Share

006

last update publish date: 2026-07-01 06:14:37

Yvette's POV

Kumurap ako, kusang umatras nang mabilis. Pinalibutan ako ng kahihiyan sa mga binti habang lalong lumawak ang ngisi niya. Ngayon hindi na lang galit ako sa kawalan ng hustisya niya, kundi sa sarili ko rin kung paano ako tumugon sa kanya nang walang iniisip. Kung gaano kadali kong binigyan siya ng kasiyasang gusto niya at kung paano niya ako napupukaw sa ganitong reaksyon kahit kailan at kahit saan niya gusto.

“Yvette,” sabi niya sa pangalan ko, walang bahid ng biro.

Naging basa ang mga palad ko at bigla akong nahirapang huminga. Hindi ako mapakali. Ayaw ko kung paano niya ako pinipilit na maghanap ng takbuhan sa tuwing gusto niya. Diyos ko! Pagod na pagod na akong laging tumatakbo at… at… nagtatago.

Hindi ko siya pwedeng hayaang manalo nang paulit-ulit, lalo na pagkatapos kong ipakita kung gaano ako kalakas at matapang. Huminga ako nang malalim at tumingala para salubungin ang tingin niya.

“Ano?” tanong ko sa nakakagat na ngipin, pinagsisihan na ang desisyon ko.

“Sigaw mo ang pangalan ko.”

Tumawa ako nang mapakla bilang sagot, patuloy na nagpapanggap na walang pakialam sa labas. Kinurot ko ang thumb sa likod. Mas malala pa, lahat sa loob ko ay nagsasabi sa akin na hayaan na lang, humingi ng tawad, o gawin na lang ang kahit ano maliban sa ituloy ito.

“Subukan mo, Luther,” tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata kahit mabilis ang tibok ng puso ko. “Pahirapan. Mo. Ako.”

Naglambing ang mga mata niya nang lumabas ang mga salitang iyon sa bibig ko.

“Nang buong saya. Morgan.”

Tatlong malalaking hakbang. Tatlo lang ang kailangan para isara niya ang pagitan namin. Ang susunod kong naramdaman ay ang likod ko na nasa pader at hinalikan niya ako nang puno ng passion, itinutulak ang buong katawan niya sa akin na parang posibleng maging isa kami.

Bahagya niyang inilayo kami sa pader, pagkatapos ay itinulak ulit nang walang babala. Napahinga ako nang malalim.

Naramdaman ko ang pagngisi ng mga labi niya bago ipasok ang dila sa bibig ko. Ano ba ‘tong mayabang na baliw? Tinulak ko ang dibdib niya sa inis, pero bawat hampas ay lalong nagpalapit sa kanya. Ipinasok niya ang mga daliri sa baywang ko, hinahaplos ang mga kurba ko sa paraang nakaka-hipnotismo.

Pinigilan ko ang ungol, tumatangging sumuko sa kanya. Pero ito si Knox at nakakahiya aminin na natutunan niya ang katawan ko sa mga paraang hindi ko man lang alam.

Hinaplos niya ng basa na mga halik ang leeg ko, ang kaliwang kamay niya ay nasa ibabaw ng ulo ko. Yumuko ang likod ko, biglang gustong-gusto ang init at pagkasunog na pinaparanas niya sa akin.

Mali ito.

Hindi ko dapat gustuhin ito. Hindi ko dapat gawin ito, pero may parte sa akin na gusto ito. Gusto ko.

Bumalik siya sa bibig ko, hinawakan ang leeg ko gamit ang kanang kamay. Natunaw ang buong katawan ko. Mas malala pa, nawalan ako ng kontrol. Hinalikan ko siya pabalik. Pareho ang bilis, pareho ang desperasyon… Binubuwag niya ako.

Ipinulupot ko ang mga binti sa baywang niya at bago pa niya maabot ang zipper ng damit ko, mariin niyang idinikit ang sarili sa pagitan ng mga hita ko.

Diyos ko!

Naramdaman ko ang ari niya.

Hindi… Kailangan ko siya. Lahat niya.

Pagbagsak ng damit ko sa sahig, hinawakan ko ang necktie at butones ng damit niya. Hinawakan niya ang mga kamay ko, ipinako sa kama gamit ang isang kamay, at sa kabila naman ay hinaplos ang mga suso ko habang hinihinalikan ako.

Umingit ako.

Bakit kailangang maging unfair siya sa lahat ng bagay?

Bumaba ang mga kamay niya sa ibaba ng pusod ko at tumahimik ang mga iniisip ko. Impiyerno, naramdaman ko nang pumipintig ang puke ko. Iniwan ng mga labi niya ang akin. Binitawan niya ang mga kamay ko para tanggalin ang bra ko at di nagtagal ay inilubog niya ang mukha sa mga suso ko habang dahan-dahang hinahaplos ang pribadong bahagi ko.

