Chapter 5 - This Is Luther, My Boyfriend

"Ehem," Tumikhim si Jake upang agawin ang atensyon ni Catriona. "Akala ko ba hindi siya ang tipo mo? Eh bakit titig na titig ka d'yan?"

Mabilis na umiling-iling si Catriona nang magbalik ito sa sariling diwa. "O-of course not! Tinitingnan ko lang kung sakto sa kanya ang binigay mo." depensa nito pagkatapos ay marahang itinulak palayo si Jake. "Stop messing around with me, Jake."

Tumawa si Jake. "Then tell me, Cat. Ano siya sa'yo? Once in a blue moon lang kitang makitang may kasamang lalaki. It doesn't seem like he's your bodyguard to me. Or is he? Malamang na ang assistant mo ang kasama niya ngayon kung tauhan mo—"

"It's none of your business," putol ni Catriona rito sabay abot ng card na kakadukot lang nito sa bag nito. "Hurry up. Kailangan na naming magmadali."

Mababaw na bumuntong-hininga nalang si Jake bilang pagsuko sabay kuha ng card. "Alright."

Pagkaalis nito ay nilapitan ni Catriona si Luther na nag-aayos ng necktie sa harap ng malaking salamin. Kumunot ang noo nito nang mapansin nito kung gaano kakomportable si Luther sa ginagawa nito.

"How often do you wear suits?" usisa nito.

Bahagyang natigilan si Luther sa kanyang ginagawa. Sinulyapan niya si Catriona na nakatayo sa kanyang likuran sa pamamagitan ng repleksyon nito.

"Sinabi ko naman sa'yong wala ako n'on." tugon niya sa kaswal na mukha.

Pero ang totoo ay natatawa siya sa kanyang kaloob-looban. Hindi niya akalaing mapapansin ni Catriona kung gaano siya kasanay sa pagsusuot ng suit sa pamamagitan lang ng pag-aayos niya ng necktie.

"Well, it suits you." wika nito pagkaraan ng saglit na pananahimik. "Ngayon bilisan mo na. Kanina pa nila ako hinahanap."

"Pamilya mo?"

"Everyone."

-:-:-:-:-

Sa Silva Residence...

Pinupuno ng mga bisita ang malawak na patyo ng mansyon ng pamilya Silva. Mga sikat at kilalang mga negosyante, mga politiko, mga kamag-anak, at mga kaibigan ng magkabilang pamilya ang dumalo.

Ngayong araw gaganapin ang selebrasyon ng kasunduang kasal ng dalawang pamilya: ang pamilya Silva at pamilya Acosta.

Sa kabila ng kung saan ginaganap ang pagtitipon-tipon, higit na mas marami ang dumalong maimpluwensyang indibidwal sa panig ng pamilya Acosta kumpara sa panig ng pamilya Silva. Ang tanging marami lang sa mga dumalo sa panig ng pamilya Silva ay ang kanilang mga kamag-anak.

Iyon ay dahil sa higit na mas mataas ang estado ng pamilya Acosta kumpara sa pamilya Silva.

Kahit na kabilang ang pamilya Silva sa high class society, sila ang pinakamababa. Kaya kung may mas umangat sa kanilang kabilang sa middle class ay tiyak na madali lang silang matatabunan. Kung sasamain pa ang kanilang kapalaran ay baka bumagsak sila sa middle class.

Kaya naman napakaimportante ng selebrasyong ito para sa buong angkan ng pamilya Silva. Sa tulong ng pamilya Acosta ay mas titibay pa ang kanilang pundasyon sa high class.

"Bakit wala pa siya? Magsisimula na ang seremonya. Hindi ba niya talaga siniseryoso ang pamilya Acosta?" inis na saad ng isang ginang habang todo ang paypay sa sarili, halatadong inip na inip na.

"Tingin niya siguro sa kanyang sarili ay prinsesa. Siya dapat ang nagsisilbi sa pamilya Acosta para mas mapalapit pa siya sa kanila. Hindi ba siya nahihiya sa kanila?" gatong naman ng isa pang babae.

Kung pagmamasdan nang maigi ay mawawari kaagad na mag-ina ang mga ito dahil sa halos magkamukha ang mga ito sa kabila ng pagitan ng edad ng mga ito. Mula sa paraan ng pagsimangot, hanggang sa paraan ng pagtulis ng nguso ng mga ito ay magkamukhang-magkamukha ang mga ito.

Parang magkatandem na kontrabida ang mga ito kung pagmamasdan.

"Ninet, anong palagay mo sa anak ko katulong? If you want to serve the Acostas so badly, do it yourself!" pagalit na singhal ng isang ginang sa mas batang nagkomento patungkol sa pagiging late ni Catriona.

