Chapter 6: Knife [Fujiko ]

[ Fujiko ]

Bago ako umuwi kagabi ay tumawag ako ng police para ma e ayos ang naganap na riot sa Troubles University na sangkot ang mga estudyante. Dumating din ang principal para makipag-usap sa mga police. Ito na rin ang tumawag sa mga magulang ng mga estudyanteng sangot sa gulo. Napag-alaman kong twenty-five lang ang estudyante ng Troubles ang kasali at yung may mga dalang bakal at baril ay mga outsider na goons. Exhausted akong dumating sa apartment ko. Agad akong nalego at natulog ni hindi na ako nagbihis, mas sanay akong matulog nang hubad yun ay dahil sa lab, yun ang nakagisnan ko. Sanay ako sa lamig kaya hinahanap-hanap ng katawan ko. Pag galing ako sa isang laban. I find myself sleeping naked para mabawi ang energy na binuhos ko sa kalaban. Kinabukasan, nasa hallway palang ako ay nakita ko na ang mga estudyanteng kasama sa riot kagabe. Bakas ang takot sa mga hitsura nila nang makita ako. "Ganyan nga, matakot kayo." bulong ko sa sarili habang binigyan ko nang nakakatakot na titig ang bawat isa sa kanila.

"Miss Lee, yung mga kasali sa gulo kagabe anong plano mo?" Tanong ni sir panot kung tawagin ng lahat kahit na ibang mga guro. Tiningnan ko lang siya nang masama, siya kasi ang principal pero ako pa ang binigyan niya ng trabaho para mag-isip. Plano ko ngayon ay kausapin ang bawat gang ng school at daanin ang lahat sa maayos na pag-uusap pwera nalang kong magmamatigas sila. "Yung mga sangkot, paderetsohin mo sa detention class." yun lang at nag time-in na ako bago lumabas at saktong biglang tumunog ang bell, hudyat na magsisimula na ang klase. Pagpasok ko sa klase ay nagulat ako nang lahat ng upoan ay okupado. Hindi na ako nagsalita at nagpatuloy sa klase. Gaya sa class A, ganun din ang nangyari sa class B, at C. After lunch ay nagpatuloy ako sa pagpasok sa detention room nang mapuno ito sa mga pasaway na mga estudyante sa riot kagabi kahit ang ten ultimate troubles ay nandito din. Inilabas ko mula sa bag ang isang patalim. Nanlaki ang mga mata nila nang tinarak ko ito sa ibabaw ng mesa.

"What the hell are you doing?! Paaralan to! Bawal kang magdala ng patalim." Sita ni Queen, pero hindi ko siya pinansin. "Get 1/8 part of paper. Write down your name and put it in this box." Lumingon ako sa pwedeng itusan. "Troy pakikulekta ng papel dapat bawat isa sa kanila ay maglagay nang pangalan nila sa box." may natanong kung paraa saan ang gagawin nila. "Ang sino mang pangalan ang mabunot ay bibigyan ko ng chance na patayin ako gamit ng kutsilyong ito sa loob ng isang minuto nang hindi ako lalaban. Pag hindi ninyo magawa ako ang papatay sa inyo." Maraming natuwa pero ang iba ay natakot. Kalimitan sa natakot ay ang mga pinatumba ko kagabi. "Pwede ding, tumawag kayo ng someone na tingin ninyo ay kaya akong patayin." Nagsukatan kami ni Queen nang tingin. "EAT-ALL-YOU-CAN GANG" Tawag ko sa mga ito lalo na sa leader nilang nanginginig na sa takot. "Ano? Uulutin ba natin? This time totohanin ko na." Pinagpapawisan itong tumayo at nangakong hindi na uulit at bubuwagin na ang gang dahil gusto pa daw nitong mabuhay. "Ganon ba? Ipapangako mo bang papasok kana sa klase ko at mag aattend ng detention?" tumango lang ito ng tumango.

"Ano bang nangyari kagabe?" Tanong ni DJ na naguguluhan.

"Hindi mo alam?" Saka ko binalingan ng tingin sina Trey at Troy na umiling mukhang kahit sila ay ayaw ipaalam ang nangyari sa mga kapatid. "Wala naman nagkatuwaan lang." Nang makolekta na ni Troy ang lahat ay ibinalik niya sa akin ang box. "Troy, alugin mo. Queen..." tawag ko dito at pinagtaasan ako ng kilay ng maldita. "Dahil hate mo ako bibigyan kita ng chance na piliin ang taong papatay sa akin." Ngumiti ito at hindi nagdalawang isip na bumunot saka binasa ang pangalan ng maswerteng nilalang.

"DJ SHIN." Nagtitigan kami ni DJ. Dahan-dahan siyang tumayo pero hindi niya hiniwalayan ang tingin ko. "Handa ka na bang mamatay B*tch?" Ani ni Queen at binigyan ko lang siya nang ngiti. "DJ, kailangang mapatay mo ako sa loob ng isang minuto. Kundi ako ang papatay sayo. Maliwanag ba?" Biglang tumayo si Trey at nagmamakaawang huwag si DJ na kahit si Troy ay ganun din ang pakiusap.