Deliberadong mabagal ang galaw ng mga daliri niya sa mga fold ko at alam kong pinaparusahan niya lang ako. Hindi pa ako makasigaw, pero makakayuko ako para sa kanya. Dahan-dahang hinaplos ng daliri niya ang basa kong panty, mula sa bukana ng puke ko pataas sa clit nang isang beses lang — ‘yon na. Hindi niya tinanggal ang panty ko, ni hindi bumalik pataas para halikan ako.

Humakbang siya paatras, iniwan akong nag-aapoy sa pagnanasa. Mahigpit kong kinuyom ang mga hita, sinusubukang sabihin sa kawawang puke ko na kalimutan na ang larong ito.

Mabigat ang paghinga ko, hinihintay kung ano ang ginagawa niya.

“Ano?” sa wakas ay nabasag ang boses ko sa inis.

“Binibigyan kita ng pagkakataon na pag-isipan ulit ito. Akala mo pa rin ba na hindi mo sisigawan ang pangalan ko?”

Inirapan ko siya, nagbitaw ng mapait na tawa. Sigurado akong natalo na ako. Naramdaman ko sa pagkakanginginig ko at alam niya rin. Pareho kaming naghihintay ng pagpapakita, pero ang pagpapakitang iyon ay nangangahulugan na hahayaan ko na naman siyang manalo.

Hindi ko pwedeng hayaan.

“Subukan mo,” hamon ko ulit.

Nawala agad ang mayabang niyang ngiti at napalitan ng isang uri ng gutom na hindi ko pa nakikita sa mga mata niya.

“Sige. Nagsisimula na opisyal ang test at malalaman ko kung anong klaseng babae ka kapag winasak ang puke mo. Sana naman ay sumisigaw ka.”

“May isang paraan lang para malaman,” bulong ko habang hindi inaalis ang tingin sa kanya.

Tinitigan niya ang puke ko na parang mandaragit na nakatutok sa biktima. Hindi ko alam kung ano ang gusto kong patunayan, pero dahan-dahan kong tinanggal ang panty at ibinuka nang malapad ang mga hita.

Ngayon, tingnan natin kung paano lamunin ng nakakulong na leon ang pagkain niya. Bumuntong-hininga siya nang mahina bago hinawakan ang sinturon. Hinawakan ko ito, itinulak ang mga kamay niya. Pagkatapos kong ibaba ang zipper ng pantalon niya, hinila ko ang briefs niya hanggang sa mahulog sa sahig. Napalunok ako sa takot nang makita ang laki ng ari niya.

Napansin niya ang pag-aatubili ko bago ko pa mapigilan ang sarili. Huli na. Itinulak niya ako sa kama at lumapit sa akin, hinalikan ulit ako pero iba na ito sa una. Madaling nakalimutan ko ang laki niya at ang mga patakaran ng laro. Pinahintulutan ko ang mga clumsy na daliri na tanggalin ang butones ng damit niya hanggang sa hubad na siya.

Umingit ako nang magdikit ang mga katawan namin, hinila ang leeg niya para hindi siya tumigil sa paghalik. Naramdaman ko ang ari niya na nakadikit sa clit ko habang minamasahe ng kamay niya ang mga suso ko. Bumaba siya mula sa mga labi ko patungo sa leeg at cleavage. Habang ginagawa niya iyon, sumunod din ang ari niya, ngayon ay nasa bukana na ng puke ko.

“Ugh,” yumuko ako para sa kanya, hinawakan siya pero hindi siya pumasok hanggang sa bumaba siya sa pusod ko. Gamit ang hintuturo at gitnang daliri, gumuhit siya ng linya mula sa pusod ko, pagkatapos ay tumigil sa ibabaw ng mga fold ko. Ibaba niya ang katawan para makita nang malapitan bago ibuka ang mga fold gamit ang mga daliri na iyon.

Nang walang babala ay sinampal niya ang dila sa puke ko, nilalamasan ang lahat ng katas ko. Mabilis na pinaglaruan ng dila niya ang clit ko at mahigpit kong hinawakan ang kumot para pigilan ang sarili sa pagsigaw.

Nang ipasok niya ang dalawang daliri sa puke ko, hindi na ako nakapigil. Lumakas ang ungol ko.

“Please,” desperadong pakiusap ko.

“Please ano?”

“Bilisan,” hingal ko. “Bilisan, bilisan, yeahhhh…” Inirapan ko at yumuko nang sabay ang likod ko. “Uh-huhh… putang-ina! Yesssss!”

Naramdaman ko ang paghihigpit ng buhol sa tiyan ko at kuyom ang mga daliri sa paa bilang tugon.

“Pleaseeeeee… Huwag. Titigil… ughh—”

Huminto siya.

