Mag-log in"It's good that Blackie already ate its meal, that's probably why it behaved and didn't do anything to Aliyah," paliwanag ni Blane habang minamaneho ang sasakyan pabalik sa Han Mansion. Tahimik na napasandal si Melissa sa upuan. Sa wakas ay nakahinga rin siya nang maluwag. Kanina lamang ay pakiramdam niya ay mawawala na sa kanya ang mundo nang hindi niya makita ang anak. Ngayon ay ligtas na si Aliyah at iyon lang ang mahalaga. "Daddy Blane, is it true that Blackie is your pet?" usisang tanong ni Aliyah mula sa backseat habang yakap-yakap si Peppa. Napangiti si Blane. "Yes. I bought Blackie when it was still a cub." Nanlaki ang mga mata ng bata. "Wow!" Saglit itong napaisip bago muling nagsalita. "Can I keep Blackie? Can we bring it to the mansion? I want to play with Blackie every day." Mabilis na napalingon siya sa anak. "No, Aliyah." Agad namang natahimik ang bata. "Blackie is not a pet like Peppa. Leopard siya. Wild animal siya." Naalala niya ang mga kwento ni Pierre t
"Please, find her, Blane..." pakiusap ni Melissa habang tuloy-tuloy ang pag-agos ng mga luha nito. "Find Aliyah... please. Find our daughter." Natigilan si Blane. Our daughter, masaya siyang marinig iyon mula kay Melissa. Finally, tinanggap nito na kaya niyang magpaka-ama sa anak nito. Ngunit hindi iyon ang oras para pagtuunan niya ng pansin ang nararamdaman niya dahil sa mga sandaling ito, ang pinakamahalaga ay mahanap si Aliyah. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Melissa. "Look at me," mariin niyang sabi. Nangingilid pa rin ang mga luha nito nang tumingin sa kanya. "We will find her." Napakagat-labi ito tila pinipigilan ang sariling umiyak pa. "I promise you," dagdag pa niya. Pagkatapos ay humarap siya sa mga tauhan. "Spread out." Agad na tumuwid ang lahat. "Search every corner of this forest." "Yes, Sir!" "No one leaves until Aliyah is found." Sabay-sabay na tumango ang mga lalaki bago mabilis na nagkanya-kanyang direksyon. Ilang segundo pa a
Nang makarating sina Melissa at Blane sa Han Mansion, kaagad silang sinalubong ni Pierre at ilang kasambahay na halatang balisa rin. "What happened?" agad na tanong ni Blane habang mabilis na bumababa ng sasakyan. Nasa tinig nito ang pagpipigil ng galit at pag-aalala. "Sir Blane," bungad ni Pierre. "Aliyah was playing in the garden with Peppa. Gusto raw niyang hintayin ang pag-uwi ninyo roon." Nanikip ang dibdib ni Melissa. "Then what happened?" mabilis niyang tanong. Nagpalitan ng tingin ang mga kasambahay bago muling nagsalita si Pierre. "One of the maids left for a few minutes to get her some juice. Pagbalik niya sa garden... wala na si Aliyah." Nanlaki ang mga mata niya. "Wala na?" ulit niya. Tumango si Pierre. "Neither Aliyah nor Peppa was there." Nagdilim ang mukha ni Blane. "Where are Draco and Orion?" malamig nitong tanong. "They're searching the entire estate right now." "Sir..." mahina namang sabi ng isang maid. "Baka po hinabol ni Aliyah si Peppa. Mukhang nak
“Five years ago, I found it.” Sabi ni Blane. Nagsalubong ang mga kilay ni Melissa. “Five years ago?” ulit niya. “Where did you find it?” Hindi niya alam kung bakit, ngunit biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Parang may kung anong katotohanang matagal nang nakatago ang unti-unting bumubukas sa harapan niya. Humarap sa kanya si Blane. Sa ilalim ng malamlam na ilaw ng garden lamps at sa gitna ng malamig na simoy ng hangin, hindi nito inalis ang tingin sa kanyang mga mata. “Melissa,” mahina nitong sabi. “I found it here.” Bahagyang napakunot-noo siya. “Here?” Tumango ang binata. “In this hotel garden. Five years ago.” Nanigas siya. Pakiramdam niya ay biglang huminto ang lahat, ang hangin, ang mga tunog sa paligid pati ang sarili niyang paghinga. “Five years ago...” bulong niya. At saka niya naalala. Ang masquerade ball, ang gabing pinuntahan niya ang event para sana makita nang personal ang iniidolo niyang fashion designer na si Xixi. Ang gabing nasaksihan niya ang pagtata
Malamig ang simoy ng hangin habang tahimik na naglalakad sina Melissa at Blane sa malawak na garden ng hotel, malayo na sila sa ballroom, malayo sa maingay na musika at sa mga taong patuloy na nakikipaghalubilo sa loob ng event hall. Dito sa hardin, tanging mga ilaw mula sa mga garden lamps ang nagbibigay-liwanag sa paligid. Nagkikislapan ang mga ito sa gitna ng gabi habang marahang sumasayaw ang mga dahon ng puno sa hangin. Tahimik silang naglakad sa sementadong daanan hanggang makarating sa isang pandalawahang wooden chair na nakaharap sa fountain. Doon sila naupo, saglit na walang nagsalita. Tahimik lamang niyang pinagmamasdan ang mga halaman sa di kalayuan. Maya-maya ay may iniabot si Blane sa kanya. Isang kopita ng wine. Napalingon siya rito. "Thanks." Ngumiti siya bago tinanggap ang baso. Tumango lamang ang binata. Inangat nito ang sariling wine glass bago sumandal sa likuran ng upuan. Tahimik silang sumimsim ng alak. "This is peaceful," basag niya sa katahimikan. "P
Weekend arrived faster than Melissa expected. Mula pa lamang sa pagdating nila sa venue ng taunang Masquerade Ball ay ramdam na niya ang karangyaan ng okasyon. Ang buong grand ballroom ng Han Hotel hotel ay nagliliwanag sa ilalim ng naglalakihang crystal chandeliers. Ang bawat panauhin ay nakasuot ng mamahaling gowns at tuxedos habang may mga eleganteng maskarang tumatakip sa kalahati ng kanilang mga mukha. Isa iyon sa mga pinaka-eksklusibong event sa buong bansa. Taon-taon itong dinadaluhan ng mga kilalang personalidad mula sa business world, entertainment industry, sports community, at maging ng mga politiko at socialites. At ngayong taon, kasama niya si Blane. Tahimik siyang napangiti habang bumababa mula sa sasakyan. Suot niya ang ball gown na siya ang nagdisenyo samantalang sa tabi niya ay naroon si Blane. Nakasuot ito ng itim na tailored suit na tila ginawa para lamang sa katawan nito. Simple lamang ang disenyo ngunit napakahirap alisin ng tingin dito. With his bla
“What happened to your forehead?” Napatigil si Melissa sa paghigop ng kape nang marinig ang tanong ni Mr. Han. Nahimigan niya ang pag-aalala sa tinig nito, kaya't ibinaba niya ang tasa at nahaplos ang may bendang noo. “Ah, aksidente akong nadulas at tumama ito sa mesa,” pagsisinungaling niya,
Sinulyapan ni Melissa ang sarili sa repleksyon ng salamin, her eyes roamed over every detail of her new image. She wore a bold office attire that wasn't her usual style – one that accentuated her curves and highlighted her figure. Kung dati ay maluwag at disente ang mga damit niya, ngayon ay sinady
“How dare you, Melissa?” galit na sabi ni Axel saka mabilis na nakalapit sa kanya at malakas siyang sinampal. Ang malakas na lagapak ng kamay nito sa kanyang pisngi ang nagpabingi sa kaliwang tainga ni Melissa, awtomatik na nahaplos ang kumirot na pisngi.Samantala, nagulat man ang mga naroon subal
Bumaba si Melissa sa taxi, mahigpit ang yakap niya sa urn ng kanyang anak, naglakad siya at tumapat sa mataas na gate ng malaking bahay. Pinindot niya ang doorbell, at habang nakatayong naghihintay ng pagbubukas niyon, sunod-sunod na busina ang umalingawngaw sa kanyang likuran. Wala siyang lakas na







