บทที่ 7

6

BAD BROTHER กรงรัก(พี่ชาย)

ครั้งแรกควรเป็นพี่ (NC🔥)

“เดี๋ยวลองถามเพื่อนดูก่อนค่ะ ช่วยหยิบโทรศัพท์ให้หนูหน่อย” ฟางข้าวงัวเงียขึ้นมาแล้วกวาดสายตามองหากระเป๋าสะพายตนเอง ไม่นานเคเลนจึงหยิบกระเป๋าสะพายของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วยื่นให้

ฟางข้าวหยิบมือถือขึ้นมาจากกระเป๋าด้วยท่าทีอ่อนแรงคล้ายกับจะล้มตัวลงนอนตลอด พอกดเปิดมือถือกดย้ำยังไงก็เปิดไม่ติด

“สงสัยคงแบตหมด” เคเลนเอ่ยออกมา

“คงใช่ค่ะ” ฟางข้าวตอบด้วยสีหน้าเครียด

“ตกลงค้างกับพี่ไหม”

“จะไม่รบกวนใช่ไหมคะ” เธอถามพลางยกมือขึ้นเคาะหัวตนเองเบา ๆ

“พี่อยู่บ้านคนเดียว ไม่รบกวนครับ” เคเลนบอกออกมา ตอนนี้อดัมพ่อบ้านที่เป็นทุกอย่างของเขาก็กลับเข้าที่พักหลังคฤหาสน์แล้ว ทำให้ภายในคฤหาสน์หลังนี้มีแค่เขาและเธอสองต่อสอง

“หนูรบกวนสักคืนนะคะ” ฟางข้าวไม่มีทางเลือก ตอนนี้เธอไม่ไหวมาก ๆ ขืนไปเปิดโรงแรมนอน บาสเตียนก็คงรู้การเคลื่อนไหวของบัญชี

มีทางเดียวตอนนี้คือนอนค้างกับเขา ชายหนุ่มแปลกหน้าที่รู้จักกันในร้านเหล้า

“ลุกไหวรึเปล่า” เมื่อตกลงกันเสร็จสับเคเลนก็เข้ามาพยุงร่างเล็กลุกขึ้นจากโซฟา ส่วนกระเป๋าสะพายของเธอ เขาหยิบมาคล้องบ่าตนเองไว้

แต่ดูเหมือนว่าการพยุงร่างอ่อนปวกเปียกของฟางข้าวจะไม่เป็นผล ชายหนุ่มจึงตัดสินใจตวัดท่อนแขนอุ้มร่างเล็กขึ้นมาในท่าเจ้าสาว ฟางข้าวตกใจเล็กน้อย เธอไม่ได้ขัดขืนแล้วยอมให้เคเลนอุ้มขึ้นมาชั้นบน

แขนเรียวสอดคล้องลำคอหนาเพื่อเกาะร่างตนเองไว้ ใบหน้าซบเข้าที่อกแกร่งหอมกรุ่นหลังจากเปลี่ยนเสื้อตัวใหม่ เปลือกตาหลับลงด้วยอาการมึนเมาคล้ายกับโลกเหวี่ยงไปมาไม่หยุด

เคเลนอุ้มร่างบางบนอ้อมแขนเดินมาที่ห้องนอนของตนเอง เขาปล่อยมือข้างเดียวผลักประตูห้องที่ไม่ได้ล็อกแล้วเดินเข้าไปด้านใน ก่อนจะวางร่างคนตัวเล็กลงบนเตียงนอนหนานุ่มสีดำ

“อื้อ ร้อนจัง” ฟางข้าวงัวเงียบ่นออกมาพร้อมกับขยับตัวจะถอดเสื้อออก

“รอหน่อย เดี๋ยวก็เย็นสบายตัวแล้ว” เจ้าของร่างสูงเอ่ยบอกพร้อมกับหยิบรีโมทแอร์ที่วางอยู่โต๊ะโคมไฟข้างเตียงมาเปิด

