Beranda / โรแมนติก / Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก / ตอนที่ 5 ครัวไม่แคบ แต่เชฟอยากชิด -3

Share

ตอนที่ 5 ครัวไม่แคบ แต่เชฟอยากชิด -3

last update Tanggal publikasi: 2026-04-19 20:01:20

"ปล่อยครับ เดี๋ยวผมผูกให้"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นที่เหนือศีรษะของเธอ มนต์วธูรีบปล่อยมือออกจากเชือกอย่างว่าง่าย ยืนตัวแข็งทื่อเป็นหุ่นยนต์

ไทม์ดึงปลายเชือกผ้ากันเปื้อนจากมือเธอไปจัดการผูกเป็นปมด้านหลังเอวให้อย่างเบามือ จังหวะที่นิ้วยาวของเขาขยับผูกปม หลังข้อนิ้วของเขาเฉียดผ่านเนื้อผ้าบริเวณช่วงเอวของเธอไปมา สัมผัสแผ่วเบานั้นทำเอาความรู้สึกเสียววูบแล่นปราดไปตามไขสันหลัง

กลิ่นหอมสะอาดของสบู่ผู้ชายผสมผสานกับกลิ่นวานิลลาและเนยจางๆ จากตัวเขาลอยมากระทบจมูก มันเป็นกลิ่นที่มีเอกลักษณ์และทำให้รู้สึกมวนท้องอย่างประหลาด

"เสร็จแล้วครับ"

ไทม์ผละออกไปยืนที่โต๊ะสเตนเลสตัวกลาง ปล่อยให้

มนต์วธูได้ลอบระบายลมหายใจที่เผลอกลั้นเอาไว้ออกมา

"ขะ... ขอบคุณค่ะ" เธอตอบรับเสียงตะกุกตะกัก รีบหยิบสมุดจดขึ้นมากางเพื่อเรียกสติ

"มาเริ่มกันเลยครับ" ไทม์เข้าสู่โหมดเชฟเต็มตัว 

"เค้กแบ่งออกเป็นสามประเภทหลักๆ สปันจ์ ชิฟฟอน และบัตเตอร์ ถ้าลูกค้าคุณจัดงานในห้องแอร์เย็นจัดและต้องการเค้กที่อยู่ทรง ตัดแบ่งง่าย ผมแนะนำบัตเตอร์เค้ก..."

มนต์วธูรีบจดตามคำบอกอย่างตั้งใจ ไทม์อธิบายข้อมูลได้กระชับ ชัดเจน และเห็นภาพ เขายกตัวอย่างเนื้อสัมผัสของขนมแต่ละชนิดให้เธอฟังจนเธอเริ่มนึกภาพตามออก

"ส่วนมูสกับทาร์ต" เขาเดินไปหยิบโถสเตนเลสที่มีครีมสีขาวนวลอยู่ด้านในมาวางตรงหน้าเธอ 

"ทาร์ตคือแป้งอบกรอบที่รับน้ำหนักได้ดี เหมาะกับงานที่ต้องตั้งทิ้งไว้นานๆ ส่วนมูสคือขนมที่เน้นความเบาและอุณหภูมิที่เย็นจัด ถ้างานแต่งคุณจัดในสวนตอนบ่ายโมง การเอามูสเค้กไปวางบนโต๊ะคือการฆ่าตัวตายชัดๆ"

"อ้อ... เข้าใจแล้วค่ะ" มนต์วธูพยักหน้าหงึกหงัก จดคำว่า 

'ห้ามใช้มูสจัดงานเอาต์ดอร์' ตัวโตๆ ลงในสมุด

"ทฤษฎีพอแค่นี้ก่อน" ไทม์พูดขึ้น 

"ถ้าคุณอยากจะขายงานให้ลูกค้าเชื่อ คุณต้องรู้ว่าเนื้อสัมผัสของขนมที่ดีมันเป็นยังไง" เขายื่นตะกร้อมือสเตนเลสมาตรงหน้าเธอ

