เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ

เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ

last updateLast Updated : 2026-05-06
By:  Kim NayeolCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
6
1 rating. 1 review
122Chapters
6.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

!! หมับ !! แต่กับถูกมือของเขาล็อกมือแนะดันตัวชิดผนัง “จะตบหน้าฉัน” คนถามยกยิ้มร้ายที่มุมปาก สายตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “สมควรไหม จู่ๆ นายก็มาจูบฉัน จูบทำไมไหนบอกไม่สวย” เธอมองเขาสีหน้าเอาเรื่องสุดๆ “ไม่สวยแต่อยาก...จูบ หรือเธอมีปัญหา อะไร ” หึ...ถามได้นะ นี้เขาใช้สมองส่วนไหนคิด จู่ๆ ก็กระชากฉันไปจูบ ถึงวาคิมนายนี้จะมีดีแต่หน้าตาดี นิสัยที่สวนทางกับหน้าหล่อๆ แต่บอกเลย กับผู้ชายปากเสียคนนี้จูบเร้าอารมณ์แค่ไหนฉันไม่อิน ทว่าขณะร่างบางจะเดินหนีนั้น นิ้วชี้ของคนตัวสูงแต่เข้าที่ริมฝีปากบางล่างของเธอ “จะทำอะไร” “เถอะน๊า แค่ดู ที่โดนฉันกัดปากวันนั้นหายยัง” “เป็นหมาหรือไงถึงชอบไล่กัด ปาก” “หมาอย่างฉันไม่กัดเก่งแค่ปาก อย่างอื่นฉันก็กัด เธอเองลองมาแล้วนิ หรือ...คืนนั้นเธอลืม รื้อฟื้นให้หมาตัวนี้หน่อยไหม คืนนี้คอนโดฉัน ยังว่างนะ” ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตัวเล็ก “ถอย วาคิมนายอย่าทำอะไรบ้าๆ นะ”

View More

Chapter 1

เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.1 DJ หล่อเกินต้าน

"Kekacauan karena ulah  manusia menyebabkan amburadulnya sistem keseimbangan alam."

Bumintara berubah dalam bak sekejap mata,  menjadi keping-keping tak bermakna, membuat lara merana. 

Andaikata bumi itu bernyawa, niscaya dia sudah menangis dalam diam. Dalam derita tak berkesudahan yang tak lagi berdaya disuarakan. Karena suara itu sendiri sudah  kehilangan maknanya sejak lama.  

Kali ini bumintara membawa penghuninya ikut menderita. Para manusia yang tak berdosa merasakan kekejaman teknologi kekinian yang diusung manusia lainnya yang tak berhati.  

Satu keluarga nampak sekarat menunggu saatnya tiba. Ayah Ibu dan dua anaknya.  Berhari-hari tersiksa tanpa kejelasan nasib, nyawa yang sudah mengintip di balik tipisnya kulit nampak gelisah. 

"Arga,  bagaiman kkkau,  Nak?"tanya wanita yang disebut ibu  oleh Arga itu.

"Aku sementara ini masih baik-baik saja,  Bu.   Ibu ... Apa yang bisa Arga lakukan?" Arga yang saat ini sebenarnya juga dalam  keadaan payah, dengan nafas satu dua, berusaha membangkitkan semangat bundanya tercinta. 

"Kita tak bisa melakukan apa-apa, Arga. Semua ini jadi takdir bagi keluarga kita. Lihat adikmu,  dia sudah mendahului kita semua, padahal paling muda huhuhu. Ibu sangat benci pada pembuat kerusakan bumi ini.  Bisa bahagiakah mereka?  Diatas penderitaan sesamanya?" Ibu Arga terus menangis terisak dengan wajah pucat pasi. 

Arga tak bisa menjawab apa-apa.  Dia hanya bisa memegangi tangan ibunya dengan perasaan hancur.  Di sana,  di posisi paling sudut, dekat pintu,  adiknya yang baru berusia 20 tahun sudah lepas nyawanya beberapa menit yang lalu tanpa banyak protes. 

