1 หนังสด

 

ณ มหาวิทยาลัยชื่อดังที่ค่าเทอมแพงหูฉี่ นักศึกษาที่จะเข้าเรียนในมหาลัยนี้ได้ต้องเป็นลูกของคนมีฐานะร่ำรวยถึงรวยมาก ถ้ามีแค่พออยู่พอกินไม่สามารถส่งลูกเรียนได้ตลอดรอดฝั่งเป็นแน่นอน เพราะค่าใช้จ่ายของนักศึกษาที่นี้มันไม่ได้มีแค่ค่าเทอมที่สูงลิ่ว มันยังมีค่าข้าวของเครื่องใช้แบรนด์เนมที่บ่งบอกถึงฐานะของแต่ละคนอีกด้วย หรือเรียกง่ายๆว่าของที่มีไว้อวดรวยนั่นแหละ 

แต่ทว่าท่ามกลางสังคมผู้ดีกลับมีหญิงสาวที่เป็นแกะดำอยู่หนึ่งคนคือ ศรัญญา หรือฟ้าใส  ชื่อนี้ไม่ได้เป็นชื่อที่ผู้ให้กำเนิดตั้งให้ แต่เป็นชื่อที่แม่ครูจากบ้านเด็กกำพร้าตั้งให้

ใช่แล้ว! ฟ้าใสเธอเป็นเด็กที่มาจากบ้านเด็กกำพร้า เธอเป็นเด็กสาวที่หน้าตาน่ารักผิวพรรณขาวเนียนราวกับลูกผู้ดี และเธอยังฉลาดเฉลียวมีความคิดต่างจากเด็กคนอื่นๆ ฟ้าใสพยายามผลักดันตัวเองเพื่อยกระดับชีวิตของตนให้ดีขึ้นจากเดิม โดยมีแม่ครูคอยสนับสนุนและพาเธอมาสอบชิงทุนเข้ามหาลัยชื่อดัง แน่นอนว่าความเก่งของฟ้าใสทำให้เธอได้ทุนตามที่หวัง

ตึก! ตึก! ตึก! 

ฟ้าใสในชุดนักศึกษาพอดีตัวเดินสะพายกระเป๋าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยเอกสารและงานสำคัญที่รับมาจากอาจารย์ที่ปรึกษา เพราะความจนทำให้ฟ้าใสต้องหาค่าขนมระหว่างเรียน เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะเข้าเรียนสาย ฟ้าใสจึงเลือกที่จะเดินลัดเลาะไปยังข้างตึกเรียน เดินผ่านตึกเก่าที่ปิดซ่อมแซม แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปถึงไหน เสียงชวนขนลุกก็ดังออกมาจากมุมตึก 

"โอ๊ย!  ..อย่า.. " 

เสียงอันทรมานของผู้หญิงที่ดังออกมาให้ได้ยินอยู่ไม่ไกล ฟ้าใสถึงกับขนลุกไปทั้งตัว นี่เธอโดนผีหลอกตอนกลางวันหรือนี่ 

" กรี๊ดดด ! พวกนายอย่ารุมสิ!" 

อย่ารุมสิ!  คืออะไรกัน? หรือว่ามีผู้หญิงโดนทำร้ายอย่างนั้นหรอ ฟ้าใสได้แต่ตั้งคำถามขณะที่มองไปรอบๆบริเวณที่ค่อนข้างเงียบ เนื่องจากเป็นตึกที่ติดป้ายซ่อมแซมไว้จึงไม่มีนักศึกษาเดินผ่านบริเวณนี้

ปึก!!ปึก! ปึก! 

" กรี๊ดดดด .. แรงขนาดนี้ ร่องฉันฉีกพอดี !" 

เสียงของผู้หญิงอย่างแน่นอน แต่เสียงต่อมาคืออะไร ด้วยความที่เป็นคนจิตใจดีเป็นทุนเดิม ทำให้ฟ้าใสเดินตามเสียงนั้นไป เธอมองหาอาวุธที่อยู่แถวนั้น ได้ท่อนเหล็กขนาดพอดีมือมาหนึ่งท่อนทำให้กล้าที่จะก้าวเดินไปยังทางเดินที่ไร้ผู้คน 

" โอ๊ย ...ใหญ่จนจุกไปหมด ....." 

