Home / โรแมนติก / BURNING CROWN รักต้องห้าม / BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 11 เหยื่อ

Share

BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 11 เหยื่อ

Author: Lestrang
last update publish date: 2026-10-09 09:43:29

เสียงเคาะประตูขึ้นสองครั้ง ก่อนที่ร่างกำยำจะพูดอนุญาตให้เข้ามาได้ นาธานเปิดประตูก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้ม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 56 อยากให้ฉันหยุดไหม (NC+)

    สามทุ่มตรง ณิชายืนอยู่หน้าประตูเรือนพักส่วนตัวของชายหนุ่ม มือกำชายเสื้อคลุมตัวบางแน่น เธอสูดลมหายใจ ลึก ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตู เสียงเคาะดังสองครั้งไม่มีเสียงตอบแต่ประตูเปิดออกเอง...เหมือนเขารอเธออยู่ณิชาก้าวเข้าไปข้างใน ปิดประตูลงเบา ๆ ก้าวเดินตามชายหนุ่มขึ้นไปห้องนอนชั้นบนเหมือนเป็นเรื่องปกติสำหรับเธอไปแล้ว หญิงสาวที่รู้หน้าที่ในค่ำคืนนี้ของตัวเองเป็นอย่างดี มือเล็กค่อย ๆ ปลดเสื้อคลุมไหล่ออกช้า ๆ ปล่อยให้มันหล่นลงพื้นเอลเลียตเดินเข้ามาใกล้อย่างช้า ๆ สายตาเลื่อนลงมาที่ต้นคอเธอ มือเขาเอื้อมขึ้นแตะที่ต้นคอเธอ บริเวณที่มีรอยจูบเก่า“ยังอยู่เลย” เขากระซิบหญิงสาวไม่ตอบ เพียงมองชายหนุ่มด้วยดวงตาสั่นไหว“เมื่อวานเธอไปดูพิธีหมั้นไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบณิชาพยักหน้าเบา ๆ “....ค่ะ”“แล้วรู้สึกยังไง” เขาถามต่อเธอไม่ตอบ ลำคอสั่นเล็กน้อยร่างสูงหัวเราะเบา ๆ เสียงนั้นเย็นเยียบ “ก็นะ...เธอคงไม่ตอบหรอก”มือใหญ่เลื่อนมาจับข้อมือเธอแน่น ก่อนจะดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขนอย่างแรง “แต่ฉันจะบอกให้เธอรู้นะ” เขาเอ่ยชิดข้างหูเธอด้วยเสียงทุ้มต่ำ “...ตอนที่ฉันจับมือเรเน่ ฉันนึกถึงเธออยู่ตลอด”หัวใจณิชา

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม    BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 55 เรียกชื่อฉันให้ดังกว่านี้

    เสียงเปิดประตูบ้านไม้เบาลงอย่างระมัดระวัง ร่างเล็กก้าวเข้าไปในความมืดที่เงียบงัน มีแค่แสงดวงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กเข้ามาในห้อง เธอยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความมืด ไม่รีบเปิดไฟหรือจุดตะเกียง มือข้างหนึ่งกำชายกระโปรงที่ยังคงสวมอยู่จากตอนเช้า ลมหายใจเบาแผ่วแต่หนักอึ้งเธอเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะนั่งลงบนขอบที่นอน มือทั้งสองแนบหน้าอก…เหมือนพยายามปิดแผลที่มองไม่เห็นหัวใจเธอยังเต้นไม่เป็นจังหวะตั้งแต่ฉากนั้นฉากที่เอลเลียตจับมือเรเน่อย่างสง่างามฉากที่เสียงปรบมือดังก้องกังวานฉากที่ทุกคนมองเขากับเรเน่ด้วยความยินดี…ขณะที่เธอแอบยืนมองจากเงาม่านเธอไม่มีสิทธิ์เสียใจ เธอรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ แต่ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้ณิชาลุกขึ้นจากเตียงอย่างเฉื่อยชา เดินไปจุดตะเกียงเล็กๆ บนโต๊ะไม้ข้างหน้าต่าง เปลวไฟสีส้มอ่อนลุกโชนขึ้นช้าๆ ส่องแสงนวลลงบนโต๊ะที่มีสมุดหนังสีน้ำตาลเก่าๆ วางอยู่เธอเปิดสมุดนั้นออก แผ่นกระดาษเก่าขรุขระใต้ปลายนิ้ว ก่อนจะหยิบปากกาขึ้นมา ลมหายใจของเธอสั่นเบาๆ มือกำปากกาแน่นขณะเริ่มเขียนลงไป“วันนี้…เขาหมั้นกับเรเน่แล้ว ฉันยืนมองจากที่ห่างๆ ที่ไม่มีใครสนใ

