LOGIN“ค่ะๆ เข้าใจแล้ว” ฉันยิ้มออกมา เมื่อได้รับคำปลอบโยนสั้นๆ แต่น่ารักของเขาหลังจากนี้ชีวิตของฉันจะต้องสดใสและดำเนินไปในทางที่ดีอย่างแน่นอน เพราะฉันมีผู้สนับสนุนที่ดีอย่างพี่ร็อค แม้ว่าเขาจะเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ แต่ฉันก็มั่นใจว่าเขาจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับฉันได้“พรุ่งนี้เราไปเยี่ยมครอบครัวของอลิซกันดีไห
หลังจากที่มื้ออาหารจบลงฉันก็ต้องเจอกับเซอร์ไพรส์ใหญ่ เมื่อญาติผู้ใหญ่ของพี่ร็อคเริ่มหยิบของขวัญมาให้กับฉัน และของขวัญแต่ละชิ้นทำให้ฉันแทบไม่กล้ารับเลย เพราะแต่ละอย่างล้วนเป็นของแบรนด์เนมราคาแพง ทั้งนาฬิกา กระเป๋า ผ้าคลุมไหล่หรือแม้แต่เครื่องประดับเพชร ซึ่งอย่างหลังเป็นคุณพ่อกับคุณแม่ของพี่ร็อคที่เป็
“อลิซยืนทำอะไรอยู่ มานี่เร็ว” เสียงทุ้มนุ่มของแฟนหนุ่มร้องเรียกดังมาจากด้านหลังของฉัน ทำให้ฉันยิ่งกระวนกระวายหนักกว่าเดิม “ค่ะๆ” ฉันหันไปมอง ก่อนจะพยักหน้าเดินตรงไปหาพี่ร็อคที่กำลังถือของพะรุงพะรังเต็มสองมือ “เป็นอะไรไป…กังวลเหรอ” พี่ร็อคถามและมองฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง “ก็นิดหน่อยค่ะ” ถึงปากจะบอกแ
“ซี๊ดดด! ทำไมรัดพี่แน่นขนาดนี้” “ก็มันจุก…พี่ดันเข้ามาลึกแล้วก็ทำแรงมากด้วย” อลิซเหมือนกำลังแก้แค้นที่ผมกระแทกเธออย่างไม่คิดชีวิตใบหน้าเล็กถูกชโลมไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก เพราะเราเริ่มบทรักอันร้อนแรงกันมาได้พักใหญ่แล้ว แม้ว่าอลิซจะขัดขืนบ้าง แต่เมื่อถูกผมชักจูงด้วยเล่ห์เหลี่ยมของผู้ที่ผ่านสนามสวาทมาเย
“ช่วยอมให้พี่หน่อยครับ” ผมอยากให้ปากอุ่นๆ ของอลิซครอบครองเจ้าน้องชายไซส์ใหญ่ของผมจนแทบทนไม่ไหวแล้ว “แค่…อมเหรอคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม พร้อมกับท่าทางที่ดูใสซื่อ แต่มันช่างดูเย้ายวนเหลือเกินในความรู้สึกของผม“เธอก็รู้ว่ามันจะไม่ใช่แค่อม” ผมตอบกลับและใช้ปลายนิ้วเกลี่ยไปที่ปากเล็กที่เลอะเทอะอย่างเบามือ ก
“อลิซจะทำแรงแค่ไหนพี่ยอมหมดเลย” ผมรู้สึกร้อนไปทั้งตัวเมื่อถูกร่างกายเปลือยเปล่าที่แสนคิดถึงกำลังนั่งเสียดสีไปมากับแท่งร้อนของผมอยู่ “อ่าห์~” ในจังหวะที่ช่วงร่างของเราเสียดสีกัน ทำให้ปลายหัวของผมกระแทกเข้ากับปลายติ่งเสียวของคนตัวเล็ก จนต้องร้องครางออกมาเสียงดัง “อลิซ…อื้มมม” เมื่ออารมณ์ของผมที่ไม่ไ
“เอมรู้หลังจากที่กำลังจะไปส่งขิมกลับบ้าน ขิมเมาและสารภาพกับเอมทั้งหมด” “ถ้าอย่างนั้น…คืนนั้นเอมย้อนกลับไปหาร็อคที่ห้อง เอมได้ยินเสียงพี่ร้องขอความช่วยเหลือ แต่เอมกลับเลือกที่จะเดินออกไปไม่ยอมเข้ามาช่วยพี่” ฉันมองเด็กสาวที่ฉันเคยชื่นชมในความน่ารักสดใสด้วยสายตาที่ผิดหวังอย่างที่สุด“เอมขอโทษที่ไม่ได้
ฉันมาถึงร้านภัตตาคารอาหารจีนตามที่ร็อคได้บอกเอาไว้ เมื่อเดินเข้าไปก็เห็นพนักงานยืนต้อนรับอยู่หน้าประตู “จองไว้ในชื่อคริษฐ์ ฮอปกินส์ค่ะ” “ห้องวีไอพี 4 ค่ะ ลูกค้าเดินตรงไปเลี้ยวขวาห้องสุดท้ายค่ะ” ฉันเดินไปตามทางที่พนักงานได้แจ้งเอาไว้ และรู้สึกตื่นตาไม่น้อยเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มาสถานที่แ
“ไอศกรีมอีกแล้วเหรอ” รูมเมทผู้แสนจะเอาเปรียบและเอาแต่ใจร้องทัก หลังจากที่เดินออกมาจากห้องน้ำ “ก็มันอร่อยนี่” ฉันไม่สนใจว่าเขาจะพูดอะไรและยังคงตักไอศกรีมเข้าปากไม่หยุด “เดี๋ยวนะ! ไหนเธอบอกว่ามันหมดแล้วไง แล้วไปซื้อตั้งแต่เมื่อไหร่” ร็อคเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างฉันตรงโซฟาและมองมาด้วยสายตาคาดคั้น “แวน
“แล้วที่บอกว่าอารมณ์ไม่ดี มึงอารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไร?” ไอ้ฌอนที่วันนี้เอาแต่นั่งจับผิดผมตลอดเอ่ยถามด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์ไม่เปลี่ยน เห็นแล้วมันตงิดๆ ยังไงไม่รู้“ช่างมันเถอะ กูไม่อยากพูดถึง” ผมรีบตัดบทหลบตาไอ้เพื่อนรักทันที“ไม่อยากพูดหรือไม่กล้าพูดกันแน่” ไอ้ฌอนมันรู้เรื่องอะไรมากันแน่มันถึงได้ไล่ต้อนผม







