LOGINเมื่อสาวน้อยน่ารักอย่างเจ้าใจได้รับการช่วยเหลือจากหนุ่มหล่อ เธอคิดมาตลอดว่าเค้าคือผู้ชายใจดี แต่ความจริงแล้วเขาคือพี่ว้ากวิศวะ
View More“กลับคนเดียวได้แน่นะเจ้าใจ” รุ่นพี่โรงเรียนเก่าที่สนิทสนมกันหันมาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง สีหน้ากังวลเมื่อฉันเอ่ยปากขอลงป้ายรถไฟฟ้าที่ใกล้ที่สุด จากตอนแรกตกลงกันว่าพี่ไวท์จะไปส่งฉันที่หอหลังคอน เสิร์ตที่เจ้าใจรอคอยมาตลอดหลายเดือนจบลง แต่ในเมื่อพี่ไวท์เพิ่งวางสายจากแฟนหนุ่มแถมทะเลาะกันเรื่องมาดูคอนโดยไม่บอก ครั้นจะให้พี่ไวท์ไปส่งถึงหอก็ยังไงอยู่ ทะเลาะก็ต้องรีบเคลียร์ให้จบโดยเร็วใช่ม้า แค่กลับที่พักด้วยตัวเองเจ้าใจทำได้อยู่ละ
“สบายมากค่ะ รถไฟฟ้าอยู่ไม่ไกลจากหอเท่าไหร่ เดินแป๊บๆ ก็ถึง ตอนไปรับพี่ไวท์ก็เห็นนี่นา” ฉันบอกด้วยรอยยิ้มหวังให้พี่ไวท์คลายกังวล คือครอบครัวเราทั้งคู่รู้จักสนิทสนมกันไง มาคอนวันนี้ทางบ้านฉันก็รู้ว่ามากับพี่ไวท์เลยไม่ห่วงเท่าไหร่
“แต่ถ้าขึ้นแอร์พอตลิ้งค์ต้องเปลี่ยนหลายต่อแถมเดินไกลอีก อย่างน้อยให้พี่ไปส่งที่ใต้ดินละกัน” พี่ไวท์บอกด้วยน้ำเสียงหนักใจ จะดื้อก็ใช่เรื่องเลยตอบตกลง
“เอางั้นก็ได้ค่ะ แต่ถ้าพี่ไวท์ไปช้าพี่อาร์ทไม่งอนกว่าเดิมเหรอ”
“ยังไงอาร์ทก็งอนอยู่ละ พี่ไปช้าอีกครึ่งชั่วโมงจะเป็นไรไป” พี่ไวท์พูดติดขำ ก่อนจะชวนคุยเรื่องคอนที่พวกเรากดบัตรมาได้โดยแต้มบุญล้วนๆ ขนาดจัดที่ราชมัง 2 วันติดที่นั่งยังไม่พออ่ะค่ะ แต่จะให้พอได้ไงในเมื่อเอเธนส์คือไอดอลนัมเบอร์วันของเอเชีย มีแฟนคลับทั้งไทยและอินเตอร์นับไม่ถ้วน ดูยอดฟอลโลไอจีเค้าซะก่อนไม่ต่ำกว่า 50 ล้าน ถึงแม้จะเปิดตัวคบกับไอดอลสุดน่ารักอย่างเดซี่ไปเมื่อสามปีก่อน ความนิยมของเอเธนส์กลับไม่ดรอปลงแม้แต่น้อย มีแต่พุ่งกระฉูดขึ้นด้วยซ้ำ นั่นเป็นเพราะคนทั่วไปรวมถึงแฟนคลับอย่างพวกเราเห็นว่าเค้าคือลูกผู้ชายตัวจริง มีแฟนก็ยอมรับว่ามี ไม่กลัวเสียความนิยม... เป็นไงล่ะมายเมน เริ่ดใช่ม้า!
