The past of Relationships [Begin] I [1/3]

The past of Relationships [Begin] I

25 ส.ค. 20XX - 5 year ago

Amp Raveekarn Talk

“ร้อนฉิบ เชี่ยแอมป์เอาขวดน้ำให้หน่อย” ไอ้ปาร์คที่วิ่งตามหลังมาบอกกับผมที่เดินมาถึงก่อนพร้อมทั้งกระพือเสื้อเพื่อให้อากาศพัดผ่าน

“ร้อนแล้วเล่นทำเหี้ยไร” ไอ้ธีร์ส่งเสียงแล้วปรายตามองผมกับไอ้ปาร์คสลับกัน

“เพื่อนธีร์ครับ ไม่รู้อ๋อเล่นบอลให้ให้สาวดูอะ” ไอ้ปาร์คพูดพร้อมกับขยิบตา “ให้นั่งเงียบเป็นพระพุทธรูปแบบมึงสาวที่ไหนจะกล้าเข้าหาครับเพิ่ล”

เพิ่ลอะไรของมันวะ

“เอาไปอุดปากนะ” ผมว่าแล้วส่งขวดน้ำให้ไอ้ปาร์คมันจึงรับไปแล้วส่งเสียงด่าผมว่าเป็นสัตว์ที่เอาไว้ไถนาแต่แล้วไง สนที่ไหน

วันนี้อากาศค่อนข้างร้อนถึงแม้จะเป็นเวลาเย็นแล้วก็เถอะ ผมกับไอ้ธีร์และไอ้ปาร์คที่เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ผมกับไอ้ธีร์เรียนมอต้นที่เดียวกันแล้วก็ย้ายมาเรียนที่ใหม่ด้วยกัน ส่วนไอ้ปาร์คมันเรียนที่นี่มาตั้งแต่มอสองแต่มอหนึ่งมันเคยเรียนที่เดียวกับผม ตอนย้ายโรงเรียนก็ยังติดต่อกันอยู่

“เย็นๆ แบบนี้ส่องสาวกันดีกว่าเพื่อน” ไอ้ปาร์คคนที่พูดเยอะที่สุดในกลุ่มผมว่าแล้วก็นั่งลงข้างผม

ตอนนี้ผมอยู่ที่สนามบอลของโรงเรียนในช่วงเวลาเย็นคนเล่นบอลค่อนข้างเยอะผมคิดว่าจะพอแล้วและนั่งส่องสาวแบบที่ไอ้ปาร์คว่าก็ดีเหมือนกัน

“กูไปเยี่ยวแป๊บ” เพราะน้ำที่ดื่มไปจนเกือบหมดขวดเริ่มทำงานผมจึงหยัดตัวลุกขึ้นยืนส่วนไอ้สองตัวนี้ก็นั่งส่องสาวไป ไอ้ปาร์คที่พูดไม่หยุดและไอ้ธีร์ที่ไม่พูด ดูแล้วผมก็ปลงอยู่

“เลิกเรียนแล้วไปไหนกันดีอะโบว์” เสียงของผู้หญิงคุยกันดังมาตัวผมเองก็มองไปทางเสียงพบว่ามีผู้หญิงสองคนกำลังเดินอยู่ผมไม่รู้จักแต่คุ้นว่าจะเคยเห็นผ่านๆ ทั้งสองคนนี้หน้าตาค่อนข้างน่ารัก

“ไปกินไอติมมั้ยวันนี้เราไม่มีเรียนพิเศษ” เสียงของอีกคนตอบ เสียงเธอน่ารักมาก แอบมองผ่านไปที่ดาวบนปกเสื้อเป็นดาวสีน้ำเงินสามดวงคงจะเป็นรุ่นพี่มอหก

“พี่ค้าบ! ระวัง” ตอนที่ผมจะเดินถึงตัวเธอสองคน และเรากำลังจะเดินสวนกันเสียงของผู้ชายก็ดังขึ้นผมหันหน้าไปมองตามเสียงเห็นว่าลูกบอลกำลังลอยละลิ่วมาทางนี้และตัวผมไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องสุภาพบุรุษขนาดที่ว่า

“ว้าย” เสียงของผู้หญิงกรี๊ดไม่แน่ใจว่าคนไหน ตามด้วยเสียง

ตุบ! ความเจ็บปนจุกทั่วแผ่นหลังของผมเพราะว่าผมเอาตัวไปบังลูกบอลให้พี่ผู้หญิงสองคนนั้น หลุบตามองมือทั้งสองข้างของตัวเองดันจับต้นแขนของพี่ผู้หญิงคนหนึ่งไว้

