ログインแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
แอ๊ดดดด เสียงประตูห้องของฉันมันถูกเปิดอ้าออกช้าๆ " มอร์ฟิน " ฉันเรียกชื่อนั้น อย่างตกใจที่เขาเข้ามาอย่างไม่ให้ซุ่มให้เสียงใดๆก่อน ฉันเรียกชื่อนั้นอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นยืน และเดินเข้าไปหาเขาทีละก้าวทีละก้าว เขามองลงไปที่เข็มฉีดยาที่ปลายเท้าของฉันนิ่งๆ " ใบรับของที่ส่งมาจากไทย เป็นชื่อของเธ
ส๊วบบบบบ !!! ทันทีที่มอร์ฟินสอดใส่ของเขา เข้ามาในร่างกายของฉันเหมือนเช่นทุกๆครั้ง ร่างกายของฉันก็ตอบรับสัมผัสสวาทนั้นทันทีอย่างไม่มีต่อต้านใดๆ " ฉันจะไว้ใจเธอได้ยังไงวะ ? " เขาพูดออกมาด้วยใบหน้าที่สับสน " แค่โดน..วยเข้าไป เธอก็สนองตอบมันแล้ว " เขาพูดในสิ่งที่เขาคิดออกมาเสียงดังลั่น " ฮื้อออออ
มาร์คัสยังเล็ก จึงจำเป็นต้องติดต่อธนาคารเลือดเพื่อเตรียมไว้สำหรับการผ่าตัดในครั้งใหญ่ และถุงเลือดกรุ๊ปที่ตรงกับเขาและเข้ากับเขาได้ ในจำนวนมากนั้น มันคงจะยากที่จะหาเลือดแบบมาร์คัสได้ ในอังกฤษ คนเอเชียด้วยกันน่าจะดีกว่า ซึ่งหมอที่เป็นญาติของมอร์ฟิน ก็จะบินกลับไปด้วยพร้อมกับเรา เมื่อเช็คแล้วว่ามาร
" มอร์ฟิน!!! " ฉันเรียกชื่อนั้นอย่างแค้นภายในใจ ที่เขานอนกับฉันเพื่อรอจังหวะในฉันเผลอ และล่ามโซ่ฉันเอาไว้แบบนี้นะหรอ?? ฉันเดินไปได้เพียงแค่ห้องน้ำ และห้องครัวเท่านั้น แม้แต่ประตูห้องฉันยังไม่สามารถจะเอื้อมมือเปิดได้เลย " hey baby " เสียงกระเส่าของชายคนหนึ่งดังขึ้นหน้าห้อง เป็นเสียงของชาวต่างชาติ