"Ayah,  bagaimana Ayah?" Arga merangkak mendekati ayahnya yang sudah terdiam. Tubuh ayahnya memang sudah lemah dari sebelum serangan ini datang.  

"Ayahmu sudah sangat dekat ajalnya,  Nak.  Hiks huhuhu.  Kasihan beliau." Ibu Arga memegangi tangan anaknya yang bertubuh kurus tinggi dan wajah  biasa ini. 

"Kasihan ayah,  ya Bu?" tanya Arga sambil menjambaki rambut keritingnya,  berusaha menahan rasa sesak yang membelenggu dadanya.  Dia sangat sedih, bencana ini sangat terkutuk! Manusia sesamanya yang membuatnya benar-benar tak ada hati!

Tiba-tiba,  mata pria tua itu terbuka,  dia mencari sosok anak sulungnya.  Meski sebentar saja,  ucapannya sangat tegas penuh kemarahan. 

"Arga,  bertahanlah hidup,  Nak.  Coba kau pakai masker pelindung rancangan ayah seadanya di kamar kerja.  BALASKAN DENDAM masyarakat sesama kita yang miskin dan terbunuh ini,  Arga!  Jangan me...  nye... rah! Ibu ...  Arga. Maaf ...  kan ayah,  tak bisa melindungi kita semua ya?" Tubuh pria tua itu menggelepar,  seperti mendapat serangan jantung hebat. Lalu tubuhnya semakin berkurang getarannya, sampai akhirnya benar-benar terdiam untuk selamanya.  

Ibu Arga dan Arga cuma bisa menangis tanpa bisa melakukan bantuan apapun.  Mau minta bantuan ke siapa?  Semua tetangga sudah mengalami hal yang sama.  Aparat sudah tidak bisa diharapkan lagi, karena sudah jelas mendukung program teknologi baru dari tujuh penguasa itu. 

"Pergilah,  Arga huhuhu.  Ambil masker pelindung yang ayahmu buat. Tunaikan rasa dendam kita semua.  Huhuhuhu hiks." Ibu Arga merasa semakin lemas,  dadanya rasanya seperti terbakar.  

"Apa ada fungsinya, Bu?  Arga juga sudah lemah saat ini,  semua sudah terlambat." Arga mengusap air matanya yang seakan tak pernah mengering.  

"Tak apa-apa, Nak. Tidak ada yang benar-benar berakhir sampai semua memang sudah berakhir.  Ada kesempatan membalikkan keadaan dalam setiap detik.  Berusahalah keras sampai detik akhir dalam hidup ... mu. Sel ... lamat ting ...  nggal anakku,  Arga, keep fighting! Allohu Akbar!"Ibu Arga pun meninggal dalam keadaan tersiksa.  Tidak ikhlas dan jauh dari rasa damai. 

Arga menangis keras.  Dia kini hanya sendirian.  Benar-benar tinggal sendirian dalam rumah kecil sederhana ini.  Betapa naas nasibnya!  Penguasa tujuh terkutuk!  

Kesederhanaan alias kemiskinan akut yang membuat mereka tak mampu membeli masker pelindung. Sebuah masker yang bisa melindungi dari efek penerapan teknologi itu. 

Masker yang sebenarnya sudah disediakan tujuh penguasa, tetapi berharga fantastis dan tak lebih hanya terasa semacam ejekan bagi orang-orang pinggiran seperti keluarga Arga.  

Kembali merangkak,  Arga menggeserkan tubuhnya merayap mendekati kamar ayahnya untuk mengambil masker ala-ala buatan ayahnya sendiri. Arga sebenarnya tak yakin,  dia hanya berusaha hidup sampai kematian  menghampiri.  Melakukan apa yang Ayah dan ibu pesankan terakhir dalam hidup mereka.  

Selama masa meregang nyawa tadi mereka berempat memang berkumpul tergeletak di ruang tengah dan menelan pilu bersama, saat nyawa pelan-pelan pergi dari satu persatu tubuh orang kesayangan. 

Arga memakai masker itu.  Memang bentuknya sangat biasa,  berbeda jauh dari mode masker keluaran penguasa tujuh.  Tapi ajaib,  Arga bisa merasakan nafasnya kini lebih lega,  tak menyakitkan dan sesak seperti tadi. 

