ログインมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
“เซย์!!” เสียงเซนต์ดังลั่น เขาทิ้งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า แล้ววิ่งเข้าไปดูน้องสาวด้วย อารมณ์ความโกรธเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเป็นห่วงภาพของเหลวสีแดงสดบีบใจคนเป็นพี่ชายไม่ใช่น้อย เซนต์แทบร้องไห้ออกมาตรงนั้น มือไม้สั่นระริกอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่แล้วสมองเริ่มบอกให้รีบพาน้องสาวไปโรงพยาบาลพรึ่บ…เซนต์ช้
สนามT1 ท้องฟ้าเหนือสนามเปิดโล่ง แดดอ่อนยามเช้าสาดลงมาบนคอนกรีตร้อนระอุของแทร็ก เสียงเครื่องยนต์จากรถแข่งที่กำลังวอร์มเครื่องดังกระหึ่มไม่ขาดระยะ กลิ่นน้ำมันและยางไหม้ผสมปะปนในอากาศ บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคัก ทั้งผู้ชมที่เบียดเสียดบนอัฒจันทร์ และทีมงานที่วิ่งวุ่นเตรียมความพร้อมให้กับนักแข่ง
สามวันต่อมาวันนี้มีเรียนบ่าย ก่อนไปเรียนเซลีนแวะซื้อกาแฟสักแก้วแถวหน้ามอ. เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับบวกกับตื่นเช้า ปกติหากไม่มีธุระเธอจะนอนต่อ เพราะเรื่องนั้นทำให้เธอนอนคิดมากมาหลายวัน พอลงจากรถเมล์ก็มาแวะซื้อกาแฟเติมพลังก่อนไปเรียน ไม่อย่างนั้นคงเรียนไม่รู้เรื่องพอมาถึงร้านกาแฟฝนก็เทลงมาโดยไม่บอกไม่ก
เซลีนเงียบไปนานสองนาน ก่อนจะช้อนสายตามองพี่ชายแล้วพยักหน้าเป็นคำตอบ เธอไม่อยากโกหกอีกต่อไปแล้ว ต่อให้กลัวความลับจะแตก แต่สักวันเขาก็ต้องรู้เรื่องเจ้านายเซลีนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเรื่องการผ่าตัดของแม่เคยสงสัยอยู่ครั้งนึง แต่ก็พยายามมองในโง่ดีว่าอาจจะจริง แต่พอรู้ความจริงมันทั้งเจ็บปวดและจุกอยู่ในอกจน