เสียงเครื่องปรับอากาศดัง อากาศภายในห้องเริ่มเย็น

เคเลนถอดเสื้อผ้าตนเองออกหมดก่อนจะคว้าชุดคลุมสีดำมาสวมทับบนร่างหนา ก่อนจะกลับมาที่เตียงก็ไม่ลืมหยิบเสื้อยืดตัวโคร่งสีขาวของตนเองติดมือมาด้วย

“เปลี่ยนเสื้อไหม นอนชุดนี้ไม่สบายตัว”

“….” ฟางข้าวพยักหน้าตอบแบบไม่ลังเล เธอรีบร้อนกับการถอดเสื้อผ้าตนเองออกแบบไม่สนใจอะไร

อาการแปลก ๆ เกิดขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ร่างกายร้อนรุ่ม เห็นร่างกายกำยำของคนข้างกายแล้วอดไม่ไหวที่จะมองด้วยสายตาเล้าโลม

พลันความต้องการในกายสาวก็เกิดขึ้น ตรงนั้นบีบรัดเข้าหากันจนต้องขยับเรียวขาเบียดเสียดกันไปมา สายตาพร่าเบลอมองใบหน้าหล่อใสอ้อยอิ่ง “ถอดให้หนูหน่อย”

“ครับ” เคเลนขานรับในลำคอ

เขาช่วยถอดเสื้อคลุมและเสื้อตัวในออกให้คนตัวเล็ก ดวงตากลมโตปรือมองเขาอย่างโจ่งแจ้ง

ไม่นานมากฟางข้าวก็ขยับร่างกายตนเองขึ้นแล้วเอนหลังพิงกับหัวเตียง เธอรอให้เคเลนถอดเสื้อตนเองจนเหลือเพียงซับในลูกไม้สีดำตัวเดียวที่ปิดบังหน้าอกใหญ่เกินขนาดทั้งสองข้างเอาไว้

มือหนาเอื้อมไปที่แผ่นหลังบางแล้วใช้มือเพียงข้างเดียวปลดตระขอออกอย่างง่ายดาย ซับในคลายออก เขาค่อย ๆ ถอดออกอย่างใจเย็น

สายตาจดจ่อมองเนินอกขาวที่เบียดเสียดกันจนดูน่าอึดอัดไม่ละ กระทั่งซับในถูกถอดออกจากเรียวแขน เคเลนมองดูด้วยความโหยหาและต้องการก่อนจะค่อย ๆ ไล่สายตามาหยุดที่กรอบหน้าหวาน

“ใส่ไหมครับ ?”

“ไม่อยากใส่แล้วค่ะ” ฟางข้าวส่ายหน้าเบา ๆ

เธอไม่สามารถควบคุมตนเองได้ นิ้วเรียวแตะเข้าที่ใต้ชุดคลุมตรงอกแกร่ง เธอไล่แตะเบา ๆ เคเลนที่ถูกกระตุ้นอารมณ์บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่อาจยับยั้งตนเองได้ เขารอเวลานี้มานาน มือหนาคว้าเข้าที่เอวบางแล้วโน้มใบหน้าบดจูบลงบนกลีบปากแดงระเรื่อทันที

ฟางข้าวหายใจออกมาแรง ๆ เธอหลับตาแล้วยอมเผยอริมฝีปากขึ้นให้เคเลนได้แทรกลิ้นเข้ามาจูบ ลิ้นอุ่นร้อนของเขากวาดทั่วปากนุ่ม ตักตวง ซึมซับความหวานจากคนตรงหน้าที่ต้องการมาตลอดหลายปี จูบของเขาเร่าร้อนมากขึ้นทำเอาคนตัวเล็กแทบสู้ไม่ไหว

มือเล็กเกาะบ่าแกร่งเอาไว้ระบายความกระสันในร่างกาย ในหัวฟางข้าวตอนนี้มีแค่อารมณ์ของความต้องการ ฤทธิ์เหล้าและไวน์ตีกันวนอยู่ในหัวจนยับยั้งสติไม่ได้

ยิ่งร่างกายได้สัมผัสก็ยิ่งอยากจะทำอย่างที่ต้องการ

“เคยกับใครมาก่อนไหม”

“มะ ไม่ค่ะ…” ฟางข้าวรู้ว่าคนตรงหน้าไม่ใช่พี่กวินคนที่เธอรักแต่เป็นใครก็ไม่รู้

เธอห้ามตนเองไม่อยู่ ไม่รู้ว่าร่างกายเป็นอะไร ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อรู้ว่าครั้งแรกของตนเองไม่ใช่กวิน

“มันควรเป็นพี่คนแรกอยู่แล้ว” เคเลนเอ่ยออกมาแผ่วเบา ก่อนจะผลักร่างเล็กนอนใต้ร่าง

เขาขึ้นคร่อมบนตัวฟางข้าว มือหนาตะโบมบีบเข้าที่หน้าอกอวบใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้าที่ลำคอขาวหอมกรุ่น ริมฝีปากหยักอุ่นร้อนขบเม้มตามผิวกายเนียนนุ่มเพื่อฝากรอยเป็นเจ้าของเอาไว้

เคเลนทั้งใช้ฟันขบเม้มทั้งใช้ปากดูดจนเกิดรอย ทำจุดนี้เขาก็เปลี่ยนไปทำอีกจุด ต่อมาก็สลับข้างทำ

ตอกย้ำว่าทุกอณูบนร่างกายของเธอเป็นของเขาแค่คนเดียว ในขณะเดียวกันเองมือหนาก็บีบเคล้นหน้าอกเต็มมือสลับข้างกันไปจนมันแทบแตกสลายในมือของเขา

“อ อึก…” ฟางข้าวหายใจเหนื่อยหอบ เธอถูกรุกเร้ารุนแรงจนตั้งหลักไม่ทัน

มือเล็กจับข้างลำตัวหนาเอาไว้ กระทั่งเลื่อนนิ้วมาหยุดที่สายชุดคลุม ฟางข้าวดึงมันออกจนหลุดจากเอวสอบ ทำให้เคเลนชอบใจเป็นอย่างมาก

เขาหยุดการกระทำแล้วดึงชุดคลุมออกจากร่างทันที ต่อมามือหนาก็ถอดช่วงล่างของฟางข้าวออกจนร่างกายเธอเปลือยเปล่าไม่ต่างจากเขา

เคเลนไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าเขาใช้มือลูบสัมผัสกับเนินสวาทที่มีไรขนปกคลุมอ่อน ๆ ทันที สองกลีบปิดสนิทแต่ตอนนี้มันมีน้ำหล่อลื่นไหลออกมาโดยปริยาย

ใบหน้าหล่อโน้มลงประกบจูบกับกลีบปากบางอีกครั้ง คราวนี้เขาละเลงบดจูบเธอเร่าร้อนมากกว่าเดิม

นิ้วแกร่งแทรกเข้ามาที่สองกลีบนุ่มแล้วเขี่ยเข้าออกจนร่างบางกระตุกเร้า ฟางข้าวนอนน้ำตาไหล มาถึงขนาดนี้เธอหยุดไม่ได้แล้ว เด็กสาวเสียใจที่ครั้งแรกไม่ใช่กวิน

“ร้องไห้ทำไมครับเด็กดี”

“ปะ เปล่าค่ะ แค่กลัวมันจะเจ็บ”

“หรือเสียใจที่ครั้งแรกเป็นพี่ ?”

——————————————————————

มันจะโมโหน้องไหมน่ะะะะะ เอาใจช่วยยังน้องค่าาา

ตอนหน้าเขาจะเสียบกันแล้วเด้อออ คือตอนนี้ไวน์ที่พี่ชวนน้องดื่มมันกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ น้องมันเลยอยากจนห้ามไม่ได้ พี่เคเลนคือวางแผนไว้หมดแล้ว

📌ก่อนกดออกอย่าลืมเซฟลงคลังกันนะคะ🖤