Ayah Arga almarhum memang pandai.  Sayangnya Arga tak banyak menuruni sifat kecerdasan ayahnya, mungkin adiknya Arya akmarhum yang lebih menuruninya.  Arga menuruni sifat bekerja keras tanpa menyerahnya ayahnya saja.  

Arga lalu terbaring sejenak untuk mengembalikan tenaganya.  Sementara pikirannya jauh mengelana memikirkan langkah selanjutnya.  

Setelah beberapa jam terbaring, Arga berniat menguburkan tiga jenasah keluarganya dengan lebih mnusiawi.  Dengan sisa tenaga yang tak banyak dan makin berkurang, serta rasa sesak di dada yang mulai timbul lagi,  pelan-pelan Arga membuat lubang yang tak terlalu dalam di belakang rumahnya.

Satu demi satu diseretnya tubuh adik,  ayah dan ibunya dengan penuh cucuran air mata.  Dibaringkannya dalam lubang tersebut ketiganya sekaligus, karena Arga tak mampu menggali lubang lagi.  

Arga berdoa dalam tangisan pilu, saat menghantarkan ketiga orang tercintanya itu.  Lalu cepat ditutupinya dengan beberapa kayu agar tak digali hewan,  lalu juga dilapisi gundukan tanah tersisa sampai semua rapi tertutup.  

Saat semua berakhir,  Arga pun jatuh pingsan di dekat makam keluarganya. 

***

Sementara itu keadaan Bumintara makin kacau.  Tidak hanya banyak orang-orang miskin meninggal,  tapi juga keadaan bumi yang banyak mengalami kerusakan. 

Apakah para 7 penguasa itu tidak memikirkan teknologi baru yang mereka agung-agungkan itu bisa sangat percuma keberadaanya?  Apabila orang-orang yang  seharusnya bisa menikmatinya malah banyak yang meninggal?  

Ataukah keberadaan teknologi itu memang hanya diperuntukkan bagi orang kaya saja?  Itu sungguh naif dan egois. Karena sejatinya teknologi digunakan untuk sebesar-besar kemakmuran rakyat,  tanpa memandang jenis kekayaan rakyatnya.  

Apakah para 7 penguasa lupa dengan kekuatan manusia besar yang ada pada 70% rakyat Bumintara yang malangnya tergolong biasa dan miskin ini? Sejatinya teknologi secanggih apapun bisa dikalahkan oleh otak manusia yang lebih banyak.  

Terlalu banyak yang bisa terjadi dengan kekuatan penyatuan manusia,  apalagi yang dalam keadaan tertekan,  kehilangan,  marah dan tertindas!

Mungkin memang saat ini 7 penguasa masih di atas angin.  Dan mereka telah lupa darimana mereka dulu berasal.  Dan niscaya kesombongan atas keadaan yang 'menang' ini hanya bersifat sementara. Kekuatan lain tak terlihat mulai menyusun rencana menggulingkannya!  

Dan itu bisa dipastikan dimulai dari sesosok lemah anak manusia seperti Arga. 

