LOGIN
Ang Pangit na Asawa
"Maligayang kaarawan, aking asawa," wika ni Olivia na kakarating pa lang habang may bitbit na cake sa kanyang mga kamay. Tiyak na gusto niyang sorpresahin ang kanyang asawa sa marangyang pagdiriwang ng kaarawan nito. "Sino ka? Hindi kita kilala! Bakit mo sinasabing asawa kita?" Tiningnan siya ni David nang may buong pag-alipusta. "Mag-asawa tayo. Bakit ganito ka? Nalimutan mo bang asawa mo ako?" Hindi akalain ni Olivia na itatangi siya ni David bilang maybahay nito. Masakit ang kanyang puso, ngunit pilit siyang nagpakatatag. "Nananaginip ka ba? Wala pa akong asawa, at hinding-hindi ko pakakasalan ang isang pangit na babae na tulad mo. Tingnan mo nga ang mataba mong katawan at ang pagmumukhang iyan," sagot ni David, at ang mga salita niya ay tumusok sa puso ni Olivia. "Bakit ka ganiyan kalupit? Ako... gusto ko lang naman—" "Lumayas ka rito! Nakakahiya ka lang." Hinila ng lalaki ang kamay ni Olivia at kinaladkad ito palabas ng bulwagan. Ang lahat ng mga bisitang dumalo ay nagpakita ng pandidiri sa matabang babaeng nagpakilalang asawa ni David. Alam naman kasi nilang wala pang asawa si David. Nagtataka sila kung paano nagkaroon ng lakas ng loob ang babaeng iyon na magpakilalang asawa ng pinakamayamang bilyonaryo sa lungsod, lalo pa't mukha itong pato na hindi nag-anyong sisne. "Tingnan mo siya! Ang pangit-pangit na babae, inaangking asawa niya si David. Nababaliw na ba siya?" nagsimulang magbulungan at mamintas ang ilang mga panauhin. Narinig ni Olivia ang lahat ng panlalait,unit tahimik lang siyang nagtiis at sumunod kay David palabas ng hotel. Pagdating nila sa harapan ng gusali, sinampal siya ni David sa sobrang inis sa ginawa ni Olivia. "Bakit mo ako sinampal?" tanong ni Olivia habang nakatitig sa mga mata ng kanyang asawa. "Sinabi ko sa iyong huwag kang pupunta sa birthday party ko. Hindi ka ba nakikinig sa babala ko? Bakit ka pa pumunta rito, ha?" Matalim ang tingin ni David sa kanyang asawa, animo gusto niya itong patayin. "Gusto ko lang namang dumalo sa kaarawan mo bilang asawa mo. Masama bang dumating ang isang maybahay sa kaarawan ng kanyang kabiyak?" sagot ni Olivia habang pilit na kinakaya ang mga masakit na salita ng kanyang asawa. "Tingnan mo ang hitsura mo, napakapangit mo. Bilyonaryo at sikat na CEO ako. Deserve ko bang magkaroon ng asawang tulad mo? Wala ka bang hiya sa sarili mo?" pinandilatan niya ito ng mga mata, punong-puno ng paghamak ang tono. "Hindi naman ako ganito kataba noon. Nagkaganito lang ako pagkatapos kong manganak. Napakahalaga ba sa iyo ng panlabas na anyo? Hindi ba't dapat minamahal mo ako kahit ano pa ang hitsura ko?" Alam ni Olivia na hindi kailanman naging mabait sa kanya ang asawa. "Makinig ka! Walang nakakaalam na kasal na tayo. Tumahimik ka, dahil ikaw ay asawang pinananatili kong lihim," tugon nito sa mataas na boses. "Hindi ba't nangako ka noon na magiging tapat ka sa akin at laging nandiyan para sa akin? Bakit ngayon ay itinatago mo ang kasal natin?" tanong ni Olivia habang pumapatak ang mga luha. "Noon 'yon. Ngayon—nasusuka ako sa hitsura mo. Umalis ka na rito! Babalik na ako sa loob." Itinulak ni David si Olivia hanggang sa maparipa ito sa sahig, at tinalikuran na lamang. 