로그인เมื่ออาจารย์สาวสวยตรงสเปกจนเกินกว่าจะห้ามใจไว้ได้ แผนการเอาเธอมาไว้ครอบครอง "ยุทธการขย่มรัก อาจารย์สาวมีอาคนสวย" จึงได้เริ่มต้นขึ้น !
더 보기(1)
มีอาเรียนจบได้ไม่นานก็มาเป็นอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง เธอสอนด้านจิตวิทยา เป็นวิชาที่ต้องอาศัยความเข้าใจในกระบวนการทางความคิด พฤติกรรมรวมถึงจิตใจของมนุษย์ที่มีอยู่ได้อย่างลึกซึ้ง
แต่ทว่าในตอนนี้เธอกลับไม่เข้าใจต่อเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว
"อาจารย์มีอา คุณสอนมาเทอมนึงแล้วนะ ทำไมถึงยังปรับตัวเข้ากับลูกศิษย์ไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกับคุณ"
"เอ่อคือ..."
"เทอมนี้ ถ้านักศึกษายังพากันสอบไม่ผ่านหรือยังไม่มีผลงานส่งคุณเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ผมคงต้องให้คุณพิจารณาตัวเองได้แล้วนะ"
"ทราบแล้วค่ะ คณบดี"
มีอาถูกเรียกให้เข้าพบ เนื่องจากผ่านการเรียนการสอนมาหนึ่งภาคของการศึกษาแล้ว แต่ทว่าไม่มีนักศึกษาคนไหนให้ความสำคัญกับวิชาของเธอ ไม่มีการเข้าเรียน ไม่มีคนส่งงาน หนำซ้ำยังพากันสอบไม่ผ่านเลยสักคน
ล้มเหลวสิ้นดี !
จนเธอถูกเรียกมาตำหนิ และ ดูเหมือนว่านี่จะเป็นงานหินสำหรับมีอาเข้าให้แล้ว เมื่อเธอกำลังเผชิญหน้ากับนักศึกษาหัวโจกของมหาวิทยาลัยริชฟอร์ด ที่มีแม่เป็นอธิการบดี และ มีพ่อที่เป็นถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
คีตะ นักศึกษาหัวโจกที่ว่า ดูก้าวร้าว และไม่ชอบขี้หน้าเธอตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามาสอน ไม่เคยเข้าเรียนเลยสักครั้ง งานก็ไม่เคยส่งเลยสักชิ้น แถมยังไม่ยอมเข้าสอบวิชาของเธออีกด้วย
ไม่รู้เป็นเพราะสาเหตุอะไร ทำไมนักศึกษาคนนี้ ถึงได้ชอบทำตัวมีปัญหา ทำท่าทางเป็นศัตรูต่อเธออยู่เรื่อย ที่สำคัญหมอนี่ยังมีอิทธิพลต่อนักศึกษาคนอื่นอีกด้วย
ขณะที่อาจารย์มีอากลับมาที่โต๊ะทำงาน หลังจากถูกคณบดีเรียกให้ไปพบ และ ตำหนิการทำงานของเธอในบ่ายของวันนั้น
"ทำอะไร ที่นี่มันห้องพักอาจารย์นะ คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง" ไม่มีคำตอบ มีเพียงควันบุหรี่สีขาวที่พวยพุ่งออกจากเรียวปากของคีตะนักศึกษาหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร มีเมียสมอ้างมาแล้วค่อนมหาวิทยาลัยริชฟอร์ดแห่งนี้ เพราะรูปหล่อ และ พ่อรวย รวยมาก หล่อมาก หล่อแบบชนิดที่ว่าหาตัวจับได้ยาก ดูแบดบอย แต่ไม่ยักสนใจนักศึกษาสาวในรั้วมหาวิทยาลัยคนไหนเลยสักคนเดียว
ทั้งที่วัน ๆ ไม่เคยสนใจอะไรใคร กระทั่งมีอาเริ่มเข้ามาเป็นอาจารย์สอนของที่นี่ คีตะก็รวบรวมสมัครพรรคพวก ไม่ให้ความร่วมมือต่อการเรียนการสอนในวิชาของเธอ จนมีอาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจต่อนักศึกษาคนนี้แม้แต่นิดเดียว มองว่าเขาเป็นบุคคลที่อันตราย ไม่ควรเข้าใกล้เกินกว่า 200 เมตร เสียด้วยซ้ำ
"ที่นี่สูบบุหรี่ไม่ได้นะ ถ้าอยากจะสูบก็ควรจะออกไปสูบข้างนอกสิคะ นักศึกษา !" มีอารั้งไปที่ท่อนแขนแกร่งของลูกศิษย์วิชาจิตวิทยาที่เธอเป็นผู้สอน แม้จะไม่มีใครยอมเข้าเรียนวิชาของเธอเลยก็ตาม
"นี่นักศึกษา ! คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดรึไง !" เพราะกลัวว่าปอดจะพังเข้าให้ ไม่อย่างนั้นมีอาคงไม่พุ่งตัวเข้าไปใกล้เกินกว่า 200 เมตรแน่
"ได้ยิน !" ว่าพลางแกะมือบางของอาจารย์สาวออกไป ก่อนที่อีกคนจะหยัดกายขึ้นเต็มความสูง ยกมวนบุหรี่ขึ้นมาสูบแล้วพ่นมันใส่ที่ปลายจมูกเชิดรั้นของอาจารย์สาวคนสวยที่อายุยังน้อยอย่างไร้ซึ่งมารยาท จนเธอเผลอสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด
หมับ !
