Share

006

last update publish date: 2026-07-01 06:14:37

Yvette's POV

Kumurap ako, kusang umatras nang mabilis. Pinalibutan ako ng kahihiyan sa mga binti habang lalong lumawak ang ngisi niya. Ngayon hindi na lang galit ako sa kawalan ng hustisya niya, kundi sa sarili ko rin kung paano ako tumugon sa kanya nang walang iniisip. Kung gaano kadali kong binigyan siya ng kasiyasang gusto niya at kung paano niya ako napupukaw sa ganitong reaksyon kahit kailan at kahit saan niya gusto.

“Yvette,” sabi niya sa pangalan ko, walang bahid ng biro.

Naging basa ang mga palad ko at bigla akong nahirapang huminga. Hindi ako mapakali. Ayaw ko kung paano niya ako pinipilit na maghanap ng takbuhan sa tuwing gusto niya. Diyos ko! Pagod na pagod na akong laging tumatakbo at… at… nagtatago.

Hindi ko siya pwedeng hayaang manalo nang paulit-ulit, lalo na pagkatapos kong ipakita kung gaano ako kalakas at matapang. Huminga ako nang malalim at tumingala para salubungin ang tingin niya.

“Ano?” tanong ko sa nakakagat na ngipin, pinagsisihan na ang desisyon ko.

“Sigaw mo ang pangalan ko.”

Tumawa ako nang mapakla bilang sagot, patuloy na nagpapanggap na walang pakialam sa labas. Kinurot ko ang thumb sa likod. Mas malala pa, lahat sa loob ko ay nagsasabi sa akin na hayaan na lang, humingi ng tawad, o gawin na lang ang kahit ano maliban sa ituloy ito.

“Subukan mo, Luther,” tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata kahit mabilis ang tibok ng puso ko. “Pahirapan. Mo. Ako.”

Naglambing ang mga mata niya nang lumabas ang mga salitang iyon sa bibig ko.

“Nang buong saya. Morgan.”

Tatlong malalaking hakbang. Tatlo lang ang kailangan para isara niya ang pagitan namin. Ang susunod kong naramdaman ay ang likod ko na nasa pader at hinalikan niya ako nang puno ng passion, itinutulak ang buong katawan niya sa akin na parang posibleng maging isa kami.

Bahagya niyang inilayo kami sa pader, pagkatapos ay itinulak ulit nang walang babala. Napahinga ako nang malalim.

Naramdaman ko ang pagngisi ng mga labi niya bago ipasok ang dila sa bibig ko. Ano ba ‘tong mayabang na baliw? Tinulak ko ang dibdib niya sa inis, pero bawat hampas ay lalong nagpalapit sa kanya. Ipinasok niya ang mga daliri sa baywang ko, hinahaplos ang mga kurba ko sa paraang nakaka-hipnotismo.

Pinigilan ko ang ungol, tumatangging sumuko sa kanya. Pero ito si Knox at nakakahiya aminin na natutunan niya ang katawan ko sa mga paraang hindi ko man lang alam.

Hinaplos niya ng basa na mga halik ang leeg ko, ang kaliwang kamay niya ay nasa ibabaw ng ulo ko. Yumuko ang likod ko, biglang gustong-gusto ang init at pagkasunog na pinaparanas niya sa akin.

Mali ito.

Hindi ko dapat gustuhin ito. Hindi ko dapat gawin ito, pero may parte sa akin na gusto ito. Gusto ko.

Bumalik siya sa bibig ko, hinawakan ang leeg ko gamit ang kanang kamay. Natunaw ang buong katawan ko. Mas malala pa, nawalan ako ng kontrol. Hinalikan ko siya pabalik. Pareho ang bilis, pareho ang desperasyon… Binubuwag niya ako.

Ipinulupot ko ang mga binti sa baywang niya at bago pa niya maabot ang zipper ng damit ko, mariin niyang idinikit ang sarili sa pagitan ng mga hita ko.

Diyos ko!

Naramdaman ko ang ari niya.

Hindi… Kailangan ko siya. Lahat niya.

Pagbagsak ng damit ko sa sahig, hinawakan ko ang necktie at butones ng damit niya. Hinawakan niya ang mga kamay ko, ipinako sa kama gamit ang isang kamay, at sa kabila naman ay hinaplos ang mga suso ko habang hinihinalikan ako.

Umingit ako.

Bakit kailangang maging unfair siya sa lahat ng bagay?

Bumaba ang mga kamay niya sa ibaba ng pusod ko at tumahimik ang mga iniisip ko. Impiyerno, naramdaman ko nang pumipintig ang puke ko. Iniwan ng mga labi niya ang akin. Binitawan niya ang mga kamay ko para tanggalin ang bra ko at di nagtagal ay inilubog niya ang mukha sa mga suso ko habang dahan-dahang hinahaplos ang pribadong bahagi ko.