" ไหนบอกว่าชอบแบบถึงใจวะ!"  เสียงผู้ชายพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี น้ำเสียงแหบพล่าเล็กน้อย  ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ฟ้าใสก็ยิ่งได้ยินเสียงอย่างชัดเจน และรู้สึกได้ว่าตรงนี้ไม่ได้มีแค่สองคน 

ตึกตักๆ หัวใจของฟ้าใสเต้นแรงขึ้นทุกขณะเมื่อสมองเริ่มจะรับรู้ได้ถึงเสียงอันน่าขนลุกนี้ แต่สถานที่ที่เป็นมหาลัยทำให้เธอปฏิเสธความคิดของตัวเอง ความโลกสวยทำให้เธอคิดว่าไม่มีใครกล้าทำเรื่องอย่างว่าในมหาลัยหรอกนะ 

"อะ...ซี๊ดดดด..ดูดแรงๆ ..."

"เธอแม่ง ....ครางดังว่ะ...!  เดี๋ยวก็มีคนมาได้ยินหรอก!" 

00! ฟ้าใสตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ กับภาพหนังสดที่อยู่ตรงทางขึ้นบันไดหนีไฟ 

เอญ่า! เพื่อนร่วมคณะของเธอกำลังทำเรื่องอย่างว่าชายร่างเปลือยเปล่าสามคน ฟังไม่ผิดหรอกนะ ชายทั้งสามคนที่กึ่งเปลือยกำลังรุมกระทำเอญ่า เอญ่าที่อยู่ในชุดนักศึกษาที่ถูกปลดกระดุมเสื้อออกจนหมด เห็นหน้าอกอวบใหญ่เกินมาตรฐาน น่าจะไปศัลยกรรมมาอย่างแน่นอน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่ฟ้าใสจะต้องใส่ใจในตอนนี้ สิ่งที่พวกเขาทำอยู่ต่างหากคือสิ่งที่คิดศีลธรรม และไม่ควรจะเกิดขึ้น  

ใครๆก็รู้ว่าเอญ่าเป็นแฟนกับรุ่นพี่อยู่ แล้วเอญ่ายังแอบแซ่บกลับมาเต็มกินลับหลังแฟนมาตลอด แล้วตอนนี้..เธอยังทำเรื่องอย่างว่ากับผู้ชายตั้งสามคน ฟ้าใสถึงกับต้องขยี้ตาแล้วตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ นี่เธอไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม 

" อ๊ะ..กู..จะแตกว่ะ!"  พอจะเสร็จก็เร่งจังหวะใส่ร่างของบางอย่างเร่ง แล้วยื่นมือไปบีบขย้ำเต้าอวบใหญ่อย่างแรง ฟ้าใสที่แอบมองดูอยู่ถึงกับรู้สึกเจ็บแทบ ทำไมบีบแรงขนาดนั้น ! 

แล้วผู้ชายที่น่าจะเป็นรุ่นพี่อีกคนที่เปลือยท่อนล่างก็เข้ามาจับแก่นกายยัดใส่ปากกาของเอญ่า เอญ่าใช้ลิ้นตวีดรับอย่างรู้งาน 

" รีบๆเลย กูจะเอาต่อ นี่ก็ใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว!" 

" เข้าพร้อมกันเลยได้ไหม กูขาดอีกไม่ได้ละ พ่อกูเอาตายแน่!" 

00 !  ฟ้าใสทนดูไม่ไหวจึงรีบก้าวเดินออก แต่ความไม่ระวังทำให้เกิดจังหวะนรกจนโต๊ะพอดี 

อุ๊ป! ฟ้าใสรีบปิดปากตัวแล้วแล้ววิ่งออกมาจากจุดนั้น เธอตื่นกลัว ทั้งๆที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด  คนพวกนั้นต่างหากที่ทำเรื่องไม่ดีในมหาลัย 

'ฟู่ววว...เกือบสายแล้วเรา' 

พอหนีพ้นฟ้าใสก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก  คิดยังไงถึงพากันทำเรื่องแบบนั้นในมหาลัย ไม่คิดว่าจะเสื่อมเสียไปถึงวงศ์ตระกูลเลยหรือไงหากมีใครไปพบเข้า ตัวเธอเองไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่นไม่มีทางพูดออกไปอย่างแน่นอน แล้วตอนนี้ก็พยายามลบฉากหนังสดนั้นแล้วกลับมาอยู่กับปัจจุบัน ค่อยๆเดินไปหาที่นั่งก่อนที่อาจารย์จะเข้ามาสอน และที่ประจำของเธอคือมุมหลังห้อง ที่ห่างจากกลุ่มเพื่อน ไม่ต้องบอกทุกคนก็น่าจะรู้ว่าเพราะอะไร 