"Umupo kayong dalawa. Hindi kayo si DJ Shin. DJ Shin, are you ready?"

[ DJ ]

Nag-alala kami kina Trey at Troy. Alam naming nasa detention si Trey kasama ang bago naming guro. Mag alas nuebe na wala parin silang dalawa. Paroo't parito ang kapatid kong si CJ na pinakamatanda sa amin, well magkaedad lang kami pero mas matured siyang mag-isip kompara sa amin ni EJ, gaya ko nag-alala din siya. Si EJ ay gusto nang puntahan namin ang dalawa hindi alintana ang pilay niya pero bago pa kami naka alis ay dumating silang dalawa na kapwa tahimik. "Anong nangyari sa inyo?" Tanong ko sa kanila pero hindi sila sumagot at umiling lang. Kinabukasan ay masinsinang nag-uusap ang dalawa na tila may isang napakalaking sekreto itong tinatago. Pag dating namin sa school ay narinig kung tumawa si Third dahil sa mga nagkalat na EAT-ALL- YOU- CAN GANG malapit sa principal's office at mukhang mga naluging intsik. Napapansin ko rin na kahit sa klase ay hindi na natutulog ang dalawa. Ni ayaw nga nilang kumurap. "May nangyari ba sa kanila kagabe nang hindi namin alam?" Kumain kami nang tanghalian pero wala ang utak ko sa kinakain ko kundi nasa tanong "kung anong nangyangri kagabi".

"Kailangan ba talaga natin pumunta sa detention?" Arte ni Queen. "Kuya Trey kumusta ang unang araw ng detention mo?"

"Masaya. Hindi naman pala siya ganun ka sama gaya ng inaakala natin eh. Diyan na kayo at mag-dedetention pa ako." Tumayo si Trey pero sumunod si Troy dito at nagtawanan silang umalis.

"Anong meron? At basta nalang nakuha ni teacher Fal ang puso nila?" Pagpasok niya sa detention ay tahimik lang ako hanggang sa inilabas niya ang kutsilyo. Biglang nanginig ang katabi kong leader ng EAT-ALL-YOU-CAN GANG. May sinabi ito kay maam at naguguluhan ako. "Anong meron?" Nang mabunot ang pangalan ko at tinitigan niya ako, nakaramdam ako nang takot. Halos hindi ko maihakbang ang mga paa ko. Sina Trey at Troy nakiusap pero hindi siya nakinig. Panay din ang iling nila sa akin. "Bakit Trey anong meron? Troy alam mo rin ba? Bakit takot na takot ang mga kasama natin dito? Anong meron sa kanya?"

"DJ SHIN!" nagising ako sa hampas ni teacher Fal sa mesa. "Kanina pa ako nagsasalita dito nakikinig ka ba?"

"Huh? Ahh hindi po!"

"Tsk...tsk... sabi ko handa ka na ba? Kung oo lumapit kana at kunin mo itong patalim at simulan muna akong patayin."

"May tanong ako."

"Wala tayong panahon sa Q and A ngayon. Lumapit kana dito at simulan muna."

"Anong mangyayari pag napatay mo ako?"

"Isusunod ko ang sino mang kakalabanin ako."

"At pag napatay kita?" Ngumiti siya at umiling.

"Edi magpa-fiesta ka!"

"Ayoko!"

"Takot ka?"

"Ayaw ko kung hindi mo sasabihin sa akin ang dahilan."

"Magbibilang ako nang sampu. Pag hindi ka lumapit dito ako ang lalapit sayo at hindi mo gugustohin ang gagawin ko." Hindi ako natakot sa kanya. Kaya imbis na lumapit ay bumalik ako nang upo. Nakatingin lang siya. "Isa!" tumayo na siya at inayos ang kanyang suot saka naglakad sa gawi ko pero humarang sina Trey at Troy. "Dalawa!" pinigilan siya nina Trey at Troy pero tinapik niya lang ang dalawa at may binulong dito kaya pinakawalan din siya. "Tatlo!" nagpatuloy siya sa paglalakad at huminto lang siya nang nasa dalawang upoan nalang ang pagitan. "I'm waiting DJ!"

"Hindi mo ako matatakot sa pag bibilang mo!"

"Apat!" hinarangan siya ni Queen pero bigla itong bumagsak. Sa gulat ay napatayo ako ni Hindi ko nakita kung anong ginawa niya sa sobrang bilis. "Lima!" tinawag niya ako pero hindi ako lumapit bagkos ay bumalik ako nang upo ng masiguro kong okay lang si Queen. "Anim!" nasa harapan ko na siya at nagsukatan kami ng tingin kahit kinakabahan ako ay hindi ko pinapahalata sa kanya. "Pito!" mahina niya'ng sabi pero akmang susuntukin sana siya ni Third nang nahawakan niya ang kamao nito at walang babalang binali ito. "Walo!" tumayo na rin si kuya CJ at King na nasa harapan ko pero hinawakan lang sila ni teacher Fal sa balikat at pina-upo niya lang ang nga ito at sinabihang huwag makigulo. "Siyam!" walang sabi ay hinatak niya ako patayo.