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคว้าเอากระเป๋าสะพายของเธอที่มีโทรศัพท์มือถือติดอยู่ในนั้นขึ้นมาหนีบไว้ตรงซอกรักแร้อย่างถือวิสาสะอีกด้วย
"เอาคืนมานะ !"
"นายพูดแบบนั้นได้ยังไง ฉันไม่ได้รู้จักใครเลย แล้วฉันก็ไม่ได้อยากไปด้วย" มีอาหันมาพูดกับร่างของคนที่สูงกว่า หลังจากที่นิกกี้เดินจากไปแล้ว"ถ้าเธอไป ฉันจะเข้าห้องสอบวิชาของเธอ รวมถึงคนอื่น ๆ ด้วย""ไม่ !" มีอาตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ ทำให้คิ้้วหนา ๆ ของคีตะขมวดเข้าหากัน ไม่คิดเลยว่าเธอจะกล้าเถียง หรือ กล้าต่อรองอะไรกับคนอย่างเขา"ทำไม""นายต้องสอบให้ผ่าน !""อะไรนะ ?""พวกนายทุกคนด้วย""ได้ !""งั้นฉันก็ตกลง" มีอาตอบรับอย่างว่าง่าย ในสายตาของคีตะ เธอช่างเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายเสียจริง สมแล้วที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในใจของเขามานานนับสิบปี โดยที่เธอเองนั้น ไม่รู้ตัวเอาเสียเลย"ดี ! ถ้างั้นคืนนี้ ช่วยแต่งตัวให้เข้ากับสถานที่ด้วย แบบที่ใส่ทำงาน กับชุดป้า ๆ พวกนี้ ...ไม่ต้อง" คีตะหันมาพูดใกล้ ๆ หูของอาจารย์สาวมีอา โดยที่ท่อนแขนของเขายังคงโอบอยู่ที่เอวเธอไว้ทว่ามีอาก็อยากจะทำงานของตัวเองให้สำเร็จ ถึงได้ยอมทำตามเงื่อนไขของเด็กคนนี้ และ ตอบตกลงออกไปอย่างง่ายดายราวกับเด็กที่ไร้สมอง แต่เปล่าเลย ! เพราะคนที่ถือไพ่เหนือเกมนี้ อาจเป็นเธออยู่ก็ได้"รู้แล้วล่ะน่า" มีอาบอกกับคีตะ ก่อนจะดันแผงอกแกร่งของเขาให
ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(3)"พี่คีตะ !" เสียงหวานเอ่ยทักทายร่างสูงในชุดนักศึกษาที่ก้าวตามอาจารย์สาวออกมายืนอยู่ตรงด้านหลังของเธอด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจ"ใครกันเหรอคะ"เด็กสาวที่ชื่อนิกกี้เปิดฉากตั้งคำถามขึ้นมา เล่นเอามีอาที่กำลังจะก้าวพ้นออกมาจากประตูห้องถึงกับต้องหยุดชะงักหายใจหายคอได้อย่างโล่งอกไม่เท่าไหร่ ก็ต้องมาเจอกับสถานการณ์ที่ดูอึดอัดเข้าให้อีกแล้ว นี่มันเวรกรรมอะไรของเธอกันนะ ยัยมีอา !"นี่ใจคอ พี่คีตะจะไม่แนะนำผู้หญิงคนนี้ให้นิกกี้ได้รู้จักเลยรึไงคะ" นิกกี้ปรายตามองอาจารย์สาวมีอาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ด้วยสายตาที่ดูหมิ่นดูแคลน ทั้งผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิงเล็ก ๆ เสื้อผ้าก็ดูเชย ๆ ราวกับป้าข้างบ้านยังไงอย่างงั้น"เอ่อฉัน..." มีอาท่าทางสับสน เพราะไม่รู้ว่าตกลงแล้วควรจะยืนอยู่ หรือ เดินออกไปจากตรงนี้ดี ทว่าไม่ทันจะได้ตัดสินใจอะไรไปท่อนแขนแกร่งของคีตะก็โอบกระชับเข้ามาที่เอวบางของเธอรั้งให้เข้าไปยืนใกล้จนตัวติดแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันหมับ !"อ๊ะ !" มีอาตกอกตกใจ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรมากมายนัก เพราะดูท่าว่าเขาเป็นคนสร้างสถานการณ์นี้ขึ้นมา ก็ควรจะเป็นคนเอ่ยปากแก้ปัญหาได้ด้
