Chapter 1

“Miss… sigurado ka ba?”

Paos ang boses ng lalaki, mababa at halos pabulong.

Tumingin si Eliana Flores sa kanya. “Nakakapag tanong ka pa rin? Sumunod ka na lang. Tulungan mo na lang ako.”

Sa loob ng sasakyan, ramdam ang kakaibang init. Nagsanib ang amoy ng leather, pabango, at init ng katawan.

“Miss, baka pagsisihan mo to.”

“Pagsisihan?” Mapait siyang ngumiti. “Sa dalawampu’t walong taon ko, ang pinakapinagsisisihan ko ay kung bakit ngayon ko lang piniling isipin ang sarili ko.”

Kung maibabalik niya ang oras, hindi na niya pananatilihin ang sarili niya para kay Sebastian De Leon. Anim na taon siyang nakulong sa mga patakarang itinakda nito. Anim na taon niyang sinayang ang pinakamagagandang panahon ng kanyang buhay.

Makalipas ang ilang sandali, tuluyang nanahimik ang sasakyan.

Inayos ni Eliana ang palda nya, kinuha ang manipis na salamin sa dashboard, at isinuot iyon.

“My name is Sebatian. Ikaw, Miss?”

Hindi siya agad sumagot. Itinaas niya ang salamin, isinara ang huling butones, at malamig na tumingin sa kanya sa rearview mirror.

“Hey Sebastian, salamat sa oras mo.”

Nablanko ang mukha ni Sebastian.

“Salamat sa oras?”

Umangat-baba ang kanyang Adam’s apple. “Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako. Ito ang unang pagkakataon ko.”

Parang hindi makapaniwala si Sebastian. Akala ba niya, isang simpleng “salamat sa oras mo” lang at tapos na?

Natigilan ang kamay ni Eliana sa doorknob. Sandali siyang nag-isip, saka kumuha ng  50 Thousand  mula sa handbag.

“Bayad. Here tanggapin mo.”

Hindi na niya hinintay ang sagot nito. Binuksan niya ang p***o at bumaba.

Ngunit sa unang hakbang pa lamang, muntik siyang mawalan ng balanse dahil sa panghihina ng tuhod.

“Sebastian…. para siyang young Wolf…”

Napailing siya. “Gaano ka ba katagal nagutom?”

Hinila niya ang coat palapit sa katawan at mabilis na naglakad patungo sa isa pang sasakyan.

Pagkasakay niya, kinuha niya ang cellphone.

Labimpitong missed calls.

Dalawampu’t siyam na unread messages.

Lahat ay mula kay Paolo Castillo.

“Eliana, sumagot ka!”

“Nasaan ka? Huwag kang gagawa ng kalokohan!”

“Eliana, nasaan ka?”

“Kapag nakita ko si Paolo, isusumpa ko ang buong pamilya niya!”

Sa itaas ng chat ay isang video na ipinadala ilang oras na ang nakalipas.

Pinindot niya iyon.

Sa screen, nakita niya ang fiancé niyang si Paolo habang humahalik sa ibang babae sa hallway ng isang hotel.

Matagal siyang nakatitig.

Ang wedding ring na binili niya kalahating buwan pa lamang ang nakalilipas ay nasa trunk pa rin. Ang ribbon sa kahon ay double bow na siya mismo ang nagtali.

Anim na taon.

Lahat ng katapatan niya.

Lahat ng pangarap nila.

Nasayang sa isang iglap.

Huminga siya nang malalim at nag-message kay Paolo.

“Okay lang ako. Pauwi na ako.”

Agad ang sagot.

“Sige. Mag-ingat ka. Tawagan mo ako pagdating mo.”

Binaligtad ni Eliana ang cellphone nya  at pinaandar ang sasakyan.

Sa unang pagkakataon matapos ang anim na taon, hindi na niya hinintay si Paolo.

Samantala, naiwan si Sebastian sa sasakyan.

Bahagyang bukas ang kanyang damit, at may ilang mapupulang bakas sa dibdib.