Deliberadong mabagal ang galaw ng mga daliri niya sa mga fold ko at alam kong pinaparusahan niya lang ako. Hindi pa ako makasigaw, pero makakayuko ako para sa kanya. Dahan-dahang hinaplos ng daliri niya ang basa kong panty, mula sa bukana ng puke ko pataas sa clit nang isang beses lang — ‘yon na. Hindi niya tinanggal ang panty ko, ni hindi bumalik pataas para halikan ako.

Humakbang siya paatras, iniwan akong nag-aapoy sa pagnanasa. Mahigpit kong kinuyom ang mga hita, sinusubukang sabihin sa kawawang puke ko na kalimutan na ang larong ito.

Mabigat ang paghinga ko, hinihintay kung ano ang ginagawa niya.

“Ano?” sa wakas ay nabasag ang boses ko sa inis.

“Binibigyan kita ng pagkakataon na pag-isipan ulit ito. Akala mo pa rin ba na hindi mo sisigawan ang pangalan ko?”

Inirapan ko siya, nagbitaw ng mapait na tawa. Sigurado akong natalo na ako. Naramdaman ko sa pagkakanginginig ko at alam niya rin. Pareho kaming naghihintay ng pagpapakita, pero ang pagpapakitang iyon ay nangangahulugan na hahayaan ko na naman siyang manalo.

Hindi ko pwedeng hayaan.

“Subukan mo,” hamon ko ulit.

Nawala agad ang mayabang niyang ngiti at napalitan ng isang uri ng gutom na hindi ko pa nakikita sa mga mata niya.

“Sige. Nagsisimula na opisyal ang test at malalaman ko kung anong klaseng babae ka kapag winasak ang puke mo. Sana naman ay sumisigaw ka.”

“May isang paraan lang para malaman,” bulong ko habang hindi inaalis ang tingin sa kanya.

Tinitigan niya ang puke ko na parang mandaragit na nakatutok sa biktima. Hindi ko alam kung ano ang gusto kong patunayan, pero dahan-dahan kong tinanggal ang panty at ibinuka nang malapad ang mga hita.

Ngayon, tingnan natin kung paano lamunin ng nakakulong na leon ang pagkain niya. Bumuntong-hininga siya nang mahina bago hinawakan ang sinturon. Hinawakan ko ito, itinulak ang mga kamay niya. Pagkatapos kong ibaba ang zipper ng pantalon niya, hinila ko ang briefs niya hanggang sa mahulog sa sahig. Napalunok ako sa takot nang makita ang laki ng ari niya.

Napansin niya ang pag-aatubili ko bago ko pa mapigilan ang sarili. Huli na. Itinulak niya ako sa kama at lumapit sa akin, hinalikan ulit ako pero iba na ito sa una. Madaling nakalimutan ko ang laki niya at ang mga patakaran ng laro. Pinahintulutan ko ang mga clumsy na daliri na tanggalin ang butones ng damit niya hanggang sa hubad na siya.

Umingit ako nang magdikit ang mga katawan namin, hinila ang leeg niya para hindi siya tumigil sa paghalik. Naramdaman ko ang ari niya na nakadikit sa clit ko habang minamasahe ng kamay niya ang mga suso ko. Bumaba siya mula sa mga labi ko patungo sa leeg at cleavage. Habang ginagawa niya iyon, sumunod din ang ari niya, ngayon ay nasa bukana na ng puke ko.

“Ugh,” yumuko ako para sa kanya, hinawakan siya pero hindi siya pumasok hanggang sa bumaba siya sa pusod ko. Gamit ang hintuturo at gitnang daliri, gumuhit siya ng linya mula sa pusod ko, pagkatapos ay tumigil sa ibabaw ng mga fold ko. Ibaba niya ang katawan para makita nang malapitan bago ibuka ang mga fold gamit ang mga daliri na iyon.

Nang walang babala ay sinampal niya ang dila sa puke ko, nilalamasan ang lahat ng katas ko. Mabilis na pinaglaruan ng dila niya ang clit ko at mahigpit kong hinawakan ang kumot para pigilan ang sarili sa pagsigaw.

Nang ipasok niya ang dalawang daliri sa puke ko, hindi na ako nakapigil. Lumakas ang ungol ko.

“Please,” desperadong pakiusap ko.

“Please ano?”

“Bilisan,” hingal ko. “Bilisan, bilisan, yeahhhh…” Inirapan ko at yumuko nang sabay ang likod ko. “Uh-huhh… putang-ina! Yesssss!”

Naramdaman ko ang paghihigpit ng buhol sa tiyan ko at kuyom ang mga daliri sa paa bilang tugon.

“Pleaseeeeee… Huwag. Titigil… ughh—”

Huminto siya.