***

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

อรุณประไพ สุดสวาท
อรุณประไพ สุดสวาท
พิมพ์ผิดและพิมพ์ตกเยอะจนบางประโยคจับใจความไม่ได้ ความหมายจากรูปประโยคก็เปลี่ยน อยากตรวจทานให้มากกว่านี้
2026-05-16 10:04:26
0
0
122 Chapters
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.2 รับ Job
“...นี้เขากรี๊ดอะไรกัน” ไม่เว้นแม้กระทั้งยัยน้องสาวตัวดีของฉันพอมาถึงนอกจากนางจะกรี๊ดคอแทบแตก ตัวยัยอัญญาเลื้อยไม่ต่างอะไรจากงูเหลือม“ตี๊ด...โย่ว” โบกไม้โบกมืออย่างสนุก ราวกับนางปลดปล่อย อาการไม่ได้ออกมาตื๊ดของนาง ไม่พอนางยังจับไม้จับมือฉัน โบกไม้โยกตัวไปด้วย“ตื๊ดสิ ป้าเน่”“ป้า...เลยเหรอวะ...” คนถูกเรียกป้ามองหน้าน้องสาวตัวดีตาเขียวปัด“ญ่านี้ พี่ไม่ได้เป็นมนุษย์ป้า อย่างที่แกว่าฉันหรอกนะ”“ถ้าไม่ใช่ป้า พี่เน่ก็สนุกกับน้องสิ พี่เน่ดูดีเจคนเสื้อขาวคนนั้น”“กรี๊ดด อร้ายหล่อมาก ดีเจเสื้อขาวพี่เน่ คนด้านขวา ฮื่อ หล่อกว่า ปาร์คเจย์ของฉันอีก หล่อมากเบ้าหน้าฟ้าประทานสุดๆ พี่เน่ดูนั้นสิ” ถึงยัยอัญญ่าจะแหกปากหล่อเทวดาฟ้าสวรรค์ของนาง แต่ด้วยความที่สายตาสั้นของฉัน ถึงจะสวมแว่นแต่มันก็มองไม่ชัด เอาจริงปะ ฉันเห็นแค่เสื้อและลีลาของดีเจเสื้อขาวเท่านั้นแหละ“ฮือ หล่อ รักดีเจเสื้อขาว กรี๊ดคะ ญ่ารักเค๊า”“ใครอะ ดีเจหน้าใหม่เหรอคะ ไม่เคยเห็น” อัญญาถามสาวสวยที่ยืนข้างเธอ“ดีเจวาคิม พึ่งรับงานที่นี่ครั้งแรก” สาวสวยอีกคนตอบน้องสาวฉัน ถึงในบาร์จะเสียงเพลงดังมาก ถึงจะเห็นหน้าไม่ชัด แต่ต่อมเผือกฉันทำงาน อย
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.3 ช่วยหน่อย
1 ชั่วโมงผ่านด้านเนเน่ตอนแรกที่ไม่อยากมา แต่กับกลายเป็นว่าตอนนี้ไม่อยากกลับเสียแล้ว ทว่าขณะที่สองสาวพี่น้องออกสเต็ปลีลาแดนซ์อย่างไม่มีใครยอมใครอัญญาถึงฉันจะเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่เน่ แต่นั้นที่ผ่านมาใช่ว่าเราจะได้ออกตี้ด้วยกัน เนื่องจากฉันพึ่งอายุครบ 20 ปีมาหมาดๆ นับว่านี้เป็นครั้งแรกที่เราได้สนุกด้วยกัน จากที่ว่าพี่เน่เป็นยัยป้า พอเห็นลีลาโยกตัวของพี่แกแล้ว ต้องเปลี่ยนคำพูดแล้วนะ ฉันที่เป็นสายคัพเวอร์แดนซ์ถึงกับหลบในไปเลย ต้องหลีกทางให้เจ้แกแล้วนะ อัญญาได้แต่คิด จากที่แดนซ์แต่พอมีหนุ่มๆ ยื่นแก้วไวน์มาให้ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน รุ่นพี่ที่ฉันรู้จักในคณะฉันเอง ผู้ชายอุส่าห์มีน้ำใจยื่นให้ฉันกับพี่เน่ก็ไม่ปฏิเสธ รับมาดื่มให้ไวเนเน่พอยัยอัญญายื่นบรั่นดีมาให้ ฉันไม่ใช่สายปาร์ตี้ สายแดนซ์อะไรหรอกนะ แต่มาสถานที่แบบนี้ก็ต้องลองกันบ้าง ทว่าขณะที่ออกสเต็ปอยู่นั้น ทว่ากับมีเมสเสจไลน์ของอัญญาที่สั่นแจ้งเตือนมาอัญญาที่ขยับตัวออกสเต็ปแดน์นั้น มือเรียวหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา ข้อความที่เห็นทั้งสองสาวถึงกับตาเบิกกว้าง“พี่เน่...งานเข้าแล้ว” เป็นเมสเสจตรวจงานห้องที่สองสาวทำความสะอาด“ให้ตายสิ พี่เน่ ญ่ากำลั
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.4 เพื่อนกันไม่ทำแบบนี้ NC+
ด้านเนเน่ที่ถูกคนเมาประกบจูบ ปิดปากอย่างไม่ทันตั้งตัวนั้น ตาเบิกกว้างด้วยท่าทีตกใจสุดๆ ร่างบางถึงกับชาไปวับทั้งตัว ขาที่จะก้าวเดินชะงัดนิ่งค้าง ความคิดที่จะต่อต้านลิ้นหนาที่แทรกเข้ามาในโพรงปากของฉัน ร่างกายแทบจะไม่มีเรี่ยวแรง จูบสูบวิญญาณ“วา คิม ผู้ชายปากร้าย หล่อหยิ่ง ที่มีดีเพียงแค่หน้าหล่อๆ ไว้ตั้งบนคอ” เขาจูบฉันอย่างดูดดื่ม ลิ้นหนาเกี่ยวเข้าโพรงปากของฉันอย่างเอาแต่ใจ ฉันที่จะปฏิเสธกัดปากนายนี้กับหาจังหวะไม่ได้เลย อย่าว่าแค่ปากไว้กัด แค่มือผลักออกยังไม่มีเรี่ยวแรง จูบที่ดูดดื่มกระชากวิญญาณฉันออกจากร่างฉันรับรู้รสชาติของบรั่นดีกลิ่นองุ่นที่ติดมากับลิ้นของเขา ให้ตายสิ วาคิมเขาจูบฉันอย่างรุ่นแรงและป่าเถื่อน จากที่จูบแทรกลิ้นเกี่ยวลิ้นฉัน“จึก...” ฉันกับรู้สึกได้ถึงอะไรแสบๆ จี๊ดๆ ที่ริมฝีปากนุ่มๆ ของฉัน เจ็บมากถึงกับน้ำตาคลอเบ้า“ฮือ...” ให้ตายสิ นายนี้เมาหนักถึงขั้นไม่ได้สติเลยเหรอ ด้านวาคิมจากที่คิดจะจูบเพื่อให้ฤทธิ์ยาในร่างกายของผมทุเลาลง แต่ยิ่งจูบกับยิ่งติดใจ รสชาติและกลิ่นน้ำหอมของดอกกุหลาบจางๆ ที่อยู่บนตัวเนเน่ ปฏิเสธไม่ได้ถึงยัยนี้ไม่สวยแต่จูบแล้วติดใจดึงดูดผมชิบหาย สั่นสู้สิค
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.5 ช่วยแบบใด๋ NC++
เนเน่ไมว่าฉันจะทั้งดึงผม ตบหัววาคิมยังไงก็ไม่มีท่าทีว่าเขาจะหยุดทรมานฉันด้วยวิะีบ้าๆนี้ แต่นั้นเขากับคึกเหิมทำในสิ่งที่ไม่คลาดคิด!! แขวก !! มือหนารูดที่ซิบกางเกงยูนิฟอร์ของฉัน นิ้วของเขาลูบสัมผัสแทรกเข้าที่เนินเนื้อดอกไม้งามของฉัน อย่างเอาแต่ใจ“อ่า...อืม” คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อถูกนิ้วร้ายสัมผัสเข้าร่องเสียวสยิวของตน“ไม่นะ ว่าคิม ไม่นะพอแล้ว” ยิ่งฉันห้ามคนหน้าด้าน หน้าทนอย่างเขากับแทรกนิ้วเข้าที่ร่องของฉันอย่างหน้าด้านๆ“ฉะ...ฉันบอกให้นายหยุด วา...