กลิ่นหอมบางเบาลอยกปะทะจมูกในจังหวะเดียวกันไม่แน่ใจว่าเป็นกลิ่นน้ำหอมหรืออะไรแต่หอมแบบลืมไม่ลง และไม่เคยได้กลิ่นนี้มาก่อนด้วย

“น่ะ น้องคะ” เป็นพี่อีกคนที่ยืนข้างกันนั้นเป็นคนเรียกผม “เจ็บมั้ยคะนั่น”

“ไม่ครับ” ต่อหน้าหญิงผมก็ฟอร์มใช่เล่นนะ ตอบพี่ผู้หญิงที่ตัวสูงกว่าคนตรงหน้านิดหน่อยแล้วหลุบตามองคนที่ผมจับแขนเอาไว้

เธอย่อตัวจึงดูตัวเล็กแต่พอกลับมายืนเต็มความสูงนั้นก็เหมือนพี่สาวคนสวยคนนี้จูงในระดับอกผมพอดีเลย คนตัวเล้กมองผมแล้วเม้มปากลงนิดหน่อย แอบเห็นว่าสองแก้มนั้นมีสีชมพูจางๆ

“พี่โอเคนะครับ” ผมถามส่วนเธอก็พยักหน้าตอบเบาๆ เธอตัวขาวดูนุ่มนิ่มหน้าตาไม่ได้สวยแบบว้าวในครั้งแรกแต่มองสองสามครั้งแล้วสวยมาก สวยแบบมองเพลิน

“ขอบคุณนะคะ” เธอว่าแล้วถอยห่างจากผมหลังจากที่เป็นอิสระแล้ว

“ครับ” สิ้นเสียงผมก็เดินจากมาแต่จังหวะที่เดินไปประมาณเมตรกว่าๆ ก็หันกลับไปมองพบว่าเธอเองก็มองมาที่ผมเช่นกัน เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ได้สบตากับเธอเพราะเมื่อกี้ดูเธอจะหลบตาผมด้วย

พี่สาวที่ดูนุ่มนิ่มคนนั้นดูจะขี้อายไม่เบาเลยนะ

“มาดแมนแฮนด์ซั่มมากเพื่อนกู” หลังจากกลับมานั่งที่เดิมไอ้ปาร์คตบบ่าผมแล้วยิ้มกริ่มเหมือนจะแซว “ปกป้องสาวสวยซ่ะด้วยเพื่อนกู เอาหน้าป่ะ”

“เอาหน้าเหี้ยไร” ผมส่ายหัว “แค่ช่วยพี่เขาเฉยๆ”

“คนที่มึงจับเขาอะชื่อพี่โบว์” ไอ้ใบ้ธีร์ที่นั่งเป็นเจ้าหญิงพิกุลทองอยู่ๆ ก็พูดขึ้นเล่นเอาผมกับไอ้ปาร์คตกใจ จริงๆ นะไอ้ธีร์มันพูดน้อยแบบประหยัดคำพูดสุดๆ

“แสนรู้จริงๆ มึง” ผมชม

“กูไม่ใช่หมา” มันตอบพร้อมกับตวัดตามองผม “พี่เขาอยู่กลุ่มเดียวกับพี่พาลินญาติกู”

“อ้อ ผมครางรับ” ที่คนทึมทื่อแบบมันรู้จักเขาก็คงเป็นเพราะเป็นเพื่อนกับญาติมันนั่นเอง

“ส่วนอีกคนพี่มินคนนั้นมีแฟนแล้ว สนใจพี่โบว์มั้ยวะขาวหมายสวยเอ็กซ์ตัวเล็กดัดฟัน” ผมเอือมกับไอ้ปาร์คจริงๆ “ถ้าอยากจีบกูช่วยได้นะ”

“ทำไมกูต้องอยากจีบเขาวะ” ในที่นี้ผมไม่ได้ดึงพี่เขามาเกี่ยวแต่กำลังสงสัยไอ้ปาร์คอยู่ แค่ผมช่วยกันลูกบอลออกจากพี่เขาให้ถึงกับจะให้ผมจีบ ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาไม่ได้ชอบพลอแทบจะจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำก่อนหน้านี้ แล้วก็ไม่เคยได้อยู่วงโคจรเดียวกันสักนิด

ถึงพี่เขาจะน่ารักมากๆ แบบที่มันว่าก็เถอะ แต่พี่เขาดูจะขี้อายหรือไม่ก็ดูจะหงิมไปหน่อย

“ก็ถามดูเฉยๆ ครับ” มันว่าแล้วตบบ่าผมสองสามที