Nakatitig siya sa direksyong nilakaran ni Eliana.

Maya-maya, mahina siyang natawa.

Paano naging ganito?

Hindi ito ang inaasahan niya.

“Tok. Tok.”

Dalawang mukha ang sumilip sa bintana.

Sina Ken  at AJ..

Ibinaba ni Sebastian ang bintana.

Pagtingin ni Ken sa dibdib niya, nanlaki ang mga mata.

“Holy crap!”

Sumilip si AJ. “Seb!… Naka drugs ka ba?”

Hindi sila pinansin ni Sebasbtian. Inayos lamang niya ang damit. Habang isinasara ang huling butones, may napansin siyang maliit na bahid ng dugo sa daliri.

Sandali siyang natigilan, pinahid iyon, saka nagpatuloy na parang walang nangyari.

“Kailan ka pa nagka-girlfriend?” sunod-sunod na tanong ni  Ken. “Sino siya? Bakit wala kaming alam?”

“Hindi kami nagka-usap.”

“Hindi nag-usap?” Itinuro ni AJ ang marka sa leeg niya. “Kagat ng lamok?”

Tahimik si Sebastian.

Biglang lumapit si Ken.

“Sandali… huwag mong sabihing one-night stand?”

Napatawa siya. “Imposible! Seb? One-night stand? Ikaw na parang pastor?”

“Gusto ko ring malaman,” malamig na sagot ni Sebastian, “kung one-night stand ba talaga iyon.”

Naputol ang tawa ni Ken.

Nagkatinginan silang dalawa ni AJ..

Tinabi ni Sebastian ang 50 thousand, isinilid sa bulsa ng bag nya, at pinaandar ang sasakyan.

“Tara na. Maaga pa tayo bukas.”

Pinanood nila ang paglayo nito.

Two hours ago.

“Seb…” bulong ni Ken. 

Napatingin si AJ sa sasakyan.

“Ang champion na kakapanalo lang noong nakaraang buwan…?”

Napatawa si AJ. “Kung malaman ito ng mga tao sa racetrack, baka mas mahal pa ang kabayo niya kaysa presyong binayad sa kanya.”

Noong gabing iyon, dapat magkikita lang silang tatlo sa isang tahimik na bar.

Makalipas ang kalahating oras, tumayo si Sebastian.

“Lalabas lang ako. Magpapahangin.”

Hindi nila inakalang aabot iyon ng dalawang oras.

Noong una, inisip nilang may tinawagan lang siya. Ngunit lumipas ang isang oras at hindi pa rin bumabalik si Sebastian. Hindi rin niya sinasagot ang telepono.

Kaya hinanap nila siya.

Pagliko nila sa kanto, nakita nila ang pamilyar na itim na sedan.

At doon nila nasaksihan ang eksenang hindi nila malilimutan.

Isang matangkad at balingkinitang babae ang bumaba.

Tinamaan ng streetlight ang kanyang mukha.

Pino ang features, malamig ang aura, at napakaganda.

Mabilis siyang sumakay sa isa pang sasakyan at umalis.

Si Sebastian  naman ay nanatili sa loob.

Nakatayo roon sina Ken at AJ, parehong tulala.

Nang makita nila ang mga bakas sa dibdib ni Sebstian, doon lamang nila nakumpirmang totoo ang lahat.

Pinanood ni Ken at AJ  ang paglayo ng sasakyan.

“Seb… sino ba talaga ang babaeng iyon?”

Inilabas ni AJ ang cellphone.

May palihim siyang larawang nakuha sa profile ng babae.

“Hindi ko alam.”

Pinatay niya ang screen at ibinalik ang cellphone sa bulsa.

“Pero hindi siya ordinaryo.”

“Bakit?”

Tumingin siya sa direksyong tinahak ni Sebastian.

“Siya lang ang babaeng nagawang sirain ang rules ni Sebastian at manatili itong tahimik sa loob ng sasakyan nang mahigit isang oras.”

Hindi nila alam kung sino si Eliana Flores..