로그인Hi, everyone! Published na po ang story ni Summer Vesarius and Giovanni Ivanovich. Search niyo lang po ang pen name ko pariahrei. Then look for the book "Chasing Giovanni" Happy reading🥰
EPILOGUE “I saw her ‘Gus. Hindi ko alam kung gawa-gawa lang ba iyon ng utak ko habang tulog pero katulad na katulad kay Matt ang eksena. Eva was sorry.” Umigting ang panga. “Was she asking forgiveness?” Hinawakan ng kanyang ina ang mga kamay niya at tu
Kinilabutan si Frinzy dahil ilang beses niyang nababasa sa mata nito ang pinaghalong pagod at saya habang nakatingin sa kabaong. Tila ba nakahinga ng maluwag ang babae na wala na ang dating bise-presidente. Inalalayan siya ni Angus pabalik sa kotse nang tuluyan natabunan ng l
CHAPTER 205 “Matt and I will wait for you at our house. I love you,” he gently said. Tumungo ito para h alikan siya sa labi katulad ng nakagawian. Hinatid niya ng tanaw ang sasakyan nito paalis. Hindi man lang natinag sa rejection niya. Sa halip, ay mas pinagbuti
“O-Off limits ka na, Angus Channing,” pagalit niyang sabi subalit para siyang bumubulong na kuting. He started planting soft kisses on her jaw. Reminding her what it’s like when I stop being gentle. Mariin siyang napapikit. Mainit at basa ang mga h alik nito, nagbibigay ng ka
“Kiss baby.” Yumuko siya para abutin ang nakanguso nitong mga labi. Kapagkuwan hinila siya sa papuntang leisure area kung saan kita ang ganda ng siyudad ng Southshire. Angus is waiting for them. Humalakhak si Frinzy dahil sa suot nito. Sabay na nagpa-cute sa kanya
“Anong tinatanong?” “Tungkol po sa Scones. Marami tungkol sa ‘yo. Hindi ko sinagot pero talagang makulit. Paano mo raw napapayag si Chairman na pumwesto tayo dito. Sinagot ko nga na malamang asawa ka. Natatameme. Inirapan ako.” Tumawa na lang siya. Ngunit nang
CHAPTER 145 ‘May isang nanay na marup****k. Ang p****k. Ang p****k!’ Tinampal niya ang braso ni Dorothea na pakanta-kanta sa tonong wheels on the bus ng cocomelon na siyang palaging pinapanood ni Theo. “O ano? Ang sarap ng wine di ba?” Humalakhak ang bruhilda
“Dad would love that.” Bumalik na si Cairus sa Manor nang umalis si Wulfric noon. Kaya malayang nakakapunta roon ang mga bata kung gugustuhin ng mga ito. “Yes, he will.” Nag-angat siya ng tingin dito nang may napagtanto siya. Hindi na galit o malamig ang boses
CHAPTER 144 Alas-sais pa lang, ay maingay na sa kusina. Kung dati ay kailangan niya pang buhatin palabas ng kwarto sina Lottie at Theo para sabay-sabay silang kumain ng agahan, ngayon ay maga-alas sais pa lang ay buhay na buhay na ang dugo ng mga bata. “Good morn—”







