจากด้านหลัง
“จะหนีไปไหนครับ”
“พี่อาทิตย์ อย่าแกล้งหนูสิคะ”
“ก็ใครใช้ให้ลลินทำร้ายร่างกายพี่ก่อนล่ะ แบบนี้ต้องโดนลงโทษรู้ไหม” ว่าแล้วก็กดจูบแก้มนุ่มหนัก ๆ ก่อนจะหัวเราะอย่างชอบใจ ที่สามารถแกล้งภรรยาคนสวยให้หน้าหงิกหน้างอสำเร็จ
“ปล่อยนะคะ”
“พี่ยอมปล่อยก็ได้ครับ” เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังแสดงสีหน้าไม่พอใจ อาทิตย์จำยอมต้องปล่อยเธอเป็นอิสระ
“เชอะ!!” ย่นจมูกใส่สามีหนุ่ม จากนั้นกระทุ้งข้อศอกใส่เขาทีหนึ่งและตรงไปห้องน้ำ อาทิตย์ปรายตามองเธออย่างเอ็นดูพร้อมส่ายหัวเล็กน้อย
หญิงสาวในสภาพเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ห่อหุ้มยืนใต้ฝักบัว ปล่อยให้น้ำไหลชโลมเรือนร่างงดงาม หลังจากมาอยู่ในห้องน้ำตามลำพัง เธอไม่รอช้าทำการชำระล้างร่างกาย เนื่องจากวันนี้เหนียวตัวทั้งวัน
ระหว่างกำลังผ่อนคลายกับการอาบน้ำ เธอไม่อาจล่วงรู้เลยว่าขณะนี้สามีหนุ่มในสภาพเปลือยเปล่าค่อย ๆ ย่องเข้าใกล้อย่างเชื่องช้า
“ว้าย!” ลลินกรีดร้องด้วยความตกใจ จู่ ๆ โดนสวมกอดจากด้านหลัง ซึ่งเธอไม่ทันตั้งตัว
“พี่เองครับ”
“พี่อาทิตย์” เอี้ยวหน้ามองเขา ก่อนโดนอีกฝ่ายทาบริมฝีปากหยักลงบนกลีบปากอวบอิ่มเบา ๆ แล้วถอนออก
“อาบน้ำด้วยสิ”
“ไม่เอา พี่อา…” หญิงสาวพูดไม่ทันจบประโยค ทันใดนั้นสายตาคู่หวานปะทะกับกระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ กำลังสะท้อนภาพเธอกับเขาในสภาพเปลือยไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นห่อหุ้ม ทำเอาลลินเขินอายเหลือเกิน เพราะเป็นครั้งแรกที่เธอแนบชิดกับเพศตรงข้ามมากขนาดนี้
“เขินเหรอ หน้าแดงเชียว” จับเชยปลายคางมนให้หันมาสบตากัน
“พี่อาทิตย์คะ หนูจะอาบน้ำ” ปากเอ่ยพูดกับเขา แต่สายตาหันไปทางอื่น
“อาบด้วยกันสิ”
“แต่…” ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เมื่อสัมผัสถึงแท่งร้อนอุ่นกำลังทิ่มแทงต้นขาเรียว
“กลัวพี่เหรอ”
“ไม่ใช่ค่ะ แค่…”
“แค่อะไรครับ”
“หนูไม่เคย เลยไม่รู้ว่าต้องทำแบบไหน กลัวจะไม่ถูกใจพี่อาทิตย์”
“เรื่องนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพี่นะครับ”
“อืม” พยักหน้าหงึก ๆ อย่างเข้าใจ ก่อนยืนนิ่งเป็นท่อนไม้ให้เขาสัมผัสตามอำเภอใจ
ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไล้ตามผิวกายเนียนนุ่มของลลิน สายตาคมกริบคอยสังเกตสีหน้าของอีกคน ก่อนนิ้วแกร่งจะแหวกกลีบกุหลาบงาม
“อ๊ะ พี่อาทิตย์คะ…” ทันทีนิ้วยาวแตะจุดสงวน ลลินถึงกับตัวสั่นเล็กน้อย
“ผ่อนคลายนะครับลลิน ถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้ตอนเรามีอะไรกัน ลลินอาจจะเจ็บนะครับ”
“พี่อาทิตย์ ช่วยอ่อนโยนกับหนูด้วยนะคะ”
“ครับ อ้าขาออกกว้าง ๆ หน่อยสิ”
ได้ยินดังนั้น คนตัวเล็กแยกขาเรียวออกจากกันตามคำสั่งของสามีหนุ่ม อาทิตย์เลื่อนมือใหญ่ไปสะกิดติ่งเสียวเล่นเบา ๆ ส่งผลให้เธอร้องครางอย่างสุขใจ
“อื้อ พี่อาทิตย์คะ หนูรู้สึกแปลก ๆ”
“แล้วชอบไหมครับ”
