7 - rare diamond

Natisod si Yelena at muntik nang madapa habang palabas ng pavilion. Ilang taon na ba? Kinasanayan na lang siguro niya ang ganitong trato ng kaniyang pamilya. O, pamilya nga ba niyang maituturing ang mga ito?

Akala niya magbabago na. Pero mas lumala pa. Sa loob ng tatlong taon, everytime na hindi niya kasama si Morgan sa mga pagtitipon nila ay tinatanggap niya mula sa mga kamag-anak ang parusa. Though hindi naman na niya ikinagulat pa. Iyon lang, hindi alam ng asawa niya ang tungkol dito. Hindi nito alam na tuwing pinili nito si Nova kaysa sa kaniya, inilalagay siya nito sa bingit ng kamatayan. 

Malinaw sa kaniya ang mensaheng nais iparating ng matriarch nila, hindi nito kailangan ng babaeng hindi kayang kontrolin ang puso ng kaniyang husband. 

"Bakit kasi sobrang honest n'yo naman, Ma'am Sana nagsinungaling na lang kayo para hindi kayo nasasaktan ng ganito." Lumapit sa kaniya ang katiwala ng pavilion. Si Mario.

Ngumiti lang ng tipid si Yelena. Ilalagay lang niya sa mas komplikadong sitwasyon ang sarili kung magsisinungaling siya. "Si Lola ang nagpalaki sa akin, hindi ako pwedeng magsinungaling sa kaniya." There is no trace of resentment in her voice, neither her face shows signs of anger.

Umukit ang lungkot sa mga mata ni Mang Mario. Bumaba ang mga mata nito sa paa niyang namumula. "Pumunta ka kaagad sa hospital at patingnan mo iyang paa mo, baka may nalinsag na buto."

"Okay po," tango ni Yelena.

Pagkatalikod ng lalaki ay nalukot ang kaniyang mukha. Masakit ang mga tuhod niya lalo ang ang kaliwa. Minsan kasi siyang nadisgrasya noong bata siya at ang tuhod niya ang nagtamo ng matinding pinsala. 

Noon, tuwing pinaluluhod siya, may nakabantay at kapag naupo siya ay hinahagupit siya ng sinturon. Lagi siyang may latay bukod sa sugat sa kaniyang tuhod dahil sa peebles ng pathway. Ngayon siya lang ang naroon, pwede siyang magpahinga pero naroon ang takot na baka may makakita at mas matinding parusa ang ibibigay sa kaniya ng lola niya. 

Natapos ang paghihirap niya nang magtapos din ang dinner ng pamilya. Sumalampak muna siya roon sa pavement ng mahigit kinse minutos. Nang mabawi ang kunting lakas na naipon ay tumayo na siya. Napakislot dahil sa kirot at paisa-isa ang hakbang patungo sa parking area. Pero hindi niya mahanap ang sasakyan.

"Yena, ginamit ni Aunt Glo ang sasakyan mo," abiso sa kaniya ni Mang Mario. "Sinubukan ko siyang pigilan pero pinagalitan ako. Gusto ka yatang paglakarin pababa ng highway."

"Okay lang po." Kinuha niya ang cellphone. Kokontak na lamang siya ng taxi.

Pero hindi siya makahanp ng bakante sa mga naka-post na ride hailing service. Nagdesisyon na siyang maglakad na lang. Baka gagabihin na siya masyado. Makakatiyempo rin siguro siya ng vacant na taxi sa highway.

***

Meanwhile, a Bugatti Veyron hypercar is marking the roadside with luxury. 

"Boss," sambit ni Rolly mula sa driver's seat.

Umungol ang lalaking nakaupo sa VIP seat habang pikit-matang nakahilig sa headrest.

"May babae po roon, mukhang injured yata."

Binuksan ni Arguz ang mga mata at tumingin sa direksiyon na itinuro ng diver. Gumalaw ang mga panga ng lalaki. Dumoble ang dilim ng mukha. His superior built intensified when poisonous fire of hatred chiseled his greenish eyes.

"Sir, pupuntahan ko po ba?" tanong ni Rolly.

Umungol lang siya ulit. Binawi ang paningin at ibinagsak ang ulo sa headrest. He is known as cold devil in his generation. Mahirap basahin. Nakasara ang emosyon. Pero matindi kung sumabog ang galit. 

"Gusto mo ba?" he asked afterwards. Voice is deep and magnetic, almost like a growling thunder beneath the chilling night.

"Naawa lang ako, Boss. Matutumba na yata siya."