"ลองตีวิปปิ้งครีมในโถนี้ดูครับ ตีให้มันตั้งยอดอ่อน ผมอยากรู้ว่าคุณกะน้ำหนักมือเป็นไหม" มนต์วธูมองตะกร้อมือในมือเขาสลับกับโถวิปปิ้งครีม

"ฉันเหรอคะ คุณก็รู้ว่าฉันทำอาหารไม่เป็น"

"แค่ตีครีมครับ ไม่ได้ให้ประกอบระเบิด จับตะกร้อแล้วตีวนไปทางเดียวกัน"

มนต์วธูสูดลมหายใจเข้าลึก วางสมุดจดลงแล้วรับตะกร้อมือมาถือไว้ เธอจับมันแน่นราวกับกำลังจับด้ามดาบออกรบ ก่อนจะจุ่มลงไปในโถครีมแล้วเริ่มออกแรงตีอย่างบ้าคลั่ง

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เสียงตะกร้อกระแทกกับโถสเตนเลสดังลั่นครัว วิปปิ้งครีมเหลวๆ กระเด็นออกมาเปื้อนขอบโถและกระเด็นมาโดนหน้าแก้มของเธอเป็นหยดเล็กๆ

"หยุดครับ หยุดก่อน" ไทม์รีบสั่งเบรก เขามองสภาพคนเก่งที่ตอนนี้กลายเป็นเด็กอนุบาลหัดเข้าครัวด้วยสายตาเหนื่อยหน่าย

"คุณตีแรงเกินไป แถมยังใช้ข้อมือเกร็งมากไป ครีมมันจะแตกตัวก่อนจะตั้งยอดซะอีก"

"ก็ฉันไม่เคยทำนี่นา!" เธอเถียงหน้ามุ่ย วางตะกร้อลงอย่างหงุดหงิดตัวเอง 

"มันต้องตียังไงล่ะคะถึงจะถูก" ไทม์ถอนหายใจ เขาเดินอ้อมโต๊ะสเตนเลสมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังเธออีกครั้ง

คราวนี้เขาไม่ได้รักษาระยะห่างเหมือนตอนผูกผ้ากันเปื้อน 

ชายหนุ่มขยับเข้ามาประชิดตัวจนแผ่นหลังบางของมนต์วธูสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากแผงอกกว้างของเขา

มนต์วธูตัวแข็งทื่อ เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนสองสายที่กำลังตีรวนกันอยู่รอบตัว สายหนึ่งคือไอร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากเตาอบอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหลัง แต่อีกสายหนึ่ง... คือความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านมาจากร่างกายของผู้ชายที่ยืนซ้อนอยู่เบื้องหลัง ความร้อนจากตัวเขาดึงดูดและอันตรายยิ่งกว่าความร้อนจากเตาอบเป็นร้อยเท่า

"จับตะกร้อแบบนี้ครับ"

เสียงทุ้มพร่ากระซิบลงที่ข้างใบหู ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดลงบนเส้นผมจนมนต์วธูขนลุกซู่

ไทม์เอื้อมมือใหญ่ทั้งสองข้างมาสอดประสานทับลงบนมือเล็กของเธอที่กำลังกำด้ามตะกร้ออยู่ ฝ่ามือของเขากว้างและหนา มันครอบทับมือของเธอเอาไว้จนมิด ความหยาบกร้านเล็กน้อยที่ปลายนิ้วของเขาเสียดสีกับหลังมือของเธออย่างเชื่องช้า