“ถ้าถึงแล้วไลน์บอกพี่ด้วยนะ พี่เป็นห่วง”
“โอเคค่า ถ้าถึงห้องหนูรีบบอกทันที ขอบคุณจ้าว” ฉันไหว้ย่อพี่ไวท์คนสวย รีบวิ่งลงรถเพราะกลัวคันหลังบ่นเอา โชคดีหน่อยที่บัตรเครดิตสามารถแตะเข้ามาในสถานีได้จึงไม่ต้องเสียเวลาซื้อตั๋ว ถึงแม้ตอนนี้จะปาเข้าไปสามทุ่มกว่าแต่ไม่น่ากลัวเลยสักนิด คับคั่งด้วยสาวๆ ที่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าไปคอนเช่นเดียวกัน บางคนถือพัดรูปเอเธนส์ บางคนใส่เสื้อยืดหน้าเอเธนส์ บางคนถือของพรีเมียมที่ขายหน้าคอน แถมส่วนใหญ่ยังคุยกันเรื่องความหล่อของเอเธนส์และเซอร์วิซแฟนไม่หยุด ไหนจะบอกว่าคอนสนุกแค่ไหน นี่ถ้าไม่เกรงใจจะขอร่วมวงเม้าท์ด้วยละนะ อยากแชร์ความฟินด้วยคนอะไรประมาณนั้น แฮร่!
ยืนได้ป้ายนึงฉันก็เปลี่ยนสถานีมาขึ้นบีทีเอส ระหว่างอยู่บนบันไดเลื่อนก็ได้ยินเสียงจากด้านหลัง พอหันมองเห็นเป็นผู้ชายคนนึงส่งยิ้มมา
“พี่ขอไลน์น้องได้มั้ยครับ”
“ขอโทษค่ะ ไม่สะดวก พอดีมีแฟนแล้ว” ฉันตอบเสียงเรียบและหันกลับทางเดิม จากประสบการตรงและสิ่งที่พี่ชายพร่ำสอนตั้งแต่มีคนเข้ามาจีบน้องสาวคนนี้ ผู้ชายมีหลายประเภท ถ้าเราพูดไม่ดีใส่ เกิดอีกฝ่ายไม่พอใจดันตามไม่หยุดจะทำไง แล้วก็มีบางประเภทที่เราพูดดีตอบ ดันหาว่าเราเล่นด้วยเข้าไปอีกมันจะยิ่งไปกันใหญ่เพราะงั้นเฉยไว้ดีที่สุด
โชคดีที่ฉันซื้อบัตรแบบเติมเงินไว้ตั้งแต่เมื่อวาน พอถึงก็แตะเข้ามาด้านใน ขึ้นบันไดเลื่อนมาชั้นบน เลือกประตูที่ไม่มีคนยืน
“ให้เถอะครับ แค่ไลน์เอง แฟนน้องไม่รู้หรอก” เสียงพูดข้างหลังทำเอาฉันที่มองรถไฟฝั่งตรงข้ามกำลังเข้าจอดชานชาลาแอบสะดุ้ง
จะบ้า! ยังไม่หยุดตามอีก นี่ก็ไม่ได้หน้าตาดีขนาดดาราไอดอล จะตื๊ออะไรนักหนาคะ! ฉันขยับตัวเดินมาอีกประตูที่คนรอเยอะๆ จังหวะที่รถไฟมาก็รีบก้าวตามคนข้างหน้า ลัดเลาะผ่านผู้คนมาอีกขบวน
อุ๊ย! มีที่ว่างพอดี ฉันเดินเข้ามานั่งอย่างไม่รอช้า คนเยอะคงหนีพ้นแล้วแหละ เฮ้อ!