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 54 เป็นมากกว่านั้น

    เสียงเท้าเดินใกล้เข้ามาหน้าบ้านอีกครั้งทำให้ณิชาสะดุ้ง เธอเพิ่งปิดหน้าต่างลงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เมื่อเอลเลียตปีนออกไป ตอนนี้...หัวใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ มือเรียวเอื้อมคว้าผ้าคลุมไหล่ผืนบางไว้ในมือ แต่ก่อนจะก้าวไปเปิดประตู สายตาก็เหลือบไปเห็นเงาตัวเองในกระจก เธอหยุดแล้วหันตัวช้า ๆ ขยับเข้าไปใกล้บานกระจกไม้สีซีดนั่น ในแสงเช้าอ่อนจาง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือหญิงสาวในชุดนอนเรียบง่าย เส้นผมยาวร่วงลงคลอเคลียต้นคอ และที่เหนือไหปลาร้า...มีรอยจ้ำแดงจาง ๆ ดุจรอยจูบรุนแรงจากเมื่อคืนร่างอรชรกลืนน้ำลายเฝื่อนลงคอ เธอเอื้อมมือแตะเบา ๆ ที่รอยนั้นด้วยปลายนิ้ว มันยังอุ่น...ราวกับความทรงจำที่ยังไม่จางไปจากผิว เธอรวบผมไว้ข้างหนึ่งอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ปอยผมด้านหลังตกลงมาคลุมรอยนั้นให้พอแนบเนียน ก่อนหยิบผ้าคลุมไหล่มาคลี่คลุมทั้งตัว...เพื่อปิดทุกสิ่งที่ไม่ควรถูกเห็นเสียงเคาะประตูบ้านดังขึ้นสองครั้ง“ณิชา...ป้าเอาของมาให้” เสียงของเกรด้าดังแผ่วเบา แต่ชัดเจนณิชาสูดลมหายใจลึก กดอารมณ์ทุกอย่างไว้ในอก ก่อนจะเดินไปเปิดประตูด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่ซ่อนความกระอักกระอ่วนไว้เต็มเปี่ยม“ขอโทษค่ะที่ให้รอนาน...”เกรด้ายิ้ม

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม    BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 53 สัตว์ร้าย (NC+)

    ณิชายังหอบหายใจอยู่ใต้ร่างเขา ร่างบางแนบอยู่กับอกเปลือยเปล่าที่อุ่นร้อน ลมหายใจยังไม่ทันเป็นปกติ กล้ามเนื้อยังแข็งเกร็งจากแรงตอดรัดในคราวสุดท้ายที่เขาพุ่งทะยานเข้ามาเต็มแรง เธอคิดว่าเขาจะหยุด… แต่มือของเขากลับยังรั้งสะโพกเธอไว้แน่น ใบหน้าแนบกับคอของเธอ เสียงหอบแผ่วแต่หนักหน่วงเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ที่ยังไม่สงบลงเลยแม้แต่น้อย “เอลเลียต…” เสียงเธอแผ่วพร่าแทบจะหลุดออกมาเป็นลมหายใจ เขาไม่ตอบ… มือใหญ่ไล้ลงไปที่ต้นขาเธออีกครั้ง แยกมันออกจากกันด้วยแรงที่เกินกว่าอ่อนโยน ร่องหลืบที่เพิ่งผ่านการถูกเติมเต็มเมื่อครู่ยังสั่นไหว บวมช้ำ และเปียกชื้น ปลายนิ้วเขาลากไล้ลงไป…แล้วสอดเข้าไปทันทีโดยไม่ให้เธอตั้งตัว “อึก…!” ร่างบางกระตุกเฮือก เสียงครางแหลมเล็กหลุดจากลำคอ เอลเลียตกัดฟันแน่น สายตาจับจ้องที่ช่องทางอ่อนนุ่มซึ่งยังตอดรัดปลายนิ้วเขาอย่างลืมตัว “อุ่น…แน่นไม่เปลี่ยนเลย…” เขาพึมพำ เสียงแหบพร่าชวนขนลุก…ไม่ใช่คำพูดของคนใจเย็นอีกต่อไป เขาผลักเธอให้นอนหงายเต็มตัว ขาเรียวถูกจับพาดไหล่โดยที่เธอยังไม่ได้ทันขัดขืน และก่อนที่เธอจะทันเอ่ยอะไร แก่นกายใหญ่โตที่ยังแข็งเกร็งก็ถูกสอดเข้ามาอีกครั้ง…สุดลำ