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   เปิดตัวแบบคนของผม -4

    แผ่นหลังบางถูกวางลงบนฟูกเตียงหนานุ่มอย่างทะนุถนอม ร่างสูงใหญ่ของหมาป่าหนุ่มตามลงมาทาบทับ กักขังเธอไว้ใต้เงาของเขาแทนที่จะรีบร้อนตะกรุมตะกราม วันนับร้อยกลับเลือกที่จะ 'ละเลียด' ชิมความหวานตรงหน้าอย่างใจเย็นที่สุด นัยน์ตาสีนิลวาววับไปด้วยประกายแห่งความหลงใหล ปลายนิ้วสากค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของมนต์วธูออกทีละเม็ด... ทีละเม็ด... อย่างอ้อยอิ่ง จงใจให้ปลายนิ้วเฉียดผ่านผิวเนื้อเนียนละเอียดจนคนใต้ร่างสะดุ้งน้อยๆ"อื้อ... พี่ไทม์..." หญิงสาวครางแผ่ว ใบหน้าหวานแดงจัดเมื่อสายตาคมกริบจ้องมองทุกสัดส่วนของเธออย่างเปิดเผย"สวย... สวยไปหมดเลยปลาทู"เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงไปกดจูบซับเบาๆ ที่ปลายคาง ไล่เรื่อยลงมาประทับรอยรักสีจางที่ลาดไหล่เนียนและซอกคอหอมกรุ่น ริมฝีปากหยักขบเม้มสลับกับใช้เรียวลิ้นร้อนตวัดชิมรสชาติของเธออย่างทะนุถนอมราวกับกำลังลิ้มรสขนมหวานชิ้นมาสเตอร์พีซมือหนาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้า ปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้ายของเธอและเขาออกอย่างเชื่องช้าแต่นุ่มนวล ทุกการสัมผัส ทุกรอยจูบ เต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้งจนมนต์วธูรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังหลอมละลาย หญิงสาวแอ่

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   เปิดตัวแบบคนของผม -3

    แกร๊ก...ประตูกระจกของ TIME TO BAKE ถูกผลักเปิดออก แสงไฟภายในร้านถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงแสงสีวอร์มไวท์อุ่นๆ จากโคมไฟหลังเคาน์เตอร์บาร์"ทำไมวันนี้ปิดงบช้าจังล่ะครับ คนเก่งของพี่"เสียงทุ้มต่ำที่แสนคุ้นเคยเอ่ยทักขึ้น วันนับร้อยในชุดเสื้อยืดสบายๆ ยืนพิงเคาน์เตอร์รออยู่แล้ว ชายหนุ่มรับกระเป๋าสะพายและไอแพดจากมือของเธอไปถือไว้ให้อย่างรู้งาน ก่อนจะยื่นจานใบเล็กที่มี 'ทาร์ตผลไม้สด' ชิ้นพอดีคำมาให้"ก็คิวลูกค้ามันแน่นนี่คะ ปลาทูจัดตารางจนตาแทบเหล่แล้วเนี่ย" มนต์วธูบ่นกระปอดกระแปดตามประสาคนบ้างาน รับทาร์ตมาตักเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ "แล้วนี่พี่ไทม์ขุนปลาทูด้วยขนมดึกๆ ทุกวันแบบนี้ ถ้าชุดสูทปริขึ้นมา พี่ต้องรับผิดชอบพาไปซื้อใหม่เลยนะ!""ปริก็ซื้อใหม่สิครับ แฟนคนเดียวพี่เลี้ยงได้สบายมาก" เขาหัวเราะในลำคอ เอื้อมมือไปดึงตัวคนขี้บ่นให้เข้ามาใกล้ๆบรรยากาศยามค่ำคืนที่เงียบสงบ ปราศจากความวุ่นวายของลูกค้าและผู้คน... แสงไฟสีวอร์มไลต์ของสองร้านที่สาดส่องทะลุกระจกออกมาเคียงคู่กัน ขับไล่ความมืดมิดของซอยเล็กๆ แห่งนี้ให้สว่างไสวกลิ่นหอมกรุ่นของเนยและฝักวานิลลาแท้จากเตาอบของฝั่งคาเฟ่ ลอยอวลมาผสมผสานเข้ากับกลิ่นหอม