Kung nandito lang si Luther, madali lang para sa kanyang matukoy na ang babaeng ito ay walang iba kung hindi ang ina ni Catriona. Katulad ng mag-inang nanunumbat sa pagiging late ni Catriona, kamukhang-kamukha rin ni Catriona ang ginang. Para itong matandang bersyon ni Catriona.

"Sino ka para pagsalitaan ang anak ko nang ganyan? Wala kang boses sa pamilyang 'to! Ano naman kung pagsalitaan namin nang masama ang magaling mong anak? Nakikitira lang naman kayo sa pamamahay na ito!" agad na bulyaw ng ginang na naunang pagsalitaan si Catriona nang masama.

Umismid ang ina ni Catriona pagkatapos ay nameywang. "Hah! Talk to me like that again kapag naging pinuno na ng pamilya ang asawa ko! Tingnan nalang natin kung hanggang saan aabot ang pagiging maldita n'yong mag-ina!"

"You..."

"Brigette, Carmen, Magsitigil nga kayo! Dinaig n'yo pa ang mga bata!" pagalit na singhal ng isang lalaking nakatayo sa likuran ng dalawang nag-aaway. "Hindi ba kayo nahihiya sa mga bisita?"

Ang lalaking ito ay ang ama ni Catriona, si Leonardo Silva. Panganay na anak na lalaki ng pinuno ng pamilya Silva.

Kung hindi dahil sa kasunduang kasal ng anak nito at anak ng mga Acosta, walang tsansa na maging pinuno ito ng pamilya kahit na ito pa ang panganay na anak na lalaki. Bukod sa walang talento sa negosyo ay may sa pagkatamad din ito.

Kumbaga ay napilitan lang ang pinuno ng pamilya Silva na i-appoint itong susunod na pinuno ng pamilya dahil sa ama ito ni Catriona, na siyang bukod tanging rason.

Matapos marinig ang pagiging maawtoridad ni Leonardo ay hindi mapigilan ni Brigette na bigyan ito ng masamang tingin. 'Hmph, you useless fool! Kung hindi dahil sa magaling mong anak ay habang buhay ka nang walang kwenta.' pangungutya nito sa isip nito.

Sa kabila ng galit at inggit nito ay hindi nito gugustuhing pabigatin ang relasyong mayroon ito sa kapatid nito kaya wala itong ibang magawa kung hindi ang idaan nalang sa isip ang anumang masasamang salitang gusto nitong isaboses.

Una sa lahat ay magiging pinuno na ng pamilya si Leonardo pagkatapos ng kasal. Kapag nangyari iyon ay ito na halos ang may kontrol ng lahat. Sa huli ay malalagay na sila nalang ang makikitira sa mansyon ng pamilya Silva.

Nang makita ang pagtikom ng bibig ni Brigette ay hindi maiwasang masiyahan ni Carmen. Sa wakas ay makokontrol niya na ang babaeng ito kapag naging pinuno na ng pamilya ang kanyang asawa. 'Maghintay ka lang bruha ka.' nakangising saad nito sa isip nito pagkatapos ay malambing na tumabi kay Leonardo.

"Hon, nagreply na ba si Catty?" bulong na tanong nito sa malambing ding boses.

Marahang tumango si Leonardo. "Siguro ay malapit na siya. Kanina pa siya nagreply na papunta na raw siya." tugon nito na sinundan ng pagliwanag ng mga mata habang nakatingin sa entrance ng bulwagan. "Andito na pala siya eh." dugtong agad nito.

Ngunit hindi rin nagtagal, mula sa pagiging kalmado ng mukha ay napasimangot ito nang makita nito ang lalaking katabi ni Catriona. Hindi lang iyon, magkakapit din ang siko ng mga ito.

"Really?" galak na tumanaw din sa malaking entrance ng bulwagan si Carmen. Dahil sa dami ng tao ay tumingkayad pa ito para lang dumungaw.

Katulad ng naging reaksyon ni Leonardo ay napasimangot din ito nang makita nitong may kasamang lalaki si Catriona.

"Mom, Dad," bati ni Catriona nang makalapit ito sa kinaroroonan ng mag-asawa.

Subalit na imbes na batiin pabalik ay nagkatinginan lang ang mag-asawa at nagtatanong ang mga matang sabay na pinagmasdan ang gwapong lalaking kakapit-bisig ni Catriona.

"Uh..." Sa kabila ng hesitasyon ay buo ang loob at kalmadong ipinakilala ni Catriona ang lalaki sa mga magulang nito. "Mom, Dad, this is Luther, my boyfriend."