Pinalitan niya ang mga daliri ng ari niya nang walang babala at itinulak ang katawan sa akin. Hindi ako makakabangon sa bilis ng pagpasok niya sa butas ko ni sa nakakalasing na amoy ng buhok niya. Mahigpit kong hinawakan ang buong buhok niya habang binibilisan niya, itinutulak at hinahatak sa loob at labas na parang diyos ng mga puke.

Kinagat ko ang balikat niya habang mahigpit na ipinulupot ang mga binti sa baywang niya.

“Ugh,” umingit siya, kasabay ng mahinang ungol.

Ang mga tunog na ginagawa niya ang madaling nagdala sa akin sa rurok habang lalong bumibilis siya. Hindi ako makapagsalita dahil matatapos na ako, kaya isinaksak ko nang buong lakas ang mga kuko sa likod niya at lalong kinagat ang balikat niya.

Habang ginagawa niya, lalong humigpit ang buhol, at mahigpit kong kinuyom ang puke ko hanggang sa lumabo ang paningin ko at pareho kaming sumabog.

Mabigat ang paghinga ko habang inihiga niya ang buong bigat sa tabi ko.

Kahit wala na siya sa loob ko, mabilis pa rin ang pagtibok ng puke ko. Nanghihina ang buong katawan ko. Gayunpaman, gusto kong asarin siya dahil sa pagkakatalo niya ngayon. Nakaupo na siya at hindi na nakahiga sa tabi ko.

Nang lingunin ko ang likod niya, ang nakita ko ang nagpatigilan sa akin.

“Ano’ng ginawa ko?” Nanlaki ang mga mata ko habang tinitigan ang likod niya, puno ng gulat.

Biglang lumapot ang hangin at nang sa wakas ay mapansin niya ang gulat ko, hinawakan niya ang likod at natamaan ng dugo ang kamay niya.

“P-pasensya na,” halos umiyak ako, tumalon mula sa kama at lumuhod sa harapan niya. “Hindi ko sinasadyang saktan… Gusto ko… Akala ko…” Huminga ako nang malalim sa milyon-milyong salita na tumatakbo sa isip ko. “Pasensya na.”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   015

    Yvette's POVMabilis akong umalis sa kanya bago pa niya maulit ang tanong.“Are you—”“Ayos lang ako,” nauutal kong sabi habang sinusubukang makahinga nang maayos. “Salamat.”Pagkatapos noon, tumakbo ako patungo sa restroom. Parehong kamay sa lababo para sa suporta at ang puso ko na parang sasabog sa dibdib, huminga ako nang mas mahaba kaysa sa paghinga ko, saka nilagyan ng malamig na tubig ang noo ko.Hindi pa rin umalis sa isip ko ang alaala ng nangyari.‘...in love…’Mabilis kong hinagod ang mga daliri sa buhok ko, isinandal ang bigat ko sa pader hanggang sa naka-squat na ako. Umikot ang mundo sa harap ng mga mata ko at, sa pinakamasamang dahilan, tumulo ang luha ko. Ayaw kong may kahit anong kinalaman kay Knox sa ganung aspeto, ni ayaw kong may kahit kaunting pakikipag-ugnayan sa ama niya. Hindi ko kailanman gustong maging ako ang sanhi ng pagkakawatak sa pagitan ng ama at anak… mas masahol pa… ayaw kong madamay ang

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   014

    Yvette's POVHindi ko gaanong nalasa ang hapunan na inihain sa akin. Ang pinakamasama, hindi pa rin ako makatulog. Ang isip ko at buong katawan ko ay nakatuon sa paghihintay ng pinakamasama mula kay Knox. Kahit magiliw si Mira at lahat, hindi ko pa rin nakalimutan na isa siya sa mga lubos na tapat na puppet niya. Nasabi na ba niya kay Knox? Alam na ba ni Knox ang lahat? Ano na naman ang parusa ko ngayon?Mga tanong iyon na paulit-ulit sa isip ko hanggang sa nakatulog ako at maging sa gitna ng tulog ko. Ngayong sumisikat na ang araw, hindi ko maiwasang maging thankful. Nakaligtas ako sa magdamag nang walang nangyari sa mga inaasahan ko.Bago pumunta para magsipilyo, sumulyap ako sa mga shopping bags mula kahapon, tunay na curious sa laman nito.“Titingnan ko mamaya pagkatapos ko,” bulong ko sa sarili.Pagdating ko sa banyo, tumingin ako sa butas sa itaas ng salamin. Isang tahimik na sakit ang tumira sa dibdib ko, naaalala ang lahat ng nang

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   013

    Yvette's POVPinanatili ko ang tingin ko sa sahig hanggang sa makaipon ako ng sapat na lakas ng loob para tingnan siya. Bukod sa galit ay ang tingin ng disgusto na sigurado akong meron din ako sa kanya noong unang beses niyang banggitin ang mga test. Hindi ko maiwasang isipin kung ano ang magiging reaksyon ng nanay ko sa lahat ng ito kung magkakaroon ng ganitong level ng disgusto sa akin ang isang estranghero.“Wala ka bang sasabihin?” pang-aasar niya pa. “I advise you to keep it low mula ngayon dahil hindi mo alam kung kailan may mga taong nakapaligid at nakikinig.”May humarap sa loob ko sa kanyang masamang komento. Sa buong buhay ko, hindi pa ako naging walang kakayahan na harapin ang anumang bagay na ibinato sa akin nang diretso, maliban ngayon. Nanahimik ako at hinayaan siyang mag-rant tungkol sa kung paano ako katulad ng ibang mga mapagkunwaring babae na ang tanging iniisip ay kung ano ang makukuha nila. Hindi dahil sumasang-ayon ako sa kanya, kundi dahil wala akong depensa at w

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   012

    Yvette's POVMula sa paraan kung paano gumagalaw nang mabagal ang oras hanggang sa kung gaano kalambing ang panahon, parang may pakana ang kalikasan para lalong palalain ang kalagayan ko. Ugh! Hindi ko dapat iniisip ang ganitong mga bagay tungkol kay Knox. Tangina! Si Knox ‘to!Mula sa paglalakad-lakad, humiga ako sa kama, mariing nakapikit ang mga mata, na parang natutulog na ako. Wala pa rin. Kung ano pa, parang lalong lumakas ang mga pagnanasa ko habang nilalabanan ko sila, hanggang sa sapat na ang lakas nila para supilin ang kalooban ko.Bago ko gawin ang tanging magagawa ko sa mga sitwasyon katulad nito, muli akong tumingin sa pader.“Hindi niya ako dapat makita nang ganito,” bulong ko sa sarili ko.Kumuha ako ng malalim na hininga at tiningnan ang buong kwarto para hanapin ang lugar na sapat na disente para hindi maglagay si Knox ng camera. Walang ibang napayapaan ang isip ko kundi ang banyo.Dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng closet. Nanlaki ang mga mata ko sa ganda nito. P

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   011

    Knox's POV Hindi siya nagsalita. Hindi rin niya ako tiningnan kaya hindi na ako nagpigil sa pagkakataong ito.“Sabihin mo nga kung bakit mo ginawa ’yan, putangina!” demand ko.Nanginginig siya sa ilalim ng boses ko.Nilunok ko ang matinding hirap sa lalamunan ko, hinila ang krawat at tinanggal ang jacket, lahat para lang pakalmahin ang sarili. Nakatayo nang tahimik ang tatay ko sa tabi ko, pinapanood kami na may kalkuladong ngiti.“At ikaw?” sabi ko habang nakakagat ng ngipin, hinila siya sa kwelyo. “Sabihin mo na nga kung anong klaseng demonyo ka talaga?” singhal ko. “Isang bagay lang ang sinabi mong tama at sigurado akong alam mo na ang lahat ng gusto mo, kaya mo naman kunin, kaya bakit ito? Bakit?!!” sigaw ko.Hindi gumalaw ang matandang lalaki, ni hindi man lang naapektuhan sa pagkakahawak ko, kaya lalong hinigpitan ko hanggang sa magsimulang magpumiglas siya.“Knox!” sigaw ni Evelyn sa takot. “Papatayin mo siya!”“At papatayin ko nga… siya!!!”Sa paglabas ng mga salitang iyon sa

  • BARGAIN: BAGAY NG PAGNANASA   010

    Knox's POV Pag-alis ko sa kwarto niya bago pa magawa ang higit na pinsala, hindi pa rin nawala sa akin ang epekto ng huling tanong niya. Hindi ako makapag-isip nang maayos.Sinabi ko sa kanya na nag-iilusyon siya at na sa paanong paraan man, kailangan niya ng pagliligtas. Literal, kailangan niya nga. Subalit posibleng ako mismo ang nangangailangan ng ‘pagliligtas’ na iyon.Nakarating ako sa banyo at hinayaan ang tubig na tumama nang malakas sa likod ko habang nakahawak sa mga pader para sa suporta. Bakit biglang parang boses ng nanay ko ang tunog niya? Sa pag-uusap tungkol dito, ano kaya ang iisipin ng nanay ko bukas kung hindi ko maibalik sa pangalan ko ang mga ari-arian?Malakas kong sinuntok ang pader, kinamumuhian ang katotohanang hindi lang namatay ang nanay ko kundi nabubuhay ulit sa pamamagitan ng mga mata ng isang estranghero… sa mga mata ni Yvette… at na hindi ko na kailangang isipin ang anumang disappointment, galit, o ano pa man mula sa nanay ko — sapat na ang tumingin sa

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status