ฟ้าใสถูกเพื่อนๆและคนทั้งมหาลัยบลูลี่เพราะความจน พวกเขารังเกียจเธอเพราะรู้ว่าเธอมาจากบ้านเด็กกำพร้า แต่เธอก็ไม่เคยสนใจ แม้ว่าเธอจะถูกกลั้นแกล้งเกือบทุกวันก็ตาม 

ครืด~ 

ขณะที่ฟ้าใสกำลังก้าวเดินไปหาที่นั่ง มือถือในกระเป๋าสะพายก็ดังขึ้นมา ฟ้าใสเปิดกระเป๋าสะพายด้วยท่าทางประหม่าและหวาดระแวง เพราะเธอกำลังเดินผ่านกลุ่มของหญิงสาวที่มีอิทธิพลที่สุดในมหาลัย

เธอคนนั้นคือ มารีญา ลูกสาวของเจ้าของมหาลัยชื่อดังแห่งนี้ เธอเป็นหญิงสาวที่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของทุกคนในมหาลัยได้ ไม่ว่าใครก็ไม่กล้ามีเรื่องกับเธอ แม้กระทั่งอาจารย์ 

สายเรียกเข้าจาก >>090xx

'คุณริว' ฟ้าใสเอ่ยชื่อของชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใบหน้าของเธอถอดสีขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์หน้าจอ แม้ว่าเธอจะไม่ได้บันทึกชื่อของชายหนุ่มไว้ แต่เธอก็จำเบอร์โทรของชายหนุ่มได้ขึ้นใจ เพราะริวเป็นลูกชายของคุณหญิงรินลณา คนที่เป็นผู้สนับสนุนบ้านเมตรตาและรับฟ้าใสเข้ามาทำงานบ้านในช่วงปิดเทอม ทำให้เธอมีเงินมาใช้จ่ายในแต่ละวัน 

"มันมาแล้ว "

 หญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องหันไปบอกกลุ่มเพื่อน ก่อนที่ทั้งสี่คนจะยกยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ

หมับ! 

ยังไม่ทันที่ฟ้าใสจะได้รับสาย มือถือของเธอก็ถูกใครบางคนกระชากไปจากมือ และคนๆนั้นก็คือมารีญา

" ใครโทรมาเหรอ พวกเสี่ยแก่ๆ หรือผัวชาวบ้าน ถึงไม่ยอมรับสาย "

มารีญาถามออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารังเกียจมือถือรุ่นเต่าล้านปีของฟ้าใส แต่ที่เธอยอมลงทุนแย่งมาเพราะอยากจะรู้ว่าคนที่โทรเข้ามาจะใช่คนที่เธอคิดหรือเปล่า

ขณะที่ฟ้าใสกำลังแสดงท่าทางตื่นกลัวเสียงสั่นเตือนก็เงียบไป แต่ไม่ทันไรเสียงข้อความก็ดังขึ้นมาแทน มารีญารีบกดดูอย่างไม่ลังเล

090xx งอนอะไรพี่หรือเปล่า ทำไมช่วงนี้ไม่รับสายพี่เลย

มารีญาถึงกับคลั่งขึ้นมาทันทีที่ได้อ่านข้อความจากมือถือเครื่องเล็ก เบอร์โทรที่ส่งมาเป็นเบอร์โทรที่เธอจำได้ขึ้นใจเช่นกัน เพราะมันคือเบอร์ของว่าที่คู่หมั้นของเธอ

หมับ!!

มารีญาขว้างมือถือในมือทิ้งอย่างไม่ใยดีจนมันแตกกระจายไม่หลงเหลือสภาพเดิม

จากนั้นก็พุ่งเข้าไปกระชากผมฟ้าใสที่ยืนสั่นเทาอยู่ตรงหน้า แล้วดึงทึ้งมันอย่างแรงจนฟ้าใสส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

 แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทำให้มารีญาพอใจ เธอฉุดกระชากร่างของฟ้าใสไปที่หลังห้องท่ามกลางสายตาของหนุ่มสาวที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง