Masukมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
พรึ่บ!“ซะ…เซย์ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”ร่างบางลุกพรวดขึ้นแล้วเอ่ยบอก ไม่รอให้ครินทร์ตอบอะไรกลับมารีบเดินออกไปทันที เธอแค่ต้องการพื้นที่ปลอดภัยสักที่ และห้องน้ำกลายเป็นเซฟโซนแบบชั่วคราวสำหรับเธอเธอนั่งแช่อยู่บนโถชักโครก เปิดโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความหาครินทร์เซลีน : นานหน่อยนะคะ เซย์ปวดท้องในความ
“เลิกกี่โมง”“บ่ายสามค่ะ”“ฉันจะมารับ”“คะ?”“ได้ยินชัดเจนแล้วนิ”“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ เซย์ต้องแวะไปเยี่ยมแม่ก่อน แต่เซย์ไปทำหน้าที่ของตัวเองแน่นอนค่ะ พี่ครินทร์ไม่ต้องห่วง…”“อืม รีบลงไป ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดรำคาญเซลีนรีบเปิดประตูที่ปลดล็อกทันที เธอก้าวลงไปจากรถอย่างรวดเร็ว ราวก
“ถ้าวันนึงมันรู้ขึ้นมาล่ะ”“เซย์ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” เธอตอบเสียงเบา น้ำเสียงแฝงความกลัวลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ในใจทุกวัน“ฉันจะไปส่งที่โรงพยาบาล”“ค่ะ…” เธอคงทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้ นอกจากยอมให้เขาไปส่งแต่โดยดีโรงพยาบาลภูริธนากุล“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” เธอหันไปบอกเขาแล้วยิ้มบางๆ ก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดนิรภ
“แต่ถึงยังไงกูก็ไม่สนับสนุน ให้มึงดึงคนไม่เกี่ยวข้อง เข้ามาเป็นหมากบนเกมการแก้แค้นของมึง ไอ้เซนต์ทำมึงเอาไว้เยอะอันนี้เข้าใจได้ แต่น้องสาวมันไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย” น้ำเสียงจอมทัพเริ่มจริงจัง “ระวังตกลงไปในหลุมที่มึงเป็นคนขุดเองแล้วกัน”“หึ!” แทนที่ครินทร์จะสลด กลับแค่นยิ้มอย่างเย้นหยัน ราวกับมั่นใจว่






![รักแรกไงแพ้เกย์คู่ [3p]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