ฉันล้วงมือถือออกมา ใช้เวลานี้ตอบไลน์ที่ดองไว้ตั้งแต่ก่อนคอนเริ่ม รีบรายงานคุณแม่ว่าคอนเสิร์ตเลิกแล้ว หนูกำลังกลับค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวถึงห้องหนูโทรหา คุณแม่ตอบกลับมาว่าโอเคจ้าสาวน้อยเมืองกรุง น่าน! มีแซวลูกด้วยนะ ฮ่าๆ
“น้องเค้ายิ้มไม่หยุด คงคุยกับแฟน”
“เสือก”
“ฮ่าๆๆๆ” เสียงหัวเราะแบบไม่เกรงใจใครทำให้คนในขบวนรวมถึงฉันหันมองทางขวามือ
ห๊ะ! นายช่างตี๊อยืนแถวเสากลางหน้าประตูพร้อมกับเพื่อนอีกเป็นกลุ่ม หนำซ้ำมองมาทางนี้และส่งยิ้มให้... อะหยังปะล้ำปะเหลือ!! ฉันหันขวับก้มหน้ามองมือถืออีกครั้ง ไม่เป็นไรน่าเจ้าใจ อีกสองป้ายก็ลงละ หมอนั่นคงไม่บ้าตามเธอไม่หยุดหรอก คิดได้ฉันก็ตอบไลน์พี่สาวสุดที่รักที่ถามว่าคอนสนุกมั้ย เอเธนส์หล่อรึเปล่า ฉันคลี่ยิ้มพลางชาบูความหล่ออลังการ หล่อเป็นแก้วเป็นแสง หล่อแบบไม่มีอยู่จริงของไอดอลในดวงใจประมาณ 5 บรรทัด เล่าความสนุกฉ่ำในคอนและเซอร์วิซแฟนของเอเธนส์ไม่หยุด หูก็คอยฟังว่าถึงไหนแล้ว
พรึ่บ! ผู้หญิงที่นั่งข้างกันลุกขึ้นยืนเพราะรถไฟกำลังจะเข้าจอดป้าย ไม่ถึงสามสิบวินาทีก็มีใครบางคนเข้ามานั่งแทนที่ พอเหลือบมองถึงกับผงะเมื่อเห็นเป็นนายช่างตื๊อแถมเพื่อนของหมอนี่ร้องหูวไม่หยุด
“สถานีต่อไป...”
ฉันลุกขึ้นยืนทันที ก้าวมารอหน้าประตูอีกขบวน ในใจก็ภาวนาให้ถึงป้ายเร็วๆ แต่ยิ่งจดจ่อว่าเมื่อไหร่จะถึง กลับรู้สึกเชื่องช้าเหลือเกิน จนกระทั่งรถไฟจอดที่ชานชาลา ฉันแทบวิ่งออกจากตู้ขบวน เวลานี้ใครจะทำอะไรเจ้าใจไม่สน ซอยเท้าระรัวลงบันไดโดยไม่กลัวหกล้มแม้แต่น้อย
ติ๊ด!
ใช้บัตรแตะออกสถานีมาแล้วค่อยโล่งอก หือ! เพิ่งสังเกต...ไม่มีใครออกมากับฉันเลย! เมื่อวานตอนนั่งรถไฟกลับจากห้างพร้อมพี่ชายและพี่สาวในเวลาเกือบสี่ทุ่ม ทางออกฝั่งนี้คนพลุกพล่านราวกับช่วงเวลากลาง วันไม่มีผิด หรือเป็นเพราะพรุ่งนี้มหาลัยเปิดเทอมวันแรก นักศึกษาที่พักแถวนี้เลยรีบเข้านอน ไม่มีใครออกมาดูคอนเสิร์ตอย่างเธอหรอกเจ้าใจ แต่จะทำไงได้ล่ะในเมื่ออีกฝ่ายคือมายเมน ฉันจะพลาดดูเอเธนส์ตัวเป็นๆ ได้ไง อุตส่าห์ใช้แต้มบุญสูงสุดกดบัตรได้ทั้งที ต้องทำหน้าที่แฟนคลับที่ดีสิคะ
ช่างเถอะ! รีบกลับดีกว่า ไฟก็ส่องตลอดทาง ไม่น่ากลัวหรอกน่า