คิม” เนเน่ถึงฉันจะไม่เต็มใจให้เขาทำ แต่โดนปลุกเร้าอารมณ์ขนาดนี้ ใครมันจะทนไหว นายนี้ยิ่งหล่อและเท่ห์อยู่ด้วย“ไม่...หยุดสักทีสิ”!!แฉะ แฉะ!! ถึงเนเน่เธอแหกปาก บอกให้ผมหยุด แต่ร่องเสียวสยิวของเธอกับปล่อยน้ำหวานเยิ้มเต็มปลายนิ้วของผม“หยุด...จริงเหรอ ให้หยุดนิ้วหรือปากฉัน” น้ำเสียงแห่บ กระเส่าซาบซ่านขณะละใบหน้าจากทรวงอกอวบอึ๋มที่เขาดูดดื่มกลืนกินอย่างหิวกระหายถาม“พอทีสิ ฮือ”“เจ็บเหรอ เธอดูดนิ้วฉันซะมิดเลยเน่ เอาดีๆ เจ็บ หรือเสียว” เขาถามขณะที่ดันนิ้วของเขาเข้าๆ ออกๆ อย่างหน้าด้านๆ“หยุดสักทีสิ ฉันเจ็บ” คนใต้ร่างเอ่ยด้วยน้ำเสียงกร
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.6 อ่อยสาว 1/2
วันต่อมาด้านเนเน่ร่างบางในชุดยูนิฟอร์มแม่บ้านที่พร้อมทำงานนั้น ถึงเมื่อคืนฉันจะนอนดึก เช้านี้ฉันก็ต้องรีบตื่นเพราะฉันต้องสแกนนิ้วเข้าทำงานเหมือนพนักงานทั่วไป ไม่มีอภิสิทธิ์ลูกหลานเจ้าของโรงแรมแต่อย่างใด และวันนี้หลังจากที่พี่เก๋หัวหน้าแม้บ้านสุ่มตรวจงานถึงแค่ชั้น 7 คนที่รับผิดชอบชั้น 8 อย่างฉันก็รอดตัวไป แต่ที่จะไม่รอดก็น่าจะวันนี้แหละ ร่างบางที่เดินมาหยุดที่หน้าห้อง 828 แต่ประตูห้องกับไม่ได้ถูกล็อคนั้น มือเรียวถือวิสะเปิดเข้าไปภายในห้องทว่าขณะที่เดินเข้ามานั้น เนเน่ถึงกับยกมือขึ้นมาปิดปากเก็บเสียงแหกปากร้องของตน“ทำไม จะตกใจอะไร ไม่เคยเห็น” ร่างสูงที่นอนบนเตียง สวมเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียวนั้นเอ่ยทัก เนเน่เห็นเช่นนั้นตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง“เล็กแบบนี้ใครมันจะอยากเห็น ฉันไม่ได้อยากจะดูหรอกนะ” เนเน่ไม่พูดเปล่า แต่มือเรียวกับโยนผ้าห่มคลุมตัวให้กับร่างสูงนอนเปลือยบนเตียง"พึ่งรู้ว่านายเป็นพวกชอบโชว์ของลับ”“ฉันชอบโชว์ตรงไหน เธอต่างหาก เป็นแม่บ้านประสาอะไร ถึงได้เปิดประตูเข้าห้องลูกค้าแบบนี้” วาคิมที่นอนอยู่ในห้องดีๆ มีอย่างที่ไหนที่เปิดประตูพรวดพาดเข้ามาในห้องเขา เข้ามาในห้องไม่พอ แถมมา
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.6 อ่อยสาว 2/2
“นายบ้าป่าว ใครจะกัดปากนายกัน ไม่มี้...” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงสูงพร้อมกับหลบสายตาเขาที่เอาแต่จ้องเธอ“ไม่สน...” เขาถาม นับว่าเนเน่เป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาถอดผ้า อ่อย ยัยนี้สุดๆ แล้ว ปกติเคย ถอดผ้าอ่อยสาวแบบนี้ไหม ก็ไม่ ขาวจวั๊ะขนาด 56 ยังกล้าเมิน ต้องไซส์ไหนวะ ถึงจะยอม ชอบไซส์เล็กนิหว่า ต้องเป็นผู้หญิงประเภทไหนถึงการเมินผม“อืม”“เจ็บมากไหม” เขาถาม“อะไร”“ปากเธอที่โดนฉันกัด เจ็บมากป่าว”“ไม่เจ็บแล้ว”“จะไม่เปลี่ยนใจกัดหน่อยเหรอ ไม่ชอบปาก ไอ้แข็งๆ ใต้บล็อกเซอร์ก็พร้อมให้กัดเล่นนะ”“บ้า...