"HINDI AKO TAKOT SAYO!" Sigaw ko dito.

"HINDI KO HINIHINGI NA MATAKOT KA SA AKIN O SINO MAN SA INYO!" galit na sigaw din niya. "ANG AKIN LANG AY HUWAG KAYONG GUMAWA NG KABALBALAN SA LOOB NG PAARALANG ITO KUNDI DETENTION ANG KAKABAGSAKAN NINYO! AND DENTENTION MEANS AKO! IBIG SABIHIN MAKIKITA NINYO ANG DEMONYONG MUKHA KO ARAW-ARAW!"

"ANONG NANGYARI KAGABE?" ganti kong sigaw sa kanya.

"Pagsasabihin ko anong gagawin mo?"

"GUSTO KO LANG MALAMAN!"

"Sige sa isang kondisyon."

"Ano yun?"

"Kailangan mo muna akong patayin!"

"BALIW KANA BA? BAKIT ITUTULAK MO AKONG MAGING CRIMINAL? I'M JUST ONLY 16! GUSTO KO PANG MAKATAPOS NG PAG AARAL!"

"PRECISELY! MGA BATA PALANG KAYO! MAY MAGANDA PANG BUHAY ANG NAGHIHINTAY SA INYO PERO BAKIT SINASAYANG NINYO ANG PAGKAKATAON NA YUN? IMBIS NA PAG HUSAYAN NINYO ANG PAG-AARAL PARA SA KINABUKASAN NINYO AY KAYO PA ANG SUMISIRA NITO. TINATAGURIAN KAYONG SAKIT NG ULO NG PAARALAN PERO NGAYONG BINIGYAN KO KAYO NANG CHANCE NA PATAYIN AKO PERO TAKOT KAYONG MASIRA ANG BUHAY NINYO? MATAGAL NA ITONG SIRA BAGO PALANG AKO PUMASOK DITO." na bigla kami sa malakas na pag-sigaw niya na ngayon lang namin narinig. "KUNG GUSTO MONG MAKITA ANG BUKAS MO DJ HUSAYAN MO ANG PAG-AARAL MO. AT KUNG SINASABI MONG MAHAL MO ANG BUHAY MO MATUTO KANG LUMABAN NG PATAS AT RUMESPETO." Nagbalik siya sa harap at kinuha ang patalim. "KITA N'YO ITO?" itinaas niya ang patalim sa ere. "ANG PATALIM NA ITO ANG MAGBABAGO SA BUHAY NINYO KUNG HINDI KAYO MAKIKINIG SA MAGULANG AT GURO NINYO. ITO ANG TATAPOS SA MAGANDA NINYONG PLANO."

"Bakit po?"

"Dahil ang patalim na ito ang huhusga sa magiging buhay ninyo. Malas mo kung mapatay mo ang kalaban mo dahil mabubuhay ka na hihimasin ang malamig na rehas ng kulungan para pagbayaran ang kasalanan mo. At malas mo rin kung ikaw ang mapatay dahil matatapos na ang buhay mo at ang mga pangarap mo."

"Kaya mo ba dinala yan para epakita sa amin ang realidad?" Sagbat ko.

"Kaya ko to dinala para bigyan kayo nang pangaral sa buhay. Na sa isang pagkakamali ay maari ninyo itong pagsisihan habang buhay. Huwag ninyong hayaan na isang kutsilyo ang huhusga sa magiging buhay ninyo at siyang kikitil sa maganda ninyong pangarap kung gugustuhin ninyo. Mga bata palang kayo, mayaman, ayaw n'yo bang makita ang buong mundo?" Bigla kaming natahimik. Dahil halos lahat kami tinamaan sa mga sinabi niya. "Ma swerte ang iba sa inyo dahil may magulang pa kayong patuloy na nag-aalala sa inyo kung may sakit kayo. Mga magulang na hindi sumusuko na balang araw ay titino kayo. Kung sanay kasing swerte ninyo ako sa buhay." Bigla siyang nalungkot at kitang kita ako ang pag iba ng kulay ng mata niya, na ngayon ay tila parang iiyak. "Gumawa kayo ng reflection tungkol sa "knife". Sana kahit papano ay may naituro ako sa inyo tungkol sa kahalagahan ng buhay na sinasayang ninyo. Pag isipan ninyong mabuti, hindi buhay ko ang magbabago kundi buhay ninyo." At lumabas na siya nang classroom. Kita kong pinahid ni Trey at Troy ang luha nila. Hindi ko namalayan na umiyak na pala ako. Kaya tinakbo ko ang labas at hinabol siya.

"Teacher Fal..!"

"Ano? Magtatanong ka pa ba kung anong nangyari kagabi?"

"No. I just want to say thank you."

"Paghusayan mo ang buhay mo DJ. Alam kong may malaki kang pangarap na gusto mong makamit. Kung ako ang ina mo ikakatuwa ko kung makikita kitang malayo sa pagiging ngayon mo."