'Bakit ka nagbago? Dulu sinabi mo pang ikaw ang pinakamagandang babae sa lungsod na ito, kaya mo ako pinakasalan. Tumaba ako pagkatapos kong manganak, at ang pangit na mukhang ito ay dahil sa pagliligtas ko sa isang tao mula sa sunog.' Tanging pagkalungkot na lamang ang nadama ni Olivia sa gayong pagtrato ni David. Alam niyang baka nagbago ang asawa dahil sa tambak na trabaho sa kumpanya na nagpapasakit sa ulo nito. Pinilit pa rin niyang mag-isip ng positibo. Bumalik si David sa kanyang pagdiriwang. Masayang-masaya siya sa piling ng magandang sekretarya na minsan nang naging tagapagligtas niya. Sa kanyang ika-34 na kaarawan, nais niyang sorpresahin si Bella, ang kanyang personal na sekretarya. "Magandang gabi sa inyong lahat. Nais kong ipakilala ang magandang babaeng labis kong minamahal. Siya si Bella Cristian, at siya ang aking kasintahan," buong pagmamalaking pagpapakilala ni David sa sekretarya bilang nobya nito. "Binabati ko kayo, Ginoong David Anderson at Binibining Bella Cristian. Hinihintay namin ang imbitasyon sa inyong kasal," bati ng ilang bisita, sinabayan ng masigabong palakpakan. Parang walang asawa kung magsalita si David. Samantala, sa isang madilim na sulok sa likod ng silid, isang babae ang lumuluha habang pinakikinggan ang mga katagang iyon. Nadama ni Olivia na nadudurog ang kanyang puso—ang asawang labis niyang minahal ay kailanman ay hindi siya kinilala. "Bakit ako, na iyong asawa, ay kailangang magtago sa madilim na sulok, habang ipinagmamalaki mo ang ibang babae bilang iyong nobya?" Hindi na kaya ni Olivia ang sakit. Tumakbo siya palabas ng lugar na iyon. Habang tumatakbo si Olivia, hindi sinasadyang nabangga siya ng isang lalaki. Dahil sa matabang katawan ni Olivia, natumba ang lalaki. "Sir, patawad po! Hindi ko sinasadya. Ayos lang ba kayo?" tanong ni Olivia. "Ayos lang ako. Pero bakit ka tumatakbo palayo samantalang hindi pa tapos ang birthday party ni Ginoong David? Bisita ka naman, di ba?" tanong ng lalaking nagngangalang Jonathan. "Opo, bisita ako. Kaya lang... nalulungkot lang po ako." "Kung gayon, sabay na tayong pumasok sa loob," anyaya ni Jonathan habang tumatayo. Sa huli, hindi na natuloy ang pag-uwi ni Olivia. Gusto pa rin niyang itanong mismo sa kanyang asawa kung bakit kinikilala ang iba bilang nobya gayong may asawa na ito. Sabay silang pumasok sa pagdiriwang. Nagulat si David nang makitang pumasok si Olivia kasama si Jonathan—lalo pa't matalik na kaibigan niya ito. Agad na hinila ni David si Jonathan at may ibinulong na nagpagulat sa kaibigan. "Bakit mo dinala ang babaeng ito sa loob? Itinaboy ko na siya kanina," reklamo ni David. "Naawa lang ako. Nakita ko kasing umiiyak siya nang lumabas dito. Kilala mo ba siya?" tanong ni Jonathan. "Isa lang siyang babaeng naghahabol sa akin tulad ng iba. Nagpapakilalang asawa ko raw, kaya pinagtabuyan ko," tugon ni David, na ang mukha ay animo natatakot na mabunyag ang sikreto. "Ano? Sabi niya, mahal ka niya?" Nanlaki ang mga mata sa gulat ni Jonathan. Lumapit si Bella, ang babaeng ipinakilala kamakailan bilang nobya ni David. Walang pasubali niyang sinampal si Olivia. "May gana ka pang magpanggap na asawa ni David. Hindi mo ba alam na ako ang kanyang nobya? At hindi ako nag-aangkin na tulad mo, ikaw na pangit na babae!" panlalait ni Bella. "Tikman mo 'to! May gana kang sampalin ako? Hindi ka ba nahihiyang mang-agaw ng asawa ng may asawa?" Gumanti si