Mag-log inMula sa malawak at malaking opisina, nakaupo sa swivel chair ang lalaki habang makikita sa salaming dingding ang magandang landscape ng pinakamalaking mall sa bansa, ang Han Mall. May sampung palapag ang mall at may sukat na 590,981 square meters. Mayroon iyong 4,000 stores, restaurants, at entertainment. Doon din matatagpuan ang nag iisang Olympic‑sized ice‑skating rink sa bansa, at IMAX theater, at higit sa lahat naroon ang tanyag at kilalang Disneyland‑themed amusement park na dinadagsa tuwing holiday season.
Inilapat ni Blane ang likod sa upuan at isinandal ang braso sa arm rest, mula sa bulsa ay inilabas niya ang isang lumang bracelet yarn, it was a color red and orange combination with an initials D&I. Katulad ng suot niya kahit na luma na iyon, at hindi babagay sa suot niyang suit ay hindi niya iyon hinuhubad. Those yarn bracelets are a matching pair, uniquely crafted by the person who means the world to him. Matagal na niyang hinahanap ang taong iyon, at limang taon na ang nakararaan ay nagkaroon siya ng pagkakataon na makita ito subalit muli lang nawala sa isang iglap. At hanggang sa kasalukuyan ay hinahanap pa rin niya ang babae. "Isay, where in the world are you?" bulong niya habang humigpit ang paghawak niya sa bracelet, He close his eyes but the steamy scene from five years ago flashed through his mind, those memories still linger vividly, and whenever he recalls them, he gets turned on. it's embarrassing to admit, but she's the only one who can make him feel that way. Iminulat niya ang mga mata at inabot ang telepono, nag dial siya ng numero, saglit na nag ring sa kabilang linya bago may nag angat at sumagot. "Hello, this is Fearless Investigative Firm, may I help you?" tinig ng lalaki sa kabilang linya. "Sean, got any updates on the thing I'm looking into with you?" tanong niya sa kaibigang private investigator. "Actually, there's no name 'Isay' on the guest list from five years ago, so I think, she used an invitation that wasn't actually for her. So she's tough to track down," sagot nito, nagbuntong hininga siya. "Did you find out whose invitation she used to get into the masquerade ball?" muling tanong niya. "Hmm, that's a tough one, Blane, but I'll do my best to look into it," sabi ng kaibigan. Maya maya ay nagpaalam na rin siya. Sa kaibigang imbestigador na rin siya minsang nanghingi ng tulong para mahanap ang batang Isa na inampon noong walong taong gulang ito. Nauna lang siyang ampunin ni Krisler Han kasama ang mga kapatid sa Angel's Haven kung saan sila lumaki, nangako siyang babalikan si Isay at dadalawin pero hindi nanyari ang bagay na iyon, twenty one na siya noong magawa niyang bumalik sa ampunan pero wala na ito doon. Base sa imbestigasyon nito, isang lalaki na nasa edad kuwarenta ang umampon kay Isay, ibang pangalan ang ginamit nito at ang tunay na nagmamay ari ng pangalan ay matagal ng namatay sa isang aksidente, kahit ang address na binigay nito ay peke rin kaya nahirapan si Sean na hanapin si Isa noon. "Isay... now that I have the power and wealth, I'll protect you and give you the best things in this world, just like I promised you." bulong niya at muling tiningnan ang bracelet sa kamay. "Where are you? I want to see you." Naistorbo ang pag iisa ni Blane ng tumunog ang intercom. Pinindot niya iyon at nagsalita. "Yes?" "Good afternoon Mr. Han, Sir Levi wants to talk to you; he's with the food safety officer, Miss Jana." Inform ng desk clerk. "Okay, tell them to come in," sabi niya. Nang bumukas ang pinto ng opisina niya ay nakatingin na kaagad siya sa mga dumating. kaya ng makasalubong niya ng tingin ang babaeng kasama ni Levi ay kaagad itong nagbaba ng tingin. He's naturally observant, so his intense gaze often gets misread – people think he's sizing them up, and it ends up intimidating them, but he's just looking. "Good afternoon Mr. Han," pagbati ng mga ito. Tumango siya. "So what's the reason you're here in my office?" tanong niya. Nakayuko pa rin ang kasama nitong babae, na para bang natatakot tumingin sa mga mata niya. "Miss Jana has something to report, Mr. Han," sabi ni Levi. "Is it something that important that you have to report directly to me? You're the operations manager – can't you handle the problem?" seryosong tanong niya. Napakamot naman ito sa batok. "Well, it's a problem I can handle, but it's major and we need to take action