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   เปิดตัวแบบคนของผม -2

    วันนับร้อยกระซิบถามเสียงนุ่ม เมื่อเห็นว่ากลุ่มไฮโซล่าถอยไปจนหมดแล้ว ชายหนุ่มคลี่ยิ้มบางๆ ให้กับคนของเขา "พี่มีเซอร์ไพรส์ด้วยนะ""เซอร์ไพรส์อะไรคะ..." เธอถามเสียงแผ่ว ยังคงมูฟออนจากความฟินเมื่อกี้ไม่ได้"ตามมาสิครับ" เขาจูงมือเธอเดินตรงไปยังโซนอาฟเตอร์ปาร์ตี้และภาพที่ทำให้มนต์วธูต้องเบิกตากว้าง คือซุ้มอาหารสตรีทฟู้ดรอบดึกที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างหรูหรา... ทว่า ป้ายหน้าซุ้มกลับเขียนด้วยฟอนต์ไฟนีออนสุดจี๊ดว่า ‘ก๋วยเตี๋ยวต้มยำแห้ง เจ้โย สาขา VIP’ !!"โอ๊ยยยยยยย! คุณเชฟฟฟฟฟ!"เสียงตะโกนแหบห้าวคุ้นหูดังลั่นมาจากหลังเคาน์เตอร์ เจ้โยในชุดเชฟเต็มยศ (ที่วันนับร้อยสั่งตัดให้พิเศษ) กำลังลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวด้วยท่วงท่าเมามันขั้นสุด ป้าแกเห็นเหตุการณ์ตอนที่วันนับร้อยประกาศศักดาเมื่อครู่ผ่านจอมอนิเตอร์ไลฟ์สดของงานพอดี!"มันต้องอย่างนี้สิโว้ยยยยย! ผัวแห่งชาติประจำซอย! ประกาศไปเลยว่าแม่ปลาทูคือยืนหนึ่ง! เจ้ล่ะสะใจอีพวกคุณนายปากหอยปากปูจริงๆ จ้าาาา!" เจ้โยแหกปากตะโกนกลางงานระดับประเทศแบบไม่สนลูกใคร! ทำเอาแขกเหรื่อแถวนั้นหันมามองกันตาโต!"เจ้โย! เบาๆ หน่อยค่ะ อายแขกเขา!" มนต์วธูหน้าแดงแปร๊ด รีบวิ่งเข้าไปห้

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   เปิดตัวแบบคนของผม -1

    ช่วงเวลาของพิธีการบนเวทีผ่านพ้นไปอย่างงดงาม บรรยากาศภายในห้องแกรนด์บอลรูมเปลี่ยนเข้าสู่ช่วงอาฟเตอร์ปาร์ตี้ แขกผู้ใหญ่เริ่มทยอยจับกลุ่มพูดคุยกันตามโต๊ะวีไอพี ในขณะที่โซนด้านหลังเริ่มมีการปรับแสงไฟและเครื่องดื่มเพื่อเตรียมความสนุกให้กับกลุ่มเพื่อนบ่าวสาวมนต์วธูยืนสั่งการทีมงานผ่านวิทยุสื่อสารอยู่บริเวณมุมห้องใกล้กับซุ้มดอกไม้ทางเข้า หญิงสาวเพิ่งจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ทว่า... ในสังคมที่เต็มไปด้วยหน้ากากและยอดมงกุฎ มักจะมีคนคอยหาจังหวะเหยียบย่ำคนอื่นอยู่เสมอ"อุ๊ย... อยู่นี่เอง คุณเวดดิ้งแพลนเนอร์"เสียงแหลมๆ ที่คุ้นหูดังขึ้น พร้อมกับร่างของ 'แพง' ที่เดินกรีดกรายเข้ามา หล่อนไม่ได้มาคนเดียว แต่ควงแขนมากับกลุ่มคุณหญิงคุณนายระดับไฮโซเพื่อนของแม่หล่อนอีกสามสี่คนมนต์วธูหันไปมอง รอยยิ้มการค้าถูกปั้นขึ้นมาประดับบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว "มีอะไรให้ SAY I DO ช่วยดูแลเพิ่มเติมไหมคะ คุณแพง""เปล่าหรอกค่ะ แพงแค่พาคุณป้าๆ มาดูหน้าคนที่จัดซุ้มดอกไม้ให้งานวันนี้เฉยๆ ..." แพงยิ้มเหยียด หล่อนหันไปทางกลุ่มคุณนาย "นี่ไงคะคุณป้า... คุณปลาทู เจ้าของร้านจัดดอกไม้ตึกแถว ที่พี่ไทม์เขา