Olivia ng malakas na sampal. "Ah... ang sakit! David, tingnan mo siya! May gana niya akong sampalin. Ipadama mo sa kanya ang pagsisisi sa ginawa niyang pananakit sa akin!" pagmamakaawa ni Bella, nag-aastang biktima. Agad na pinagtanggol ni David si Bella. Sinampal niya si Olivia para paghigantihan ito dahil sa pangangahas na saktan ang babaeng mahal niya. "May gana ka talagang manakit! Pinag-init mo ang ulo ko. Lumayas ka rito! Huwag mong gambalain ang party ko," singhal ni David. "Asawa mo ako, at meron kaming—" Hindi pa man natatapos ni Olivia ang kanyang sasabihin, agad na tinakpan ni David ang kanyang bibig.Nabigo ang Plano at Tayo Pa ang Sinalakay"David, kailangan mong mag-ingat," sabi ni Olivia.Agad na pinatigil ng lalaki ang takbo ng kotse. Hinarang ang sasakyan ng ilan pang mga kotse na nasa likuran ng lalaking iyon. Habang ang lalaki naman ay direktang pinalo ang salamin ng kotse kung nasaan sina David at Oscar."Olivia, lumabas ka na agad! Huli na tayo. Tila tayo pa ang unang sinalakay," sigaw ni David.Tumayo si David palabas ng pinto na iyon sabay hila sa kamay ni Olivia, seryosong-seryoso ang mukha niya. "Siguradong sila ito. Naramdaman ko na ito mula pa kagabi. Walang dudang pinadalhan ni Maximillian ang kanyang mga tauhan. Tiyak na naghinala sila na tayo ay susugod kaya ipinadala ng tito mo ang kanyang mga tauhan upang unahan tayong salakayin.""Ano ang gagawin natin?" tanong ni Olivia, nanginginig siya sa takot dahil ang kanilang mga tauhan sa sampung kotse sa likuran ay hindi alam kung bakit hindi sila sinundan gayong sabay naman silang umalis kanina."Tila hinarang na ang
Plano ng Pag-atake sa Gabi"Kailangan ko nang bumalik sa Jakarta kasama si Olivia ngayon. Kailangan ko siyang protektahan, hindi ligtas sa Bali. Bagama't alam kong ligtas ang Bali sa mga espiya, marami namang dagat at baybayin dito at natatakot akong baka dukutin si Olivia at itapon sa dagat ni Maximillian."Noon din ay lumabas siya sa silid at doon ay nakita niya si Olivia na may hawak na isang dokumento at nakasuot ng itim na sumbrero."Saan ka pupunta?" tanong ni Olivia."Ipagagawa ko sa mga tauhan ni Oscar na kalabanin ang tito. Gusto kong mamatay ang tito tulad ng aking mga magulang," sagot ni Olivia."Ano? Susugurin mo ang iyong tito nang mag-isa? Ngunit alam mo ba kung nasaan ang lokasyon ng iyong tito?" tanong muli ni David."Alam ko, pinasubaybayan ko sa aking mga tauhan ang kinaroroonan niya."Nang sandaling iyon ay nagpasya sina Olivia at David na suungin ang tito. Si Maximillian—ang tito ni Olivia—ay ang kanyang mortal na kaaway. Sa kanyang malaking ambisyon at pagnanais n
Ang Mana ay Para sa Akin Lamang"Tito, bakit ka nakarating dito? David, paano na ito?" nagtataka si Olivia kung paano siya natagpuan ng kanyang Tito hanggang sa Bali.Si Maximilian na nasa labas ng tarangkahan ng villa ay ngumiti nang may kapaitan, ang kanyang mukha ay nakakatakot tulad ng isang mamamatay-tao na puno ng poot, tiyak na hindi maitatago ng sinuman ang labis na galit na ekspresyon ng mukhang iyon.Agad na lumabas ng villa sina Olivia at David nang sandaling iyon. Tumakbo sila mula sa balkon na nasa itaas ng kanilang silid at bumaba sa pamamagitan ng hagdan na nasa labas ng balkon ng villa. Patungo sila sa direksyon ng tito, pagkatapos ay sumunod sa likuran ang mga tauhan ni David upang protektahan ang kanilang Poon.“Sa palagay ko ay alam mo na, Olivia,” ang boses ni Maximilian ay umabot sa kanilang mga tainga, umaalingawngaw sa katahimikan ng gabi. “Lahat ng iyong ginagawa, lahat ng iyong pinaniniwalaan, ang lahat ng iyon ay magiging walang kabuluhan.”Naramdaman ni Oliv