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม    BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 52 นึกถึงฉันบ้างไหม (NC)

    ร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งอยู่ในเงามืด ก่อนมือใหญ่จะค่อยๆ วางเสื้อสูทตัวนอกพาดบนเก้าอี้ไม้ข้างๆ แล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ เสียงเสื้อถูกปลดออกดังแผ่วในความเงียบ เขาถอดเสื้อออกจนเห็นกล้ามเนื้อแข็งแรง เหลือเพียงกางเกงแสล็กสีเข้มติดตัวผิวขาวของเขาสะท้อนแสงจันทร์จางๆ แผ่นอกกว้างที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจหนัก ราวกับกำลังข่มอารมณ์บางอย่างไว้เอลเลียตก้าวเข้าใกล้เตียงอย่างระมัดระวัง สายตาคมจ้องมองร่างเล็กที่นอนหลับสนิท ผมยาวของเธอสยายเต็มอยู่บนหมอน ใบหน้าสงบราวเทพธิดา ริมฝีปากกึ่งอ้าเล็กน้อยมือใหญ่ยกขึ้นแตะขอบเตียง น้ำหนักตัวกดลงจนฟูกทรุดลงเล็กน้อย เขาคลานขึ้นไปบนเตียงช้าๆ ร่างใหญ่โน้มตัวเข้าไปใกล้ มือข้างหนึ่งค้ำข้างตัวเธอ หายใจแผ่วๆ กระทบแก้มอ่อนนุ่มกลิ่นหอมจากผมเธอลอยชวนให้หลงใหล เขาหลับตาสูดกลิ่นนั้นเข้าไปลึกๆ มือใหญ่ค่อยๆ เอื้อมไปจับไหล่เล็กเบาๆ สัมผัสอุ่นผ่านผ้าชุดนอนบางๆณิชาขยับตัวเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเบาๆ ในความมืด รู้สึกได้ถึงความร้อนที่แปลกปลอม…ไม่ใช่ความอบอุ่นจากผ้าห่ม แต่เป็นความร้อนจากมนุษย์อีกคนที่มายุ่มย่ามตัวเธอน้ำหนักกดลงข้างๆ ตัวเธอมากขึ้น มือหนาเ

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม    BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 51 กล้าดียังไง

    รุ่งเช้าเหนือมหานครรูสเซน ฟ้ายังคลุมด้วยหมอกสีเงินบาง ๆ กลิ่นอากาศเย็นเฉียบลอยปะทะใบหน้าเมื่อม่านหน้าต่างถูกเปิดออกร่างสูงยืนอยู่ตรงนั้น...หน้ากระจกสูงของห้องพักรับรองในสถานทูต ร่างสูงในชุดสูทสีเข้มติดกระดุมเรียบทุกเม็ด เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดและเนกไทสีดำเข้มกับดวงตาคมเยือกเย็นที่สะท้อนภาพเมืองยามเช้าทุกอย่างในร่างกายถูกจัดระเบียบอย่างสมบูรณ์ แต่ในใจกลับไม่ต่างจากภูเขาไฟใต้น้ำทะเลที่กำลังปะทุเสียงนาฬิกาเรือนใหญ่บนผนังดังติ๊กต๊อก เป็นจังหวะเดียวที่ยังเคลื่อนไหวในห้อง เขาเหลือบมองไฟล์เอกสารบนโต๊ะ...บันทึกข้อตกลงความร่วมมือ ภาพถ่ายสื่อร่างพิธี...ทุกอย่างเรียงอย่างเป็นระบบ และทั้งหมดนั้น...ดูไร้ความหมายไปชั่วขณะเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ“ท่านครับ”นาธานก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้มรายงานในมือ “รถของสถานทูตเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับ คณะผู้แทนจากรูสเซนรออยู่ที่ห้องประชุมหลัก ท่านจะไปเปิดการประชุมร่วมตอนเก้าโมง”เอลเลียตพยักหน้าเพียงเล็กน้อย “ตามกำหนดการ...จะจบเมื่อไหร่”“บ่ายโมงครับ จากนั้นเป็นงานเลี้ยงรับรองก่อนกลับประเทศ”เขาไม่ตอบ แต่เสียงหายใจหนักขึ้นเล็กน้อย...พอให้นาธานรับรู้ได้ถึงแรงอารมณ์ท

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status