CHAPTER 1

Chapter 1:

Nagmamadali na ako, bukod sa late na sa trabaho nakatanggap pa ako ng balita  na dinala si Papa sa hospital dahil inatake ito sa puso. Ang pulis na nagbabantay kay Papa ang tumawag sa'kin. Hindi naman sa wala akong pakialam sa kaniya pero saka ko na lang siya kukumustahin kapag kaya ko na siyang harapin ulit. Sa ngayon ay wala pa akong lakas ng loob para gawin iyon.

"Oy! Hindi ba iyan ang Montecarlos building? Owned by Sebastian Zen Montecarlos. I heard sila ang largest construction company sa bansa ngayon. Nahigitan pa nila ang Vera Construction, Simula ng bumagsak ng Vera Construction dahil sa corrupt na pamamalakad ng may-ari saka nakilala itong Montecarlos. Grabe bukod sa ang gwapo ni Sebastian, gosh! Mult-billionaire na rin siya." 

Rinig kong usapan ng mga officemate ko pagkarating ko sa harap ng building namin. Pinag-uusapan nila ang billboard ng bagong project ng sikat na construction company sa bansa. Ang pumalit sa  company namin noon. 

Gwapo nga, pero mukhang mayabang. Hindi na ako magtataka, mayaman e.

"Elara, bilisan mo, kanina ka pa hinihintay ni Ma'am. Naku! Galit na galit pa naman iyon."

Shit! Lagot na talaga ako neto. 

I took a deep breath, bracing myself, before knocking on the door.

"Ma'm? Pinapatawag niyo raw ako." nilingon niya ako, bakas sa mukha niya ang pagiging seryoso lalong nagpakaba sa akin.

"The client was impressed with your report and wants to meet with you tomorrow."

"A-Ako po, Ma'm?"

"Kakasabi ko lang, 'di ba?"

The client was impressed with my repor

This is it! Kaya mo iyan, Ella, Huwag kang kakabahan isipin mo na para 'to sa mga kapatid mo.

Ilang oras akong tulala, hindi alam ang gagawin. Bakit ba kasi hindi sinabi agad ni Ma'm na ang Montecarlos Construction pala ang client namin. Huminga ako nang malalim saka lumabas sa restroom.

Bitbit ang lahat ng papeles na kailangan, taas noo akong nagtungo sa napakataas na building ng Montecarlos Construction.

Tahimik ang buong conference room ng Montecarlos Construction Company nang pumasok ako. Malinis, moderno, at malamig ang paligid—salamin at bakal ang bumubuo sa halos lahat ng nasa loob. Ramdam ko agad ang bigat ng lugar, na para bang bawat sulok ay nagpapaalala kung sino ang may kapangyarihan dito.

Huminga ako ng malalim at inayos ang hawak kong folder. Ito na, walang atrasan.

Isa-isang pumasok ang mga executive at engineers. Maayos ang postura, seryoso ang mga mukha. Sanay silang makinig—pero mas sanay silang humusga. Umupo ako sa dulo ng mesa, inilapag ang laptop, at pinilit na huwag manginig ang mga kamay ko.

"Ms. Vera," tawag ng project manager. "You may start."

Tumayo ako, pinindot ang clicker, at lumabas sa screen ang unang slide.

"Good morning," panimula ko, pilit pinatatatag ang boses. "I'm Elara Reine Vera, and today I'll be presenting our Architectural Drafting and 3D Modeling Proposal for the upcoming Montecarlos project."

Habang nagpapatuloy ako, isa-isa kong ipinaliwanag ang konsepto—ang floor plans, structural layout, sustainability approach, at kung paano makatutulong ang 3D modeling para mas malinaw na makita ang kabuuang disenyo bago pa man magsimula ang konstruksyon. Ipinakita ko ang walkthrough animation, ang detalyadong elevations, at ang cost-efficient revisions na puwedeng gawin nang hindi nasasakripisyo ang kalidad.

Tahimik silang lahat. Walang bulungan, walang galaw.

Hanggang sa bumukas ang pinto.

Hindi ko kailangan lingunin para malaman kung sino ang pumasok. Ramdam ko agad ang pagbabago sa hangin—biglang bumigat, biglang sumikip ang dibdib ko.

