บทที่ 6

5

ทำตัวมีบทบาท ( TW )

🔞TW: เนื้อหาภายในตอนต่อไปนี้มีคำหยาบ ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อความบันเทิงของนิยายเพียงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

————————————————-

ในช่วงดึกของวันเดียวกันการทำป้ายแสตนเชียร์ก็ใกล้จะเสร็จเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ด้วยความที่กลุ่มของกอหญ้าทำหน้าที่ค่อนข้างยากกว่าคนอื่นเลยทำให้การทำงานล่าช้ากว่าทุกกลุ่ม ตอนนี้เองทุกคนก็ต่างทยอยกลับที่พักกันหมดแล้วยกเว้นกลุ่มของกอหญ้าและเพื่อน ภายในหอประชุมมีแค่พวกรุ่นพี่ที่เกี่ยวข้องรวมถึงพวกพี่ว๊ากที่ตอนนี้ต่างมารวมตัวกันทำป้ายแสตนเชียร์ช่วย ด้านกอหญ้าเองเธอก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทาสีลงบนตัวหนังสือขนาดใหญ่อย่างใจจดใจจ่อ และการกระทำของเธอก็มีสายตาของใครบางคนคอยจ้องมองอยู่ แบดซ์ไม่เคยละสายตาจากกอหญ้าเลยหลังจากที่แยกกันในห้องนํ้า สายตาของเขามันทำให้กอหญ้าเกิดอาการประหม่าอยู่ตลอด แม้กระทั่งตอนนี้เองก็ยังประหม่าแถมเหงื่อยังผุดตามกรอบหน้าสวย

“ใกล้เสร็จรึยัง ให้พี่ช่วยตรงไหนไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้จะเสร็จแล้ว ขอบคุณนะคะ” กอหญ้าตกใจเล็กน้อยเมื่อเสียงพูดของใครบางคนเอ่ยขึ้นข้างใบหู ทำให้เธอหันหน้ามองเขาเล็กน้อยก็พบว่าเจ้าของนํ้าเสียงเป็นเจค เจคอยู่ใกล้จนเธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมของกายชายเป็นกลิ่นที่หอมเย้ายวนและชวนเสพติดเป็นอย่างมาก ใบหน้าหวานก้มหงุดแล้วค่อย ๆ ขยับตัวถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อเว้นระยะห่าง

“หนูเป็นคนทาเองทั้งหมดเลยหรอ”

“ใช่ค่ะ….ตอนมัธยมกอหญ้าเคยวาดรูปประกวด ได้รางวัลด้วยนะคะ”

“เก่งไม่เบาเลยนะเนี่ย”

“กอหญ้าชอบใช้เวลาว่างวาดรูปค่ะ มันผ่อนคลายดี” เธอตอบในขณะที่บรรจงปลายพู่กันลงบนตัวหนังสืออย่างตั้งใจ จากตอนแรกที่กอหญ้ามีอาการประหม่าเล็กน้อยกับการที่เจคชวนเธอคุยแต่ตอนนี้คนตัวเล็กก็เริ่มผ่อนคลายขึ้นมาบ้างแล้ว คงเพราะเจคเป็นกันเองด้วย เธอเลยรู้สึกไม่เกร็งอะไร หากเจอกับคนดังหรือนักแสดงที่มีชื่อเสียงขนาดนี้เป็นใครต่อใครคงเกิดอาการประหม่าและเขินอยู่บ้างและเธอเองก็ไม่ต่างกันจากคนอื่นมากนัก

“ใกล้จะเสร็จแล้วนิ เดี๋ยวคำสุดท้ายพี่ทำเอง กลุ่มของหนูจะได้ไปพักกัน”

“จะดีหรอคะ พวกพี่เองก็คงจะเหนื่อยมากเหมือนกัน”

“เป็นหน้าที่ของรุ่นพี่อยู่แล้วครับ”

“ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ”

“ให้พี่ทำเถอะ”

“ถ้างั้นก็…ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” เมื่อโดนเจคคะยั้นคะยอและส่งรอยยิ้มแพรวพราวมาให้ กอหญ้าก็เหมือนจะทนมองกับรอยยิ้มของเขาไม่ไหว อีกทั้งพวกรุ่นพี่คนอื่น ๆ ที่ไม่ใช่กลุ่มเดียวกันกับเจคก็มองมาทางนี้ด้วยพร้อมกับซุบซิบอะไรบางอย่าง กอหญ้าเลยเลือกที่จะยอมยื่นพู่กันให้กับเจค แล้วหลังจากนั้นเธอก็ยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนกรอบหน้าตนเองออก แต่ทว่า….