Pinalitan niya ang mga daliri ng ari niya nang walang babala at itinulak ang katawan sa akin. Hindi ako makakabangon sa bilis ng pagpasok niya sa butas ko ni sa nakakalasing na amoy ng buhok niya. Mahigpit kong hinawakan ang buong buhok niya habang binibilisan niya, itinutulak at hinahatak sa loob at labas na parang diyos ng mga puke.

Kinagat ko ang balikat niya habang mahigpit na ipinulupot ang mga binti sa baywang niya.

“Ugh,” umingit siya, kasabay ng mahinang ungol.

Ang mga tunog na ginagawa niya ang madaling nagdala sa akin sa rurok habang lalong bumibilis siya. Hindi ako makapagsalita dahil matatapos na ako, kaya isinaksak ko nang buong lakas ang mga kuko sa likod niya at lalong kinagat ang balikat niya.

Habang ginagawa niya, lalong humigpit ang buhol, at mahigpit kong kinuyom ang puke ko hanggang sa lumabo ang paningin ko at pareho kaming sumabog.

Mabigat ang paghinga ko habang inihiga niya ang buong bigat sa tabi ko.

Kahit wala na siya sa loob ko, mabilis pa rin ang pagtibok ng puke ko. Nanghihina ang buong katawan ko. Gayunpaman, gusto kong asarin siya dahil sa pagkakatalo niya ngayon. Nakaupo na siya at hindi na nakahiga sa tabi ko.

Nang lingunin ko ang likod niya, ang nakita ko ang nagpatigilan sa akin.

“Ano’ng ginawa ko?” Nanlaki ang mga mata ko habang tinitigan ang likod niya, puno ng gulat.

Biglang lumapot ang hangin at nang sa wakas ay mapansin niya ang gulat ko, hinawakan niya ang likod at natamaan ng dugo ang kamay niya.

“P-pasensya na,” halos umiyak ako, tumalon mula sa kama at lumuhod sa harapan niya. “Hindi ko sinasadyang saktan… Gusto ko… Akala ko…” Huminga ako nang malalim sa milyon-milyong salita na tumatakbo sa isip ko. “Pasensya na.”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   064

    Yvette's POVHindi ko kailanman naisip na magiging ganoon ka-cocky si Knox sa kanyang mga motive. Higit pa rito, tumanggi siyang maghukay ng iba pang detalye at sinabing ang mga tsismis ay laging nandiyan at siya lang ang nagpagulo sa tubig para maging madumi ito.Dahil hindi ako naniwala na iyon ang lahat, naging mas madali nang sabihin na talagang nagtatago siya ng napakaraming bagay mula sa akin. Gayunpaman, kumilos siya nang mabuti para bawiin ito… at ang ibig kong sabihin sa “mabuti” ay ang Knox lang sa panaginip ko ang kikilos nang ganoon.Sinabi rin niya sa akin ang tungkol sa anniversary na darating sa Miyerkules sa susunod na linggo, at maaari ko itong gawing paksa sa susunod.Actually… gusto ko lang kapag kausap niya ako na parang Knox… hindi Luther.“Gusto mo bang mag-day off ngayon?” Ang boses niya ang nagbalik sa akin sa realidad.Jeez… paano ko hindi napansin na may nakatayo sa pinto ko.Screw me! Naka-towel pa rin ako?!Nang walang pag-iisip, nagsimula akong magbihis na

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   063

    Yvette's POVAgad na umalis si Sarah, kaya binilisan ko ang hakbang papunta kay Knox na nakasandal nang walang-bahala sa kotse.“Ginawa mo ba—” Nahinto ako sa gitna nang mapansin kong napakalakas ng boses ko.Itinaas niya ang kilay.“Ginawa mo ba—” Muli, bigla akong huminto nang m salubungin ang tingin ni Dave.Huminga ako nang malalim, isinuksok ang ilang hibla ng buhok sa likod ng tenga, saka iniling ang ulo.“May nangyari ba?”Tumingin ako sa balikat niya at nakita si Dave na nakatitig sa akin na para bang hindi niya alam kung gaano ako naiirita sa mga larong iyon. Gayunpaman, hindi mahalaga kung gaano ko kayang tiisin ang tingin niya basta maibuhos ko ang laman ng puso ko kay Knox. Ang mahalaga ay iningatan ni Knox ang bahaging ito ng plano para sa amin lang dalawa, at gusto kong panatilihin ang yabang na iyon na nangunguna kami sa lahat, kasama si Dave.Well… kung hindi niya inaakala na ang pagiging alam sa isang bagay ay awtomatikong nangangahulugang alam din ito ni Dave, kaya h