ฉันไม่พูดกับนายแล้ว พวกบ้า ผู้ชายแก๊งค์นี้นิสัยเหมือนกันหมด” เนเน่เธอคงหมายถึงไอ้ 4 ตัว 100บาทเพื่อนแฮงเฮ้าท์ของผมสินะ“ฉันจะฟ้องไอ้มอส ไอ้ราม เธอว่าพวกมัน”“ฉันไม่ได้เอ่ยชื่อใคร...” เนเน่ถลึงตาใส่เขา“ช่วยหน่อย ชุดฉันมันเปียกออกจากห้องนี้ไม่ได้” เขาเอ่ยพร้อมกับยื่นชุดที่เขาใส่ตัวเมื่อคืนให้เธอ“ฝากอบให้ด้วย ถ้าใส่กลับแบบนี้กลัวไม่สบาย”“นายจะกลัวป่วยไปทำไม นอนแช่น้ำทั้งคืน ไม่เห็นว่านายจะป่วย”“รู้ได้ไงว่าฉัน นอนแช่น้ำทั้งคืน ฉันทรมานขนาดนี้ เป็นเพื่อนร่วมสถาบันแบบไหน จะตายก็ยังไม่ช่วย” คนฟังตาขวาง“ฉันก็
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.7 ห้ามปากโป้ง
3 ชั่วโมงต่อมาด้านวาคิมร่างสูงที่อาบน้ำเสร็จแล้วนั้น ทว่ากับยังอยู่ในชุดคุมอาบน้ำเช่นเดิม สายตาคมเข้มเหลือบมองนาฬิกาตั้งแต่เนเน่หอบชุดเข้าออกจากห้องนี้ผ่านไป 3 ชั่วโมงแล้วแต่กับไม่มีท่าทีว่ายัยผู้หญิงปากแจ๋วนั้นจะกลับมาสักที ทั้งที่ตอนนี้เลยเวลาเช็คเอ้าท์มาครึ่งชั่วโมงแล้ว วาคิมจะตามชุดของตนกับพนักงานในโรงแรม!! ก๊อก !! เสียงเคาะประตูห้องกับดังขึ้นมา“เชิญ” พร้อมกับร่างบางที่ถือถุงกระดาษในมือของเธอยื่นให้กับเขา“เครื่องซักผ้ายี่ห้อไหนของเธอนาน โครต” วาคิมเอ่ยด้วยสีหน้าหงุดหงิดอย่างไม่พอใจสุดๆ หายไป 3 ชั่วโมงพึ่งจะโผล่หัวมา“ก็นายไม่ได้บอกนี้น่าจะเอาชุดกลับกี่โมง”“หึ...แบบนี้แกล้งกันนี้หว่า เป็นพนักงานที่นี่ไม่ใช่เหรอเธอต้องรู้สิลูกค้าเข้าเช็คเอ้าท์กี่โมง” วาคิมที่เช้านี้ถูกเนเน่กวนประสาทตั้งแต่เช้า ร่างสูงถึงกับหัวเสียสุดๆ“นอกจากฉันเสียเวลาแล้ว ยังเสียค่าโรงแรมเพิ่มอีก”“ก็ใช้เครื่องอบผ้านานนี้น่า นายจะอะไรกันนักหนา แค่จ่ายค่าโรงแรมเพิ่มไม่กี่พัน คนรวยอย่างนายไม่สะท้านหรอกน่า” คนตัวเล็กเอ่ยอย่างเฉไฉ“แต่คนที่ทำให้ฉันเสียหาย เสียเวลาคือเธอ บริการแขกแบบนี้ ฟ้องใครได้บ้าง” เนเน่ที่ถูก
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.8 ค่าเสียเวลา 1/2