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   งานใหญ่ที่สุดของเรา -3

    วันนับร้อยในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา กำลังยืนคุมสเตชันของหวานด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยรังสีของความโปรเฟสชันนัล ชายหนุ่มไม่ได้ดูหมองลงเมื่อต้องกลับมายืนในโรงแรมที่ตัวเองเคยเป็นทายาท ในทางกลับกัน... ออร่าของความเป็น 'ผู้นำ' ของเขากลับเปล่งประกายเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าตอนที่เขาสวมสูทผู้บริหารเสียอีกมือใหญ่ที่เคยจับแฟ้มเซ็นเอกสารหมื่นล้าน บัดนี้กำลังตวัดหัวบีบครีม ตกแต่งเค้กแต่งงานเจ็ดชั้นที่เป็นไฮไลต์ของงานด้วยความแม่นยำและประณีตขั้นสุด ทุกการขยับตัว ทุกการออกคำสั่งลูกน้องในทีม TIME TO BAKE และแม้แต่การประสานงานกับพนักงานของโรงแรม... มันลื่นไหล เฉียบขาด และเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม"เชฟไทม์นี่... ไม่ว่าจะอยู่ในครัวตึกแถว หรือครัวโรงแรมห้าดาว เขาก็ยังเป็นอัจฉริยะอยู่ดีนะมึง" ชมพูไพรที่เดินมาเช็กความเรียบร้อยของดอกไม้ประดับเค้ก กระซิบกับพริมโรสด้วยความทึ่ง"กูว่าคราวนี้มันยิ่งกว่านั้นว่ะ..." พริมโรสมองข้ามฝั่งไปที่มนต์วธู สลับกับมองคุณเชฟหน้านิ่ง "มึงดูความเข้าขากันของสองคนนี้ดิ... คนนึงคุมภาพรวมเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว อีกคนคุมรายละเอียดหลังบ้านได้ไร้ที่ติ... เหมือนพวกเขาอ่านใจกันออกโดยไม่ต้อ

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   งานใหญ่ที่สุดของเรา -2

    "ฉันอาจจะไม่ได้โตมาในโลกที่หรูหรา... แต่ฉันก็มีความสามารถพอ ที่จะเดินคู่กับเขาในทุกๆ โลกที่เขาเลือกจะไป... โดยไม่ต้องพยายามกดใครให้ต่ำลง เพื่อยกตัวเองให้ดูแพงหรอกค่ะ"ประโยคตอกหน้าหงายทำเอาแพงอ้าปากค้าง หน้าชาหนึบจนแทบกรี๊ดออกมา ทว่ามนต์วธูไม่คิดจะลดตัวลงไปต่อล้อต่อเถียงด้วยอีก หญิงสาวละความสนใจจากคนไร้มารยาทอย่างสิ้นเชิง ก่อนจะหันไปแจกยิ้มทรงเสน่ห์และเป็นมืออาชีพที่สุดให้กับ 'คุณหญิงพรรณราย' ซึ่งเป็นลูกค้าวีไอพีตัวจริงที่นั่งฟังเงียบๆ มาตลอด"ต้องขออภัยคุณหญิงที่ทำให้เสียเวลาพรีเซนต์ไปชั่วครู่นะคะ..." มนต์วธูค้อมศีรษะให้อย่างงดงาม "ถ้าคุณหญิงยังเชื่อมั่นในมาตรฐานการทำงานของพาร์ตเนอร์อย่าง 'SAY I DO' และ 'TIME TO BAKE' ปลาทูขออนุญาตนำเสนอดีเทลการจับคู่สีดอกไม้กับเค้กในสไลด์ถัดไปเลยนะคะ"การเมินเฉยและตัดบทเข้าโหมดทำงานแบบไม่เห็นหัวคนจ้องจับผิด ทำเอาแพงกำมือแน่นจนเล็บจิกเนื้อ ส่วนคุณดารินก็ได้แต่นั่งเม้มปากตึง เพราะถ้าขืนหล่อนหรือแพงพูดแทรกขึ้นมาตอนนี้ จะกลายเป็นฝ่ายไร้มารยาทและหักหน้าคุณหญิงพรรณรายที่เป็นลูกค้าคนสำคัญทันที!การตอกกลับด้วยความนิ่งและวุฒิภาวะที่เหนือกว่า... คือชัยชนะที่