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   062

    Yvette's POVMabilis akong yumakap sa kanya mula sa likod, humihikbi sa balikat niya."Salamat talaga at dumating ka, Evelyn."Nag-atubili siyang haplusin ang braso ko bago ako hilahin para tumayo sa harap niya. Yumakap siya nang maayos, walang imik, habang nagkukunwari akong patuloy na humihikbi."Humihingi ako ng paumanhin sa ngalan niya at sobrang pasensya na naman sa unang araw mo sa trabaho nangyari," inaalo niya ako. "Kakausapin ko siya tungkol dito, okay?"Umalis ako sa yakap niya. Pinunasan niya ang luha ko, huminto sa gitna ng galaw para makipagtitigan sa akin."Hindi dapat malaman ni Knox ang nangyari kanina, o kung hindi ay lalampas na sa kontrol ang bagay.""Naiintindihan ko."Malalim siyang huminga, isang hininga na marahil hindi niya alam na pinipigilan niya, pagkatapos ay ngumiti sa akin. Pinunasan ko ang mukha at bumalik sa normal na komposisyon ko na parang walang nangyari."Kaya… tumawag ka."Bahagyang nagsimangot ako.Nakita niya ang nangyari at hindi man lang niya

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   061

    Yvette's POVGising ako nang may bahagyang kirot sa ulo mula sa matinding pagod at strain sa mata kahapon. Kung pag-uusapan ang araw na ito, sobrang hina at tamad ko nang bumangon mula sa kama hanggang sa kumatok si Mira."Ayos ka lang ba? Madaling-araw na."Nagmumungkot ako habang nagpapagulong-gulong sa kama."Talagang napagod ka nang husto kahapon."'Wala kang idea,' sagot ko sa isip, habang pinipilit ang lakas para manatiling bukas ang mga mata nang hindi isinasara."Ngayon na, tandaan mo? Halos tapos na si Knox at hindi ka pa rin bumabangon."Sira ako…Hinila ko ang sarili mula sa kama at tumakbo papunta sa banyo para magwisik ng malamig na tubig sa mukha. Nanatili akong nakatayo, kamay sa lababo para sa suporta at mata na nakadikit sa repleksyon ko. Dahan-dahang bumabalik ang mga detalye ng plano namin kagabi at naging hudyat iyon para ipilit ang sarili sa pagod.Sino ang nakakaalam, baka sobrang umasa ako sa caffeine para manatiling gising ngayong araw."Hello?" kumatok si Mira

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   060

    Yvette's POVMedyo naging magaan ang pakiramdam nang marinig ko kung ano talaga ang buong pagbabago. Gayunpaman, hindi ko mapatahimik ang takot na dumadapo paminsan-minsan. Mas totoo, hindi ko alam kung ano ang gagawin dito.Tinawagan ko si Dave para sunduin ako bago matapos ang tatlong oras na kailangan kong manatili sa opisina, at kahit papaano, lalo akong naging uneasy sa presensya niya.“Titigil ka na ba sa pagiging creepy? Marami akong pinagdadaanan mentally at hindi ko kailangan ng dagdag na Knox,” reklamo ko habang pinagmamasdan siya sa rear-view mirror.Narinig ko siyang bahagyang tumawa bago niya salubungin ang tingin ko.“Sige.”“Mas mabuti. Ngayon, mag-focus ka sa pagmamaneho.”Nag-aatubiling ibinalik niya ang tingin sa kalsada, pinalaya ako sa pangalawang pinakamatinding tingin na kailangan kong tiisin hanggang ngayon.Nang makarating kami sa garage, mabilis niya akong sinilip bago tumingin sa ibang direksyon.“Hoy!”“Ano’ng problema?”“Bakit mo ba ako laging tinititigan?”

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   059

    Yvette's POVIlang araw na ang nakalipas mula nang maging opisyal na miyembro ako ng board, at hindi, ginawang napakadali ni Yolanda ang lahat. Hindi dumating ang press kaya naisip kong kinansela ang plano para sa press conference, o mas mabuti pa, inilipat lang.At gaya ng sinabi ng lahat, kasama si Knox, hindi ko kailangang laging nandoon. Gayunpaman, hindi ko ganap na maitabi ang sarili ko. Nagtrabaho si Clara habang abala ako sa ilang mga proposal, at ito ang unang beses na nagpakita siya ng kasiyahan sa isang bagay.“May nangyari ba?”“Oo, ma’am. Inalok ka ng executive position sa The House of Luther.”Kumurap ako.Paano?Kailan ba ako sumali sa kumpanya?Ako ba ang may mali, o may mali siya?“Ipakita mo sa akin,” utos ko habang lumipat siya sa tabi ko para ipakita ang liham sa kanyang tablet.Hindi siya nagsisinungaling.…Pero paano?“Pakiusap, ipaalam mo sa akin ang iyong mga saloobin tungkol dito at agad kong susulatan ang kumpanya. Samantala, congratulations sa iyong unang m

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status