now," anito, nangunot ang noo niya. "What’s the problem?" Bumaling ito sa babaeng nakayuko. "Miss Jana, you can talk now." Sabi nito, tumingin ang babae kay Levi, napailing siya ng makitang chineer pa nito ang babae. "You can do it, just talk. Mr. Han doesn’t bite." Bulong nito na humangga naman sa pandinig niya. Nagbuga siya ng hangin. "What do you think of me? Some kind of man-eating monster?" he said to Levi, a bit annoyed. Levi just laughed. Levi is one of his guys in the team – he's tough as nails in a fight, but kinda loves slacking off at work. Nagsimulang magreport ang babae at bahagya pa itong nanginginig ng magsalita. Nagulat ang mga ito ng mapahampas siya ng malakas sa kanyang mesa ng marinig ang sinabi nito. "How dare they deliver contaminated food? Are they crazy?" galit na wika. "Any reports of food poisoning at the restaurants?" "No, nothing like that. But the chefs and kitchen staff who tasted the food got stomachaches, so it wasn't served to customers. The diners did have to wait a bit, but managers handled it and calmed everyone down," report ni Levi. He clenched his fists and he was fuming – messy work was his biggest pet peeve. "Which food company supplied the contaminated food?" seryosong tanong niya. "It's Fresh Food Corp," sagot nito. "Cancel their contract," utos niya, nagulat naman ito. "But Fresh Food Corp is our long-standing food supplier," depensa ni Levi. "I don't care. Cut them off. And I'm still deciding if we’ll press charges – food contamination’s a big deal in this industry," galit na sabi niya. "Got it, Mr. Han," anito at wala ng nagawa pa.Nang araw na iyon, nakilala ni Melissa ang taong ipinadala ni Wade upang pansamantalang mamahala sa Fresh Food Corporation. His name was Rupert Dela Costa, a man in his late thirties, impeccably dressed, with sharp, intelligent eyes and a commanding presence that inspired confidence the moment he walked into a room. Nasa study room sila ng Han Mansion nang mag-usap tungkol sa estado ng kumpanya. "Mr. Wade already briefed me about the situation," kalmadong saad ni Rupert habang sinusuri ang mga dokumentong nasa harapan niya. "I will oversee the operations temporarily. Officially, I will be introduced as the representative of Mr. Blane Han." Tumango siya. Iyon din ang napagkasunduan nila dahil si Blane ang may pinakamalaking shares sa kumpanya, mas madaling tanggapin ng board at shareholders ang pagdating ni Rupert. "I appreciate your help," taos-pusong sabi niya. Ngumiti naman ang lalaki. "Just focus on your daughter for now, Ms. Melissa. Leave the company matters to me."
Mula sa lanai, umaalingawngaw ang masayang tawa ni Aliyah. Napangiti si Melissa habang nakatanaw sa hardin. Sa damuhan, masayang tumatakbo si Aliyah habang hinahabol ang maliit na puting poodle na regalo ni Blane dito ilang araw na ang nakalipas. "Peppa! Come here!" tawa ng bata. Tahol naman nang tahol ang aso habang paikot-ikot na tumatakbo sa damuhan, at ilang hakbang sa likod nito ay si Blane. Tahimik na nakamasid sa bata ngunit paminsan-minsang sumasabay rin sa laro nito. Sa dumaang maraming taon, ngayon lang niya nakitang masaya ng ganon ang anak. Hindi pilit, hindi pansamantala kundi iyong masayang umaabot hanggang sa mga mata. Naramdaman niyang kumirot ang kanyang dibdib. Noon, sa dating tahanan nila sa Romero residence, bihira niyang marinig ang ganitong tawa mula kay Aliyah. Tahimik ang anak niya. Madalas nag-iisa, at siya lang halos ang kinakausap nito. Ngayon lamang niya napagtanto kung gaano kalaking bahagi ng pagkatao ng anak niya ang unti-unting nawala noon d
Saglit pang nanatiling nakahiga si Blane habang tahimik na pinagmamasdan ang mag-ina sa tabi niya. Mahimbing nang natutulog si Aliyah sa pagitan nila, mahigpit pa rin ang pagkakahawak nito sa kanilang mga kamay na tila natatakot na maglaho silang dalawa kapag nagising ito. Napadako naman ang tingin niya kay Melissa. Sa wakas, matapos ang mga nangyari, nakita rin niya ang kapayapaan sa mukha nito. Wala na ang luha. Wala na rin ang sakit na ilang beses niyang nasaksihang pilit nitong itinatago sa likod ng matitibay nitong ngiti. Ngayon ay payapa itong natutulog habang nakayakap sa anak nito. At hindi niya maipaliwanag kung bakit nakaramdam siya ng kakaibang gaan sa dibdib. Kanina, habang pinagmamasdan niya ito na umiiyak habang yakap si Aliyah, pakiramdam niya ay may mabigat na kamay na unti-unting sumisikip sa kanyang puso. Kitang-kita niya ang matagal na pananabik nito sa anak. Ang mga araw ginugol nito sa paghahanap. Ang pag-asang paulit-ulit na nabasag. At ang sakit ng paniniwa