อุ๊ย! ข้างหน้ามีผู้ชายตัวสูงคนนึงเดินนำประมาณร้อยเมตรได้ น่าจะลงรถไฟฝั่งตรงข้ามล่ะมั้ง ยังไงก็เถอะ อย่างน้อยไม่ได้เดินคนเดียวบนทางแห่งนี้ มีเพื่อนร่วมทางที่แม้จะอยู่ไกลแต่อุ่นใจหน่อย
“ให้เบอร์พี่เถอะ แค่คุยเอง แฟนน้องไม่รู้หรอก” เสียงจากข้างหลังที่ดังไปทั้งบริเวณทำเอาฉันสะดุ้ง
“...........” แม้จะมีเสียงเครื่องยนต์เสียงบีบแตรลอยขึ้นมาจากถนนด้านล่าง แต่ฉันกลับได้ยินเสียงพูดนั้นชัดมาก ชัดจนหลอน ความกลัวพุ่งเข้าจู่โจมเมื่อสำนึกได้ว่าอีตาช่างตื๊อยังคงตามไม่หยุด... นี่มันคุกคามกันชัดๆ! ทำไงดีแถวนี้คงไม่มีวงจรปิด แถมเดินห่างสถานีมาไกลแล้วด้วย จะกลับไปขอความช่วยเหลือจากยามก็ต้องวิ่งผ่านหมอนี่ไปอีก หนำซ้ำกว่าจะถึงบันไดทางลงระยะทางก็ไม่ใช่น้อยๆ นี่มันวันซวยอะไรของฉันกันนะ!
“รับพี่ไว้เป็นตัวเลือกของน้องไงครับ ไม่แน่คุยไปน้องอาจชอบพี่จนเลิกกับแฟนก็ได้ หึๆ” เสียงหัวเราะในลำคอทำให้ฉันได้สติ ตัดสินใจวิ่งสุดกำลังทั้งที่น้ำตากำลังจะไหล เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ยอมรับว่ากลัว อย่าร้องเจ้าใจ มีสติเข้าไว้เธอต้องรอด!
พรึ่บ!
วิ่งยังไม่ทันถึงสิบเมตรก็มีอันต้องเบรกเพราะใครบางคนโผล่ออกมาจากเสาใหญ่กลางทางเดิน
“พี่บอกแล้วไงว่าจะไปรับ รีบออกมาจากสถานีทำไมครับ”
“............” ฉันงง ตะลึง ตกใจ ไม่เข้าใจว่าผู้ชายตัวสูงใหญ่ตรงหน้าพูดเรื่องอะไร
หรือว่าหนีเสือปะจระเข้! นี่มันวันซวยของฉันจริงๆ สินะ ซวยซ้ำซวยไม่จบไม่สิ้น
“พี่ขอเข้าไปตัวน้องนะครับ อ้า” ว่าแล้วพี่เร็กซ์แทรกซึมแก่นกายเข้ามาทั้งลำทำเอาฉันรู้สึกแน่นทั้งร่าง เจ็บมากแต่ก็รู้สึกดีมากเช่นกันฉันสบตากับคนด้านบน พี่เค้าอมยิ้มสายตาเต็มไปด้วยความรัก “ในตัวน้องอุ่นมาก รัดพี่แน่นด้วย” คำพูดพี่เร็กซ์ทำให้ฉันเขินจัด รู้ตัวอีกทีเอวแกร่งก็ขยับช้าๆ เล่นเอาฉันเก็บอารมณ์ไม่อยู่ถึงกับร้องออกมา“อ้า”“แน่นมาก พี่ชอบ” พี่เร็กซ์บอกความรู้สึกโดยไม่เก็บกัก เร่งจังหวะจากเดิม ราวกับว่าเมื่อเราเข้ากันได้แล้วความเจ็บหายไป เหลือไว้แต่ความเสียวซ่าน“อื้อ” ฉันสะบัดหน้าไปมา จับหมอนไว้แน่น มันเสียวจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ “อ้าาา” พี่เร็กซ์ซู้ดปาก