มือบางที่เปื้อนกับคราบสีนํ้าก็เลอะใบหน้าของเธอแบบไม่รู้ตัว

เจคมองดูก่อนจะยกมือขึ้นแล้วใช้นิ้วโป้งเช็ดคราบสีออกจากใบหน้ากอหญ้าให้ ทำให้คนตัวเล็กตกใจไม่น้อย เธออํ้าอึ้ง ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาในทันที

“ทีหลังระวังหน่อย สีพวกนี้ถ้าแห้งแล้วมันล้างออกยาก”

“อ๋อ…ค่ะ ทีหลังจะระวังค่ะ กอหญ้าขอตัวก่อนนะคะ” กอหญ้าเอ่ยตอบเสียงติดขัด แล้วเธอก็เหยียดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขาเรียวรีบสาวเท้าเดินมาหากลุ่มเพื่อนของตนเองที่ยืนยิ้มกรุ้มกริ่มแซวกอหญ้าอยู่

“นี่! กอหญ้า ฉันละอยากสิงร่างแกจริง ๆ” นินิวดี้ด้าใหญ่ พร้อมกับยื่นมือมาตีแขนกอหญ้าเหมือนกับว่าอยากให้เหตุการณ์เมื่อกี้เป็นตัวเอง

“บ้าน่า! เรากลับห้องพักกันเถอะ”

“เขินแทนอ่า อยากชื่อกอหญ้า” เมษาอดไม่ได้ที่จะแซวกอหญ้าอีกคน

“พวกเธอหยุดเลย พี่เจคเขาดังจะตาย อย่าไปคิดอะไรกับพี่เขาเยอะ เดี๋ยวก็เป็นข่าวจะโดนแฟนคลับพี่เขาจิกหัวเอาหรอก กลับห้องเลย” ควีนปรามเพื่อนแล้วควีนกับกอหญ้าก็เป็นคนลากเพื่อนออกจากหอประชุม ก่อนจะเดินออกไปกันก็ไม่ลืมหยิบข้าวกล่องคนละกล่องติดมือมาด้วย การเคลื่อนไหวของร่างกายกอหญ้าและกลุ่มเพื่อนอยู่ในสายตาของแบดซ์ตลอด และเขาก็ ‘ไม่ชอบ’ เอามาก ๆ ที่กอหญ้าคิดจะอ่อยเพื่อนในกลุ่มของตนเอง ยิ่งเกลียดขี้หน้าก็ดูเหมือนยิ่งทำตัวมีบทบาท ในเมื่อต้องการมีบทบาทมากเขาก็จะสนองให้..

“มึงสนใจเด็กนั้นหรอ” ท้าวหนารีบสาวเท้าเดินมาหาเจคและหย่อนนั่งลงข้างกายทันที

“ถามทำไม”

“เปล่า…กูแค่อยากเตือน ทำอะไรระวังหน่อย แฟนคลับมึงเยอะ เดี๋ยวเป็นข่าวอีก”

“ไม่ต้องห่วง ถ้ากูจะกินกับใครกูกินแบบเงียบ ๆ แน่นอน” เจคตอบและยกยิ้มก่อนจะยักคิ้วให้แบดซ์ และคำพูดนั้นก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มคิดมากกว่าเดิม ขนาดมีแฟนอยู่แล้วยัยเมียเก่าของเขาก็ยังร่านได้อีก แบบนี้ต้องสนองความร่านให้เธอสักหน่อย..

…..

บนตึก

ฟึบ…!

“อ่า วันนี้เหนื่อยชะมัดเลย” ควีนเอ่ยออกมาเมื่อล้มตัวลงบนที่นอนของตนเองเรียบร้อย ฝั่งของพวกเธอมีกันแค่สี่ห้าคน คือกลุ่มของกอหญ้าและสายป่าน ส่วนอีกฝั่งก็นอนกันอีกห้าคน ด้วยจำนวนคนที่เยอะที่นอนเลยไม่ได้หรูมากนัก แต่ก็ถือว่านอนสบายพอสมควร

“จริง ดูดพลังสุด ๆ ทำไมแค่เริ่มต้นมันเหนื่อยขนาดนี้กันนะ” นินิวพูดเสริมและถอนหายใจออกมา ซึ่งกอหญ้าก็เห็นด้วยกับคำพูดของนินิวแต่เธอก็ไม่ได้ปริปากพูดออกมา

“นี่…เข้าไปอ่านในไลน์กลุ่มเร็ว” นํ้าเสียงของหนึ่งคนในห้องเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตระหนก ทำให้ทุกคนภายในห้องให้ความสนใจกับการมองไปที่เจ้าของเสียงนั้นและพร้อมใจกันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปในไลน์กลุ่ม รวมถึงกอหญ้าเองก็เช่นกัน เธอกดเข้าไปอ่านก็พบว่ามีใครบางคนในกลุ่มไลน์ส่งคลิปบางอย่างเข้ามา และประเด็นสำคัญมันอยู่ตรงที่เฮดว๊ากอย่างแบดซ์ คลิปมันสื่อแนวประมาณว่า หนึ่งในศึกษาปีหนึ่งเคยเป็นแฟนกับแบดซ์และนอกใจเขามีคนอื่น แถมยังมีภาพเบลอ ๆ หน้าและตัวภาพในตอนที่เธอกำลังมีเซ็กส์ ซึ่งคนในภาพนั้นมันเป็นกอหญ้าจริง ๆ เป็นช่วงที่เธอคบกับแบดซ์

กอหญ้าตกใจ สายตาของเธอกำลังจับจ้องอ่านในกลุ่มไลน์ที่กำลังเมาท์กันสนั่น

กลุ่มไลน์ วิศวะ (99+)

🗣️ (แอคเค้าท์ปริศนาที่ปล่อยเรื่อง) : ส่งลิงก์

👤 : มีแฟนเก่าพี่แบดซ์ด้วยหรอในคณะของเรา

👤 : ใครอ่ะ มองไม่ออกเลย

👤 : พี่แบดซ์เคยมีแฟนด้วยหรอ ข่าวปลอมรึเปล่า

👤 : อยากรู้ก็ถามคนส่งสิ ว่าแฟนพี่แบดซ์เป็นใคร

👤 : เออ ๆ ใช่ อยากเห็นหน้าผู้หญิงมากเว่อร์

👤 : จะสวยแค่ไหนกันเชียว ถึงนอกใจสุดหล่อของเราได้

👤 : แค่นอกใจก็เหี้ยแล้วค่าาา

👤 : คลิปนางก็คงเอากับคนอื่นรึเปล่า

👤 : อยากจะเห็นหน้าจริง ๆ

🗣️ : อยากดูคลิปก็กดโหวต ‘ตกลง’

👤 : มีคลิปจริง ๆ หรอ?

🗣️ : อยากรู้ก็แค่กด

🗣️ : คนโหวต 99+

🗣️ : เดี๋ยวก็ได้รู้

มันเรื่องบ้าบออะไรกัน กอหญ้าคิดในใจแล้วบีบโทรศัพท์ในมือแน่น ไม่นานทุกคนก็เริ่มโหวตเพื่อที่จะดูคลิป กอหญ้าพยายามนึกแล้วเธอก็จำได้ว่าแบดซ์เคยขอถ่ายคลิปตอนมีอะไรกับเธอครั้งแรก ซึ่งเขาเป็นคนที่มีคลิปนั้นเพียงคนเดียว

39 โหวต…

“พวกแก เราไปเข้าห้องนํ้าก่อนนะ” กอหญ้าพยายามควบคุมสติตนเองเอาไว้แล้วเอ่ยบอกกับเพื่อน พอเพื่อนพยักหน้าเออออกันคนตัวเล็กเลยรีบปลีกตัวออกมาจากห้อง กอหญ้าเปิดไลน์อ่านอีกครั้งและกดทักข้อความหาแบดซ์โดยค้นหาจากรายชื่อของไลน์กลุ่ม เธอไม่รอช้ากดส่งข้อความไปหาเขาทันทีด้วยความเร่งรีบ คลิปนั้นมันจะถูกปล่อยไม่ได้ ถ้ามันถูกปล่อยอนาคตของเธอดับแน่

กอหญ้า : ฝีมือพี่ใช่ไหม

แบดซ์ : มาเอาคำตอบที่ห้องชมรม

พอแบดซ์ตอบกลับมาเพียงเท่านั้น กอหญ้าก็พอจะรู้ว่าเป็นฝีมือของใคร เธอรีบสาวเท้าเดินตรงไปยังห้องชมรมดนตรีที่แบดซ์และกลุ่มเพื่อนของเขาชอบอยู่กันประจำทันที พอมาถึงมือเล็กก็ยกขึ้นเคาะประตูหน้าห้องชมรม แล้วไม่นานมันก็ถูกเปิดออกโดยร่างหนา แบดซ์ยืนมองเธอก่อนจะกระชากร่างเล็กให้เข้ามาในห้องพร้อมกับล็อกประตูเอาไว้ กอหญ้ากวาดสายตามองหาคนในห้องชมรมก็ปรากฏว่าตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว ความหวาดกลัวในใจจึงเกิดขึ้นอีกครั้ง

“ลบคลิปออกได้ไหมคะ” กอหญ้าเอ่ยขอร้องออกไป เธอรู้ว่าแบดซ์ทำจริงและนั้นก็เป็นสิ่งที่หญิงสาวกลัวมาก ๆ

“ขอร้องสิ”

“ช่วยลบออกได้ไหมคะ ให้กอหญ้ากราบเท้าพี่ก็ยอม” กอหญ้ายกมือขึ้นไหว้ขอร้องคนตรงหน้า ก่อนจะทรุดตัวลงตรงหน้าร่างหนาพร้อมกับเงยหน้าขอร้องอ้อนวอนเขา กอหญ้ารู้ดีว่าที่แบดซ์ทำแบบนี้เพราะอยากเอาคืนเธอ แบดซ์ที่เห็นท่าทางจนตรอกของคนตัวเล็กยิ้มหัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมากดถ่ายคลิปสภาพอันน่าเวทนาของกอหญ้าเอาไว้

“ขอร้องให้ฉันเอาเธอสิกอหญ้า พูดออกมา”

“อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ กอหญ้ายอมพี่ทุกอย่างยกเว้นเรื่องนี้..” ใบหน้าเรียวใสส่ายปฏิเสธ

“ร่านไม่ใช่หรอวะ เห็นอยากได้ไอ้เจคนักหนา สนองให้แล้วนี่ไง”

“พี่พูดเรื่องอะไร กอหญ้าไม่เข้าใจ” เรียวปากสีหวานเริ่มสั่น เธอเปลี่ยนมาจิกมือลงบนกางเกงนอนขายาวของตนเองแทน สายตาก็คอยมองผลโหวตในกลุ่ม

“คิดเหี้ยอะไรอยู่ก็คงรู้อยู่แก่ใจ”

“พอเถอะค่ะ….บอกให้พวกเขาหยุดโหวตที”

“ขอร้องสิ ขอร้องเหมือนอยากโดนเอามาก ๆ เหมือนที่อ่อยเพื่อนฉัน พูด!” แบดซ์ตะคอกออกมาเสียงดัง และกดดันเธอทางสายตาทำให้กอหญ้าหัวใจเต้นระรัวเธอกดดันกับตัวเองมากและไม่รู้จะทำยังไง หากขอร้องแล้วเขายอมหยุดแต่มันก็คงหยุดแค่เรื่องในกลุ่มแต่เรื่องตรงหน้าเขาคงไม่หยุดแน่นอน

“ถ้ากอหญ้าขอร้อง พี่อย่าทำอะไรกอหญ้านะคะ กอหญ้ามีแฟนแล้ว..”

“อย่าพูดเหมือนตัวเองเป็นคนดี ฉันบอกให้พูดออกมา!”

“ชะ…ช่วยมีอะไรกับกอหญ้าหน่อย…ได้มั้ยคะ”

—————————————————

สาปพระเอกได้แต่งดสาปไรท์นะเจ้าคะ

หัวใจมันรักหลัวชั่วค่ะ ฮื่ออๆ

กำลังใจขับเคลื่อนด้วยคอมเมนท์และยอดกดใจนะคะ ✌🏻

ใครยังไม่กดถูกใจช่วยกดให้ไรท์หน่อยนะคะ 💖