Masukมิลินเองก็เข้าไปกอดแสดงแสดงความยินดี พอผละกอดออกก็ยื่นช่อดอกไม้ให้ ครินทร์บอกว่าเซลีนชอบสีชมพูเลยสั่งจัดเป็นช่อสวยๆ มาให้“ยินดีด้วยนะเซลีน เรียนจบสักที” คิรันพี่ชายครินทร์พูดแล้วมองเซลีนด้วยแววตาอบอุ่น“ขอบคุณค่ะ” วันนี้รู้สึกอบอุ่นมาก ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเธอเยอะมาก แต่แล้วสายตากลั
หลายปีต่อมาเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีดังก้องไปทั่วลานหน้าคณะ ท่ามกลางบรรยากาศอบอวลด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจของเหล่าบัณฑิตใหม่ วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจนแทบไม่มีเมฆ เสียงหัวเราะ เสียงชัตเตอร์ เสียงเรียกชื่อกันข้ามตึกดังระงมไปหมด มวลอากาศร้อนระอุปะปนกลิ่นดอกไม้ที่ผู้คนถือเต็มสองมือเซลีนอยู
ครินทร์ : เดี๋ยวโดนอีกกระทง โทษฐานดื้อนะครับเซลีนอมยิ้มและครินทร์ก็เห็น เซลีนส่งเพียงสติกเกอร์ทะเล้นมาแล้วรีบกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ ครินทร์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วแอบถ่ายรูปแฟนสาวจากไกลๆ จากการสังเกตเธอไม่ได้ออกนอกลู่นอกทาง หากลองมองดูดีๆ เธอยิ้มแบบนั้นกับทุกคน แต่ความหึงหวงทำให้เขาหัวเสียไม่เข้าท่า
ลานกิจกรรมของคณะเต็มไปด้วยความคึกคัก เสียงเชียร์ เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสลับกันไปมาไม่ขาดสาย ยามบ่ายอากาศร้อนอบอ้าวแต่กลับเต็มไปด้วยความสนุกสนาน เหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้าแต่คนละถูกเช็ดลวกๆแสงแดดสะท้อนจากผ้าใบกันแดดที่ขึงไว้เหนือหัวจนเกิดประกายแสบตา ทุกมุมของลานกว้างเต็มไปด้วยสีสันของลูกโป่ง ป้ายผ้า
“เรื่องธุรกิจผมไม่ปฏิเสธใครอยู่แล้วครับ”เซลีนนั่งมองอลิชานิ่งๆ แต่พออีกคนหันมาก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ท่าทางอลิชาออกชัดเจนว่ากำลัง ‘อ่อย’ ผัวคนอื่นอยู่ แต่เธอเชื่อใจคนของตัวเองว่าไม่เล่นด้วยการคุยงานเริ่มต้นขึ้นนานเกือบสามชั่วโมง อลิชาตั้งใจยืดเวลาในการคุยเพื่ออยู่กับครินทร์ให้นานกว่านี้ แม้แฟนตัวจ
ความสัมพันธ์ระหว่างครินทร์กับเซลีนดูราบรื่นแต่ก็มีทะเลาะกันตามประสาคู่รัก และทุกครั้งครินทร์เป็นฝ่ายยอมเพราะไม่อยากทำเรื่องให้เล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่สองคนไม่เคยทะเลาะกันจริงๆ จังๆ เวลาอีกคนไม่ชอบอะไรในตัวอีกคนก็จะคอยบอกปรับกัน เป็นเรื่องปกติเวลาคบกันนานขึ้นแล้วเจอข้อเสียของกันและกัน“พี่ครินทร์มีผู้
เซลีนเดินออกจากห้องน้ำในชุดนอนเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น ร่างบางเดินไปนั่งลงข้างเตียงแล้วหยิบตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลผูกโบว์แดงที่ครินทร์เป็นคนคีบให้มาวางบนตัก ส่วนถุงกระเป๋าแบรนด์เนมก็วางอยู่โซฟาไม่ไกลนักมือเรียวเล็กลูบขนนุ่มของมันเบาๆ เมื่อนึกถึงคนคีบให้ใบหน้าสวยหวานก็พลันเผยรอยยิ้มเล็กๆ สิ่งของราคาแพงที่เ
โรงพยาบาลภูริธนากุล“เย็นนี้แม่อยากกินอะไร เดี๋ยวเซย์ทำให้กิน” เสียงหวานเอ่ยถามพลางโน้มตัวลงใกล้ๆ ผู้เป็นแม่ที่นั่งอยู่บนรถเข็น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มดีใจไม่แพ้กัน“อะไรก็ได้ที่ลูกทำ แม่กินได้หมดเลย” กรองแก้วหันไปตอบลูกสาวด้วยรอยยิ้ม วันนี้เป็นวันแรกที่ได้กลับบ้าน หลังจากพักรักษาตัวที่โรงพยาบ
เสียงของปลายสายดังเข้ามาในโสตประสาทเย็นเยียบจนเธอแทบหยุดหายใจ“มะ…หมายถึงใครคะ” เซลีนเผลอกลืนก้อนแข็งลงคอ พยายามทำเสียงให้เป็นปกติ ทั้งที่หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก(ผู้ชายที่อยู่กับเธอเมื่อกี้) เสียงกดต่ำราวกับกักเก็บความโกรธเอาไว้ ไม่ดังมากแต่กดดันจนเธอขนลุกซู่น้ำตาลยืนมองเซลีนที่กำลังรับสายใครบาง
ความลื่นของตรงนั้นทำเลือดในกายครินทร์สูบฉีดแทบไม่ทัน นัยน์ตาดำขลับฉายแววตวามต้องการชัดเจน นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปภายในร่องรักเปียกแฉะหนึ่งนิ้ว“อ๊าา” เธอเผลอครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความเสียวซ่านวิ่งปราดไปทั่วร่างกาย นอนบิดเร่าใต้ร่างของเขาพร้อมกับแสดงสีหน้าทรมานอย่างเปิดเผยนิ้วถูกเพิ่มเป็นสอง แรงตอ




![โสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