Bibigyan Kita ng Pagkakataon Pero Hindi Pag-ibig"Bakit Olivia? Bakit ang Tito mo ang may gawa ng sunog na iyon? Pero salamat dahil iniligtas mo ako hanggang sa nasunog ang mukha mo? Patawad, mali ang pagkakaalam ko sa nagligtas sa akin." Agad niyakap ni David si Olivia.."Noon ay akala ng tito ko na pagkatapos palayasin si Mama sa bahay ni Lolo, akala niya mamamana niya ang yaman ni Lolo dahil ang tito ay anak sa labas ni Lolo sa kanyang kerida kaya si Lolo kahit namatay si Mama na sumama kay Papang taga-Indonesia ay nakukuha pa rin ang mana nito. Sabi ni Lolo ang mana ay mapupunta kay Oscar at sa akin na nasa Indonesia, kaya gusto ng tito na patayin ako at ayaw niyang yumaman ka dahil akala niya mahal mo ako," sagot ni Olivia."Bakit naman naging ganoon?""Alam ng tito na mahal kita. Kaya gusto niyang mabaon ka sa utos para maghirap ako at para hindi na ako makabalik sa Amerika. Nagbigay siya ng maling impormasyon para hindi ako mahanap ni Oscar sa Bali. Gusto niyang masunog tayong
Mga Katotohanan sa Susunog ng Kumpanya sa Nakaraan"Dahil gusto niyang patayin ako at ang lalaking mahal ko. Alam na niya na anak ako ni Mama at tumakas si Mama para pakasalan si Papa na isang Balinese. Alam mo na ang lalaking Asyano ay laging minamaliit ng Lolo, ibinigay ng Lolo ang pamana sa mga anak ni Mama. Alam niya ang lahat tungkol sa akin at sa aking tirahan pati na rin ang pagkamatay ng aking mga magulang ay itinaguyod ng aking tiyuhin," sagot ni Olivia habang nagpapakatulo ng kanyang mga luha doon sa pangungulila sa kanyang mga magulang na namatay 15 taon na ang nakalipas.Halos mahulog si Olivia kaya hinila niya si David at mabilis na hinila ni David ang katawan ni Olivia kaya nahulog ito sa kanyang mga braso. Ngunit ang kanilang mga labi ay nagkalapat sa isa't isa."Mahal.. gusto kong habulin ang pag-ibig mo." Pilit na hinalikan ni David si Olivia.Ang kanilang mga labi ay nagtagpo, ang kanilang laway ay naghalo. Ngunit nagalit si Olivia at kinagat niya ang dila ni David u
Hahabol Ko ang Pag-ibig Mo, Olivia"Noong una ba ay minahal mo na ako mula noong nakita tayo sa isang gabi o mula noong nakilala mo ako noong nahulog ang loob ko kay Emily sa edad ko pang 20 taong gulang?" tanong ni David."Sige! Sasabihin ko sa iyo. Dati ikaw ang una kong minahal pero alam ko na mahal mo si Emily na kaibigan ko kaya tinago ko ang damdaming ito sa iyo. Pero noong namatay si Emily ay parang natuwa ako, masama akong kaibigan pero hindi ko alam na nalinlang ako para matulog sa iyo at napilitan kang pakasalan ako dahil nabuntis ako," sagot ni Olivia."Ano? Kaya pala ako ang una mong minahal. Kung gayon, pwede mo bang bigyan tayo ng isa pang pagkakataon na magkasama ulit?""Isa pang pagkakataon? Sa pamamagitan ng ano? Sa paghingi ng tawad? Hindi ako hangal na babae na babalik lang nang ganun-ganun na lang pagkatapos ng lahat ng ginawa mo. Tigilan mo na David! Hinayaan kitang manatili sa tabi ko para lang protektahan ako nang walang anumang salita ng pag-ibig o pagkakataon