“อื้อ ชอบค่ะ ชอบมากเลย” ขณะนี้สติของเธอใกล้เลือนรางเต็มที คาดไม่ถึงว่าการกระทำของเขาจะทำให้รู้สึกดีมากขนาดนี้
อาทิตย์ดันคนตัวเล็กชิดกับผนังห้องน้ำ แล้วย่อตัวลงต่ำพลางเงยหน้ามองเธอ
“พี่อาทิตย์จะทำอะไรคะ” คิ้วโก่งสวยขมวดเข้าหากัน
“พี่จะทำให้ลลินมีความสุขไงครับ”
“ยังไงคะ อ๊ะ” พูดไม่ทันจบ ก็ต้องส่งเสียงร้องครางออกมาแทน เพราะปลายลิ้นเร่าร้อนกำลังตวัดเลียปุ่มกระสันเบา ๆ สลับกับการดูด
“อื้อ พี่อาทิตย์…มันสกปรก”
ถ้อยคำของคนตัวเล็กไม่เป็นผลกับชายหนุ่ม เนื่องจากเขากำลังสนุกกับการทำให้ภรรยาคนสวยมีความสุข
นับจากวันนั้นที่ลลินเจอบิดาครั้งล่าสุดก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย หนำซ้ำคุณากรยังเงียบไปอย่างผิดปกติ ไม่สั่งให้เธอทำตามคำสั่งของเขาเหมือนเมื่อก่อน จนเธอเองอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น“คิดอะไรอยู่เหรอ” อาทิตย์สวมกอดลลินจากด้านหลังพร้อมกับซบหน้าหล่อเหลฟาลงบนบ่าเล็กอย่างออดอ้อน ขณะหญิงสาวกำลังยืนชมวิวภายในบริษัท วันนี้หญิงสาวไม่มีเรียน เขาเลยพาเธอมาทำงานด้วย“คิดอะไรเรื่อยเปื่อยค่ะ พี่อาทิตย์ทำงานเสร็จแล้วเหรอคะ” ใบหน้าจิ้มลิ้มหันมองสามีหนุ่ม“ยังครับ ตอนนี้อยากอ้อนเมียก่อน” จมูกโด่งคมสันถูไถกับพวงแก้มขาวเนียน ก่อนอาทิตย์จะกดจูบหนัก ๆ อย่างมันเขี้ยวปัง! ทันใดนั้นประตูห้องถูกเปิดอย่างรุนแรง จนเกิดเสียงดังสนั่น ส่งผลให้เธอและเขาหันมองพร้อมกัน“คุณพ่อ” ลลินหน้าซีดเผือดเมื่อหันไปเจอกับแขกไม่ได้รับเชิญ ซึ่งไม่ได้มีเพียงแค่คุณากรเพียงคนเดียว แต่ยังมีนวินดาและชายฉกรรจ์ไม่คุ้นหน้าอีกสองคน“มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” อาทิตย์เดินไปประชันหน้ากับชายวัยกลางคนพฤติกรรมของคุณากรสร้างความไม่พึงพอใจกับเขายิ่งนัก แม้อีกฝ่ายจะเป็นบิดาของหญิงสาวก็ตาม แต่การผลักประตูห้องเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต
“อื้อ” ในยามเช้าแสนสดใส ลลินปรือตาขึ้นช้า ๆ ขณะกำลังพลิกตัวไปอีกด้านก็รับรู้ถึงของหนักบริเวณเอวคอดกิ่ว เมื่อก้มหน้ามองพบเข้ากับท่อนแขนแกร่งของอาทิตย์ลลินพยายามยกแขนกำยำออกจากเอวให้เบาที่สุด เพราะไม่อยากรบกวนการนอนหลับของเขา เธอลุกขึ้นนั่งในท่าชันเข่าพลางซบหน้าจิ้มลิ้มกับหัวเข่ามน แล้วทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน“ทำอะไรลงไปกันนะ” ดวงตากลมโตหลับพริ้มด้วยความรู้สึกมากมาย เธอเหนื่อยเหลือเกิน ทั้งสับสนกับชีวิตยิ่งนัก ทำไมทุกอย่างถึงไม่เป็นดั่งหวังเลย“คิดอะไรอยู่ครับ” อาทิตย์ลุกขึ้นนั่งก่อนโอบกอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง ซุกหน้าคมคายกับบ่าบอบบาง“หนูทำให้พี่อาทิตย์ตื่นเหรอคะ”“เปล่าครับ”หลังจากจบบทสนทนา บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ นอกจากเสียงเครื่องปรับอากาศก็ไม่มีเสียงใดแทรกขึ้นมา ต่างฝ่ายต่างตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง“หิวไหม” อาทิตย์พูดขึ้นทำลายความเงียบ“พี่อาทิตย์คะ เรื่องเมื่อคืนหนูขอโทษ” เธอไม่ตอบคำถามเขาแต่เบี่ยงประเด็นแทน“ขอโทษทำไมครับ” คิ้วดกดำขมวดเข้าหากันเชิงงุนงง สายตาคมกริบเหลือบมองหน้าหวานอย่างรอคอยคำตอบจากกลีบปากอวบอิ่ม“ก็…เอ่อ” ใบหน้างดงามเปลี่ยนเป็นสีแดงระเร
