CHAPTER 4

Makalipas ang limang taon....

Nasa opisina si Melissa, nakatitig sa screen ng computer habang binubuksan ang iba't ibang social media account kung saan niya ipinost ang panawagan para sa nawawalang anak. Ang mga kamay niya ay nanginginig sa pag-scroll sa mga comments at inbox, umaasang makakita ng kahit anong magandang balita, o kahit anong lead sa matagal na paghahanap sa anak niyang apat na taong gulang na si Alia. Isang buwan na ang nakakaraan simula nang mawala ito.

Hindi niya akalain na ang pinagkatiwalaan niyang yaya nito ang kikidnap sa anak niya.

Ilang linggo na rin siyang tuliro at wala sa sarili. Gabi gabi siyang umiiyak at hinihiling na sana ay nasa mabuting kalagayan ang anak niya ngayon at walang masamang nangyari dito.

Nang maalala na naman ang isiping iyon ay hindi niya napigilang lumuha hanggang sa humagulgol na siya.

"Alia, nasaan ka na anak?" Umiiyak na bulong niya.

Nasa ganon siyang sitwasyon ng lumagabog ang pinto at bumukas iyon.

Mabilis na pinahid niya ang luha sa mga mata, nilingon niya ang pumasok. Nakita niya ang kanyang ina si Olivia Romero.

"Iniiyakan mo pa rin ba ang anak mo?" singhal nito. Hindi siya umimik. "Wala ka bang tainga? Nagsasalita ako."

"Ano pong ginagawa ninyo dito?" walang reaksyon na tanong niya, kinuha niya ang folder na kailangan niyang pirmahan.

She is Melissa Romero, a twenty nine year old, General Manager of Fresh Food Trading, isang kumpanyang nagsusupply ng mga fresh foods tulad ng gulay, prutas, at karne sa mga hotel at restaurant. Isa sa mga malaking kliyente nila ang Le Royale Group, na may iba't ibang kumpanya sa ilalim ng pamamahala, kabilang ang mga restaurant, hotel, at ang pinakamalaking mall sa bansa, ang HAN Mall.

"Hindi mo pa ba nabasa ang e-mail ni Bianca?" asik nito, binuksan naman niya ang e-mail at doon niya nakita na may e-mail ang nakababatang kapatid niya.

Nangunot ang noo niya ng mabasa ang e-mail. Eksakto namang pumasok si Bianca at si Axel, ang kanyang asawa. Hindi na siya nagtaka kung bakit magkasama ang dalawa.

"Bakit umabot sa ganito ang problema?" sabi niya na nakatingin kay Bianca. Lumabi ang babae at nangilid ang mga luha.

"Axel, I told you magagalit si Melissa kapag nalaman niya," sabi nito na halata namang kumukuha ng simpatya. Niyakap ito ng lalaki at hinagod ang likod.

"Huwag ka ng umiyak. Ako ang bahala," masuyong sabi nito, nang bumaling sa kanya ay tumigas ang anyo nito.

"Eli! Walang kasalanan si Bianca sa mga nangyari," pagtatanggol nito sa babae.

Umikot ang eyeballs niya, ito na naman ang eksenang paulit ulit na nangyayari.

"Paanong wala siyang kasalanan? She's the Supply Chain Manager, tinitiyak niya dapat na lahat ng food products ay raw at fresh. Bakit nagkaroon ng issue ng food contamination sa mga pinadalang products sa Han Mall?" iritadong sabi niya. "Anong paliwanag ang sasabihin niya kay Mr. Han?" patuloy niya.

Tuluyang umiyak si Bianca ng marinig ang pangalan na iyon, kilalang Cold at Ruthless ang nasabing CEO ng Royal Legacy Properties at isa sa mga pinamamahalaan nito ang Han Mall.

Madalas na si Axel na president ng kumpanya at si Bianca ang nakikipagmeeting sa mga executives imbis na siya na General Manager. Kaya madalas makita at makausap ng mga ito ang Han brothers na mga kilala at makapangyarihan sa corporate world.

"Axel, ayokong makipag usap kay Mr. Han, alam mo naman na natatakot ako sa kanya, mga tingin pa lang niya nangangatog na ang mga tuhod ko," umiiyak na sabi nito. Napaingos siya.

'So, anong silbi mo sa kumpanya, ikaw ang gumawa ng problema ayaw mong harapin?' Aniya sa isip.

"Shh, sige huwag mong problemahin iyon, si Eli na ang bahalang kumausap kay Mr. Han," sabi nito. Napatayo naman siya at nagprotesta.

"Bakit ako? Hindi naman ako ang gumawa ng problema, atsaka kung ayaw ni Bianca humarap, bakit hindi ikaw?" saad niya na tinuro pa ang asawa. Lumapit si Axel sa kanya. Hindi siya nakahuma ng bigla na lamang siyang sampalin nito.

"Ang ayoko sa lahat iyong dinuduro ako, Eli." Galit na sabi nito. Umahon ang galit niya sa dibdib subalit hindi na siya umimik pa. Sapo niya ang nasaktang pisngi. "Sa tagal na nating mag asawa, alam mo ba kung bakit hindi kita nagustuhan?" bulong nito. Nakuyom niya ang mga palad.

Limang taon na silang mag-asawa, at ang lahat ay nangyari sa isang sapilitang kasal, kahit na engage na sila noon alam niyang hindi siya nito gusto, alam niyang may ibang laman ang puso nito.

Ang one night stand niya noon sa isang estranghero ay nagbunga, at nang malaman ng mga ito na buntis siya, pinakasal sila kaagad ng kanyang ama, pumayag siya kahit sa huwes lang iyon. At alam din ng mga ito na hindi si Axel ang ama ng ipinagbubuntis niya, kaya para pumayag sa kasunduan ay nangako ang kanyang ama na ipapasa sa lalaki ang pagkapresidente imbis na sa kanya.

Ayaw ng ama na madungisan ang pamilya nila at mapahiya siya, kaya ginawa nito ang lahat para maprotektahan siya. Mabait ang kanyang ama, kahit nga hindi niya ito tunay na magulang. Kinuha siya nito sa bahay ampunan noong walong taon siya, naikwento nito isang beses na matalik nitong kaibigan ang tunay niyang mga magulang na namatay sa aksidente at ang kalahati ng kayamanan nito ay pagmamay ari ng mga magulang niya kaya nararapat lamang na siya ang pumalit dito, pinalabas nito sa pamilya nito na anak siya nito sa iba upang kilalanin siya ng mga ito bilang isang Romero, ito lang ang nagmahal sa kanya ng totoo.

Pero ng mamatay ito sa car accident, ang mapayapa at magandang buhay niya ay napalitan ng paghihirap at pagtitiis sa piling ng kanyang ina at kapatid pati na rin sa kanyang asawa, nang mawala ang ama ay doon na lumabas ang tunay na kulay ni Axel, pati na rin ang tunay na ugali ng kanyang ina at kapatid.

Nabunyag ang katotohanan na si Bianca ang matagal ng minamahal ni Axel. Kasal lang sila nito sa papel pero si Bianca ang parang tunay nitong asawa. Matagal na rin nawala ang pagmamahal niya dito. Napalitan iyon ng galit at pagkamuhi dahil sa paulit ulit na pasakit nito sa buhay niya.

"Katulad ka ng anak mo, Eli, bastarda." nakangising bulong nito. Hindi na niya napigilan ang sarili, ginantihan niya ito ng sampal sa mukha, sa lakas niyon at lumiko ang mukha nito.

"Axel!" bulalas ni Bianca na nilapitan ang lalaki.

Bumaling sa kanya si Axel at matalim ang mga matang nagsalita.

"How dare you?!" galit na sabi nito at malakas siyang tinulak, napasubsob naman siya sa desk table niya.

"Sumunod ka sa gusto ko, wala kang magagawa Eli, lalo na at alam ko kung nasaan ang anak mo," sabi nito. Kaagad na nilingon niya ito at nilapitan. Hindi niya pinansin ang pagkadisgusto sa mukha nito. Hinawakan niya ito sa coat.

"Nasaan ang anak ko, Axel, nasaan si Alia?" nanginginig ang tinig na tanong, namamag asa na ligtas ang kanyang anak.

Marahas nitong inalis ang kamay niya sa coat nito. Namanhid ang kamay niya subalit hindi niya iyon ininda. Kailangan niyang malaman kung nasaan ang kanyang anak. Tumingin ito kay Bianca na nakangisi, tila ba alam na ng mga ito na mangyayari ang bagay na iyon.

"I'll tell you when you've talked to Mr. Han. Make sure you convince him to keep the business contract with the company. If you succeed, then I'll reveal where your daughter is," he said, an evil grin spread across his face.

Nakuyom niya ang mga palad, kahit na hindi niya gusto ang gagawin ay wala siyang magagawa, gusto niyang malaman kung nasaan ang anak niya. At kapag nalaman niyang may kinalaman ang mga ito sa pagkawala ng anak niya, pagbabayaran ng mga ito ang lahat.

"Okay, I'll talk to him," sagot niya.