ขยับเอวเร่งจังหวะ จับเอวเล็กไว้แน่น เราทั้งคู่ส่งเสียงครางระงมไม่ต่างกัน แม้เครื่องปรับอากาศจะทำงานได้ดีมาก แต่บนเตียงกลับร้อนจนรู้สึกได้“ชอบมั้ยครับ” พี่เร็กซ์ถามกันทั้งที่ใส่แก่นกายยาวๆ ไม่หยุด“อื้อ หนูชอบ” คำตอบของฉันทำให้พี่เร็กซ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะดึงแก่นกายออกทำให้ฉันโล่งอย่างบอกไม่ถูก พี่เร็กซ์จับฉันพลิกตัวคว่ำหน้าลงทำเอาฉันแตกตื่น “อ๊ะ” แฟนหนุ่มยกสะโพกฉันขึ้น ส่วนตัวเองคุกเข่าและเติมเต็มแก่นกายเข้ามาสุดลำอีกครั
“สวยขนาดนี้ ขอพี่ดูบ้างครับ” ไม่ทันที่ฉันจะโต้ตอบ พี่เร็กซ์ก็ใช้สองมือร้อนประคองสองเต้า เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความไวแสง ใช้ปลายลิ้นตวัดเบาๆ ที่จุกสีชมพูอ่อน“อื้อ” ฉันครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และสั่นสะท้านยิ่งกว่าเดิมเมื่อมือใหญ่ลูบไล้ยอดอกอีกข้าง “หน้าอกน้องสวยมาก” พี่เร็กซ์กระซิบทั้งที่ยังละเลงลิ้นอยู่ที่ปลายยอด แถมเปลี่ยนมาดูดดึงอีกข้าง ใช้มือบีบเคล้นเบาๆ ทำเอาฉันเสียดเสียวไปถึงบริเวณนั้น“อื้อ” ฉันครวญครางโดยไม่รู้ตัว รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย“เสียงครางของน้องทำให้พี่อยากฝังตัวเข้าไป” พี่เร็กซ์บอกอย่างไม่อาย สลับรัวลิ้นบนยอดอกทั้งสองข้างทำเอาฉันเสียวซ่านยิ่งกว่าเดิม บิดตัวไปมากับความทรมานนี้ และทรมานยิ่งกว่าเดิมเมื่อมือใหญ่ลูบไล้บริเวณนั้นที่ตอนนี้เปียกชื้นจนรู้สึกได้“อย่าค่ะ” เมื่อร้องห้ามพี่เร็กซ์กลับมอบจูบมอมเมาทำเอาฉันกระเจิดกระเจิง รู้ตัวอีกทีกางเกงในตัวจิ๋วก็ถูกถอดออก นิ้วแข็งของแฟนหนุ่มแทรกเข้ามากลางกาย สัมผัสจุดที่อ่อนไหวจนฉันสะดุ้ง“จะ เจ็บ” แม้จะเสียวมาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกเจ็บในเวลาเดียวกัน“ขอโทษครับ” พี่เร็กซ์ผงกหัวขึ้นมาสบสายตากัน ยอมหยุดอยู่แค่นั้น เล
วินาทีนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาทันควัน ไม่ได้… ฉันต้องหยุด! “พะ พี่เร็กซ์ คะ” ฉันเรียกพี่เร็กซ์ทั้งที่ปากคอสั่น พี่เค้ายังวุ่นวายบริเวณคอฉันอยู่เลย ฮือ!“หือ” พี่เร็กซ์เงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอ ยิ้มให้กัน แววตาเต็มไปด้วยความต้องการจนรู้สึกได้ กรี๊ด! ฉันพาตัวเองมาถึงจุดนี้ได้ยังไง สุ่มเสี่ยงเกินไปละ!“คือ… นะ หนูกลัวติดไข้” รู้ว่าเหตุผลที่อ้างดูปัญญาอ่อนมากในเมื่อเราเพิ่งจูบกันไป แต่เวลาแค่น้อยนิดมันคิดไม่ออกอ่า “พี่รู้ว่าน้องกลัวอย่างอื่น” พี่เร็กซ์พูดเสียงนุ่มหู ใช้มือใหญ่ลูบหัวอย่างละมุนละม่อม มองกันด้วยแววตาเอ็นดู ก่อนจะจูบเข้าที่แก้มขวาอย่างออดอ้อน ค่อยๆ ผละออกจากแก้มใสและประทับจูบลงมาอีกครั้ง พี่เร็กซ์ละเลียดชิมริมฝีปากบางช้าๆ เบาๆ เหมือนเป็นการบอกใบ้ว่าจะหยุดแค่จูบเหมือนทุกที ฉันหลับตาลงอย่างวางใจ จูบตอบเหมือนทุกครั้งจนกระทั่งเฮือก! มือใหญ่เลื่อนจับเข้าที่หน้าอกทั้งสองข้าง ลูบเคล้นไปมา แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นกลางแต่ทำเอาฉันขนลุกชันทั้งร่าง“พี่เร็กซ์” ฉันเรียกแฟนหนุ่มอย่างแตกตื่น รับรู้โดยสัญชาติญาณว่าถ้าไม่หยุดตอนนี้ล่ะก็… คงไม่จบแค่นี้แน่พี่เร็กซ์ผละริมฝีปากคู่สวยออกจากริม
“ไม่คิดมากสิครับ พี่ตื่นมารอบนึง ไม่เห็นน้องเลยหลับต่อ พอได้นอนรู้สึกดีขึ้นอย่างที่ครินทร์มันบอก” พี่เร็กซ์ยิ้มมุมปาก พอสังเกตดีๆ สีหน้าพี่เค้าดีขึ้นกว่าหลายชั่วโมงก่อนหลายระดับเลยแฮะ“ไม่ได้โกหกให้หนูสบายใจใช่มั้ย”“จับหน้าผาก จับมือดูก็ได้” ว่าแล้วก็ยื่นมือใหญ่มาตรงหน้า ฉันเอื้อมบางไปจับ หือ! ไม่ร้อนผ่าวแล้วนี่นา“หนูขอจับหน้าผาก” ฉันปล่อยมือใหญ่ออก ยืดตัวขึ้น หมายจะจับหน้าผากแฟนหนุ่ม แต่ด้วยความที่ที่นอนมันเด้งดึ๋งเลยทรงตัวพลาดทำให้จะล้มลง “เฮ้ย” ฉันร้องด้วยอารมณ์ตกใจหมับ! พี่เร็กซ์คว้าตัวฉันไว้ทัน ยกขึ้นอย่างง่ายดายแถมวางลงบนตัวพี่เค้า กลายเป็นว่าสภาพฉันตอนนี้กำลังนอนทับคนป่วยอยู่ มุแง๊!“ขอโทษค่ะ” ฉันบอกพลางขยับตัวแต่พี่เร็กซ์กับรัดเอวบางเอาไว้ “จับหน้าผากพี่ก่อนสิครับ” แฟนหนุ่มที่อยู่ใกล้จนลมหายใจเป่ารดกันยิ้มมุมปาก ฉันย่นจมูกใส่ในความเจ้าเล่ห์ แต่มือก็ยื่นไปที่หน้าผากแล้ววางลง“หายร้อนแล้ว!” ฉันร้องอย่างดีใจ กินยาหลับไปประมาณสองชั่วโมงอาการไข้ก็ดีขึ้น ต้องแข็งแกร่งเบอร์ไหนคะ!!“บอกแล้วได้อยู่ใกล้น้องเดี๋ยวก็หาย”“ถ้าหายแล้วหนูกลับละกัน” ฉันแหย่แฟนหนุ่มเล่น ทำท่าจะลุกขึ้น “ไม






reviews