"I want to sleep with both of you... please..." Natigilan sina Melissa at Blane. Mula sa gitna ng kama ay nakatingala si Aliyah sa kanila, puno ng pag-asa ang malalaking mata nito. Muling nagkatinginan silang dalawa ng binata. "Baby, mommy can stay with you tonight," malumanay na sabi niya sa anak habang hinahaplos ang buhok ng anak. "Daddy Blane can sleep in his own room." Agad na umiling si Aliyah. "No." "Aliyah..." "I want both of you." Mahigpit nitong niyakap ang isang braso niya bago hinawakan ang kamay ni Blane. "Please?" Bahagya siyang napailing. "You're being stubborn." Sabi niya na napabuga ng hangin. "Just like her mother," mahinang komento ng binata. Napalingon agad siya dito. Samantalang si Aliyah ay tumawa nang mahina. "See? Daddy Blane agrees." "Aliyah..." muli siyang napabuntong-hininga. Ngunit lalo lamang kumapit ang bata sa kanilang dalawa. "Please, Mommy." Bahagyang lumambot ang puso niya. Matapos ang lahat ng pinagdaanan ng anak n
Hindi agad nakasagot si Melissa. Nanatili lamang siyang nakatitig kay Blane habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang tanong nito. "Do you still think I'm ruthless, cold, and intimidating?" Noon, oo. Sa unang pagkikita pa lamang nila, iyon na agad ang naging impresyon niya rito. Isang lalaking malamig, seryoso, at nakakatakot lapitan, ngunit habang tumatagal na nakakasama niya ito, mas lalo niya itong nakikilala. Lalo na nang malaman niyang ito pala si Dos, ang batang minsang naging kaibigan niya sa bahay-ampunan. Slowly, she began to see the things others failed to notice, the goodness in him, his quiet way of caring, and the sacrifices he silently made for the people who mattered to him. Oo, maaaring malamig ito pagdating sa negosyo. Maaaring nakakatakot kapag seryoso pero hindi ito masamang tao. In fact, Blane Han was one of the most genuine people she had ever met. Napansin yata nito ang matagal niyang pananahimik dahil bahagya itong ngumiti. "That long?"
Kinagabihan, tahimik ang buong Han Mansion. Tanging ang mahinang ihip ng hangin mula sa labas at ang marahang pag-indayog ng mga kurtina ang maririnig sa loob ng silid. Naroon si Melissa sa tabi ng kama ni Aliyah. Nakaupo siya sa gilid nito habang marahang hinahaplos ang buhok ng anak. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya lubos na makapaniwala. Katabi niya si Aliyah buhay, mainit at humihinga. Hindi ito panaginip. Ilang buwan niyang iniyakan ang pagkawala nito. Ilang gabi siyang natulog habang yakap ang litrato ng anak, umaasang isang araw ay muling maririnig niya ang tinig nito. At ngayon, narito na ito kasama niya. Unti-unting pumikit si Aliyah habang nakadikit pa rin ang maliit nitong kamay sa kanya, tila natatakot na mawala siyang muli. "Sleep well, baby..." mahinang bulong niya habang hinahalikan ang noo nito. Hindi nagtagal ay tuluyan nang nakatulog ang bata. Napangiti siya habang pinagmamasdan ito. Parang gusto niyang manatili roon buong gabi. Ayaw niyang kumurap, a
Hindi maintindihan ni Melissa kung anong mayron sa mga halik ni Blane Han na nagdudulot ng kakaiba sa kanya. Each claiming of her lips seemed to ignite a fire within her, sending flames of desire coursing through her veins. Subalit ng bumaba ang labi nito sa leeg niya, she knew she had to stop h
Narinig ni Melissa ang mahinang pagtawa nito. Takang-taka naman siya. Hindi ba ito nagagalit? O baka totoo ang chismis tungkol dito. Hindi siya kaagad nakakilos ng bigla nitong ilapit ang mukha sa kanyang mukha. Her heart pounded wildly in her chest. "If there's really a rumor about me being ga
“Want your forgiveness? Then earn it. Beg, and maybe - just maybe - I'll show you kindness." As the man turned to face her, Melissa's eyes collided with Blane's, and for a heartbeat, she forgot how to breathe. Was there a man on this planet who rivaled his raw, masculine beauty? Her gaze devoure
Hindi maalis sa dibdib ni Melissa ang matinding kaba habang papasok sa opisina ni Mr. Blane Han, iyon ang unang beses na makikita niya ang lalaki at alam niya kung anong klaseng tao ito. Blane Han was known for his unyielding determination to protect his territorry, and no one dared to stand in h







