LOGIN“Brother, why aren’t you answering?” nagtatakang tanong ni Eachen pagkapasok sa opisina ni Blane. Malamig ang aircon, amoy bagong kape, at sa glass wall ay tanaw ang skyline na kumikislap sa hapon. Kasunod niya, pumasok din sina Wade at Clifford—si Wade ay may dalang folder, si Clifford ay hawak ang takeout cup na may usok pa. Naupo si Blane sa swivel chair, umikot nang bahagya, at palihim na sinulyapan ang ilalim ng desk. Doon, nakayupyop si Melissa—nakasiksik sa pagitan ng thrash bin at ng pedestal drawer, ang mga tuhod ay nakadikit sa dibdib, bahagyang magulo ang buhok. Gusto niyang matawa, sa liit ng bulto nito, para itong cute na kuneho na nagtatago sa lungga. Kumurap si Melissa saka nag-sign ng “shh,” at napakagat-labi. “Hey, I’m talking to you, brother. Anong nginingiti-ngiti mo riyan?” ulit ni Eachen, curious na lumapit, sumilip sa gilid ng mesa. It was only then that Blane noticed the faint, involuntary smile on his lips. Kaagad siyang nagseryoso, itinuwid ang likod, hi
“Blane, can I ask a favor?” Sabi ni Melissa, nakatayo siya sa tapat ng desk table ng binata. Sa likod nito ay ang magandang landscape ng Han Mall. “What favor?” He asked, curious but not surprised. He didn’t look up right away—finished the line he was reading, capped his pen, then met her eyes. Nagbuga muna siya ng hangin upang kumuha ng lakas ng loob bago magsalita. “Would you be open to investing in Frozen Food?” Determinadong tanong niya. Nangunot ang noo nito. “Invest in Frozen Food? Why that company? There are better firms out there with higher returns.” Komento nito. “Because that company was meant to be mine.” Naupo siya sa upuan na katapat nito, inilapag niya sa ibabaw ng desk table nito ang dalang folder, na naglalaman ng mga audited statements, bank memos, May mga spreadsheets na may pulang highlight na siya mismo ang naglagay. “Axel took everything—my company, my house, my wealth—hiding behind conjugal property. I won’t let that stand.” Pursigidong sabi niya.
“Hindi ko maaaring sabihin sa kanya kung ano talaga ang ginagawa ko sa lugar na iyon. Masyadong delikado—at kung mabanggit kong may nasaksihan akong patayan doon, baka madamay pa ang binata. Mas mabuting ilihim ko na lang.” kausap ni Melissa sa sarili. Bigla, bumalik ang gabing iyon sa isip niya nang buong linaw, ang amoy ng basang lupa, ang mabahong singaw ng mga gulong ng mga lumang sasakyan, at ang paghandusay ni Terio sa sahig, wala man siyang narinig na putok ng baril pero sapat na ang dugong umagos sa dibdib ni Terio habang nakatayong nakatalikod sa kanya ang misteryosong lalaki. Sobra ang takot niya na baka lumingon ang lalaki at makita siya sa labas ng bintana, nakatayo, pinipigil ang hininga. Nanginginig ang mga tuhod niya na baka makagawa ng anomang ingay. At bago barilin si Terio ng lalaki ay narinig pa niyang tinawag nito ang lalaki na Knight. ‘Knight…Iyon nga kaya ang pangalan ng lalaking pumatay kay Terio? Masamang tao din kaya siya tulad ni Terio o mabuting tao?’ A
Pagmulat ni Melissa, puting kisame ang unang bumungad sa mga mata niya, ang kristal na palamuti sa kisame ay nagsilbing salamin, kaya naman nakita niya ang sarili niyang repleksyon na nakabalot sa kumot, at sa gilid ng salamin, nahagip ng mga mata niya ang lalaki sa tabi. Kumabog ang dibdib niya sa pamilyar na bulto. Lumingon siya sa kanyang tabi, sinalubong siya ng guwapong mukha ni Blane, nakatagilid ito habang ang ulo ay nakapatong sa kamay, nakatitig sa kanya. ‘Teka, kanina pa ba niya ako tinitingnan? Nakakahiya! Baka humihilik ako o nakanganga.’ Sabi niya sa sarili. Binitawan niya ang kumot at mabilis na bumangon. “A-anong oras na?” Tanong niya. “It’s seven in the morning,” sagot ni Blane, bumangon na rin ang binata. “What? Monday ngayon, ‘di ba?” Tanong muli niya, tumango ito. “Yes.” Natapik niya ang noo. “I have a meeting with Finance this morning.” Aniya. Tumayo siya at akmang maglalakad nang mapansin ang suot, tiningnan niya ang sarili at nakitang nakasuot si
Maingat na inihiga ni Blane si Melissa sa malambot na kama—katatapos lang niyang linisan at bihisan ito ng malinis na damit. Wine spilled on her gown, so he had no choice but to lend her his extra white shirt. He was a big man and Melissa was petite, so she looked tiny in his oversized shirt—adorably cute, like a little bunny. He laughed softly. His heart was overjoyed to finally found Isay. “Isay… I finally found you,” bulong niya, halos hindi marinig sa pagitan ng paghinga niya at ng mahinang ugong ng aircon. “I promise no one will ever hurt you again.” Heavy sleeper si Melissa; kahit ang kaluskos ng kumot ay hindi siya nagigising. Hinila ni Blane ang kumot hanggang balikat nito, sinigurong walang lamig na makakapasok sa pagitan ng tela at balat. Hindi niya napigilang mapangiti habang pinagmamasdan ang payapang mukha nito—Her eyelashes trembled slightly in her sleep, and her lips were parted just enough to look like she was whispering something. Ilang saglit pa siyang nanatili
Nakalublob si Melissa sa maligamgam na tubig, samantalang ang hubad na katawan ni Blane ay kumikinang sa mga patak ng tubig, hindi niya maiwasang pagmasdan ang kabuuan nito, lalo na ang malaki at matigas na bagay sa harap niya habang hawak iyon. “I want more, little bunny.” Anas nito. ‘Little bunny? Bakit parang pamilyar ang mga salitang iyon? Saan ko nga ba iyon narinig? Sino nga ba ang nagsabi niyon?’ Aniya sa isip, nawala din iyon kaagad sa isip niya ng muling magsalita ang binata. "I want to kiss you now," he whispered, his voice low and husky. Tila hindi na nakapaghintay pa, yumuko ito at hinawakan ang baba niya, binigyan siya nito ng mainit na halik sa labi. The bathtub water swirled around them as she yielded to the kiss, her body in just underwear pressed against his naked body. He pulled her in tighter, his arms enveloping her, and she felt the pounding of his heart against hers. Hindi pa ito nasiyahan, binuhat siya nito habang hindi pinuputol ang mga halik. Her