"อื้อ ! คีตะ อย่าทำแบบนี้""แน่นจัง !" ลมหายใจอุ่น ๆ ของคีตะเป่าลดมาที่ข้างใบหูของอาจารย์สาวมีอาคนสวย จนเธอรู้สึกหายใจได้ไม่ทั่วท้อง"เอามันออกไปนะ ขอร้องล่ะ""ไม่อยากรู้เหรอ ว่าการเป็นอาจารย์ มันก็เสียวได้ด้วยเหมือนกัน""ปล่อยฉันไปได้ไหม อย่าทำอะไรฉันเลยนะ" เธออ้อนวอน แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล"ถ้าไม่พูดว่าจูบฉันห่วย เมื่อตะกี้ ฉันคงใจดีปล่อยเธอกลับไปแล้ว" ว่าพลางดันปลายนิ้วมือยาวครูดเข้าหาร่องนุ่ม ๆ ขยับเข้าออกอย่างช้า ๆ"อื้อ...คีตะ ~ ""ชอบเวลาที่เธอเรียกฉันแบบนี้จัง ฟังแล้วมันยั่วสุด ๆ"สวบ ~ สวบ ~ สวบ !นิ้วมือยาวเรียวถูกกดลึกเข้าไปเพิ่มอีกเป็นนิ้วที่สอง แล้วคว้านวนไปมาอยู่แบบนั้นราวกับกลั้นแกล้ง"อ๊า !"ทว่าสำหรับคีตะแล้ว มันคือการทักทายปากทางรักเพื่อให้เธอได้คุ้นเคยกับสัมผัสของเขา ก่อนจะค่อย ๆ ขยับปลายนิ้วมือเรียวยาวเข้าออกอย่างอ้อยอิ่ง จนมีหยาดน้ำใส ๆ ไหลหลั่งออกมาเปียกชุ่ม เล่นเอามีอาเผลอส่งเสียงครางกระเส่าออกมาเบา ๆ ทำหัวใจแกร่งของคีตะไหวหวั่นในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"อื้อ" มีอาดันท่อนแขนแกร่งของคนที่อยู่ด้านหลังให้ออกห่าง จนคีตะค่อย ๆ ชักนิ้วมือออกมาจากร่องเปียกแฉะแล้วยื
ยุทธการขย่มรักอาจารย์สาวมีอาคนสวย(2)"เมีย... มีอา !" เพราะคำพูดที่รัวเร็วจากที่เรียกว่ามีอา จนกระทั่งเพี้ยนมาเป็นเมีย ทำให้อาจารย์สาวดึงสติของตัวเองกลับคืนมาได้ ก่อนจะรวมรวบเอาความกล้าแล้วพูดต่อหน้าเขา"อย่ามาทำแบบนี้กับฉันนะ !" มือบางยกขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของตัวเอง ใบหน้าแดงระเรื่อรอบดวงตาเห่อร้อนขึ้นอย่างเกินจะหักห้ามเอาไว้ได้"ทำอะไร""ก็..." มีอาอึกอักจนพูดไม่ถูก ทำให้อีกฝ่ายแสร้งถามอย่างกวนประสาทออกไป"ก็อะไร""ก็เพราะว่าฉันเป็นอาจารย์ ฉันเป็นอาจารย์ไงเล่า อ๊ะ !" ไม่ทันจะได้ห้ามปรามหรือต่อว่าอะไรไปกว่านี้ ร่างสูงก็รวบเอาตัวอาจารย์สาวคนสวยมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง"นี่อย่านะ ! ฉันเป็นอาจารย์ของนายนะ อย่ามาทำ...อื้อ!"ไม่ยอมให้เธอได้พูดพล่ามมากเกินไปกว่านั้น คีตะก็ประโคมจูบลงบนกลีบปากนุ่มของเธอซ้ำ ๆ จนเธอไม่ทันได้หายใจ กำเสื้อเชิ้ตนักศึกษาของเขาเอาไว้จนยับย่น แม้จะอยากยกมือขึ้นมาทุบตีอีกฝ่าย แต่ก็ถูกเขารวบที่ข้อมือบางเอาไว้แน่นจนเธอขยับไปไหนไม่ได้"อาจารย์แล้วไง เป็นแล้วไม่ต้องจูบกับใครเลยรึไงเล่า" คีตะคลายจูบออกมา แล้วใช้ปลายนิ้วมือเกลี่ยไล้ไปที่เรียวปากของตัวเองอย่างเย้าแหย่อารมณ์ให