Tumigil ang ilang executive sa pagtingin sa screen.

"Sir," sabay-sabay nilang bati.

Napatingin ako sa dulo ng mesa.

Si Sebastian Zen Montecarlos.

Matangkad. Matikas. Suot ang itim na suit na tila eksaktong akma sa kanya. Ang mga mata niya'y diretso sa akin—malalim, malamig, mapanuri. Hindi siya umupo agad. Pinagmasdan niya muna ako, parang sinusukat kung karapat-dapat ba akong naroon.

"Continue," sabi niya, malamig ngunit malinaw.

Nilunok ko ang kaba ko at ipinagpatuloy ang presentation, kahit ramdam kong bawat salita ko'y sinusuri niya. Nang matapos ako, bumalik ang katahimikan.

Tumayo siya, marahang naglakad papalapit sa screen, at tiningnan ang 3D render na ako mismo ang gumawa.

"Impressive," wika niya sa wakas. Isang salita lang—pero sapat para magpatigil ng hininga ko.

Lumingon siya sa akin.

"But tell me, Ms. Vera," dagdag niya, bahagyang ngumiti—"Can you handle the pressure, once this becomes real?"

Sa sandaling iyon, alam kong hindi lang ito simpleng proposal.

Ito ang simula ng isang kasunduan na babago sa buhay ko—kung papayag ako.

Tahimik pa rin ang conference room matapos kong tapusin ang presentation. Walang pumalakpak, walang papuri. Tanging ang mabagal na paghinga ko lang ang naririnig ko.

Si Sebastian Zen Montecarlos ang unang gumalaw.

Umupo siya sa gitna ng mesa, hindi nagmamadali, parang alam niyang lahat ng tao sa loob ng silid ay maghihintay sa kaniya. Hindi niya ako tinignan agad. Sa halip, binuksan niya ang folder na may pangalan ko sa harap.

"Ms. Vera," wika niya, mababa ngunit malinaw ang boses. "You're young."

Hindi iyon tanong. Hatol iyon.

Nanigas ang balikat ko, pero hindi ako umiwas sa titig niya. "Age doesn't determine capability, sir."

Bahagyang tumaas ang kilay niya. Isang reaksiyon lang—pero sapat para maramdaman kong sinusubok niya ako.

"Confidence," sabi niya. "That can be dangerous... especially when it's misplaced."

Tumayo siya at dahan-dahang lumapit sa akin. Ramdam ko ang bawat hakbang niya kahit hindi maingay. Tumigil siya sa likod ng upuan ko, sapat na lapit para maramdaman ko ang presensya niya.

"You're proposing to handle a multi-million project," dagdag niya. "One mistake, and Montecarlos bleeds money. One delay, and people lose jobs."

Tumahimik siya sandali, saka marahang yumuko para mag-level ang mga mata namin.

"Are you worth that risk?"

Sumikip ang dibdib ko, pero tumindig ako. "I wouldn't be here if I wasn't."

Isang segundo. Dalawa.

Ngumiti siya—hindi dahil natuwa, kundi dahil may nakita siyang interesting.

"Good answer," sabi niya, sabay tuwid. "But answers aren't enough."

Pumitik ang daliri niya, at agad lumapit ang assistant niya, may dalang isa pang folder. Mas makapal at mas mabigat.

"I'll approve the proposal," sabi niya, diretso. Biglang may humigpit sa sikmura ko. "But not under your company."

Nagkagulo ang mga mata sa paligid ng mesa.

"Under mine," dagdag niya. "You'll work directly for Montecarlos Construction."

Nanlaki ang mata ko. "Sir—"

Tinaas niya ang kamay, at agad akong natahimik.

"I didn't say this was optional," malamig niyang sabi. "You want this project. I want control. That's how this works."

Ibinaba niya ang folder sa harap ko.

"Read it," utos niya. "Then decide if you're brave enough to sign."

Tumalikod siya, handang umalis, bago muling nagsalita:

"And Ms. Vera," hindi na siya lumingon.

"I don't chase talent. I own it."

Naiwan akong nakatitig sa folder—