Chapter three

"Friend bakit kasi nagtitiis ka jan sa asawa at pamilya mo, kung hindi mo na kaya makipag divorce ka na!"

Napahinga ako ng malalim sa sinabi ni Joanna ang bestfriend kong sinasabihan ko lagi ng mga hinanakit ko sa buhay, siya na lang talaga ang taong nakakaintindi sa akin.

"Hindi naman kasi ganoon kadali ang sinasabi mo Joanna" napayuko ako "Dahil kapag nakipag divorce ako, maaring ipull out ni Tommy ang lahat ng shares niya sa company ni Daddy, edi ako na naman ang sisisihin niya kapag nangyare yon" Mahabang paliwanag ko sa kaniya.

Nasa isang restaurant kami halos malapit lang sa subdivision kung saan ako nakatira.

Nakipagkita ako sa kaniya dahil gusto ko ng kausap dahil kung wala, mababaliw na ako sa nangyayare sa akin.

"Hay! ewan ko ba diyan kay tito, hanggang ngayon hindi pa din niya matanggap na aksidente ang nangyare sa inyo ni Lyca, kahit yang asawa mo... nakakabwiset sila pareho" Ramdam ko ang inis sa boses niya.

Naalala ko na naman ang babaeng dinala niya sa bahay, kung paano niya ngitian ang babae na kahit kailan hindi niya ginawa sa akin.

Napaka saklap naman ng buhay ko.

"Oh bakit ganyan ang itsura mo?... Teka sugat ba yan?" Napansin ni Joanna ang sugat malapit sa labi ko tinakpan ko na nga ng concealer mukhang nabura yata dahil sa pag inom ko ng juice

"W-wala to"

"Anong wala? sinaktan ka ba ni Tito?"

Umiling ako sa tanong niya

"Si Tommy?"

Napatitig ako sa kaniya sinubukan kong wag maiyak pero kusang umagos ang mga luha sa mata ko

"Sinasaktan ka ni Tommy?" Bigla ay lumipat siya sa kinauupuan ko at niyakap ako

"Tarantado talaga yang asawa mo! hindi ka na nga minahal sinasaktan ka pa!"

Yakap yakap niya lang ako, habang ako ay iyak ng iyak..

"Friend! iwanan mo na yan.. hayaan mo na kung anong gawin sa kompanya ng Daddy mo.. matagal ka naman ng nagtitiis... tama na yan"

Hindi na ko nagsalita, umiyak lang ako ng umiyak at hinayaan niya lang akong gawin yon.

"Lorraine?" Napaangat ako ng tingin sa tumawag sa akin.

Si Sandro.

"What happened? bakit ka umiiyak?" Nag aalalang tanong niya sa akin

"At sino ka naman?" Mataray na tanong sa kaniya ng kaibigan ko.

"Siya si Sandro.. Sandro s-si Joanna kaibigan ko" Tinanguan niya lang si Joanna at ibinalik na muli ang paningin sa akin.

"Anong nangyare? si Tommy na naman ba?"

"Kilala mo asawa niya?" Tanong ni Joanna

"I'm Tommy's friend.."

"Nako yang kaibigan mo ha.. pagsabihan mo yan! hindi na nga inaalagaan tong kaibigan ko sinasaktan pa!!"

Kumunot ang noo ni Sandro sa sinabi ni Joanna

"Sinaktan ka ni Tommy?"

"Talagang umabot na sa sukdulan yang kaibigan mo!"

Nakita kong naikuyom niya ang palad niya.

"Okay lang ako.. uhm Sandro please wag mo nang ipaalam pa kay Tommy ha" Nagmakaawa ako dahil paniguradong ako na naman ang pagbubuntungan niya ng galit niya.

Nagulat ako sa ginawa ni Sandro.

Niyakap niya ako, hindi ako agad nakagalaw dahil sa ginawa niya.

"Im sorry for what Tommy did to you Lorraine"

Napangiti ako

"Ayos lang, kaya ko naman.. tsaka matigas din kasi ang ulo ko kaya siguro nagawa ni Tommy to sakin"

"Hay nako Lorraine.. wag mong tiisin! kung hindi mo kaya iwanan mo na siya!" Suhestyon ng kaibigan ko

"I agree hindi mo naman kailangan tiisin o kayanin palagi... kung masakit na alisan mo na"

Sa totoo lang hindi ko kayang gawin ang mga sinasabi nila sa akin.

Oo masakit ang mga natatanggap kong salita mula sa kaniya

Pero Mahal ko siya at naniniwala ako na kaya niya pa din akong mahalin.. at hihintayin ko ang araw na yon..

Gabi na ng makauwi ako sa bahay.

Bukas na ang ilaw sa loob kaya kinutuban at kinabahan ako lalo na ng makita ko ang kotse ni Tommy..

Nandito na agad siya? kasama pa kaya niya yung babae niya?

Pagpasok ko nadatnan ko siyang nasa sala.

Huminga muna ako ng malalim, maaga pa naman kaya makakapagluto pa ako kung nagugutom siya

"M-magandang g-gabi, n-nadiyan k-ka na pala, m-magluluto l-lang ako" Papunta na ako ng kusina ng magsalita siya

"Sino ang kasama mo? bakit ginabi ka na?"

"Uhm pu-pumunta ako kila D-daddy kanina,, tapos n-nakipagkita ako k-kay J-Joanna"

"Talaga si Joanna lang ba ang kasama mo?" walang emosyong tanong niya sa akin.

"Eh ano to?" Ipinakita niya sa akin ang isang litrato sa cellphone niya

It was me and Sandro hugging each other.

'Pinapasundan niya ba ko?'

"Don't think na pinapasundan kita, because i will never waste my time doing that to you" Sabi niya, at tumayo siya "Pero sa oras na mangyare ulit yan.. idadamay ko si Sandro sa galit ko sayo"

"Bakit mo naman gagawin yon?! Wala namang ginagawang masama yung tao.. concern lang siya sakin!!"

"Concern?" Tumaas ang boses niya sa akin, kinabahan ako dahil baka saktan niya ko ulit

"Please Tommy, wag mo nang guluhin si Sandro... i promise it won't happened again"

"Bakit parang ikaw ang concern sa kaniya? sabihin mo nga sakin.. may gusto ka ba sa kaibigan ko ha!!"

"W-wala, wala akong gusto kay Sandro"

Umayos siya ng tayo.

"Mabuti naman kung ganon.. ayaw ko man sayo, pero itong sasabihin ko sayo!! asawa kita at ako lang dapat ang magmamay ari sayo!"

Maganda sana siyang pakinggan kung nasa ibang sinaryo kami, ang kaso wala naman ibang laman ang salita niya kung hindi galit, galit na kahit kailan yata ay hindi na mawawala sa kaniya.

Basta niya na lang akong iniwan sa sala, iyak lang talaga ang kaya kong gawin..

Napatingala na lang ako dahil sa inis na nararamdaman ko, dahil kahit na anong gawin at sabihin niya mahal ko pa rin siya.

'Lyca tulungan mo naman akong mahalin ni Tommy, tulungan mo akong matanggap niya ako.. makalimutan niya lahat ng galit niya sa akin'

Muli.. sa sala na lang ako nagpalipas ng gabi wala na kong ganang umakyat pa sa kwarto..

Doon ako nagpalipas ng gabi at walang ibang ginawa kung hindi ang umiyak na naman.

Sana bukas may maganda namang mangyare sa akin.