สัปดาห์ต่อมา @มหาลัย B ด้านเนเน่ร่างบางในชุดนักศึกษากระโปรงพีทสั้น ผมยาวถูกรวบเกล้าขึ้นไปกลางหัว ใบหน้าสวยสวมด้วยแว่นสายตาตรงกลม วันนั้นที่แว่นฉันหล่นคิดว่าจะใช้การไม่ได้แล้ว แต่เลนส์คุณภาพดีเลยไม่เป็นไร ไม่งั้นฉันคงเสียตังตัดแว่นใหม่แน่ แต่นั้นฉันก็ไม่ได้ใส่แว่นทุกวันหรอกนะ ใส่คอนแทคเลน์บ้างวันไหนที่เลิกเร็วแบบเรียนเก้าโมง เลิกคลาสเที่ยงไรงี้ร่างบางที่เดินสับๆ ด้วยความเร่งรีบนั้น เนื่องจากวันนี้ฉันสายมากแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพราะฉันสายขาประจำทว่าขณะที่กลึ่งเดินกลึ่งวิ่งไปยังตึกคณะบริหารผ่านตึกวิศวะนั้น เพราะวันนี้ฉันนั่งวินมาจอดประตูหลังเลยต้องผ่านตึกวิศวะ ขณะที่เดินสับขาด้วยความเร่งรีบไม่ทันมองทางนั้น!! ตึก !! กับชนเข้ากับใครบ้างคน“มิ้งค์” เนเน่ที่เห็นว่าคนที่เธอชนนั้นเป็นแฟนตน คนที่เธอกำลังคบหาศึกษาดูใจกับสาวหล่อต่างคณะ“อืม...รีบเหรอ ฉันเรียกเธอแต่เธอกับไม่ได้ยินฉัน”“เน่รีบอะมิ้งค์ นี้ก็เลทมา 10 นาทีแล้ว สายกว่านี้ เน่คงโดนเซ็คขาดแน่เลย” เนเน่เอ่ยพร้อมกับฉีดยิ้มหวานให้กับแฟนสาวของเธอ“เน่ไปก่อนนะ” เอ่ยจบก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ตึกบริหารเนเน่ก็ไม่ลืมหอมแก้มแฟนสาวหล่อข
Read more
เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.8 ค่าเสียเวลา 2/2
ด้านเนเน่พึ่งจะเก้าโมงเศษๆ แต่วันนี้ฉันกับวิ่งแข่งกับอากาศร้อนๆ ของประเทศไทยเหงื่อไหลท่วมตัว แต่โชคดีหน่อยอาจารย์กำลังขานชื่อ ยังไม่ถึงชื่อฉัน“เฮ้ย...จะเปงลม รอดไปอีก 1 วัน” ร่างบางเอ่ยขณะที่นั่งเก้าอี้ข้างใบเตย และใบตองเพื่อนสนิทของฉัน ลืมบอกไปเพื่อนในคลาสเรียนฉันมีแฝด 2 คู่ยัยเตย ยัยตอง แล้วก็สองแฝดนรก โรม ราม ที่นั่งถัดจากฉัน“สายอีกแล้ว มัวตีฉิงอะดิ” นั่งได้ไม่ทันจะหายเหนื่อย เพื่อนหน้าหล่อปากแซ่บก็เอ่ยแซวฉัน“ราม นั้นใช้ปากพูดแล้วเหรอ...” ฉันว่าให้กับเพื่อนตัวดี ช่างพูดมาได้“ก็เห็นเมื่อกี้ แกทั้งกอดทั้งหอมแฟนเธอ”“นายเห็นงั้นเหรอ” แต่เห็นแล้วไง คนรักกันแสดงความรักกับแฟนผิดตรงไหน ที่นายนี้ยังทำเลย“ไอ้มอสก็เห็น ใช่ปะ”“ชิ...เห็นแล้วไง ก็ฉันรักแฟนฉันนี้น่า ที่นายยังตามเฝ้าดาวคณะนิเทศเลย นายนั้นก็ด้วย แล้วมาแซวแค่ฉันนี้นะ คนเขาแสดงความรักกัน อิจ...ฉันเหรอ”“ใครอิจ...แก ไอ้เน่ ระดับรามคนนี้ไม่มีอิจโว้ย เพื่อนรัก” รามเอ่ย แต่ขณะที่รามจะก่อสงครามเล็กๆ กันนั้น อาจารย์ขารชื่อฉันพอดิบพอดี ทำให้เช้านี้เราจึงสงบศึกกันก่อน3 วันต่อมาด้านเนเน่และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันมาเรียน ซึ่งเป็นช่วง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status