Kabanata 2

Pinagbintangan at Pinaghiwalay

Inakbayan ni David ang bibig ni Olivia at ibinulong ang mga salitang lalong nagpadiin sa kirot sa kanyang dibdib.

"Kung sasabihin mo sa mga taong narito sa party na kasal tayo, at na nagkaanak tayo, gagawin kong impiyerno ang buhay mo," banta nito.

"Aalis na ako. Sana masiyahan ka sa party mo." Tumalikod at umalis si Olivia dahil alam niyang wala na siyang puwang bilang asawa.

Agad na lumabas ng marangyang hotel si Olivia at pumara ng taxi. Habang sakay, durog na durog ang kanyang puso sa lalaking labis niyang minahal na ngayo'y matindi ang poot sa kanya at ipinangalandakang si Bella ang nobya nito.

"Bakit mo ako pinagtatabuyan? Dahil ba sa pangit na ako at mukha na lang ordinaryong maybahay? Ibinenta ko ang mga mamanahin ko mula kay Inay para lang iligtas ang kumpanya mo sa bangkarota limang taon na ang nakararaan. Iniligtas kita sa sunog kaya nagkaganito ang mukha ko, pero ganito lang ang isusukli mo?" Humagulgol si Olivia sa loob ng sasakyan.

Hindi nagtagal ay nakarating na siya sa kanilang bahay. Pagpasok niya, dire-diretso siya sa silid-tulugan at umiyak nang mag-isa hanggang sa makatulog.

Makalipas ang tatlong oras, nagising si Olivia sa malakas na sigaw ng isang babae. Kasalukuyan nang umuwi sina Bella at David galing sa pagdiriwang. Walang-awang ginising ng sekretarya si Olivia sa pamamagitan ng pagbuhos ng tubig sa kanyang matabang katawan.

"Bangon, pangit! Layasan mo ang silid na ito dahil simula ngayon, ako na ang titira rito," utos ni Bella.

"Anong ginagawa mo rito? David, anong ibig sabihin ng babaeng ito?" gulat na tanong ni Olivia nang magising.

"Ngayon din, lisanin mo ang bahay na ito at isama mo pati ang anak mong si Daniel!" pagtatabuyan ni David.

"Anong ibig mong sabihin? Anak mo si Daniel! Kahit hindi mo ako mahal, kadugo mo ang batang iyon." Labis ang sakit ng mga binitawan ni David, bukod pa sa mga panlalait ni Bella.

May inilabas na puting papel si David mula sa sobre at walang-awang ibinato sa mukha ni Olivia.

"Tingnan mo 'yan! Ang batang inaruga at pinagpala ko pala ay hindi ko kadugo. Pinatunayan ng DNA test na hindi ko siya anak. At limang taon na ang nakararaan, hindi ako ang natulog sa tabi mo kundi ibang lalaki!" galit na sigaw ni David habang malamig ang mga mata.

"Hindi... anak mo si Daniel! Ikaw lang ang nakasama ko noong gabing iyon, pakiusap, maniwala ka. Peke ang DNA test na 'yan!" pagtatanggol ni Olivia sa sarili dahil alam niyang si David lamang ang nag-iisang lalaking nakasama niya noon.

"Wala akong pakialam! Lumayas ka sa bahay na ito! Dalhin mo ang anak mo at pumirma ka na sa kasunduang ito!" sapilitang iniabot ni David ang papeles ng diborsyo.

"Ibinaba mo ba ako sa ganitong antas para lang hiwalayan ako? Plinano ba ninyo ito ni Bella? Sagutin mo ako, David! Dahil ba ito sa pangit at mataba na ako?"

"Wala kang kuwentang asawa at sinungaling na nagpanggap na nagdadalang-tao. Nasusuka ako sa tuwing naiisip kong pinalaki ko ang anak ng ibang lalaki."

"Hihiwalayan kita. Hindi mo na kailangang mamilit pa. Pipirmahan ko ito, at balang-araw ay pagsisihan mo ang desisyong ito!"

Agad na hinablot ni Olivia ang bolpen at pinirmahan ang kasulatan ng diborsyo nang walang pag-aalinlangan. Pagkatapos ay inihagis niya ito pabalik kay David.

"Iligpit mo na ang mga gamit mo at dalhin si Daniel bago pa ako mawalan ng pasensya," malamig na utos ni David na parang walang limang taong pinagsamahan.

"Fine! Aalis na ako. Pero bago man lang ako lumayas, sisiguraduhin kong mararanasan ng kabit na ito ang mapahiya!"

Puno ng galit si Olivia; lihim niyang itinaguyod ang asawa ngunit nauwi ito sa pagtatabuyan dahil sa ibang babae. Ang masakit pa, pinalabas na hindi kay David ang anak niya gayong limang taon na ang nakararaan ay si David ang umagaw ng kanyang kabataan.

"Tumikim ka nito, magnanakaw ng asawa! Tingnan natin kung makapangahas ka pang mang-aagaw!" Hinagip ni Olivia ang buhok ni Bella at pinag-isang sampal.

Sinubukan silang awitin ni David ngunit natabig siya ni Olivia kaya napatumba ito.

"Huwag kayong mag-eskandalo rito! Mga walang hiya kayo!" sigaw ni David.

"Tumahimik ka, traydor na asawa! Dudurugin ko ang mukha ng babaeng ito." Sa gitna ng gulo, hindi sinasadyang tinamaan ng siko ni Olivia ang tiyan ni Bella.

Napadaing sa tindi ng kirot si Bella at bumagsak habang may makikitang dugo na umaagos sa kanyang histura. Nataranta si David at agad siyang binalingan ng matinding galit.

"Anong ginawa mo? Hayop ka, pinatay mo ang anak ko! Nagdadalang-tao si Bella, bakit mo sinaktan ang tiyan niya? Kulang pa bang pinalaki ko ang anak ng iba, pati ba naman ang tunay kong anak ay gusto mong patayin bago pa man maisilang?" bulyaw ni David.

"Ano? Matagal na kayong magkakaugnay kaya siya nabuntis? Ang lupit mo, David! Si Daniel ay anak mo, hindi sa iba!" Tumulo ang mga luha ni Olivia sa tindi ng hinagpis.

"Walang-hiya ka talagang babae! Na nga ngang nagkasala, ikaw pa ang may ganang pumatay." Binuhat ni David si Bella at tinawag ang mga tauhan para isugod ito sa ospital.

"Kahit kailan ay hindi magwawagi ang kasamaan. Alam ng Diyos ang totoo. Aalis na ako tutal hiwalay na tayo." Dahil sa matinding panlilibak at pagtatabuyan, pinili ni Olivia na lisanin ang mansyon bitbit lamang ang apat-na-taong-gulang na si Daniel.

Subalit nang hakbang na siya palabas ng p***o, hinarangan siya ni David na noon ay may hawak pang latigo at inutusan ang mga bodyguard na pigilan siya.

"Huwag ninyong hayaang makaalis ang babaeng iyan nang hindi nagbabayad!" utos ni David.

Agad na dinaluhong ng dalawang malalaking tauhan si Olivia at hinawakan nang mahigpit ang kanyang mga braso.

"Bitawan ninyo ako! Ano ba talagang gusto nyo?" sigaw ng ginang habang nagpupumiglas.