Tumagos sa windshield ang talim ng mga mata ni Arguz. Direkta sa marupok na bulto ng babaeng halatang hindi na tatagal ng ilang segundo.

"Let's check what Morgan is doing tonight."

"Mayroon na tayong update, Boss. Mukhang may affair nga siya sa hipag niyang si Nova. Tulungan na po natin ang babae, Boss. Baka mamatay iyan diyan, kargo ng konsensya natin."

"Mayroon ba tayo n'on, Rolly?"

Sasagot sana ang driver pero bumagsak na sa ground ang babaeng pinag-uusapan nila. Nanigas sa upuan si Rolly dahil yumanig ang sasakyan nang pabalibag na lumabas si Arguz. Inilang hakbang ng lalaki ang distansiya. Ibinalabal sa babae ang makapal na coat at pinangko ito.

"Sa hospital po ba tayo?" tanong ni Rolly.

"Back to the mansion, Rolly," matigas na utos ni Arguz at maingat na iniupo sa kaniyang kandungan ang babae. Pinahilig sa kaniyang dibdib. Inaapoy ito ng lagnat. "Send out for a doctor. I want him waiting when we arrive."

"Na-contact ko na, Boss." Tinaasan ng driver ang temperature ng aircon. "Kailan ba titigil sa kalupitan ang matandang iyon?"

Lalong umigting ang tigas ng mga panga ni Arguz at ang mga kilay ay halos magsanib na.

***

Nanlalata si Yelena nang magising. Wala siyang lakas na kumilos. Hirap siyang igalaw ang katawan lalo na ang mga binti. Pero kataka-takang komportable ang atmosphere na kinaroroonan niya. Nasaan nga pala siya? Huli niyang naalala ay nasa sidewalk siya ng highway at nag-aabang ng masasakyan nang bigla siyang lamunin ng dilim at kakapusan ng hangin.

Ngumuso siya. Wala naman siyang maramdamang sakit bukod sa tila drained lang ang lakas niya. Naglibot ang paningin niya. Tatawag siya sa front desk. Ano'ng hotel kaya iyon? Akmang babangon siya nang maamoy niya ang manipis na bango ng agarwood. Sino'ng nagdala sa kaniya rito? Gusto man niyang alamin pero may kutob siyang baka hindi niya magustuhan ang magiging resulta.

Wala siya sa hotel, sigurado na siya. Mansion iyon. Nasa mansion siya.

Kagat ang labi na pinilit niyang ihango ang sarili sa kama. Dinampot ang pamilyat na bote ng ointment sa bedside table at bumaba. She ignored the worried eyes of some househelps. Gusto siyang pigilan. Nakatiyempo agad siya ng taxi sa mainroad at nagpahatid pauwi.  

"Nakauwi ka na pala, Yena!"

Si Nova na naman. Nakangiti. Halatang pinaliligaya ito ni Morgan noong nagdaang gabi. Hindi niya pinansin ang babae. Pero humarang ito sa daanan niya at hinawi ang buhok, isinabit sa tainga para makita niya ang pink diamond earrings an suot nito. Pinagmalaki sa kaniya kung gaano kaganda ang nakabubulag na kinang.

Bumuntong-hininga siya. It is a rare pink diamonds. Matagal na niyang pangarap magkaroon ng ganoon. Minsan nangako si Morgan na bibilhin iyon mula sa exhibit. Bibilhin pala, pero hindi para sa kaniya. Binola pa siya ng lalaki na bagay sa kaniya ang light pink color. Malamang, sinabi rin nito iyon kay Nova.

"Narinig ko kay Grandma na mahusay ka raw pagdating sa jewelries. Pwede mo ba akong tulungan i-check itong hikaw ko? Ano sa tingin mo? Binili ito ni Morgan ng mahigit 10 million. Worth it ba ang price?" pang-aasar ni Nova sa kaniya.

"Maganda, tunay na tunay." 

Pumeke ng ngiti ang babae at naglalaro sa mga mata ang panlalait. "Talaga?"

"By the way, Nova, mag-asawa pa rin kami ni Morgan. Legal na mag-asawa. Kalahati ng 10 million na halaga ng hikaw na iyan ay pag-aari ko. Oh, if I remember correctly, 12 million ang specific amount ng hikaw na iyan." Kinuha niya ang phone at ipinakita sa babae ang account number niya sa bangko. "Please, be sure na ma-transfer mo ang 6 million sa account ko before 12 midnight, otherwise pupunta ako kay Grandma para siya ang maningil sa iyo."

Sinakop ng putla ang buong mukha ni Nova at halos lumutang sa ere sa itaas ng ulo nito ang salitang bitch.