Home / Romance / Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala / Kabanata 21: Ang Katotohanang Hindi Ko Inaasahan

Share

Kabanata 21: Ang Katotohanang Hindi Ko Inaasahan

Author: Sir REDz
last update publish date: 2026-08-31 10:26:20

Tila tumigil ang ikot ng mundo sa aking narinig. Nanatili akong nakatingin sa kanya — nanginginig ang buong katawan, habang ang bawat salita niya ay tumatagos sa aking puso na tila patalim. May mas malalim pa? May lihim pa kayang mas mabigat pa kaysa sa kanyang pagiging bilyonaryo?

"Lukas..." nauutal kong sambit habang pilit kong pinipigil ang pagtulo ng aking luha. "Ano pa ang itinatago mo? Sabihin mo na lahat. Hindi ko na kayang manatili sa dilim."

Tumingin siya sa
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 41: Ang Bagong Landas

    Sa isang iglap, nawala ang liwanag at ang katahimikan. Ang pakiramdam ay parang hinahatak kami pababa, pataas, at sa lahat ng direksyon nang sabay — tila dinala kami ng hangin mismo sa isang daang hindi nakikita ng mata o nasusukat ng anumang haba. Mahigpit ang yakap ni Lucas sa akin; hindi niya ako pinakawalan kahit sandali, at sa kanyang dibdib ay naririnig ko ang tibok ng kanyang puso — mabilis, ngunit matatag, parang sinasabing kahit anong mangyari, ligtas ako sa kanyang piling. Nang muling luminaw ang paningin ko, napansin kong nakatayo na kami sa ibabaw ng isang mataas na bundok. Ang hangin dito ay malamig at sariwa, humahampas sa aming mga mukha, at sa ibaba ay nakikita ko ang malawak na lupain — mga kagubatan, ilog, at mga nayon na tila maliliit na tuldok lamang sa malawak na mapa. Ang langit ay kulay kahel at lila, hudyat na papalubog na ang araw, at ang mga ulap ay tila mga apoy na nagliliyab sa gilid ng kalangitan. Dahan-dahan kaming humiwalay sa

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 40: Ang Katotohanang Matagal Nang Itinago

    Ang tinig ay umalingawngaw sa buong silid, hindi mula sa isang sulok o gilid, kundi tila galing sa bawat bato, bawat liwanag, at bawat hibla ng hangin na nakapalibot sa amin. Hinawakan ko nang mahigpit ang braso ni Lucas; naramdaman ko rin ang pagtigas ng kanyang katawan, ang paraan ng paghigpit ng kanyang hawak sa aking kamay — tanda na siya rin ay nabibigla at nababalot ng pagkamangha. Dahan-dahan kaming lumapit sa mataas na haligi sa gitna. Habang lumalapit kami, lalong lumilinaw ang liwanag na nasa ibabaw nito — hindi nakakasilaw, kundi malambot at mainit, tila tinatanggap kami. Sa ibabaw nito ay nakapatong ang isang bagay na tila gawa sa salamin at ginto, humuhubog sa hugis ng isang bituin, at sa loob nito ay nakikita ko ang mga gumagalaw na larawan — mga pangyayari, mga mukha, mga kwentong matagal nang lumipas. “Maligayang pagdating, mga pinili ng tadhana,” muling narinig namin ang tinig, at sa pagkakataong ito ay tila mas malinaw na, m

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 39: Ang Lugar na Walang Pangalan

    Sa pagsara ng pinto sa aming likuran, biglang nawala ang lahat ng ingay — ang ugong ng hangin, ang kalabog ng pader, ang mga boses na humahabol sa amin. Ang biglang katahimikan ay halos mas masakit pa sa pandinig kaysa sa nakaraang kaguluhan. Napahinto ako at huminga nang malalim, habang mahigpit pa ring nakakapit sa kamay ni Lucas. Ang paligid ay puno ng malambot, gintong liwanag — hindi galing sa sulo o ilaw, kundi tila galing mismo sa hangin, sa mga pader, sa lupa na aming tinatapakan. Walang bintana, walang pinto, walang kisame na makita, ngunit maliwanag ang lahat. Ang mga pader ay gawa sa makinis at maputing bato, may mga ukit na gumagalaw at nagbabago ng hugis habang tinitingnan ko — mga larawan ng mga tao, mga bundok, mga dagat, mga pangyayaring tila luma na at bago pa man ang mundo. Napalingon ako kay Lucas. Nakita ko ang pagkamangha sa kanyang mukha, ngunit may halong sakit at bigat. Alam kong nasa isip niya pa rin ang mga salitang iniwan ni Gideon