ปากนุ่มดูดเลียเอ็นร้อนอุ่นพร้อมใช้มือบางขยับขึ้นลงตามจังหวะ ทำเอาอีกคนร้องครางลั่นห้องอย่างสุขใจกับการกระทำของภรรยาสาว“อื้อ ลลิน…พี่เสียวเหลือเกิน” อาทิตย์เอื้อมมือไปจับหัวเล็กพร้อมขยับมือขึ้นลงตามการกระทำของหญิงสาวด้วยความเสียวสยิวหญิงสาวยังคงสนุกกับการปรนเปรออาทิตย์ เธอเหลือบมองสีหน้าคนตัวโตแวบหนึ่ง จากนั้นเพิ่มความเร็วในการดูดเลียมากยิ่งขึ้น“อ๊ะ อ๊า พี่ใกล้จะเสร็จแล้ว” จบคำพูดไม่นาน น้ำขาวขุ่นถูกปล่อยออกมาเต็มปากอมชมพู ลลินกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจสักนิด“ลลิน รีบคายออกมาเดี๋ยวนี้เลย” ชายหนุ่มเด้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว แล้วหยิบทิชชูเพื่อนำไปรองน้ำรักจากปากเธอ “คายออกมาเลย”เธอไม่ได้พูดอะไรมากนัก ยอมทำตามคำสั่งของเขาอย่างว่าง่าย แล้วนั่งมองคนตัวโตตาแป๋ว“กินไม่ได้เหรอ”“ไม่เชิงหรอกครับ แต่อย่ากินดีกว่า”“ทีพี่อาทิตย์ยัง…”“ไปอาบน้ำดีกว่า” อาทิตย์รู้ว่าลลินจะเอ่ยประโยคใด เขารีบชิงตัดบท“ไม่เอา”“ดื้อจังเลยนะครับ” อาทิตย์บอกพลางอมยิ้มอย่างเอ็นดูในท่าทางของภรรยา“พี่อาทิตย์คะ”“โอ๊ย…” ไม่ทันอาทิตย์จะอ้าปากถามคนตัวเล็ก ทันใดนั้นเธอผลักอกล่ำสันอย่างแรงทำเอาเขาล้มตัวลงนอนบนเตียงขนาด
ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืน ณ ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งบนดาดฟ้า สามารถมองเห็นตึกเรียงตัวสวย ประดับประดาด้วยไฟระยิบระยับ นอกจากนี้ยังทำให้เห็นวิวแม่น้ำเจ้าพระยาในเวลากลางคืนอย่างชัดเจนอาหารมากมายถูกนำมาเสิร์ฟตรงหน้าของลลินและอาทิตย์ ทว่าหญิงสาวไม่ได้สนใจมันสักนิด เธอเอาแต่หันหน้ามองวิวข้างกายราวกับใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“กินอันนี้หน่อยเถอะ ของโปรดลลินเลยนะครับ” อาทิตย์ตักปลาราดพริกใส่จานหญิงสาว ซึ่งเธอหันมองเขาและส่งยิ้มบาง ๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำและหันกลับไปมองวิวตามเดิมท่าทางของคนตัวเล็ก สร้างความแปลกใจแก่เขาไม่น้อย อาทิตย์เอื้อมมือไปกุมมือเรียวของเธอ แล้วพ่นประโยคหนึ่งออกมา“พี่ทำอะไรให้ลลินไม่พอใจหรือเปล่า” “เปล่าค่ะ” รีบปฏิเสธด้วยความกลัวอีกคนจะเข้าใจผิด“เป็นอะไรหรือเปล่า บอกพี่ได้ไหม” เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากเธอทำเหมือนมีเรื่องกลุ้มใจ“พี่อาทิตย์คะ อันนี้น่าจะอร่อย ลองชิมดูสิคะ” เธอรีบเบี่ยงประเด็นทันที ลลินตักอาหารตรงหน้าหมายจะป้อนคนตัวโต แต่ด้วยความรีบร้อนบวกกับไม่ทันระวัง จึงทำให้อาหารในช้อนกระเด็นโดนเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา“ว้าย! หนูขอโทษค่ะพี่อาทิตย์ หนูไม่ได้ตั้งใจ” ลลิ