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   ตอนที่ 5 ครัวไม่แคบ แต่เชฟอยากชิด -4

    "ปล่อยไหล่ให้สบาย ไม่ต้องเกร็งข้อมือ ใช้แรงจากแขนท่อนล่างตีวนเป็นวงกลมสม่ำเสมอ" เขาออกแรงบังคับมือของเธอให้ขยับตีวิปปิ้งครีมเป็นจังหวะเนิบนาบ แต่มั่นคงมนต์วธูไม่ได้มองครีมในโถเลยสักนิด สมองของเธอขาวโพลนไปหมด ประสาทสัมผัสทุกส่วนกำลังจดจ่ออยู่กับฝ่ามืออุ่นจัดที่กอบกุมมือของเธอเอาไว้ กลิ่นน้ำหอมผู้ชา

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   ตอนที่ 5 ครัวไม่แคบ แต่เชฟอยากชิด -2

    ไทม์เงยหน้าขึ้นมามอง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใครยืนทำหน้าแป้นแล้นอยู่หน้าประตู ชายหนุ่มปิดสวิตช์เครื่องตีแป้ง เช็ดมือกับผ้าสะอาด แล้วเดินมาผลักประตูสวิงเปิดออกครึ่งหนึ่ง"ร้านเปิดรับออร์เดอร์แค่หน้าร้านครับ คุณวธู"น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง เป็นการต้อนรับที่เย็นชาคงเส้นคงวาดีแท้"ฉัน

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   ตอนที่ 5 ครัวไม่แคบ แต่เชฟอยากชิด -1

    "มูส... ดาควส... กานาช... ฟยงทีน..."มนต์วธูนั่งพึมพำอยู่หน้าจอไอแพดบนโต๊ะทำงาน นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจออ่านบทความเกี่ยวกับเบเกอรี่ฝรั่งเศสด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นเงื่อนตาย"นี่มันศัพท์ทำขนมหรือคาถาเรียกวิญญาณวะเนี่ย ทำไมมันอ่านยากอ่านเย็นขนาดนี้""เป็นอะไรของมึงอีปลาทู บ่นงึมงำเป็นยายแก

  • Bakery Planner อบรักให้ลงล็อก   ตอนที่ 4 พุดดิ้งเลือกพ่อใหม่ -3

    "โซนครัวเป็นพื้นที่ควบคุมความสะอาดครับ ไม่อนุญาตให้คนภายนอกเข้ามาถ้าไม่ได้ใส่หมวกและชุดที่เหมาะสม""แต่นั่นแมวฉันนะคะ ฉันต้องเอามันกลับไปทำงานต่อ" เธอเถียง"ผมหยิบให้"พูดจบ ไทม์ก็หันกลับไปหาเจ้าพุดดิ้ง ชายหนุ่มสอดมือใหญ่ทั้งสองข้างเข้าใต้สอดท้องของแมวอ้วน ออกแรงยกตัวมันขึ้นมาอย่างระมัดระวังพุดดิ้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status