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 38: Ang Pagsugod ng Dilim

    Lalong lumakas ang ugong ng hangin, tila galit na humahampas sa bawat pader, bawat bintana ng bahay. Ang dating maliwanag na gabi ay unti-unting nababalot ng makapal at maitim na ulap, na tila bumaba mismo mula sa langit upang takpan ang buong paligid at huwag nang hayaang may kahit anong liwanag na makapasok. Hindi ito karaniwang bagyo — alam ko iyon sa paraan ng paglamig ng hangin, sa paraan ng pagkislap ng mga ilaw na tila hinahatak palayo ng isang pwersang hindi nakikita. “Pumasok kayo! Mabilis!” sigaw ni Gideon habang hinihila kami papasok sa mas malalim na bahagi ng bahay, patungo sa isang pasilyo na hindi ko pa nakikita noon. Ang kanyang dating kalmadong mukha ay puno na ngayon ng pagmamadali at takot. “Hindi natin sila mapipigilan sa labas. Ang mga Anino ng Hilaga ay hindi karaniwang mga kalaban — hindi sila nasusugatan ng bakal, hindi sila napapahamak ng karaniwang sandata. Ang kanilang lakas ay galing sa luma at nakalimutang kapangyarihan, at ang tanging par

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 37: Ang Daan na Walang Balik

    Lahat ng ito… kung ang pagpili ko ang magdidikta ng lahat… kung ang pagmamahal ko sa iyo ang magiging dahilan ng lahat… kung gayon, alam ko na ang aking sagot. Kahit anong hula pa iyan, kahit anong kapalaran pa ang nakatadhana… pipiliin kita, Ana. Pipiliin kita sa bawat pagkakataon, sa bawat sandali, at sa bawat buhay na maaari kong tahakin. Ang mga salitang iyon ay lumabas mula sa kanyang bibig — mula kay Lucas — at tila isang mainit na ilaw ang tumagos sa buong pagkatao ko. Naramdaman ko ang bawat salita, bawat tibok ng kanyang puso na nagsasabing hindi ito laro lamang, hindi ito pangako na madaling mapapako. Hinawakan niya ang aking mga kamay nang mahigpit, at sa kanyang mga mata ay nakita ko ang katotohanang matagal ko nang hinahanap — ang katotohanang siya ay handang harapin ang lahat, maging ang mismong kapalaran, para lamang sa akin. Ngunit bago pa man ako makasagot, bago pa man ako makapagsalita ng kahit isang salita, biglang umugong

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   Kabanata 36: Ang Dugo ng Dalawang Mundo

    Tahimik at mabigat ang hangin sa loob ng silid. Ang liwanag ng kandila ay humahampas sa mga mukha namin, nagbibigay ng anino na tila mga lihim na dahan-dahang lumalabas mula sa dilim. Si Gideon ay umupo sa isang lumang upuan, dahan-dahan at may pag-iingat, tila bawat galaw niya ay may halong bigat ng kasaysayang matagal nang itinatago. Si Lucas ay nakatayo pa rin, nakapako ang tingin sa matanda — ang kanyang mukha ay walang kulay, ang mga kamay ay nakakuyom nang mahigpit, tila handang harapin ang kahit anong katotohanan, kahit gaano pa ito kasakit. "Ako ay matanda na..." nagsimula si Gideon, mabagal at malungkot ang tinig, habang tinitingnan ang apoy sa apuyan. "At nakita ko ang mga bagay na hindi dapat nakikita ng sinuman — mga lihim na itinago sa ilalim ng ginto at kapangyarihan, mga kasunduang nakasulat sa dugo, at mga sakripisyong ginawa ng mga taong hindi man lang nakilala ng mundo." Huminga siya nang malalim, at dahan-dahang ibinal

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status