Bölüm 1

Wendy Lidell, Connor Gordon'ın sadakatini sınamak için ona ilaç vermiş, ardından da beni onun odasına itmişti.

"Willow…" Connor dalgın gözlerle bana bakarken hafifçe soluyordu.

Onun her zaman Wendy'yi sevdiğini biliyordum. Ancak henüz evli olmadıkları için ona dokunmaya kıyamıyordu.

Hayatta kalmak için daha az kötü olanı seçerdi.

Beni feda ederdi.

Önceki hayatımda, çocukluğumdan beri ona karşı beslediğim duyguları kontrol edememiştim.

Bu yüzden o geceyi onunla geçirmiştim.

Ertesi sabah Wendy, boynumdaki öpücük izlerini görünce rahibe olacağını söyleyerek ortalığı ayağa kaldırmıştı.

Onu bu kararından vazgeçirdikten sonra, öfkeye kapılıp Hurac'taki bir mafya Patronuyla evlenmişti.

Kısa süre sonra da bir kazada hayatını kaybetmiş, o Patronun ölen dördüncü eşi olmuştu.

Hamile kaldıktan sonra Connor, sorumluluk duygusuyla benimle evlenmişti.

Ama bana ve oğlumuza sanki yabancıymışız gibi davranıyordu.

O gece aramızda yaşananları Wendy'nin öğrenmesine sebep olduğum için bana kin beslediğini biliyordum.

Wendy bizden habersiz kalsaydı, asla gitmezdi.

Tam o sırada düşüncelerimden sıyrıldım.

Connor'a ilacın panzehirini ve soğuk su getirdim. İlacı içmesine yardım ettikten sonra alnına soğuk kompres yaptım.

Ne de olsa önceki hayatımda beni kurtarmak için kendini feda etmişti.

Bunun karşılığını vermeliydim.

"Wendy nerede?"

Panzehir ve soğuk su, kendine biraz gelmesine yardımcı olmuştu.

Artık soluk soluğa benim adımı sayıklamıyordu.

Bunun yerine, ilk düşündüğü kişi yine Wendy olmuştu.

"Endişelenme. Şoför onu eve bıraktı."

"İyi. Bu gece hakkında…"

"Merak etme, bu gece olanları kimseye anlatmayacağım. Hem aramızda hiçbir şey yaşanmadı, değil mi?"

Connor bana şaşkınlıkla baktı.

Çünkü tavrım her zamankinden farklıydı.

Çocukluğumdan beri onun peşinden koşar, adını durmadan söylerdim.

En büyük hayranı bendim.

Göz açıp kapayıncaya kadar yirmi yıl geçmiş, hepimiz büyümüştük.

Yine de ona duyduğum sevgiyi bir kez bile gizlememiştim.

Gösterdiğim özdenetim ve mesafeli tavır, açıkça onun beklediği bir şey değildi.

Eskisi kadar hevesli ve atılgan davranmayınca, öfkeyle yüzünü başka tarafa çevirdi.

Odadan çıktım ve Connor'ın özel asistanını, onunla ilgilenmesi için aradım.

Eve döndüğümde Wendy, sezonun en yeni elbiselerini karıştırıyordu.

Beni görünce yüzü aydınlandı.

"Connor seni yanında kalman için ikna etmedi mi, abla?"

"Bana öyle hitap etme," dedim buz gibi bir sesle.

Sanki karşılık vermemi bekliyormuş gibi Wendy gelip tam karşıma dikildi.

Alçak sesle konuştu.

"Sana sadece acıdığım için böyle sesleniyorum. Lidell ailesinin büyük kızı olman neyi değiştirir ki? Annen öldü, baban da seni sevmiyor. Bu ailenin gerçek hanımları annemle benim."

"Bir de Connor var. Ondan gerçekten hoşlanıyorsun, değil mi? Bu gece onu sana neredeyse kurdeleyle sarıp sundular. Ama onun arzularını gidereceği kişi olmaya bile değmedin. Beni geçemezsin."

Wendy'nin küstah tavrı karşısında hafifçe gülümsedim.

"Seninle hiçbir konuda yarışmak istemiyorum. Sahip olduğun her şeyi benden aldın."

Kapı tarafından bir ses geldi.

Babam eve dönmüştü.

Wendy'nin yüzündeki kötü niyetli ifade anında kayboldu.

Kendine sertçe bir tokat attı, ardından yere düştü.

Babam içeri girdiğinde gördüğü manzara karşısında hiç düşünmeden Wendy'ye zorbalık edenin ben olduğumu varsaydı.

"Willow, daha ne kadar böyle çocukça davranacaksın? Yıllardır bana bir gün bile huzur vermedin!"

"Huzur mu? O ve annesi bu eve gelip annemi ölüme sürüklediği andan beri, bu evde huzur diye bir şey kalmadı!"

Babam gözyaşlarımı görmezden geldi ve Wendy'yi yerden kaldırdı.

"Hurac'taki mafya Patronuyla yapılan evlilik anlaşmasını ben yerine getireceğim."

Sözleşmeyi babama uzattım.

"Belgedeki yerimi çoktan imzaladım. Beni göndermek için plan kurmana gerek yok."

Babam bana şaşkınlıkla baktı.

Sevincini gizleyemiyordu.

Hurac mafyası çok güçlüydü; bu yüzden babam evlilik anlaşmasına karşı gelmeye cesaret edemiyordu.

Ancak önceki üç eşi de ölmüş olan o mafya Patronuyla değer verdiği küçük kızının evlenmesini istemiyordu.

Wendy'nin bana diktiği bakışlar daha da kıskanç ve kin dolu hâle geldi.

O hep böyleydi.

Zenginliği ve gücü istiyordu ama hiçbir risk almak istemiyordu.

Acınası bir tonla konuştu.

"Baba, Willow aslında onunla evlenmek ve Hurac'a kadar gitmek istemiyor. Dün gece Connor'a ilaç verdiğini kendi gözlerimle gördüm. İkisi de geceyi aynı odada geçirdi…"

Ona karşı çıkmak istedim ama babam çoktan elini kaldırıp bana bir tokat atmıştı.

"Connor'la aramızda hiçbir şey yaşanmadı."

"Ne düşündüğünü bilmediğimi sanma, Willow. Evliliğin kesinleşti. Bu evlilikten kurtulmak için Connor'ı nasıl kullanabileceğini düşünmeyi bırak. Üstelik Connor seni hiç sevmedi."

Wendy bana memnuniyet dolu bir bakış attı.

"Madem bu kadar utanmazsın, cezanı çekmelisin. Kuralları biliyorsun."

Evlilik anlaşmasını alıp dışarı çıktım.

Bütün gün kavurucu sıcağın altında ayakta kaldım.

Aile kurallarına göre, hatamı kabul etmezsem bütün gün dışarıda durmak zorundaydım.

Kabul edersem ceza yalnızca iki saat sürüyordu.

Bacaklarım uyuşmuş, dizlerim boşalacak gibi olmuştu.

Tam o sırada Connor telaşla geldi.

Önce bana sert bir bakış attı, ardından içeri girdi.

Dışarı çıktığında yüzündeki telaş kaybolmuştu.

Yanıma geldi.

"Willow, annemle annenin ikimiz için bir evlilik anlaşması yaptığını biliyorum. Ama şu an seninle evlenemem. Wendy'nin Hurac'a gitmesine izin veremem."

İçimden alayla güldüm.

Bu evlilik anlaşmasını yerine getirmek için yurt dışına giden kişinin ben olduğumu bilmiyor gibiydi.

"O gitmezse, benim gitmem gerekir."